10 Book(s) Related to 70 of overtime workers will have se

คำโปรย: เป็นเพราะดูคลิปคนอวดสามีเยอะเกินไป จางหนิงจึงพูดขึ้นมาด้วยความอิจฉาว่าอยากได้สามีหล่อรวยแบบนั้นบ้าง ซึ่งหญิงสาวไม่ได้คิดเลยว่าคำพูดของเธอจะทำให้ตัวเองได้ย้อนเวลากลับไปยังยุค 70 และได้สามีตามที่หวังไว้ทุกประการ แต่เขากลับบอกว่าจะดูแลเธออย่างพี่น้องเท่านั้น!
เฮอะ!
อย่าฝันไปหน่อยเลย...ในเมื่อ'กล้วย' เอ้ย!...อ้อยเข้าปากช้างแล้ว อย่าหวังว่าเธอจะคายออกมาง่ายๆ!

สวัสดีคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน นิยายเรื่องนี้ไรท์ไม่ได้อิงตามประวัติศาสตร์ใด ๆ เหตุการณ์ของเรื่องไม่ตรงกับสถานการณ์จริง ไม่ตรงกับกฎหมายบ้านเมืองในยุคสมัย เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ขอนักอ่านทุกท่านโปรดอ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ
โปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสติ
หากมีข้อผิดพลาดประการใดทางผู้เขียนกราบขออภัยมา ณ ที่นี้

เสวี่ยหมิ่นที่เป็นถึงนางร้ายเบอร์หนึ่งของประเทศ ไม่คิดเลยว่าตนเองแค่นอนหลับ จะตื่นขึ้นมาอีกทีในยุค 70 แถมยังอยู่ในชนบท แค่นั้นยังไม่พอ เธอยังมีลูกสาวหนึ่งคน ส่วนสามีอย่างหวังชิงก็ใช่ว่าจะรักเธอ เขาเกลียดเธอเข้าไส้เพราะที่เจ้าของร่างเดิมได้แต่งงานกับชายหนุ่มก็เพราะว่าวางยาอีกฝ่าย เหมือนสวรรค์จะกลั่นแกล้งเธอไม่พอ เมื่อมีแม่สามีร้ายกาจคอยแต่จะหาเรื่องเธออยู่ตลอด แต่คิดเหรอว่าคนอย่างเสวี่ยหมิ่นจะยอม ด่ามาด่ากลับค่ะไม่โกง

'แก้มใส' สำหรับผมเธอก็แค่ของเล่นชั่วคราว
ไม่ได้คิดจริงจังถึงขั้นอยากจะยกสถานะให้เป็นเมียหรืออะไรสักอย่าง

“เลิกพยศ ถ้ายังไม่อยากให้ไอ้ผู้ชายตรงหน้าเห็นหนังสดของฉันกับเธอ” ผมขู่เธอต่อหน้าชู้บางตัว

“หยาบคาย” ส่วนเธอก็พยศแล้วพยศเล่า มันน่านัก...


'กรุงโซล' คือซาตานร้ายที่เข้ามาเพื่อล่อลวงฉันให้ติดอยู่ในวังวนที่เรียกว่า
'เกมชิงหัวใจ' เกมที่ใครเผลอยกหัวใจให้ใครก่อนคนนั้่นเป็นฝ่ายแพ้
และฉันจะต้องเป็นคนชนะเกมนี้เพื่อเอาคืนสิ่งที่เขาทำกับฉัน
แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ซาตานอย่างกรุงโซล
ฉันเหมือนเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือของเขา

เพราะแฟนเก่ามันห่วย สวรรค์เลยช่วยให้ย้อนกลับมา 24 อีกครั้ง!
เธอจึงตั้งปณิธานว่าจะทำงานหาเงินไปเปย์โฮสต์และอยู่เป็นโสดแบบสวยๆ
แต่ทำไมพี่ชายที่ชาติก่อนไม่เคยคุยกันถึงได้ชอบมาอ่อยให้ใจสั่นด้วยล่ะเนี่ย?


"อืมม..."
ร่างหนาของทิวากรพลิกตัวไปอีกด้านพร้อมกับยกแขนควานหาร่างนุ่มนิ่มเข้ามากอดโดยที่เปลือกตายังปิดสนิทอยู่ ทว่าก็ไม่พบอะไรนอกจากความว่างเปล่า เขาจึงต้องลืมตาตื่นอย่างเลี่ยงไม่ได้ นัยน์ตาสีดำสนิทกวาดมองรอบๆ ห้องสูทหรูหราของตนจนทั่วทว่าก็ยังไม่เจอใคร

"หายไปไหนแล้วนะ..." เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่ร่างสูงจะลุกขึ้นจากเตียงแล้วไปตามหาเธอในห้องครัวและห้องน้ำ ทว่าก็ไม่เจอแม้แต่เงา

"หืม..."
หัวคิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อเดินกลับเข้ามาในห้องนอนแล้วเห็นโน้ตเล็กๆ ลายมือน่ารักวางเอาไว้ตรงโต๊ะใกล้กับหัวเตียงพร้อมกับเงินสดจำนวนหนึ่ง

ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนเมื่อคืนนะคะ
เดียร์ไม่รู้ต้องจ่ายเท่าไหร่
ยังไงติดต่อมาเบอร์นี้นะคะ
เดี๋ยวโอนทิปให้เพิ่มค่ะ^^
089-99899xx

หลังจากอ่านจบ มุมปากหยักก็ยกยิ้มขึ้นเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู เมื่อคืนเขาได้อธิบายกับคนเมาไปแล้ว แต่เธอก็ยังเข้าใจผิดว่าเขาเป็นโฮสต์อยู่ดี

"หึ...จะเรียกค่าตัวเท่าไหร่ดีนะ?"

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

พ่อแท้ๆเคยขายเธอให้กับเสี่ยแก่คราวปู่อย่างไม่แยแส ผ่านไปสี่ปีพี่ชายกับเพื่อนยังมารวมหัวกันแอบอ้างชื่อไปกู้เงินอีก

ชีวิตที่แต่เดิมก็ไม่ได้ดีเลิศอะไร ตอนนี้พังทลายไปพร้อมกับคืนที่เสียบริสุทธิ์เรียบร้อย

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน

มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

"ทั้งหมดสองล้าน ฉันจ่ายหนี้ครบแล้ว ทีนี้ไปได้หรือยัง"

เขาเหล่ตามองเงินที่เธอหามาอย่างยากลำบาก เหมือนกับมองกองขยะกองหนึ่งก็ไม่ปาน

คิดจะไปไหนกัน เป็นเมียเขามาสี่ปีหมกมุ่นแต่กับเรื่องใช้หนี้ ผู้หญิงคนนี้มันน่าโมโหนัก

คนอื่นดูออกหมดว่าเขาคิดยังไง คงจะมีแค่เธอนี่แหละที่ไม่ยอมรับผัวตัวเอง คำก็หน้าเลือด สองคำก็ขูดรีด

รู้จักอ้อนหน่อยอย่าว่าแต่เงินทอง อยากได้อะไรก็หามาให้หมดทุกอย่างแล้ว

Vampire เจ้าเสน่ห์ :
“ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก!
“อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ

Lycan แสนเสน่หา :
แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัติ
“ว้าย! ไม่เอานะเจโร ไม่เล่นอย่างนี้นะ”

เจ้าสาว Vampire :
“ให้หัวใจนำทาง รักจะพาเราผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างไปได้” พลังแห่งรักชนะทุกสิ่ง!

"ร่านอย่างเธอต้องเจอฉัน"
เมื่อความรักระหว่าง เปลวไฟ X เจ้าขา ที่กำลังก่อตัวขึ้นถูกความแค้นเข้าครอบงำ
ความเจ็บปวดจึงเข้ามาแทนที่ความรัก

รักที่เปลี่ยน (Changed of love)

เพราะ One Night Stand ที่ถูกใจในคืนนั้น จึงเกิดเป็นข้อตกลงบ้า ๆ ที่ลากยาวมานานเกือบสองปี
การนอนด้วยกันโดยไม่มีความสัมพันธ์ทางใจ ไม่มีการผูกมัด ไม่มีการเป็นเจ้าของ
ทุกคนต่างใช้ชีวิตได้อิสระอย่างที่ใจจะต้องการ ทุกอย่างมันควรจะดีแล้วใช่ไหมมันควรจะเป็นแบบนั้น
แต่เมื่อใดก็ตามที่คนใดคนหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก...คนที่ถอยออกมาก่อนอาจจะเป็นคนที่เจ็บน้อยกว่า

“Do you believe in love at first sight or should I walk by again?”
(คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่าครับ ถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมเดินวนกลับมาใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ)
นั่นคือคำหลีสาวแสนลิเกของแม็ทธิว หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแสนทะลึ่ง
“I think you should keep walking!” (มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย!!)
และนั่นคือคำตอกกลับของนคนันทินี สาวสวยที่เกลียดผู้ชายปากว่ามือถึงอย่างเขาที่สุด
เมื่อบุพเพอาละวาดให้หนุ่มขี้เล่นสะดุดรักนางฟ้ามาจุติอย่างนคนันทินีตั้งแต่แรกพบ
หัวใจเพลย์บอยสั่นไหวจนต้องตามขายขนมจีบในแบบที่ไม่มีชายใดในโลกนี้เคยทำมาก่อน
ทำเอาหญิงสาวทั้งตะลึง อึ้ง เสียวกับมุกจีบสาวเสี่ยวๆ ของเขา...
หากในยามที่แม็ทธิวหวาน... เขาก็หวานเสียจนน้ำตาลเรียกพี่
แล้วนคนันทินีจะต้านทานเพลิงรักแสนร้อนแรงของหนุ่มเจ้าเสน่ห์ได้ยังไง...
หรือเธอจะแพ้พ่ายต่อเพลิงพิศวาสของเขาอย่างจำนนให้เขาทั้งตัวและหัวใจ...
ก็ในเมื่อ เขาเร่าร้อนจนเธอแทบละลาย
เขาอ่อนหวานจนเธอแทบมลาย
และเขาร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตาย...

เพราะว่ารัก.....ก็เลยยอมให้เขาทำร้าย ดันเห็นกงจักรกลายเป็นดอกไม้
ยิ่งห้ามยิ่งเตือนหัวใจตัวเองเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง

จะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่งเราได้รู้ว่าคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปี เขาไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่แสดง เขามีอีกด้านที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกสิ่งที่เคยคิดว่าเขาเป็น และมันทำให้เราหลงใหลในตัวเขา มันไม่มีอะไรจริงเลยสักอย่าง เราจะทำอย่างไร จะเดินหน้าต่อไป หรือจะถอยหลังกลับ ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนกับการที่เราหยิบงูขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้มันรัด ให้มันพันรอบตัวโดยที่ไม่ทันสังเกต ไม่ได้เฉลียวใจ เพราะคิดว่ามันไม่มีพิษภัย แต่ลืมไปว่ามันก็สามารถกินเราได้เช่นกัน เช่นเดียวกับการที่เราเอาตัวเข้าไปในชีวิตของใครคนหนึ่ง ได้ทำความรู้จักแล้ว เอาตัวเข้าไปข้องเกี่ยวไปผูกพันแล้ว ก็ไม่อาจสลัดทิ้งได้โดยง่าย ถึงแม้เราจะพยายามที่จะทอดถอนตัวออกมาแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีได้พ้น