7 Book(s) Related to dangerous liaisons book summary

เพราะเธอพาตัวเองเดินเข้าถ้ำเสือ จึงถูกกัดกินแทบไม่เหลือซาก แต่เสือร้ายอย่างเขากลับกัดกินเพียงร่างกาย เก็บหัวใจของเธอไว้ให้รู้สึกรัก
แล้วสาวน้อยนักศึกษาด้านกฎหมาย ที่ต้องมีส่วนพัวพันกับเจ้าพ่อธุรกิจสีเทาผู้อยู่เหนือกฎหมาย คนที่กุมชีวิตเธอไว้ในกำมืออย่างเหนือกว่า จะทำให้เธอเอาตัวรอดจากเรื่องนี้อย่างไร
และจะเลือกผดุงความถูกต้องตามอุดมการณ์ หรือใช้หัวใจเลือกเส้นทาง แล้วค่อยเปลี่ยนแปลงตัวของเขาแทน

ชีวิต ‘ขนมปัง’ เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือมันเริ่มตั้งแต่ที่เธอได้พบกับมาเฟียคนนั้น ‘อีวาน’ ผู้ชายอันตราย ที่ซึ่งเธอได้หลวมตัวเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยความไม่ตั้งใจ และเพราะเหตุผลอะไร ทำไมเธอและเขาถึงไม่สามารถหลุดพ้นจากกันได้เลย
การเริ่มต้นจากความเข้าใจผิด สุดท้ายแล้วจะจบด้วยความเข้าใจได้จริงไหม…

“ยังรักวิวหรือไง ถึงได้ตามราวีไม่เลิก แต่จะบอกให้นะว่าวิวน่ะไม่รักพี่แล้ว ไม่รักอีกแล้ว และไม่คิดจะรักอีก”
“เธอ” ฉันสะดุ้งเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ เขาที่สูงกว่าฉันมาก ค้อมตัวลงมาให้ใบหน้าของเราเสมอกัน เขาบิดมุมปากคล้ายกับมองฉันเป็นสิ่งไร้ค่าในชีวิตของเขา “ถ้าเธอไม่ตาบอด หรือโง่จนเกินไป เธอต้องมองเห็นว่าสายตาของฉันไม่หลงเหลือคำว่ารักให้เธอ และเธอน่าจะอ่านสายตาของฉันออกว่ามันหมายความยังไง” อ่า โอเค สายตาของเขามีแต่ความเกลียดชัง สมเพช เยาะเย้ยฉัน
“...”
“นี่ฉันถึงขั้นลดตัวลงมาคุยกับเธอที่ผ่านผู้ชายมาหลายสิบคน เธอควรดีใจนะที่ฉันหยิบยื่นโอกาส ไม่ใช่มาปากเก่งใส่คนอย่างฉัน แล้วไอ้ความรักจอมปลอมของเธอ ฉันไม่อยากได้หรอกนะ อย่าหลงตัวเอง” เขาว่าก่อนจะยืดตัวขึ้นและเดินถอยหลังไปสองก้าว เว้นที่ว่างระหว่างเรา
“ถ้าเกลียดกันแล้วจะมายุ่งทำไม จะมาพังชีวิตคนอื่นทำไม ประสาทเหรอ เป็นบ้าเหรอ” ฉันก็โกรธเป็นนะ มาหาว่าฉันผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วนได้ยังไง
คนอะไรปากร้าย
“หมั่นไส้ รู้จักมั้ย หรือสะกดเป็นแต่คำว่า ‘เงิน’ เหรอ” เขาว่าเหน็บ “อ้อ ฉันลืมไป คนหน้าเงินก็คงสะกดเป็นแต่คำนี้นั่นสิเนอะ”

‘เมื่อเพื่อนร่วมฟัน (Sex) กลายมาเป็นคู่ร่วมมัน’
มันโจทย์แรกที่คิดสำหรับเรื่องนี้ ไม่มีการวางโครงเรื่อง ปล่อยให้ไหลไปเรื่อย เป็นนิยายเรื่องๆ แรกที่หัดเขียนฉากเลิฟซินด้วย ตอนแรกที่เขียนเรื่องนี้แทบไม่มีความมั่นใจได้เลยว่ามันจะจบได้ แต่เขียนไปเขียนมาก็จบจนได้
เรื่องนี้แบ่งเป็น 2 Part ซึ่ง Part ที่ 1 จะเป็นของ ทิวทัศน์ หนุ่มหล่อดีกรีรองเดือนมหาวิทยาลัย ลูกชายนายหัวเกาะพงัน ที่เราจะพานักอ่านไปเที่ยวทะเล ฝ่าเกลียวคลื่นและการสารภาพรัก
Part ที่ 2 เป็นของ ปฏิทิน หนุ่มหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะ ที่ความหล่อเป็นรองเพื่อนร่วมฟันนิดๆ แต่สกิลในการล่าเหยื่อถือว่าเป็นเลิศ ลูกชายพ่อเลี้ยงเมืองเหนือ ที่เราจะพานักอ่านไปสู่บรรยากาศของขุนเขาและสายลมหนาว

“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”

“เธอรักมันแล้วเหรอ” หลายนาทีต่อมา นอสเอ่ยปากถามอีกครั้ง
“อืม” สำหรับคำตอบนี้ฉันไม่ได้โกหก เพราะฉันกำลังรู้สึกกับคุณพุฒมากกว่าคำว่ารู้สึกดี
ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่ชอบคนดี ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดา ที่สามารถหลงรักคนที่ทำดีด้วยมาเป็นปี ๆ อย่างไม่ลังเล
“ไหนเธอบอกว่ารักเค้า ไหนเธอบอกเค้าคือทุกอย่างของเธอ ถ้าเธอรักมัน แสดงว่าเธอไม่รักเค้าแล้วงั้นเหรอ” เสียงของนอสคือนิ่งมาก เขายังคงซบหน้าอยู่ที่บ่าของฉัน
“อืม”
“เวย์…”
“ฉันเลิกรอนายแล้ว เท่ากับว่าฉันเลิก…รัก นาย ถ้าฉันรอ ฉันรัก ฉันต้องอยู่บ้านหลังนั้นสิ หกปีแล้วนอส เรื่องของเรามันจบไปนานแล้ว ฉันกำลังเริ่มต้นใหม่ นายก็… เริ่มต้นใหม่กับใครสักคนสิ” ฉันกำลังจะผลักเขาออก แต่เขาก็เอ่ยปากขึ้นมา
“เค้ายอมให้เธอโยนน้ำเต้าหู้ใส่หน้า ยอมให้เธอตบเค้า ทั้งที่แม่เค้ายังไม่เคยตบหน้าเค้าเลย เค้ายอมเธอได้ทุกอย่าง เพราะเค้ารู้ว่าเค้าผิดที่หายไปนานขนาดนั้น เขาตื่นเช้าไปซื้อน้ำเต้าหู้ปลาท่องโก๋มาแขวนไว้หน้าห้องเธอทั้งที่เค้าไม่ชอบตื่นเช้า พอตกดึก เค้าก็รีบไปซื้อก๋วยเตี๋ยวมาแขวนไว้หน้าห้องเธอตอน 2 ทุ่ม เค้าทำให้เธอ แบบที่ไม่เคยทำให้ใคร”
“ฉันไม่ได้ขอให้นายทำ”
“ก็ที่ทำเพราะอยากให้เธอยอมให้อภัยไง เค้าอยากกอดเธอ อยากกอดลูก”

“ตบพี่ไหม ให้สมกับที่พี่มีคนอื่น” เมื่อผมถอนจูบออก ผมก็มองหน้าสบดวงตาของเธอ
“…” ที่เธอเงียบ ไม่พูดอะไรออกมา เพราะกำลังรอคำตอบจากผม
“พี่ไม่ได้รักใคร ไม่ได้รักเลย และจะไม่ถอนหมั้นกับจีน” นี่คือคำตอบที่จิลลาเธอต้องการ เธออยากรู้ว่าผมรู้สึกกับผู้หญิงที่ผมนอนด้วยไหม
เธอแค่อยากรู้ความรู้สึกของผมกับผู้หญิงคนอื่น
“ถ้าหนูทำบ้าง พี่คีย์อย่ามาโวยนะคะ” เธอพูดพร้อมใช้สายตาที่เย็นเยียบ ประโยคนี้ทำผมหัวใจกระตุกวูบอีกครั้ง
“หนู…” คือครั้งแรกที่ตัดสินใจเรียกเธอแบบนี้ เพราะกลัวว่าเธอจะทำอย่างที่พูดจริง ๆ
“…”
“พี่คีย์ขอโทษ” คือครั้งแรกที่คำขอโทษออกจากปากของผม ที่ผ่านมาผมแทบไม่เคยคิดขอโทษผู้หญิงคนนี้
ทั้งที่ผมทำผิดกับเธอมากมาย
“…”
“อย่าทำแบบนั้นได้ไหม”
“ก็แค่คลิปหลุดกับผู้ชายเอง ให้หนูลองทำบ้างจะเป็น…”
“อย่าทำ! มันจะไม่เกิดขึ้นอีก พี่จะไม่มีคนอื่นอีก ต่อไปพี่จะมีแค่หนูคนเดียว หนูคนเดียวเท่านั้น” ผมรีบยกมือขึ้นปิดปากเธอ
เธอสามารถทำอะไรก็ได้ ถ้าเธอคิดว่าจะทำ เธอทำทันที ไม่สนอะไรทั้งนั้น และถ้าเธอไปนอนกับผู้ชายคนอื่นอย่างที่ผมระแวง
มันคงไม่ใช่เรื่องดี
“เห็นแก่ตัวจัง ทั้งใจร้ายทั้งเห็นแก่ตัว”
“รู้ รู้ดีว่าพี่เลวแค่ไหน… แต่ขอร้องอย่าทำ”
“…”
“ไม่ทำได้ไหม สัญญาสิ”