เด็ก

เขาไม่คิดว่าจะได้กลับมาพบเธออีกครั้ง ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้เขาเจ็บจำเจียนตาย วันนี้เธอกลับอยู่แทบเท้าเขา สยบยอมอย่างคนสิ้นไร้หนทาง เขาช่วยฉุดเธอขึ้นสู่หอคอยแห่งความหวัง ก่อนจะบดขยี้ทุกอย่างไม่ให้เหลือซากแม้แต่ลมหายใจ

"พอใจหรือยัง"สินธรถาม พร้อมกับยื่นมือไปแกะผ้า ที่ผูกปากหญิงสาว แต่ภัทรทิราเบี่ยงหลบ แล้วกระชากผ้าออกเอง
"หลีกไปให้คนสับปลับ!"
"อะไรวะ"
"ไหนคุณบอกว่าจะปล่อยปอไปไง ทำแบบนี้ทำไม"
"ก็ปล่อยไปแล้วไง"สินธรตอบเสียงอ่อย
เพียะ! เพียะ!
ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ แก้มทั้งสองข้างชาดิก รับรู้รสเลือด ที่ซึมออกมาจากมุมปากอีกครั้ง
"ปล่อยเหรอ! รอจนเผ่ามา ถึงได้ปล่อย ก็ไม่ต่างกันหรอก"
"ไอ้เผ่ามันมาเร็วเองนี่ หมอกว่...