27 Book(s) Related to erotica mind control stories

เธอชักรูดความเป็นชายของเขาอย่างยั่วยวน มีเพียงลำลึงค์อันนี้เท่านั้นที่จะทำให้เธอทะยานขึ้นสวรรค์ได้สมใจปรารถนา มันชูชันสู้มือและใหญ่ยาวอลังการ แข็งร้อนแต่นุ่มนวลเหมือนกำมะหยี่
ของดีของอร่อย แค่เสียบคาไว้แล้วขมิบดูด ก็ทำให้เสร็จเสียวติดต่อกันรัว ๆ

"เรียนจบเมื่อไหร่ออกไปจากบ้านฉันซะ"
เขาเป็นถึงคุณชายของบ้าน ในขณะที่เธอ... เป็นแค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับการอุปการะจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

เพราะความที่เธอเผลอไปได้ยิน ได้เห็นอะไรที่มันเป็นตัวตนอีกด้านของเขา ทำให้เขาต้องตามมาปิดปากเธอ แต่เขากลับยัดเยียดตำแหน่ง 'ของเล่น' ให้เธออย่างไม่เต็มใจและยังขืนใจเธออย่างโหดร้าย

เขาเป็นทั้งแฟนเก่าลับๆ และเจ้าหนี้ที่เธอไม่สามารถชดใช้ได้หมดในชาตินี้ เพราะมันเป็นสัญญาหนี้ชีวิตที่เธอไม่สามารถหลบหนีได้

จากไอดอลหนุ่มหน้าหล่อสู่ทายาทผู้นำตระกูลมาเฟียคนต่อไปเพราะเหตุผลบางอย่าง

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดีกับเธอมากยกเว้นแต่...

"อยู่เงียบๆอย่าบอกใครว่าฉันทำอะไรเธอเมื่อคืนเข้าใจมั้ย! เรื่องนี้ให้มันจบแค่คืนนี้"

"ฮึก! ขะ...เข้าใจค่ะ หนูสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีใครรู้เด็ดขาดเฮียไม่ต้องห่วงนะคะ"

"ไหนเฮียบอกว่าให้มันจบแค่เมื่อคืนไง เฮียจะทำอะไรอ่ะ..."

"ทำแบบเมื่อคืนไง..."

"กรี๊ดดดดดด อย่านะ!"

เสือร้าย... สหพัฒน์ ศรีกันยากุล อายุ22ปี ลูกชายคนเดียวของพ่อสิงหราชและแม่แดริน ทายาทเจ้าของโชว์รูมรถหรูและเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เขาถูกน้องสาวที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กคิดไม่ซื่อและเสนอตัวให้เขาเอาถึงที่ แต่เขาไม่อยากได้เธอเป็นเมียโดยเฉพาะน้องสาวเพื่อน
"พี่คิดกับมีนาแค่น้องสาว"
"แต่มีนารักพี่ ไม่ได้คิดเป็นพี่ชาย"

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดีกับเธอมากยกเว้นแต่...

"อยู่เงียบๆอย่าบอกใครว่าฉันทำอะไรเธอเมื่อคืนเข้าใจมั้ย! เรื่องนี้ให้มันจบแค่คืนนี้"

"ฮึก! ขะ...เข้าใจค่ะ หนูสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีใครรู้เด็ดขาดเฮียไม่ต้องห่วงนะคะ"

"ไหนเฮียบอกว่าให้มันจบแค่เมื่อคืนไง เฮียจะทำอะไรอ่ะ..."

"ทำแบบเมื่อคืนไง..."

"กรี๊ดดดดดด อย่านะ!"

จำไว้เลยนะว่าถ้ายังอยากมีอะไรกันเงื่อนไขคือห้ามไปนอนกับคนอื่นเด็ดขาด แต่ถ้าไปนอนกับคนอื่นเมื่อไหร่ถือว่าเราสองคนจบสถานะนี้...!!

"เข้าใจมั้ย...?"

"เข้าใจน่า แล้วตอนนี้ฉันมีอะไรกับแกได้ยัง อยากแล้วอ่ะ..."

"ไอ้ลามก...ในห้องครัวก็ยังจะทำ! กรี๊ดดดด"

ผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอเขาก็แค่เอาชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ให้จริงจังด้วยฝันไปก่อนเถอะ เขาไม่ชอบผู้หญิงที่เห็นแก่เงินมันน่ารังเกียจ...

"ถ้าคืนนี้แพรนอนกับพี่ฟีฟ่าพี่จะให้เงินแพรเท่าไหร่คะ"

"อยู่ที่ว่าทำให้พอใจมากน้อยแค่ไหน"

"ครั้งนี้แพรขอแสนหนึ่งได้มั้ยคะถ้าพี่ตกลงแพรจะทำให้ทุกอย่างเลย"

"ทำไมค่าตัวแพงจังลีลาก็งั้นๆเมื่อก่อนยังไงก็ไม่พัฒนาขึ้นเลย แต่เอาเหอะครั้งนี้จะให้แล้วกัน ว่าแต่ช่วงนี้ร้อนเงินเหรอมาเสนอตัวให้พี่บ่อยไปนะ"

"แพรต้องใช้เงินค่ะ แพรจำเป็น"

........

"ฟีน่าเหรอ..."

"อยู่ที่นี่ ทำเจ้าเศร้าโศกขนาดนั้นเลยหรือ หลิวอี้เฟย" แววตาขี้เล่น เจ้าเล่ห์ ทำเค้าสนใจในตัวนาง ตอนอยู่จวนราชครูแล้วก็ตอนที่อยู่ในห้องหอด้วยกัน ทำไมตอนนี้มีแต่ความเศร้า

หลิวอี้เฟย ไม่รู้ถึงคนที่มายืนข้างหลัง เนื่องจากนางเหม่อมองจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พอหันหลังจะกลับเรือน ก็ปะทะเข้ากับอกแข็ง กำลังจะร้องกรี๊ดพอหงายหน้าขึ้น" ท่านอ๋อง" ซวยจริงๆ อี้เฟยเอ้ย แถมหยางชงอวี้ยังกอดนางเอาไว้ไม่ยอมปล่อยอีก "พระชายา ดึกแล้วทำไมยังไม่นอนอีก" ถามแปลกตานี้ ถ้านอนมามายืนให้เจ้ากอดอยู่แบบนี้หรือไง "กำลังจะกลับเรือนนอนเพคะ ท่านอ๋องโปรดปล่อยหม่อมชั้นก่อน" ปล่อยสิปล่อยโจรแต๊ะอั้ง เสียงหลิวอี้เฟยหวาน แต่นางกับมองตาเขียวใส่หยางชงอวี้

"เปิ่นหวางกอดชายา ผิดตรงไหน'' หยางชงอวี้ ไม่พูดป่าว ก้มลงไปหอมแก้มอี้เฟย คนถูกหอม ช๊อคตัวแข็งไปแล้ว

"ยังกับข้าอยากแต่งกับท่านนักนี้" เนื่องจากอารมเศร้ายังคลุกกรุ่นใจใน แล้วยังมาถูกปล้นหอมแก้มไปอีก หลิวอี้เฟย ระเบิดอารมณ์ออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ พอรู้สึกตัวรีบเอามือปิดปากตัวเอง ยัยโง่เอ้ยยยย หาเรื่องตายไวจนได้ ได้แต่ด่าตัวเองในใจ

"ในเมื่อแต่งมาแล้ว เจ้าก็เป็นคนของเปิ่นหวางแล้ว เป็นพระชายาของเปิ่นหวาง ไม่ว่าเจ้าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม"

เขาผลักไสนางอย่างเย็นชา เหยียบย่ำความรักนั้นด้วยวาจาอันเฉียบคมและสายตาไร้เยื่อใย แต่นางกลับยิ้มรับทุกบาดแผล คล้ายยินยอมจ่ายทุกราคาหากปลายทางคือหัวใจของเขา แต่ในวันที่นางตาสว่าง เขากลับวิ่งตามหาหัวใจตนเอง

เพราะไม่มีทางเลือกเธอถึงต้องมาทำงานที่เสี่ยงอย่างนี้ ไม่คิดว่าคนที่มาซื้อบริการเธอจะเป็นเพื่อนสนิทที่เธอแอบรัก เธอจะปฏิเสธแต่เขาไม่คิดปล่อยเขาโมโหที่เธอมาทำงานแบบนี้จึงก่อให้เกิดความสัมพันธ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอขายตัวให้กับเพื่อนสนิทตัวเอง

วิญญาณต้องสาป นำพาหญิงสาวผู้หนึ่งกลับไปยังห้วงเวลาที่พวกเขาเคยอยู่ หวังว่านางจะช่วยถอนคำสาปร้ายนี้ เพื่อที่จะได้หลุดพ้นจากการจองจำนับพันปี และเขาที่เฝ้ารอนางมาตลอดพันปี

เธอแอบรักพี่ชายข้างบ้านมาตั้งแต่เยาว์วัย ความรู้สึกที่มีให้ไม่เคยปิดบัง แต่ทว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่ชายคนนี้ไม่เคยคิดอะไรกับเธอไปมากกว่าคำว่าน้องสาว พอวันหนึ่งที่เธอเปลี่ยนไปความรู้สึกของเขากลับหงุดหงิดขึ้นมาซะงั้นทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนอยากให้เธอออกไปจากชีวิตสักที

เพราะรักนางจึงยอมทุกอย่าง แต่สุดท้ายเขากลับมอบความรักให้สตรีอื่น ในเมื่อเดินมาจนถึงสุดทางแล้วนางก็ไม่คิดจะยื้อไว้อีกต่อไป ไปเถิดข้าปล่อยมือท่านแล้ว ส่วนข้าจะเดินจากไปพร้อมกับบุตรในครรภ์

‘ในขณะที่กำลังจมดิ่ง เจ้าอาจต้องชนหลายสิ่งกว่าจะถึงก้นเหว’
คงมิต่างสิ่งใดกับชีวิตของข้าในเวลานี้ แม้จะได้แต่งเข้าจวนเป็นถึง ฮูหยินเอก แต่เขานั่นหาได้รักนางไม่ ตัวนางเองก็เช่นกัน
‘ข้าไม่ได้รักเขา’
ไม่เคยคิดจะรักบุรุษเย็นชาเช่นนั้น เผยอิงหลอกหัวใจของตนเองซ้ำ ๆ ทุกคืนวัน ว่าตัวนางนั้นไม่เคยรักสามีที่แต่งงานด้วยสักครา ในใจนางไม่เคยมีเขาเหมือนที่ภายในใจเขาไม่เคยมีนาง
เขาเพียงต้องการยึดครองทรัพย์สินของบิดานางโดยใช้นางเป็นสะพาน ส่วนนางต้องการให้เขาคุ้มครองบิดาของนาง
การแต่งงานครั้งนี้ล้วน ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์
หากแต่งกันด้วยความรักใคร่คงจะดีกว่านี้ เผยอิงอยากเห็นสามีของนางแย้มยิ้มสักครั้ง เหมือนที่เขายิ้มให้สตรีผู้นั้น แสร้งว่ามีความสุขที่มีนางเป็นบ่วงห้อยคอเอาไว้สักหนนางคงพอจะมีชีวิตอยู่ภายในจวนแห่งนี้ต่อไปได้ ไม่ใช่หายใจเข้าหายใจออกก็มีเพียงเหมืองทองของบิดานาง
‘ที่ใจของท่านไม่เคยมีข้า เพราะท่านมีเพียงนางสินะ’

บีเบลล์ หญิงสาวนักศึกษาปี2 ต้องตัดสินใจยอมตกเป็นของผู้ชายสุดฮอตอย่างเอเดน ว่าที่นายแพทย์หนุ่มทายาทโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาหน้าตาดีแต่แฝงไปด้วยความดุและโหด ฉายาของเขาคือหมอเถื่อน ถึงแม้ภายนอกจะดูนิ่งขรึมไม่ค่อยแสดงสีหน้าใดๆ แต่คนสนิทก็มักจะรู้ดีว่าชายหนุ่มนั้นเป็นคนหัวร้อนมากแค่ไหน ถ้าใครมาหาเรื่องเขาก็พร้อมที่จะชนทันที การที่ได้พบเจอรุ่นน้องสาวอย่างเธอคนนั้นมันทำให้เขาสนใจตั้งแต่แรกเห็นยิ่งได้รู้ว่าคู่อริของเขาชอบพอเธอคนนี้มันก็ทำให้ชายหนุ่มอยากจะครอบครอง ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาต้องการจะง่ายกว่าที่เขาคิด เมื่อเห็นเธออยู่ที่โรงพยาบาลพร้อมกับมาอ้อนวอนขอร้องให้เขาช่วยเหลือ ในเมื่อโอกาสมาขนาดนี้เขาจึงหยิบยื่นข้อตกลงให้กับเธอ โดยการที่เธอต้องตกเป็นของเขาแล้วเขาจะช่วยเรื่องค่ารักษาของมารดาเธอ
หลังจากที่ได้ในสิ่งที่ต้องการ จากในตอนแรกแค่ต้องการทำให้คู่อริเจ็บใจ แต่พอรู้ว่าได้เป็นผู้ชายคนแรกของเธอมันก็ยิ่งทำให้เขาพอใจในตัวผู้หญิงคนนี้มากขึ้นจนไม่คิดที่จะปล่อยเธอไปตามข้อตกลงที่เคยให้ไว้

เจียวเอินจวิ้น ฮองเฮาผู้เลอโฉม การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในวังหลังนั้นเป็นมาทุกสมัย และเจียวเอินจวิ้นคือผู้กุมอำนาจนั้น

ฮึก!! กระบี่เรียวยาวบักลงที่กลางอกพระนาง ผู้ที่ถือกระบี่นั้นไม่ใช่ใคร องค์รัชทายาท โอสรพระองค์เดียวของนางอำนาจมันหอมหวานขนาดนั้นเลยเหรอ บุตรถึงลงมือสังหารมารดาได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้

เหนื่อยเหลือเกินกับการแย่งชิง เหนื่อยเหลือเกินกับการยื้ออำนาจเอาไว้ในมือ หาได้มีใครรักนางด้วยความจริงใจขนาดคนที่นางคลอดเลี้ยงดูอุ้มชูมาด้วยสองมือยังทรยศ หักหลัง
หากชาติหน้ามีอยู่จริง ขอเกิดเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาที่ไม่ต้องแก่งแย่งชิงกับใคร

เมื่อรักของเธอ มันก็แค่การเดิมพันระหว่างเขากับเพื่อนของเขาเพียงเท่านั้น

เขาเป็นคนอันตรายสำหรับหัวใจของเธอ เดิมที่ก็ไม่คิดหวังสูงยุ่งกับผู้ชายคนนี้แต่จู่ๆ หนุ่มฮอตอย่างรุ่นพี่วิศวะคนนี้ก็เข้ามาหาเธอ เขาทำดีกับเธอดูแลเอาใจใส่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอหวั่นไหวจนกระทั่งเธอยอมปล่อยตัวปล่อยใจเพราะคิดว่านั้นคือความรักจนมารู้ความจริงว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันก็แค่การเดิมพันเพียงเท่านั้น

เมื่อความรักแปรเปลี่ยนเป็นหายนะ
และความไว้ใจกลายเป็นคมมีดที่แทงกลางใจ…
ในช่วงสุดท้ายของลมหายใจ นางยอมดื่มยาพิษเพื่อปลิดชีพตนเอง… ทว่ากลับลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเวลาก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลาย ฟ้าประทานโอกาสให้นางกลับมาแก้ไขสิ่งที่เคยผิดพลาด

พ่อของเธอเป็นหนี้นับล้าน และครั้งนี้คือครั้งสุดท้ายที่เธอจะตอบแทนหนี้บุญคุณที่ให้เธอลืมตาเกิดมา
ระหว่างเธอและเขา สถานะเธอคือเมียขัดดอก เป็นได้เพียงนางบำเรอ พอครบสัญญาเธอก็จะได้เลือกทางเดินของตัวเองสักที

ท่านช่างใจดำยิ่งนัก ท่านกับข้าเปรียบดั่งเหมยเขียวม้าไม้ไผ่ ข้าเชื่อว่าสักวันท่านจะกลับมาเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับข้า แต่ใยท่านจึงพาสตรีอื่นกลับมา แล้วถอนหมั้นข้าอย่างไร้เยื่อใย

เธอสบปัญหาการเงินจึงไปทำงานชงเหล้าที่สนามแข่งรถแห่งหนึ่ง ไม่คิดเลยว่าในวันนั้นชีวิตเธอจะเปลี่ยนไปตลอดกาลเมื่อได้รู้จักกับเจ้าของสนามแข่งรถแห่งนี้นอกจากนั้นเขายังเป็นรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยอีกด้วย เธอตกลงรับข้อเสนอเป็นเด็กเลี้ยงในความลับเขา แรกๆ ก็ความลับหลังๆ มาเขาเริ่มหึงหวงเธอออกนอกหน้าจนมันไม่ใช่ความลับอีกต่อไป

ลูกปัด เด็กสาววัยสิบเก้าปีที่เกิดมาในครอบครัวฐานะยากจน เธอถีบตัวเองจนได้เข้ามาเรียนที่มหาวิทยาลัยชั้นนำอย่างมหาวิทยาลัยแห่งนี้เพราะหวังว่าในอนาคตเธอจะประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน แต่นั่นมันก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นในชีวิตของเธอ หญิงสาวทำงานหนักทุกอย่างจนกระทั่งได้พบเจอกับหลุยส์ หนุ่มวิศวะปีสี่ผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่เธอมาทำงานชงเหล้าอยู่ที่นี่ เขาหล่อเขาดูร้ายแต่ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันทุกครั้งที่เจอหน้าเขาเธอถึงทำตัวไม่ถูก จู่ๆ เขาก็ยื่นข้อเสนอมาให้อยากได้เธอเป็นเด็กลับๆ ภาษาบ้านๆ ก็นางบำเรอชั่วคราวนั้นแหละ ในตอนแรกเธอปฏิเสธออกไปแถมโมโหมาอีกด้วยที่เขาทำแบบนี้กับเธอ แต่ทว่ามรสุมชีวิตที่เข้ามาพร้อมกัน เธอถูกรูมเมทแอบขโมยเงินไปเงินนั้นเธอต้องจ่ายค่าเทอมไม่งั้นต้องโดนไล่ออกและนั่นจึงทำให้หญิงสาวกลับมาหาชายหนุ่มอีกครั้งพร้อมรับข้อเสนอของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้

จิตตรานักอ่านตัวยง หนังสือนิยายของเธอเต็มผนังห้องทั้งสี่ด้าน เธออ่านไปก็มักจะก่นด่าพระเอกโง่ นางเอกโง่ ส่วนนางร้ายหากเจอในชีวิตจริงจะจิกหัวตบด้วยเปลือกทุเรียน นั่นเป็นความคิดของเธอในสมัยยังสาว
มือเหี่ยวย่นลูบไล้ไปยังหน้าปกนิยายเล่มโปรด ชีวิตของเธอนั้นไม่ต่างจากนิยายนักหรอก แต่ชีวิตเธอไม่ได้เหมือนนางเอกในนิยาย กลับเมื่อนางร้ายในนิยายเล่มนี้ หยิ่งผยองคิดว่าตนเหนือกว่าผู้หญิงคนอื่นด้วยเกิดมามีรูปโฉมงดงามสะดุดตา คิดว่าความสวยคือใบเบิกทางทุกอย่าง กว่าจะรู้ตัวว่าความสวยนั่นไม่จีรัง
เธอก็ไม่เหลือใครแล้ว แม้แต่คนที่รักเธอสุดหัวใจก็ตายจากไปก่อนที่เธอจะมีโอกาสได้ตอบแทนความรักของเขา

ช่วยเหลือเขาจนขึ้นสู่อำนาจอย่างที่เขาปรารถนา แต่เมื่อถึงฝั่งฝัน ท่านโหวผู้นั้นก็รีบแต่งสตรีในดวงใจของเขาแทบจะในทันที เมื่อรักที่นางมอบให้ ถูกตอบแทนด้วยการหักหลัง นางจึงตัดสินใจจากลา เมื่อจากเป็นไม่ได้ ก็จากตายกันไปเสียเถิด

ชาติก่อนเขาสังหารนาง แต่สวรรค์นั้นไม่ทิ้งคนดี นางจึงมีโอกาสได้ย้อนกลับไปก่อนที่ทุกอย่างจะเลวร้าย แต่โชคชะตาก็ยังนำพาให้นางได้พบเขาอีกครา
ปิงเฉิงเหยา รัก อู่จางหมิ่น นั่นคือความจริงที่มิอาจปฏิเสธได้เลย
สามคราที่ได้ชีวิตใหม่ ชีวิตครั้งที่สามนี้นางจะใช้ให้ดี
ใช่ว่ารักเขาแล้วนางจะต้องยอมเขาเรื่อยไป
มีคำกล่าวไว้ว่า ที่ไม่กลับไปหาคนรักเก่า เพราะว่าการพบต้นไม้ต้นเดิมสองรอบในป่า นั่นหมายความว่าเจ้ากำลังหลงทาง
เฉิงเหยาเงยหน้ามองเขาผ่านผ้าคลุมสีแดงและพยายามทำตัวให้สงบราวกลับว่าไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน ไม่ว่าทั้งในชาตินี้หรือชาติก่อน ทั้งที่ความจริงแล้วเฉิงเหยาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง โลหิตเย็นเฉียบไปจนถึงฝ่าเท้า
จางหมิ่งและอู่อ๋องคือคนคนเดียวกัน!
ท่านสังหารข้า ข้าให้อภัยท่านได้ ท่านไม่รักข้าข้าเข้าใจ เพราะรักของข้ามิใช่การแช่งชิง แต่ท่านคิดจะพรากบุตรชายข้าไปนั่นคือเรื่องที่ข้ามิอาจยอมได้