12 Book(s) Related to i raised cinderella preciously novel

อนรรฆวีวางแผนอย่างแยบยลเพื่อสร้างความเสื่อมเสียให้กับตะกูลเสนานุรักษ์ และหมากตัวสำคัญในเกมก็คือ กชมน
เธอถูกเขาลักพาตัวมากักขังไว้ในกรงแค้นแล้วถูกทวงคืนหนี้ที่หญิงสาวไม่ได้ก่อด้วยไฟพิศวาส.
และสุดท้ายอสูรร้ายก็ปล่อยตัวเธอไป พร้อมกับที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาได้เอาหัวใจของตัวเองวางไว้เป็นเดิมพันในเกมที่เพิ่งจบไป
อสูรเจ้าแผนการจะทำอย่างไรเพื่อกอบกู้หัวใจของตัวเองคืนมา...

“

เขาคือผู้มีพระคุณที่ฉุดรั้งเธอให้หลุดพ้นจากนรก เขาดูแลส่งเสียเธอและเธอก็ตอบแทนพระคุณเขาด้วยการดูแลเขาทุกอย่าง จนกระทั่งวันหนึ่งความรู้สึกบางอย่างแปรเปลี่ยนไป เมื่อทั้งสองคนเกิดมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง หากมันคือเรื่องผิดพลาดเขาคิดเช่นนั้น แต่นานวันเขาเธอกลับทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักครั้ง มันเพราะอะไรกัน?

ตะวัน จารุกรุง คือหญิงสาวที่มีความฝัน ซึ่งบนกระดานแห่งความฝันข้อสูงสุดของเธอคือ
--เป็นผู้หญิงของคีน ชอว์น--
และความฝันขอสุดท้ายบนกระดานแห่งความฝัน
--สามวันสุดท้ายกับ คุณคีน--
ตะวันแตกต่างเพราะเธอไม่เพียงแต่แค่ฝันและแค่อยากจะทำ แต่เธอทำมันสำเร็จ ตั้งแต่ข้อล่างสุดไปจนถึงข้อสูงสุดของกระดานแห่งความฝันนั้น ก่อนที่ชีวิตเธอจะไม่เป็นของเธออีกต่อไป แต่ใครเล่าจะรู้ว่าช่วงเวลาสามวันที่ตะวันยอมแลกทุกอย่างให้ตัวเองบรรลุความฝันนั้น เธอต้องพบกับความสูญเสียมากเพียงใด เมื่อถึงวันหมดอายุของกระดานแห่งความฝันของเธอ

ลูกชายที่กลายเป็นฆาตกรฆ่าพ่อตัวเอง
และ
คนเถื่อนนอกกฎหมาย
คีน ชอว์น ซาตานในคราบมนุษย์ เดินเข้าสู่ทัณฑสถานชาย ด้วยใบหน้าที่ไร้ซึ่งความรู้สึก ดวงตาแข็งกร้าวแดงก่ำอย่างกับไม่ใช่ดวงตาของมนุษย์ เขาหันกลับมาให้เจ้าหน้าที่คุมตัวปลดกุญแจมือก่อนที่เสียงลูกกรงค่อยๆเลื่อนปิดขวางกั้นอิสระภาพต่อหน้าต่อตาเขา

"ละ...แล้ว...ลินต้องทำยังไงคะ" เขามองคนที่ยืนเกร็ง เสียงสั่น ไม่ประสีประสา แววตาที่ทำให้คนถูกมองตื่นเต้นจนหัวใจจะวายอยู่แล้ว "ขึ้นเป็นไหม" "คะ?" "ขึ้นให้ฉันหน่อยสิ"

“แล้วถ้ามีคนเสนองานดีๆ เงินเดือนงามให้คุณจะว่าไงล่ะ”

“ใครคะ แล้วงานอะไรคะ”

“ก็ผมไง กำลังเสนองานดีๆ ให้คุณ อยากได้เงินเดือนเท่าไหร่ผมเปิดกว้างให้กรอกตัวเลขเลยนะ คุณจะว่าไง แต่บอกไว้ก่อนนะว่า ค่าตอบแทนดีงานก็ต้องหนักพอสมควร”

“หนักแค่ไหนคะ แล้วฉันจะต้องทำอะไรบ้างคะ”

“ก็ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่อยู่ใกล้ๆ ผมแบบนี้ทุกที่ ทุกเวลาที่ผมต้องการ ไม่ว่าจะกลางวันกลางคืน ดึกดื่นหรือเย็นย่ำ คุณต้องยินยอมตามใจผมทุกเมื่อ”

“แล้วออฟฟิศฉันจะอยู่ที่ไหนคะ” เขายิ้มร่าอย่างคนอิ่มสุขก่อนตอบเสียงนุ่มหู

“โดยส่วนใหญ่เราจะใช้เตียงเป็นออฟฟิศ แต่บางครั้งก็จะมีการใช้ ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องรับแขก ห้องนั่งเล่นบ้าง แต่ถ้าผมต้องการความรวดเร็วโดยไม่ต้องรออะไร ไม่ว่าคุณจะอยู่ไหนผมก็จะสั่งงานคุณทันที ทั้งบนโต๊ะอาหาร โซฟา ห้องฟิตเนส บนหรือในสระน้ำ บางครั้งก็อาจจะเป็นตรงระเบียงนี้ คุณทำได้มั้ย”

“อายเขาตายเลย ใครกันจะทำอะไรบนระเบียงแบบนี้”

“ผมสัญญาว่าจะสั่งงานคุณตอนกลางคืนถ้าต้องเป็นระเบียงนี้ แต่ถ้าผมทนไม่ไหวก็อาจจะผิดสัญญาบ้าง อย่างเช่นตอนนี้ไง ที่ผมทนจะไม่ไหวอยู่แล้วเวลาได้ยืนกอดคุณเฉยๆ โดยไม่ให้ทำอะไร รู้หรือเปล่าว่าผมจะลงแดงตายให้ได้ ดูสิว่าผมกำลังต้องการคุณ”

เมื่อนางเอกเป็นโรคประหลาดที่เรียกว่าลมหลับ กำลังจะบอกชอบคนที่ตัวเองชอบก็ดันไปหลับใส่เขา ส่งผลให้ทำอะไรก็ลำบากในชีวิต แถมเพื่อนสุดที่รักก็ดันมาหนีหายไปทำงานปล่อยให้เธอต้องโดดเดี่ยว แต่ใครจะไปคิดว่าเพื่อนตัวดีจะตามคนที่เธอเกลียดขี้หน้าที่สุดให้มาอยู่ชายคาเดียวกัน!

เมื่อความรักที่ต้องแลกมากับความเจ็บปวด รอยแผลครั้งนี้จะเป็นต้นกำเนิดของ “ซาตาน” ‘เวกัส กรวิศว์’ ที่ต้องสูญเสียทั้งอำนาจตระกูลรองและพ่อไปพร้อมๆกันด้วยฝืมือของตระกูลหลัก เพียงเพราะขนบธรรมเนียมการแย่งชิงอำนาจที่สืบต่อกันมารุ่นสู่รุ่น ความทุกข์ทรมานถูกสะสมจนกลายเป็นแรงแค้น แต่ทุกอย่างไม่ได้มืดมิดไปเสียหมดเมื่อคนรักที่อยู่ข้างกาย ‘พีท พงศกร’ เปรียบดั่งแสงสว่างที่นำทางหัวใจเขาตลอดเวลา

“ถอดชุดออกหน่อยสิ พี่อยากดูข้างในชัดๆ” เสียงทุ้มของโฬมที่ขึ้นมานั่งประกบอยู่ข้างๆ เตียงด้านขวาเอ่ยขึ้น
“อึก...”
“นั่นสิ...พวกเราถอดกันหมดแล้ว ถ้าหนูไม่ถอดก็ไม่แฟร์น่ะสิ” เสียงอคิณที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายเสริมอีกคน
“อึก...หนูก็ไม่ได้จะปฏิเสธสักหน่อย ถึงยังไงก็ต้องถอดอยู่แล้ว” พอแอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์ พวกเขาบอกอะไรมา อัยรินทร์ก็กล้าทำตามอย่างไม่อิดออด ร่างเล็กยกตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปรูดซิปด้านหลัง แล้วถอดเดรสสั้นออกจากตัว เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้างดงามภายใต้บราลูกไม้สีดำและแพนตี้ตัวจิ๋วสีเดียวกัน นั่นทำให้พวกเขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากกับภาพเย้ายวนชวนใจสั่นตรงหน้า
“อ่าส์...หุ่นน่าเอากว่าในรูปอีก”
เป็นเสียงของโฬมที่เอ่ยขึ้นก่อน เขาเห็นรูปเธอในแอปฯ หาคู่ก็ว่าเซ็กซี่มากแล้ว แต่นั่นยังเทียบกับตัวจริงของเด็กสาวไม่ได้เลยสักนิดเดียว
“อืม” ภัทรไม่ใช่คนที่เอ่ยปากชมใครง่ายๆ ทว่าก็รู้สึกเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง
ก็จะแย้งได้ยังไง เพราะไอ้ท่อนเนื้อใหญ่ไซส์ 60 มันผงาดดันบ็อกเซอร์ออกมาแล้ว ทั้งๆ ที่แทบไม่ได้แตะต้องเนื้อตัวเธอเลยด้วยซ้ำ!


มี 2 เรื่องนะคะ
1.OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P)
2.CAN I? รักได้ไหม หนูไม่ดื้อ

เนื้อหาไม่ได้เชื่อมโยงกันค่ะ สามารถเลือกอ่านเรื่องที่ชอบได้เลยค่า^^

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบแกซุน... เราชอบแก ไม่ได้ชอบในฐานะเพื่อน แต่เราชอบแกในฐานะผู้ชายคนนึง”
“พี่ไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ เอาความรักของเธอไปให้คนอื่นที่ไม่ใช่พี่ดีกว่า”

เมื่อความผูกพันตั้งแต่ครั้งเรียนมัธยมต้น ได้จบลงไม่สวยเท่าไหร่นัก จึงทำให้เขาและเธอห่างเหินกันไป จนกระทั่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งคู่ได้พบกันโดยบังเอิญ มิหนำซ้ำยังเรียนอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย
"ยังเจ็บอยู่ไหมมีแผลตรงไหนหรือเปล่า" เสียงทุ้มของชายหนุ่มเอ่ยถามออกมาด้วยความห่วงใย ในขณะที่หัวใจของกันยาเริ่มเต้นระรัว
"ว้าย! จะทำอะไร" ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อชายหนุ่มในชุดนักศึกษานั่งคุกเข่าลงไปกับพื้นพร้อมกับถลกกระโปรงนักศึกษาของฉันขึ้นเลยเข่าเล็กน้อย การกระทำของเขายิ่งทำให้ทุกคนจับจ้องมองมาที่ฉัน เพราะมันเหมือนในหนังในละครมาก เวลาที่พระเอกก้มลงไปมองแผลและพร้อมที่จะหายามาทาให้นางเอก ส่วนเกรซกับเพื่อนๆ ของเธอนั้นกลับมองมาที่ฉันด้วยความหมั่นไส้
"อยู่นิ่งๆ สิขอดูแผลหน่อย ช้ำแบบนี้ต้องประคบเย็นเท่านั้น" น้ำเสียงของเขาที่ฟังดูอ่อนโยนและห่วงใย กำลังทำให้หัวใจของฉันแทบจะละลาย และยิ่งเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมามอง เพียงแค่ได้สบตาหัวใจของฉันก็เริ่มเต้นระรัวราวกับกลองเพล ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเหมือนกับว่าโลกกำลังหยุดหมุน ช่างเหมือนฝัน แต่นี่มันกลางวันแถมฉันยังเจ็บเข่าอีกด้วย มันจึงไม่ใช่ความฝันอยากแน่นอน

เมื่อ 'คีย์เซีย' หญิงสาวที่ลืมแฟนเก่าอย่าง 'มาสเตอร์' ไม่ได้สักที เพราะเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เธอจมปลักไม่ยอมเริ่มต้นใหม่

จนกระทั่งโชคชะตานำพาให้เธอได้พบกับ 'เอเวล' นักธุรกิจหนุ่มหล่อไฟแรงแสนเจ้าเล่ห์ ราวกับกามเทพแผลงฤทธิ์เมื่อหัวใจที่แสนบอบช้ำเริ่มมีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากที่เหงาหงอยมานาน

แต่กามเทพช่างเล่นตลกร้าย! เมื่อผู้ชายที่เคยทิ้งไปโดยไร้คำอธิบายแต่ยังบอกว่ารักเสมอ...กับ...ผู้ชายที่เข้ามาด้วยเหตุผลบางอย่างแต่ไม่เคยทิ้งกันไปไหน พวกเขามายืนตรงหน้าเธอพร้อมๆกันทั้งสองคน รักครั้งนี้จะไม่ยุ่งยากเลยถ้าเธอไม่ใช่คนที่ต้องตัดสินใจ!

ระหว่างรักครั้งแรกที่ยังไม่ลืม...กับ...รักครั้งนี้ที่ยังโหยหา ไม่ว่ารักครั้งไหนๆก็อันตรายพอกัน! เธอจะห้ามใจที่สับสนนี้ได้อย่างไรกัน เมื่อถึงเวลาที่เธอเป็นฝ่ายต้องเลือก แต่ไม่ว่าต่อจากนี้หรืออะไรก็ตามแต่... เธอก็ยังจะเลือกเขา...คนที่...

ดีมาก ทีนี้ขึ้นขย่มฉันเลย แองเจิล เขาสั่งเสียงหอบกระเส่า พลางประคองสะโพกของฉัน "ใส่เข้ามาเถอะนะ ได้โปรด..." ฉันอ้อนวอน กัดไหล่เขา พยายามควบคุมความรู้สึกซ่านสยิวที่กำลังครอบงำร่างกายรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ฉันเคยสุขสมด้วยตัวเอง เขาแค่ใช้ความเป็นชายถูไถอยู่ด้านนอก แต่ความรู้สึกกลับดีกว่าทุกครั้งที่ฉันเคยปรนเปรอตัวเองเสียอีก

"หุบปาก" เขาพูดเสียงแหบพร่า จิ้กนิ้วลงบนสะโพกฉันแรงขึ้นอีก นำทางให้ฉันขยับบนตักเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้ส่วนเว้าแฉะเยิ้มของฉันเสียดสีกับส่วนแข็งขืนของเขา

"ฮ้า... ลูคัส..." ชื่อของเขาหลุดออกมาพร้อมเสียงครางดังลั่น เขาจับสะโพกฉันยกขึ้นอย่างง่ายดายแล้วกดลงมาอีกครั้งจนเกิดเสียงกลวงทึบที่ทำให้ฉันต้องกัดริมฝีปาก ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนปลายของเขาจรดเข้ากับปากทางของฉันอย่างหมิ่นเหม่...

แก้มของอาเรียน่าแดงก่ำขณะจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ตระหนักได้ว่าเธอเผลอตัวเผลอใจไปแล้ว


"ได้เลย เอาไปให้หมด! ทั้งพ่อใจหิน แม่ที่เอาแต่ใจตัวเองและถูกตามใจจนเคยตัว แล้วก็ไอ้สารเลวอ่อนแอไร้ประโยชน์คนนี้!" อาเรียน่า ซัมเมอร์ ตัดสินใจปลดปล่อยตัวเองและทำทุกอย่างที่ใจต้องการ รวมถึงการมอบกายให้ใครสักคนหลังจากจับได้ว่าคู่หมั้นของเธอแอบไปนอนกับพี่สาวของเธอในอพาร์ตเมนต์ของเขา แต่จะมีใครเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดได้อีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เด็กขายจากคลับไดนาสตี้ยอดนิยม?
เด็กขายคนนั้นทั้งมีเสน่ห์และแสนหวาน เธออดใจไม่ไหวที่จะตกหลุมรักเขายิ่งนานวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน

อาเรียน่าพาเขาไปที่งานหมั้นงานหนึ่ง และทุกคนก็ต้องอุทานออกมา "นายน้อยไฟร์สโตน ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับ/คะ"

ดวงตาของอาเรียน่าเบิกกว้างด้วยความตกใจ นายน้อยไฟร์สโตนเหรอ?! เขาคือเจ้าชายผู้โด่งดังแห่งวงสังคมเมืองหลวงไม่ใช่หรือไง?! แล้วตอนนี้เธอจะยังหนีจากใยรักที่เขากางดักไว้ได้อีกหรือ?