บทนำ
บท 1
บทนำ
เผลอตัว (แต่ไม่เผลอใจ)
ร่างบางของ ‘ยี่หวา ภัทรฉัตรอัมพร’ ใช้มือของตัวเองยื่นคีย์การ์ดไปแตะที่ประตูห้องด้วยอาการมึนเมา เนื่องจากในงานแต่งของนรินดา เธอดื่มหนักมาก เพราะมีเรื่องให้ต้องคิด อีกทั้งวันนี้เธอก็เกือบมาไม่ทันพิธีแต่งงานของนรินดาด้วย ซึ่งเธอกับเจ้าสาวอย่างนรินดาไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น เพียงแต่เธอรู้จักกับเคย์เดนเลยมาร่วมงานในครั้งนี้ แต่หลังจากนี้อาจจะได้สนิทกันมากขึ้น เพราะนรินดาเองก็ดูน่ารักและเป็นมิตรมาก
“อื้อ...ห้องไม่ได้ล็อกเหรอ” เสียงหวานบ่นกับตัวเอง สายตาฉ่ำเยิ้มจ้องมองหน้าห้องพร้อมกับภาพตรงที่พร่ามัว จนแยกไม่ออกว่ามันคือห้อง 717 หรือ 711 กันแน่ “ห้องนี้แหละ...อึก...ใช่ๆ”
นิ้วเล็กชี้ไปยังตัวเลขห้องพร้อมกับใช้มือบางจับที่จับประตู เพื่อเปิดเข้าไปอย่างง่ายดาย ร่างเล็กเดินโซซัดโซเซมานอนที่เตียง พร้อมกับรับรู้ถึงความเย็นภายใน อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมภายในห้องถึงได้เย็นขนาดนี้ ทั้งๆ ที่เธอเพิ่งเข้ามา
“เปิดแอร์เย็นจัง...อื้อ...” เพราะความมึนงงบวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมาก ทำให้สติมีอยู่เหลือน้อยนิด จนแทบไม่สามารถครองสติของตัวเองไว้ได้
ร่างเล็กของยี่หวาเดินไปที่เตียงจากนั้นก็ล้มตัวลงนอนด้วยสภาพที่อยู่ในชุดราตรีที่สวมมา และด้วยความที่มันเป็นชุดรัดรูป ทำเอาเธอรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก
“อื้อ...ชุดรัดอะไรขนาดนี้”
เสียงหวานๆ ร้องบอกกับตัวเอง จากนั้นเธอก็ชันกายสูงขึ้นเพื่อที่จะได้ทำการถอดเดรสตัวยาวของตัวเองออก ทำให้ตอนนี้เรือนร่างสวยเหลือเพียงผ้าพันหน้าอกที่เธอชอบพันเอาไว้ แม้คนภายนอกจะคิดว่าเธอผอมบาง แต่ความจริงมันไม่ใช่เพราะหน้าอกของเธอมันใหญ่โตเกินตัวไปมาก มากจนน่ารำคาญ เลยเลือกจะใช้ผ้าพันซ่อนเอาไว้ไม่ให้ใครเห็น
“เบื่อหน้าอกของตัวเองจัง” ว่าจบมือน้อยๆ ก็ค่อยๆ คลายผ้าพันหน้าอกออก จนทำให้ตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรปกปิดท่อนบนอีกต่อไป และคิดว่าการอยู่ในห้องคนเดียวแบบนี้น่าจะไม่เป็นอะไร “เฮ้อ”
ตอนนี้ร่างกายของยี่หวาเหลือเพียงชั้นในตัวบางที่ปกปิดเบื้องล่างเท่านั้น เธอไม่ได้สนใจอะไรนอกจากล้มตัวลงนอนพร้อมกับใช้ผ้ามาห่มร่างกายเปล่าเปลือยของตัวเองเอาไว้ และขณะที่กำลังหลับอยู่นั้น มือหนาของใครบางคนก็มากอดที่เอวบางเอาไว้ ซึ่งยี่หวาที่อยู่ในห้วงนิทราไม่ได้สนใจอะไร
“อื้อ...”
“มาแล้วเหรอ ฉันรอตั้งนานแล้วนะ” เสียงทุ้มที่คุ้นหูดังขึ้น ก่อนชายหนุ่มจะปรือตามองสาวข้างกายที่ตัวเองนัดให้หล่อนมาหาในคืนนี้ เพราะอารมณ์เปลี่ยวอยากจะนอนกับใครสักคน
“อื้อ...อ๊า...” เสียงครางของสาวข้างกายปลุกความกำหนัดของชายฉกรรจ์อย่าง ‘คาร์เตอร์ โอเวนตัน’ ได้เป็นอย่างดี เสียงของเธอช่างหวานเหลือเกิน และด้วยความที่ในห้องปิดไฟสนิท ทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของผู้หญิงข้างกายตัวเองได้ชัดเจน
มือหนาที่อยู่ภายในผ้าห่มค่อยๆ เลื่อนไปลูบไล้ร่างกายเนียนนุ่มของสาวข้างกาย ทำเอาเขาถึงกับครางกระหึ่มในลำคอ เพราะบางอย่างที่อยู่ภายในผ้าห่มนี้มันช่างอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมือของเขาเหลือเกิน
“นมใหญ่จังวะ” มือหนาของคาร์เตอร์ค่อยๆ เคล้นคลึงที่หน้าอกอวบอิ่มอย่างชอบใจ เขาชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่ๆ เวลาเอากันแล้วมันโคตรฟินเลย
“ตอนในงานไม่เห็นจะใหญ่เท่านี้เลย” ก่อนที่คาร์เตอร์จะมานอนรอ เขาได้นัดแนะสาวสวยคนหนึ่งที่อยู่ในงาน และคาดว่าจะเป็นเหล่านางแบบที่มาร่วมงานแต่งของเคย์เดน เลยนัดแนะพร้อมให้คีย์การ์ดเอาไว้ เพื่อให้หล่อนมาหาเขาที่ห้อง และไม่คิดว่าสาวสวยจะมาถึงเร็วกว่าเวลานัดหมาย
“อื้อ...”
เสียงครางอื้อของสาวร่างบางทำเอาสติของคาร์เตอร์แทบขาดผึง เพราะเสียงของเธอมันช่างหวานเสียจนเขาอดใจไม่ไหว
“เสียงเพราะขนาดนี้ เดี๋ยวเก็บเอาไว้ครางให้พี่นะจ๊ะคนสวย” ว่าจบคาร์เตอร์ก็จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเปล่าเปลือยไม่ต่างจากผู้หญิงใต้ร่าง และเขาก็ไม่รอช้าที่จะทำการตะปบผ้าห่ม แล้วเหวี่ยงมันลงจากเตียงอย่างแรง เนื่องจากไม่ต้องการให้อะไรมาบดบังร่างกายของสาวสวยที่เขานัดมาในคืนนี้
“จะทำอะไรคะ”
เสียงหวานร้องถามพร้อมกับยกมือขึ้นปัดมือหนาของคาร์เตอร์ที่กำลังลูบไล้ที่เรือนกายสวย ขนาดไม่มีไฟในห้อง แต่แสงจากดวงจันทร์ทำให้เขามองเห็นร่างกายขาวผ่องของสาวน้อยใต้ร่างได้ชัดเจน จนอยากล่วงรู้ความลับแล้วว่าเธอจะเด็ดดวงมากแค่ไหน รูปร่างของเธอบอบบางจนเขาครางกระหึ่มในลำคอ เพราะอยากจะค้นหาเธอแล้วว่าจะเป็นอย่างไร
บทล่าสุด
#158 บทที่ 159 ตอนพิเศษ 4 ลงโทษคนโกหก (2) จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#157 บทที่ 158 ตอนพิเศษ 4 ลงโทษคนโกหก (1)
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#156 บทที่ 157 ตอนพิเศษ 3 ครอบครัวของเรา (3) จบตอน
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#155 บทที่ 156 ตอนพิเศษ 3 ครอบครัวของเรา (2)
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#154 บทที่ 155 ตอนพิเศษ 3 ครอบครัวของเรา (1)
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#153 บทที่ 154 ตอนพิเศษ 2 เซอร์ไพร์ภรรยา (4) จบตอน
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#152 บทที่ 153 ตอนพิเศษ 2 เซอร์ไพร์ภรรยา (3)
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#151 บทที่ 152 ตอนพิเศษ 2 เซอร์ไพร์ภรรยา (2)
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#150 บทที่ 151 ตอนพิเศษ 2 เซอร์ไพร์ภรรยา (1)
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026#149 บทที่ 150 ตอนพิเศษ 1 เติมความรัก (5) จบตอน
อัปเดตล่าสุด: 5/8/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













