โอกาสครั้งที่สอง

เขาทำให้เธอเข้าใจว่า ‘เขารัก’ ทั้งที่ความจริง ‘เขาไม่เคยคิดที่จะรัก’ เมื่อหัวใจดวงนี้มีเจ้าของจับจองอยู่แล้ว ส่วนเธอก็เป็นแค่ตัวละครโง่งมที่มาทำให้บทละครของเขาสมบูรณ์แบบเพื่อให้คนที่เขารักจริงๆ สบายใจ

สตรีเช่นนางรักได้ ก็เลิกได้ ถึงแม้หนทางเดียวที่จะเดินจากเขาไปจะมีเพียงความตาย นางก็ยินยอมที่จะละทิ้งลมหายใจ ทว่าในยามที่เห็นนางทอดร่างแทบสิ้นใจ เหตุใดอ๋องปีศาจผู้หยิ่งผยองเช่นเขาจึงแทบสิ้นสติ บัดนี้แล้วจะเสแสร้งให้ใครดู
"ความรักที่มาช้า ไม่มีค่าให้เอ่ยถึง เก็บความในใจของท่าน ไปให้สตรีผู้นั้นเถิด ข้าไม่ต้องการ!..."

นางคือสตรีต่างแคว้นองค์หญิงบรรณาการที่ต้องถูกส่งตัวมาแต่งงานกับฮ่องเต้ชรา ทว่าด้วย...

“ทำไมคิดว่าฉันจะหึงหรือโกรธหรอคะ.. เคยเอากันแค่ครั้งสองครั้งฉันไม่ถือหรอกนะ”
“งั้นเราจะลองมาเอากันอีกครั้งไหม.. เผื่อเธอจะถือ”

///

ปิติภัทร (พี่เธียร) อายุ 30 ปี
โคตรหล่อ บ้านรวย ปากหมา กวนตีน
เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระดับต้น ๆ ของไทย เป็นที่ต้องตาต้องใจของสาวน้อยสาวใหญ่
ขึ้นชื่อเรื่องพาสาวขึ้นเตียงไม่ซ้ำหน้า ทิ้งปัญหาไว้ให้ยัยเลขาจัดการ

“ถ้าเธอยังไม่คุยกับฉันดี ๆ ฉันจะเหมารวมว่าเธอหึงนะม่า...

"เรียนจบเมื่อไหร่ออกไปจากบ้านฉันซะ"
เขาเป็นถึงคุณชายของบ้าน ในขณะที่เธอ... เป็นแค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับการอุปการะจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

ร่างบางดำดิ่งลึกลงเรื่อยๆ ร่างกายทุรนทุรายเพื่อความอยู่รอด แต่ใจเธอยอมแพ้แล้ว มันอึดอัด มันหนาวเหน็บ นี่สินะความตาย ความตายของเธอที่พี่อิสร์ต้องการ เอมทำให้แล้วนะคะ หวังว่าการกระทำของเอมในครั้งนี้ จะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เอมทำให้พี่อิสร์มีความสุข ขอให้ความรักความแค้นระหว่างเราจบลงแค่นี้ เอมเจ็บ เจ็บจนไม่อยากจะหายใจแล้วเช่นกัน ขอบคุณที่บอกให้เอมมาตาย มันน่าจะเป็นหนทางดับทุกข์ที่ดีที่สุดของเอมแ...

มือบางกำผ้าห่มเอาไว้จนแน่น เมื่อสัมผัสได้ถึงเตียงนอนที่ไหวยวบลงไปเหมือนเขาขึ้นมานั่งอยู่ด้านหลัง คล้ายจะได้ยินเสียงลมหายใจดังแผ่วเบาอยู่ข้างใบหู ความร้อนรุ่มที่ผ่อนออกมาจากปลายจมูกคมสันเป่ารดลงบนพวงแก้ม แม้ภายในห้องจะเย็นฉ่ำแต่กลับพ่ายแพ้ให้กับไอความร้อนที่มาจากร่างกายกำยำนั่น เขาทำให้เธอต้องนอนเกร็งอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่น ไม่กล้าที่จะขยับกายให้รู้ว่าเธอตื่นนานแล้ว

“ข้อเสนออะไร” ต้องดาวเอ่ยถามไปในที่สุด หลังจากที่นินทาเขาในใจแล้ว
“ผมจะจ่ายให้คุณ”
“ฉันไม่ได้มีอาชีพขายตัว เก็บเงินของคุณไปเถอะ ข้อเสนอนั้นตกไป ฉันว่าคุณอยู่เฉยๆ อย่างที่ฉันบอกไปตอนแรกก็พอ ต่างคนต่างอยู่ แค่คนร่วมโลกเท่านั้นก็พอ”
“ผมไม่เคยกินใครฟรีๆ ผมจะจ่ายให้” ไบรอัลโน้มตัวเข้าไปใกล้ต้องดาว กดเสียงต่ำรอดไรฟันอย่างอดทน
“อ่อ! คุณไม่กินใครฟรีๆ เลยอยากจะลบล้างความเลวของตัวเองโดยยัดเยียดอาชีพขายตัวให...

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"

One Ex (มังกร) : เขาได้รับคำท้าต้องหา ‘เมียใหม่’ เพื่อลืม ‘เมียเก่า’ แล้วทำไมคนอย่างมังกรจะทำไม่ได้! ก็แค่ยัยคนเลวที่สวมเขาให้กัน...มันไม่มีดีอะไรให้เขาต้องจดจำ!! #โปรเจกต์พิเศษ Series : Just One Day

"กูให้ความเป็น เพื่อน มึงได้
กูก็ยัดเยียดความเป็น ผัว ให้มึงได้เหมือนกัน"
จอมทัพ : หล่อ ร้ายลึก ตรงไปตรงมา ปากร้าย
คุณอาจจะมองว่าผมใจร้าย เเต่สิ่งที่ผมเจอการทำดีคงไม่ช่วยอะไร
ผมไม่สนว่าใครจะเจ็บปวด ต่อจากนี้ผมขอสนแค่ตัวเองบ้างก็เเล้วกัน
"กูก็แค่อยากแก้แค้น"
น้ำเหนือ : หล่อ จริงใจ ซื่อตรง ปากไม่ร้าย (แต่กัดเจ็บ)
ถ้าผมผิดผมก็ลูกผู้ชายพอที่จะยอมรับความผิด
ผมโกรธที่มันยัดเยียดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ ผมเกล...

เพราะปภินดาเคยช่วยชีวิตเขาไว้ ทำให้เขาปักใจในตัวดาวมหาลัยคนสวยตั้งแต่ตอนนั้น
-กลับมาครั้งนี้เขาจึงขอตอบแทนคุณด้วยไฟรักที่พร้อมจะมอดไหม้ทุกสิ่ง-

“ถ้ายังนอนครางใต้ร่างกู ท่องไว้กูนี่ล่ะ ทศกัณฐ์ ผัวมึง!” เมื่อคนรักตายจากไป ทศกัณฐ์ก็อยู่เหมือนคนตายทั้งเป็น แต่เมื่อผ่านไปสี่ปีกลับพบว่า…

เพราะวันนั้น เธอเลือกที่จะเดินออกมาจากชีวิตเขา
"เข้าเรื่องเลยนะ ฉันขี้เกียจพูดเยอะ ฉันต้องการให้เธอเลิกคบกับลูกชายฉัน นี่คือเงินที่เธอจะได้รับไป"
"ได้ค่ะ"

เพราะวันนั้น เขาจึงโกรธเกลียดเธอ
"นอกจากใช้ทุกอย่างแลกเงิน ฉันชักสงสัยซะแล้วซิ ว่าคนอย่างเธอคงใช้แม้แต่ร่างกายแลกทุกอย่างที่อยากได้ แต่ฉันจะบอกอะไรให้ อย่างเธอให้ฟรีฉันยังรังเกียจ แค่เมื่อกี้ก็รู้แล้วว่าร่านขนาดไหน"

...เพียงแต่
"จินเรียกรถพย...

ถูกตราหน้าว่าสก๊อยอัปเกรด อยากมีผัวเป็นอาจารย์จนตัวสั่น 'ทั้งคืน..เธอไหวแน่เหรอ?!'

แต่ใครจะรู้ว่าโคตรซวย!! เมื่อผู้ชายที่ซื้อมานอนด้วยเพราะเมา 'เป็นอาจารย์ประจำห้องที่ต้องเข้าเรียนทุกวัน'

"เมาเหล้าแล้วเรียกหาแต่ฉัน เธอหิวเหล้าหรือหิวอย่างอื่นกันแน่"

"อย่าพูดมากนะคะ ห้าพันบาทขาดตัว อยู่กับหนูสักสองชั่วโมงไหวไหม.."

"ฉันให้เธอทั้งคืนเลย"

เพราะพระพรหมเล่นตลก ให้พิมพ์นารานักเขียนสาวสายอีโรติกต้องสลับตัวมาแต่งงานแทนน้องสาวเพื่อล้างหนี้ หญิงสาวจึงจำต้องเข้าพิธีแต่งงานกับนิษฐกรณ์เจ้าของบริษัทไอทีที่เธอไม่เคยเห็นหน้า แน่นอนว่าเขาไม่ได้ชอบเธอนัก จึงสร้างเกราะแห่งความเย็นชามาขวางกั้น

นิษฐกรณ์—มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ไร้หัวใจ ตกลงแต่งงานเพียงเพราะต้องการทำให้ย่าพอใจ
แต่เมื่อรู้ว่า “เจ้าสาวจำเป็น” ของเขาคือผู้หญิงที่เขียนนิยายเร่าร้อนเป็นอาชีพ
เข...

“นี่ชื่ออะไร”
“…” ไม่ตอบ มองหน้าผมด้วยดวงตาใสซื่อ หมายความว่าไงวะ
“ถามว่าชื่อจริงชื่อไร”
“พูดเพราะ ๆ สิค้า โตแล้วต้องพูดดี ๆ จะได้น่ารัก ใครเห็นใครก็จะรัก” ให้ตาย เด็กนี่สอนผม
“ใครสอน”
“เด็กดื้อไม่ดี เด็กดีไม่ดื้อ ถ้าอยากให้แม่ขารักต้องเป็นเด็กดี ลุงเฟยเป็นเด็กดีหรือเด็กดื้อค้า”
“…”
ลูกสาวของสไปรท์เอียงคอซ้ายทีขวาที มองหน้าผมด้วยความสงสัย แล้วก็พูดว่า “เด็กดื้อแน่เลย ลุงเฟยไม่น่ารัก น้องปลายไม่รัก...

ดามหัวใจสามีพันธุ์มังกร

ปานชีวาจำต้องแต่งงานทางการเมืองกับลูกชายของลุงบุญธรรม เพียงเพื่อให้ผู้มีพระคุณของเธอสบายใจ แต่หญิงสาวกลับต้องพบกับความเจ็บปวดแสนสาหัส เพราะชีวิตแต่งงานที่เต็มไปด้วยรสขม สามีไม่เคยรักกันและมองเธอเป็นศัตรู เนื่องจากภรรยาที่เขารักต้องจากไปโดยมีเธอเป็นสาเหตุสำคัญ เช็ง อี้หลง สามีที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นพี่ชายผู้แสนดี จึงได้กลายเป็นคนที่ทำร้ายเธอได้เจ็บแสบที่สุดมากกว่าใครบนโลกใบนี้...

ชนะมาทุกแมตซ์ แกร่งสุดไม่ว่าจะสนามไหน แล้วสนาม FWB นี้ล่ะ ใครรู้สึกก่อน คนนั้นก็ย่อม...เจ็บก่อน เพราะฉะนั้น ต้องห้ามรู้สึก! เกินเพื่อน...นั้นไว้ให้ดี ๆ
“ถ้าไม่ให้เป็นเพื่อนกันแล้วมันเป็นอะไรได้อีกวะ”

เมื่อความอดทนสิ้นสุดลง 'ใบหย่า' คือสิ่งเดียวที่เธอทิ้งไว้ให้ผู้ชายไร้หัวใจ!
"จำเอาไว้ภรันยา สำหรับฉัน... เธอไม่ใช่ภรรยา เธอเป็นแค่ผู้หญิงหน้าด้านที่อยากได้สมบัติของตระกูลฉันจนตัวสั่น ฉันจะไม่มีวันยกย่องเธอ และจะไม่มีวันให้ในสิ่งที่เธอต้องการ!"
'ภรันยา' ก้มหน้ายอมรับความเจ็บปวด ทำหน้าที่ภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อทดแทนบุญคุณ แม้หัวใจจะบอบช้ำแค่ไหนก็พยายามใช้ความรักละลายกำแพงน้ำแข็งในใจเขา
ทว่า... เมื...

“ใช่ ฉันจงใจเย_เธอ พอใจยัง ฉันเป็นคนกินยาบ้านั่นเข้าไปเองแหละ มีอะไรจะด่าอีกไหม?”