บทนำ
“ฉันเป็นแม่แก! ฉันมีสิทธิในตัวแกทุกอย่าง!!!”
“หนู 20 แล้ว หนูโตแล้ว! ชีวิตมันเป็นของหนู!!”
“แกจะไปกับผู้ชายเก่าของแม่แกได้ยังไง!”
“หนูจะไป! และคุณก็ไม่ใช่แม่หนู!!”
“เพี๊ยะ! นังลูกอกตัญญู! นังลูกสารเลว!”
พิณะ หรือ ณะ อัครา
พ่อเลี้ยงไร่ชา ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในจังหวัดเชียงราย สร้างฐานะด้วยตัวเองไม่สนธุรกิจครอบครัว
ชายหนุ่มโสดวัยกลางคน ผู้หวงชีวิตอันเป็นส่วนตัว ไม่ชอบผูกมัด ไม่ชอบความวุ่นวาย ยึดถือเรื่องคำพูดเป็นสำคัญ
วิชธาดา หรือ แก้วตา ณ ศักดิ์ขจร
ลูกสาวเพียงคนเดียวของ ธาวิช ณ ศักดิ์ขจร เจ้าของปางไม้ที่ใหญ่ที่สุดในลำพูน ปางไม้สีขาว ไม่เดินทางสีดำ ลูกสาวของผู้รักอุดมการณ์
หญิงสาวแรกแย้ม ผู้ที่อยู่แต่ในกรอบที่พ่อวางไว้ตลอดเวลา รักและเชื่อฟังผู้เป็นพ่อ เพราะแม่ทิ้งไปตั้งแต่เด็ก
อย่าตัดสินแต่เพียงอ่านบทนำ เข้ามาเลยจ้าา
นรกก็แค่ชื่อน้ำพริ๊กกกกก สูดดดปากรอออ
บท 1
บทนำ
รถ SUV สีดำ ขับออกจาก ‘ปางไม้ขจรศักดิ์’ ได้เพียง 20 นาที เมื่อพ้นเขตรั้วเพียงเท่านั้น ก็ถูกขนาบข้างด้วยรถเก๋งสี่ประตูติดฟิล์มดำรอบคัน และรถมอเตอร์ไซต์วิบากที่มีคนซ้อนหลังอาวุธครบมือ
“ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง!!” เสียงปืนดังสนั่นลั่นถนน คนขับจับศีรษะของคนที่ข้างกดให้ลงต่ำในทันที!
“แก้วตา! หยิบปืนในคอนโซลรถมา!!” เด็กสาวทำตามที่ผู้เป็นพ่อบอก
“อื้อออ แก้วตากลัว!” ทั้งที่เธอกลัวจนใจจะขาด! แต่เธอก็กำปืนถือไว้แน่น!
“ปั้ง! เพล้ง! ฟิ้ว!!” หญิงสาวกรีดร้องออกมาเสียงดัง!
“จำที่พ่อสอนได้ไหม!”
“อือออ พ่อออ”
“แก้วตา!! ฟังพ่อ!” เด็กหญิงประสาทเสียเมื่อเห็นเลือดสีแดงไหลซึมออกมาจากแขนข้างขวาของพ่อ
“ยิงให้หมด อย่าให้เหลือ...ลืมตาจ้องมัน! แล้วยิง!” ยังไม่ทันได้ทำอะไร ก็มีคนยิงสวนเข้ามาแล้ว...
“ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! เอี๊ยด! โครม!!”
“พะ...พ่อ กรี๊ดดดดด!!! พ่อ! ฮือออ หนูเจ็บบบ พ่ออ!!” รถ SUV พุ่งเข้าข้างทาง ก่อนจะชนเข้ากับต้นไม้ ชายหนุ่มกอดประคองศีรษะร่างเล็กในอ้อมกอดไว้แนบแน่น!
“อักก แก้วตา อึกก...” เลือดสีแดงฉาดไหลออกจากปากพ่อของเธอ หญิงสาวกรีดร้องออกมาเสียงดัง!
“พ่อออ! ฮืออออ!! พ่อออ! อย่าทิ้งหนู!!!!” มือเล็กตวัดรัดร่างพ่อมากอดไว้ เลือดไหลโทรมกายคนทั้งคู่
“141312 สลับกัน 2 คะครั้ง อึกก ยะ...อย่าไว้ใจใคร อย่าไปกะ...กับแม่...อึกก พิ...ณะ ไปหาพ่อเลี้ยงพิ...ณะ”
“พ่อจ๋าาา ไม่เอาาา แก้วตาจะอยู่กับใครพ่อออ ฮือออ” หญิงสาวส่ายหัว น้ำตานองหน้า
“ไปยะ...อยู่กับเขา ไปนะแก้วตา พ่อรักลูก อึกกก”
#ไร่ชาอัครา
“ว่าไงนะ! ธาวิชตายแล้ว!!” ปากกาหมึกซึมราคาแพงร่วงลงจากมือของชายร่างสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องทำงาน
“ครับ...หน้าปางเลย”
“ลูกสาวมันล่ะ!”
“ลูกสาวโดนยิงเฉียดที่แขนซ้าย แต่คุณธาวิชตายคาที่ครับ เขารับลูกกระสุนไว้ทั้งหมดครับ”
“แม่งเอ้ย!!!!” มือหนากำแน่นก่อนจะทุบลงบนโต๊ะเพื่อระบายความเดือดดาลในใจ!
“เตรียมรถ กูจะไปลำพูน!”
“คะ...ครับพ่อเลี้ยง”
“มึงส่งคนไปเฝ้าที่บ้านมันไว้ แล้วไปเอาตัวลูกสาวมันมา!!” เสียงเข้มเอ่ยปากสั่งพร้อมกับลุกขึ้นเดินเร็วไปยังชั้นสองของบ้าน
เขาหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวมาใส่ พร้อมกับเปิดเซฟหยิบอาวุธร้ายสีดำกระบอกเล็กบรรจุกระสุนเต็มแม๊ก เหน็บเข้าที่เอวด้านหลัง และรีบเดินทางไปลำพูนในทันที!!
#บนรถ
“ลูกสาวเธอไม่ยอมไปกับคนของเราครับ เธออาละวาดหยิบไม้ฟาดคนของเราหัวแตกไป 2 คนครับ และวิ่งไปแอบอยู่ใต้โรงคุณธาวิช...”
“เด็กผู้หญิงคนเดียวพวกมึงไม่มีปัญญาจะควบคุม!! พวกมึงก็ไปตายไป!!!” มือหนายกขึ้นกุมขมับ ก่อนจะหลับตาลง ชีวิตคนเราแม่งไม่เคยแน่นอนเลย
“เธอคิดว่าเราจะไปฆ่าเธอ...”
“เด็กปัญญาอ่อน! เพิ่มคนเข้าไปคุ้มกัน!!!”
“พ่อเลี้ยงจะให้คนของเราทุบให้สลบ และหิ้วเธอมาดีไหมครับ...”
“เพี๊ยะ!! มึงนี่มันควายจริง!!! ไปให้พ้นหน้ากู!!!” มือหนาตวัดลงฟาดเข้าใบหน้าข้างซ้ายของลูกน้อง ก่อนจะตวาดไล่ลูกน้องคนสนิทไปให้พ้นหน้า! ทั้งที่อยู่บนรถ มันจะไปไหนกันได้...
ลูกน้องคนอื่นก็ได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ส่วนคนที่โดนด่าก็เบียดตัวแทรกไปยังเบาะหลังสุดของรถตู้...แม้จะหายใจแรงยังไม่กล้าเลย!!
ทุกคนรู้ดี...หากพ่อเลี้ยงโกรธ ต่อให้อะไรมาขว้างเขาก็พร้อมจะทำลายทิ้งทั้งหมด ไม่ว่าสิ่งนั้นจะมีชีวิตหรือไม่ก็ตาม
“แม่งเอ้ย!!”
ฝากพ่อเลี้ยงโมโหร้ายไว้ในอ้อมอกอ้อมใจแม่ๆ ด้วยนะค้าาา
นรกก็แค่ชื่อน้ำพริก กอดคอลงนรกไปพร้อมกันค่ะ
ขอคอมเม้นเป็นกำลังใจให้โหน่ยยยย
ติดเหรียญตั้งแต่ตอนที่ 6 ไปนะคะ
บทล่าสุด
#80 บทที่ 80 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#79 บทที่ 79 บทที่ 79
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#78 บทที่ 78 บทที่ 78
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#77 บทที่ 77 บทที่ 77
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#76 บทที่ 76 บทที่ 76
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#75 บทที่ 75 บทที่ 75
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#74 บทที่ 74 บทที่ 74
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#73 บทที่ 73 บทที่ 73
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#72 บทที่ 72 บทที่ 72
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#71 บทที่ 71 บทที่ 71
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025
คุณอาจชอบ 😍
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
สัญญารักประธานร้าย
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักระรินใจ
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
