เจ้าชาย

เพียงแรกพบสบพักตร์พี่รักเจ้า
อยากขอเฝ้าตามนางไม่ห่างหาย
หากได้น้องครองแนบชิดสนิทกาย
หญิงทั้งหลายพี่ไม่แลมองแค่เธอ

รสิกา หลงเข้าไปในสยามยุคปี 2466 ในฐานะ การะเกด หญิงสาวผู้เรียบร้อย ดีกรีลูกสาวท่านเจ้าพระยา เธอได้พบกับ หม่อมเจ้าดนัยเทพรังสรรค์ ราชนิกูลหนุ่มเจ้าของดวงหน้าหล่อแบบโบร่ำโบราณ และต่างก็หลงรักกันแทบจะในทันที
เธอกับเขาไม่น่าจะสานสัมพันธ์กันได้ด้วยกรอบของประเพณี ยุคสมัยและพื้นเพความเชื่อท...

นางเป็นสตรีร้ายกาจ หน้าตาดุดัน นิสัยไม่เหมือนใคร
ส่วนเขาเป็นถึงโอรสแห่งมังกร ทั้งสูงส่งงามสง่า เป็นที่หมายปองของเหล่าสตรี


เขาขอบคุณทุกสรรพสิ่งไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ส่งสตรีนางนี้ให้เกิดมา
ขอบคุณที่ทำให้เขาได้พบเจอกับนาง
ได้รักนาง...
นางเป็นหนึ่งเดียวในดวงใจของเขา
เป็นสตรีนางเดียวที่เขาจะรักตลอดไป...

พรหมลิขิต ดลบัลดาล ชักนำพบเจอ หากจิตใจนั้นไซ้ กลับแฝงด้วยกลอุบาย อำพราง ให้รักบริสุทธิ์ต้องเดินหลงทาง กว่าจะกู่ก้อง ร้องให้หวลกลับ หัวใจนั้นแทบแหลกสลาย


“นี่คุณทำอะไรน่ะ”
“ป้อนยาไงครับ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยความพอใจบนใบหน้า “บอกให้ทานดีๆก็ไม่เชื่อต้องอย่างนี้ล่ะสำหรับคนดื้อ”
“บ้าๆ บ้าที่สุด คุณมันบ้า” มือบางยกขึ้นเช็ดปากซึ่งยังมีหยดน้ำที่เรียกว่ายาเกาะ
“แค่ผม...

เขาดูถูกนางตั้งแต่แรกพบ ความน้อยใจในครั้งนั้นทำให้นางเลือกที่จะหันหลังให้เขา ท่านอ๋องถูกลอบสังหารจนได้นางช่วยเอาไว้ ความรักจึงเริ่มก่อตัวขึ้น ความหึงหวงของท่านอ๋องนั้นร้ายกาจจนเผาไหม้ทุกคนที่เข้านาง..

“ใครอยู่ตรงนั้น หากไม่ตอบข้าจะฆ่าเจ้า”

“ช้าก่อน ข้าเพียงขอหลบซ่อนตัวสักพัก เดี๋ยวก็จะไป”

“ท่านเป็นผู้ใด เหตุใดจึงมาซ่อนตัวที่นี่ หรือว่าเหตุโจรกรรมข้างนอกนั่น…”

“ข้ามาดี”

“คนมาดีไม่หลบซ่อนตัว อย...

บุรุษสองสายเลือดผู้มีรักในดวงใจเพียงดวงเดียว แม้ปากบอกยินยอมแต่การกระทำนั้นสวนทาง
โลกนี้ช่างโหดร้ายแต่ทว่าสตรีงามนั้นจูงใจให้บุรุษทั้งหลายหลั่งโลหิต

กำยานสูตรพิเศษนี้...นางตั้งใจเอาให้สหายของนาง...แล้วไยกลับกลายเป็นนางกับองค์รัชทายาทผู้นี้กันเล่า!!!
ฮึ!เจ้าได้ตัวข้าแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบ! จะหนีไปไหน!?

แม้ว่าจุดเริ่มต้นคือความผิดพลาด...แต่ต่อไปนี้ต่างหากคือของจริง!