เจ้าชาย

เพียงแรกพบสบพักตร์พี่รักเจ้า
อยากขอเฝ้าตามนางไม่ห่างหาย
หากได้น้องครองแนบชิดสนิทกาย
หญิงทั้งหลายพี่ไม่แลมองแค่เธอ

รสิกา หลงเข้าไปในสยามยุคปี 2466 ในฐานะ การะเกด หญิงสาวผู้เรียบร้อย ดีกรีลูกสาวท่านเจ้าพระยา เธอได้พบกับ หม่อมเจ้าดนัยเทพรังสรรค์ ราชนิกูลหนุ่มเจ้าของดวงหน้าหล่อแบบโบร่ำโบราณ และต่างก็หลงรักกันแทบจะในทันที
เธอกับเขาไม่น่าจะสานสัมพันธ์กันได้ด้วยกรอบของประเพณี ยุคสมัยและพื้นเพความเชื่อท...

พรหมลิขิต ดลบัลดาล ชักนำพบเจอ หากจิตใจนั้นไซ้ กลับแฝงด้วยกลอุบาย อำพราง ให้รักบริสุทธิ์ต้องเดินหลงทาง กว่าจะกู่ก้อง ร้องให้หวลกลับ หัวใจนั้นแทบแหลกสลาย


“นี่คุณทำอะไรน่ะ”
“ป้อนยาไงครับ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยความพอใจบนใบหน้า “บอกให้ทานดีๆก็ไม่เชื่อต้องอย่างนี้ล่ะสำหรับคนดื้อ”
“บ้าๆ บ้าที่สุด คุณมันบ้า” มือบางยกขึ้นเช็ดปากซึ่งยังมีหยดน้ำที่เรียกว่ายาเกาะ
“แค่ผม...

บุรุษสองสายเลือดผู้มีรักในดวงใจเพียงดวงเดียว แม้ปากบอกยินยอมแต่การกระทำนั้นสวนทาง
โลกนี้ช่างโหดร้ายแต่ทว่าสตรีงามนั้นจูงใจให้บุรุษทั้งหลายหลั่งโลหิต

กำยานสูตรพิเศษนี้...นางตั้งใจเอาให้สหายของนาง...แล้วไยกลับกลายเป็นนางกับองค์รัชทายาทผู้นี้กันเล่า!!!
ฮึ!เจ้าได้ตัวข้าแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบ! จะหนีไปไหน!?

แม้ว่าจุดเริ่มต้นคือความผิดพลาด...แต่ต่อไปนี้ต่างหากคือของจริง!