บทนำ
“ฉันเป็นแม่แก! ฉันมีสิทธิในตัวแกทุกอย่าง!!!”
“หนู 20 แล้ว หนูโตแล้ว! ชีวิตมันเป็นของหนู!!”
“แกจะไปกับผู้ชายเก่าของแม่แกได้ยังไง!”
“หนูจะไป! และคุณก็ไม่ใช่แม่หนู!!”
“เพี๊ยะ! นังลูกอกตัญญู! นังลูกสารเลว!”
พิณะ หรือ ณะ อัครา
พ่อเลี้ยงไร่ชา ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในจังหวัดเชียงราย สร้างฐานะด้วยตัวเองไม่สนธุรกิจครอบครัว
ชายหนุ่มโสดวัยกลางคน ผู้หวงชีวิตอันเป็นส่วนตัว ไม่ชอบผูกมัด ไม่ชอบความวุ่นวาย ยึดถือเรื่องคำพูดเป็นสำคัญ
วิชธาดา หรือ แก้วตา ณ ศักดิ์ขจร
ลูกสาวเพียงคนเดียวของ ธาวิช ณ ศักดิ์ขจร เจ้าของปางไม้ที่ใหญ่ที่สุดในลำพูน ปางไม้สีขาว ไม่เดินทางสีดำ ลูกสาวของผู้รักอุดมการณ์
หญิงสาวแรกแย้ม ผู้ที่อยู่แต่ในกรอบที่พ่อวางไว้ตลอดเวลา รักและเชื่อฟังผู้เป็นพ่อ เพราะแม่ทิ้งไปตั้งแต่เด็ก
อย่าตัดสินแต่เพียงอ่านบทนำ เข้ามาเลยจ้าา
นรกก็แค่ชื่อน้ำพริ๊กกกกก สูดดดปากรอออ
บท 1
บทนำ
รถ SUV สีดำ ขับออกจาก ‘ปางไม้ขจรศักดิ์’ ได้เพียง 20 นาที เมื่อพ้นเขตรั้วเพียงเท่านั้น ก็ถูกขนาบข้างด้วยรถเก๋งสี่ประตูติดฟิล์มดำรอบคัน และรถมอเตอร์ไซต์วิบากที่มีคนซ้อนหลังอาวุธครบมือ
“ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง!!” เสียงปืนดังสนั่นลั่นถนน คนขับจับศีรษะของคนที่ข้างกดให้ลงต่ำในทันที!
“แก้วตา! หยิบปืนในคอนโซลรถมา!!” เด็กสาวทำตามที่ผู้เป็นพ่อบอก
“อื้อออ แก้วตากลัว!” ทั้งที่เธอกลัวจนใจจะขาด! แต่เธอก็กำปืนถือไว้แน่น!
“ปั้ง! เพล้ง! ฟิ้ว!!” หญิงสาวกรีดร้องออกมาเสียงดัง!
“จำที่พ่อสอนได้ไหม!”
“อือออ พ่อออ”
“แก้วตา!! ฟังพ่อ!” เด็กหญิงประสาทเสียเมื่อเห็นเลือดสีแดงไหลซึมออกมาจากแขนข้างขวาของพ่อ
“ยิงให้หมด อย่าให้เหลือ...ลืมตาจ้องมัน! แล้วยิง!” ยังไม่ทันได้ทำอะไร ก็มีคนยิงสวนเข้ามาแล้ว...
“ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! เอี๊ยด! โครม!!”
“พะ...พ่อ กรี๊ดดดดด!!! พ่อ! ฮือออ หนูเจ็บบบ พ่ออ!!” รถ SUV พุ่งเข้าข้างทาง ก่อนจะชนเข้ากับต้นไม้ ชายหนุ่มกอดประคองศีรษะร่างเล็กในอ้อมกอดไว้แนบแน่น!
“อักก แก้วตา อึกก...” เลือดสีแดงฉาดไหลออกจากปากพ่อของเธอ หญิงสาวกรีดร้องออกมาเสียงดัง!
“พ่อออ! ฮืออออ!! พ่อออ! อย่าทิ้งหนู!!!!” มือเล็กตวัดรัดร่างพ่อมากอดไว้ เลือดไหลโทรมกายคนทั้งคู่
“141312 สลับกัน 2 คะครั้ง อึกก ยะ...อย่าไว้ใจใคร อย่าไปกะ...กับแม่...อึกก พิ...ณะ ไปหาพ่อเลี้ยงพิ...ณะ”
“พ่อจ๋าาา ไม่เอาาา แก้วตาจะอยู่กับใครพ่อออ ฮือออ” หญิงสาวส่ายหัว น้ำตานองหน้า
“ไปยะ...อยู่กับเขา ไปนะแก้วตา พ่อรักลูก อึกกก”
#ไร่ชาอัครา
“ว่าไงนะ! ธาวิชตายแล้ว!!” ปากกาหมึกซึมราคาแพงร่วงลงจากมือของชายร่างสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องทำงาน
“ครับ...หน้าปางเลย”
“ลูกสาวมันล่ะ!”
“ลูกสาวโดนยิงเฉียดที่แขนซ้าย แต่คุณธาวิชตายคาที่ครับ เขารับลูกกระสุนไว้ทั้งหมดครับ”
“แม่งเอ้ย!!!!” มือหนากำแน่นก่อนจะทุบลงบนโต๊ะเพื่อระบายความเดือดดาลในใจ!
“เตรียมรถ กูจะไปลำพูน!”
“คะ...ครับพ่อเลี้ยง”
“มึงส่งคนไปเฝ้าที่บ้านมันไว้ แล้วไปเอาตัวลูกสาวมันมา!!” เสียงเข้มเอ่ยปากสั่งพร้อมกับลุกขึ้นเดินเร็วไปยังชั้นสองของบ้าน
เขาหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวมาใส่ พร้อมกับเปิดเซฟหยิบอาวุธร้ายสีดำกระบอกเล็กบรรจุกระสุนเต็มแม๊ก เหน็บเข้าที่เอวด้านหลัง และรีบเดินทางไปลำพูนในทันที!!
#บนรถ
“ลูกสาวเธอไม่ยอมไปกับคนของเราครับ เธออาละวาดหยิบไม้ฟาดคนของเราหัวแตกไป 2 คนครับ และวิ่งไปแอบอยู่ใต้โรงคุณธาวิช...”
“เด็กผู้หญิงคนเดียวพวกมึงไม่มีปัญญาจะควบคุม!! พวกมึงก็ไปตายไป!!!” มือหนายกขึ้นกุมขมับ ก่อนจะหลับตาลง ชีวิตคนเราแม่งไม่เคยแน่นอนเลย
“เธอคิดว่าเราจะไปฆ่าเธอ...”
“เด็กปัญญาอ่อน! เพิ่มคนเข้าไปคุ้มกัน!!!”
“พ่อเลี้ยงจะให้คนของเราทุบให้สลบ และหิ้วเธอมาดีไหมครับ...”
“เพี๊ยะ!! มึงนี่มันควายจริง!!! ไปให้พ้นหน้ากู!!!” มือหนาตวัดลงฟาดเข้าใบหน้าข้างซ้ายของลูกน้อง ก่อนจะตวาดไล่ลูกน้องคนสนิทไปให้พ้นหน้า! ทั้งที่อยู่บนรถ มันจะไปไหนกันได้...
ลูกน้องคนอื่นก็ได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ส่วนคนที่โดนด่าก็เบียดตัวแทรกไปยังเบาะหลังสุดของรถตู้...แม้จะหายใจแรงยังไม่กล้าเลย!!
ทุกคนรู้ดี...หากพ่อเลี้ยงโกรธ ต่อให้อะไรมาขว้างเขาก็พร้อมจะทำลายทิ้งทั้งหมด ไม่ว่าสิ่งนั้นจะมีชีวิตหรือไม่ก็ตาม
“แม่งเอ้ย!!”
ฝากพ่อเลี้ยงโมโหร้ายไว้ในอ้อมอกอ้อมใจแม่ๆ ด้วยนะค้าาา
นรกก็แค่ชื่อน้ำพริก กอดคอลงนรกไปพร้อมกันค่ะ
ขอคอมเม้นเป็นกำลังใจให้โหน่ยยยย
ติดเหรียญตั้งแต่ตอนที่ 6 ไปนะคะ
บทล่าสุด
#80 บทที่ 80 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#79 บทที่ 79 บทที่ 79
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#78 บทที่ 78 บทที่ 78
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#77 บทที่ 77 บทที่ 77
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#76 บทที่ 76 บทที่ 76
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#75 บทที่ 75 บทที่ 75
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#74 บทที่ 74 บทที่ 74
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#73 บทที่ 73 บทที่ 73
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#72 บทที่ 72 บทที่ 72
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025#71 บทที่ 71 บทที่ 71
อัปเดตล่าสุด: 12/11/2025
คุณอาจชอบ 😍
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
ความรักที่หายไป
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
เจ้าพ่อมาเฟีย
พันธะร้ายนายสถาปัตย์
!! หมับ !!
“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”
“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา
“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง
“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว
“ปลายฝัน...”
“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน
“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
