บทนำ
“เธอ” ฉันสะดุ้งเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ เขาที่สูงกว่าฉันมาก ค้อมตัวลงมาให้ใบหน้าของเราเสมอกัน เขาบิดมุมปากคล้ายกับมองฉันเป็นสิ่งไร้ค่าในชีวิตของเขา “ถ้าเธอไม่ตาบอด หรือโง่จนเกินไป เธอต้องมองเห็นว่าสายตาของฉันไม่หลงเหลือคำว่ารักให้เธอ และเธอน่าจะอ่านสายตาของฉันออกว่ามันหมายความยังไง” อ่า โอเค สายตาของเขามีแต่ความเกลียดชัง สมเพช เยาะเย้ยฉัน
“...”
“นี่ฉันถึงขั้นลดตัวลงมาคุยกับเธอที่ผ่านผู้ชายมาหลายสิบคน เธอควรดีใจนะที่ฉันหยิบยื่นโอกาส ไม่ใช่มาปากเก่งใส่คนอย่างฉัน แล้วไอ้ความรักจอมปลอมของเธอ ฉันไม่อยากได้หรอกนะ อย่าหลงตัวเอง” เขาว่าก่อนจะยืดตัวขึ้นและเดินถอยหลังไปสองก้าว เว้นที่ว่างระหว่างเรา
“ถ้าเกลียดกันแล้วจะมายุ่งทำไม จะมาพังชีวิตคนอื่นทำไม ประสาทเหรอ เป็นบ้าเหรอ” ฉันก็โกรธเป็นนะ มาหาว่าฉันผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วนได้ยังไง
คนอะไรปากร้าย
“หมั่นไส้ รู้จักมั้ย หรือสะกดเป็นแต่คำว่า ‘เงิน’ เหรอ” เขาว่าเหน็บ “อ้อ ฉันลืมไป คนหน้าเงินก็คงสะกดเป็นแต่คำนี้นั่นสิเนอะ”
บท 1
[VIEW TALK]
“ขอโทษนะน้องวิว” ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตา ผิวพรรณถูกจัดสรรมาค่อนข้างดี เขาดูสุภาพ อ่อนโยน เหมาะสมที่จะรัก “เราเลิกกันเถอะ พี่ก็ชอบน้องวิวนะครับ แต่พี่ก็รักครอบครัวของพี่เช่นกัน”
เขาคนนี้กำลังบอกเลิกฉัน เขากำลังจะเดินไปจากฉัน และเขาก็เดินไกลออกไป ไกลออกไปทุกที
ไกลจนสุดสายตาของฉัน
คนนี้ คนที่เท่าไหร่แล้วนะ ที่เป็นแบบนี้
นับไม่ถ้วนสินะ ฮึ ก็มันมากมายนักล่ะ
มากมายจนนับไม่ถ้วน ฉันน่ะโดนทิ้งมานับไม่ถ้วนแล้วล่ะ
เสียใจไหม? เสียใจสิ เสียใจมาก เพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็เพราะ…
เปี้ยะ!
เสียงแส้ฟาดลงกลางแผ่นหลังของฉัน มันเจ็บปวด และฉันไม่อยากพบเจออะไรแบบนี้บ่อย ๆ แต่เมื่อโดนบอกเลิกเมื่อไหร่ ฉันมักจะถูกลงโทษ และถูกก่นด่าเป็นประจำ
“คุณแม่ขา อย่าทำวิวนะคะ อย่าทำวิวเลย วิวเจ็บแล้วฮึก ฮึก ฮึก คุณแม่… วิวขอโทษ ต่อไปจะไม่เกิดขึ้นอีกค่ะ” ฉันยกมือกราบอ้อนวอนที่แทบเท้าของผู้เป็นแม่ ผู้หญิงที่ทำให้ฉันเกิดมา
แม่กำลังใช้แส้ฟาดฉัน โดยไม่ฟังคำอ้อนวอนของฉันสักนิดเดียว
เสียงของแส้ฟาดกับผิวบริเวณแผ่นหลังของฉันมันช่างเจ็บแสบหัวใจ และผิวหนังที่บอบบาง เคยโดนประจำ แต่ไม่เคยจะชินสักครั้งเดียว
เมื่อร้องขอแล้วไม่เป็นดังหวัง ฉันจึงทำได้เพียง…ยอม
ยอมให้แม่ทำจนพอใจ แม่สาแก่ใจเดี๋ยวแม่ก็หยุด
เปี้ยะ!...
นานนับสิบนาทีเสียงฟาดแส้ครั้งสุดท้ายจึงได้หยุดลง
“ไม่ได้เรื่อง ไม่มีปัญญาอะไรสักอย่าง ไม่สมกับการที่ฉันทนลำบากอุ้มท้องเธอสักนิด ผู้หญิงห่วยแตก” แม่มักพูดเช่นนี้เป็นประจำหลังจากที่แม่ได้ระบายอารมณ์ลงกับร่างกายของฉันเป็นที่เรียบร้อย
แม่เดินไปนั่งที่เก้าอี้ประจำตัวของแม่ เก้าอี้หรูราคาหลายแสน เก้าอี้ที่แม่นั่งได้เพียงคนเดียว ฉันที่เงยหน้ามองแม่ เห็นแม่กำลังมองมาที่ฉัน แววตาดุร้ายของแม่ค่อย ๆ จางหายหลังจากที่แม่หยิบบุหรี่มาจุดสูบและพ่นควันออกมา
“หนูวิวเจ้าขา…” เสียงของแม่เยือกเย็น แผ่วเบาเสียวสันหลังวาบ รู้สึกเจ็บแสบไปทั่วทั้งตัว
และฉันต้องรีบขานรับ แม้ไม่มีเรี่ยวแรงเพียงใดก็ตาม “เจ้าขาคุณแม่…” ฉันเงยหน้าทั้งน้ำตาที่อาบเปื้อนแก้ม
แม่ลุกจากเก้าอี้ตัวนั้นแล้วค่อย ๆ ก้าวเท้ามาหาฉันที่นอนคว่ำหมดสภาพ
“เจ็บมั้ยเจ้าคะลูกสาวของแม่” คำถามเหมือนห่วงใยทั้งที่เป็นคนลงมือทำ
“เจ็บค่ะ แต่วิวผิด” นี่คือทางออกที่จะทำให้เรื่องทุกอย่างจบลง ฉันก็แค่ยอมรับความผิด
“โถ… น่าสงสาร ใครช่างทำลูกสาวคนเดียวของแม่เจ็บเพียงนี้” แม่ยื่นมือมาลูบที่กลุ่มผมของฉัน “ใครอยู่ข้างนอกบ้าง มาดูแลลูกสาวของฉันเดี๋ยวนี้”
สิ้นคำสั่งของแม่ ประตูถูกเปิดออกพร้อมแม่บ้านร่างท้วมเดินมาหยุดตรงร่างของฉัน และนั่งพับเพียบลง
“มัวทำอะไรกัน ช่วยกันดูแลลูกสาวของฉันสิ” แม่เอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย
“เจ้าค่ะคุณผู้หญิง” แม่บ้านรีบเดินมาอุ้มพยุงฉันขึ้น
“หนูวิวเจ้าขา…” เสียงของแม่ร้องเรียกเสียก่อน
“เจ้าขาคุณแม่” แม้ว่าจะกลัว แต่ก็ต้องขานรับ ไม่เช่นนั้นจะเจ็บกว่านี้
“รอบหน้าต้องไม่ทำให้แม่ผิดหวังนะเจ้าคะ หนูวิวเจ้าขาของแม่…” แม่เดินมาหอมที่กลางหน้าผากของฉันอย่างเอ็นดู
“เจ้าค่ะคุณแม่” ฉันฝืนยิ้มให้แม่ ไม่ยิ้มไม่ได้ ต้องยิ้ม
ต่อจากนั้นแม่จึงเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม แม่บ้านจึงรีบพาฉันเดินออกจากห้องของแม่ ก่อนที่แม่จะเปลี่ยนใจ
“เจ็บมากใช่มั้ยคะคุณหนู” แม่บ้านร่างท้วมใหญ่วางฉันลงที่เตียงนอน ฉันไม่ได้โต้ตอบอะไรออกไป แค่รอยแผลก็เป็นคำตอบได้แล้ว
“ขออนุญาตนะคะคุณหนู” เสื้อผ้าของฉันถูกตัดออกด้วยกรรไกร ฉันนอนคว่ำเนื่องจากต้องรักษาแผลที่แผ่นหลัง
“แสบหน่อยนะคะคุณหนู” เครื่องสมุนไพรที่ถูกตระเตรียมถูกนำมารักษาร่างกายของฉัน มันปวดแสบมากจริง ๆ
แต่ฉันจะต้องอดทนแม้ว่าการรักษาจะเจ็บแสบ ไม่เช่นนั้นแม่บ้านจะถูกลงโทษไปด้วย ถูกลงโทษเพราะแผลของฉันไม่หายยังไงล่ะ
แม่บ้านได้รับคำสั่งต้องดูแลผิวกายของฉันให้ขาวผ่องยองใยไร้รอยขีดข่วน ไม่ว่าจะโดนทำร้ายเช่นไรก็ต้องทำให้เป็นปกติที่สุด
ที่บ้านเป็นผู้รากมากดีมานานนมแล้ว ที่นี่มีแต่คนเก่าคนแก่ รู้เรื่องสมุนไพรยาดีที่มีสรรพคุณรักษาหายในเร็ววัน
แผลกายรักษาหายด้วยยาวิเศษ แต่แผลใจต่อให้ยาดีเท่าไหร่ก็ไม่มีทางหาย
ชื่อของฉันคือ ‘วาธิตา คงสมทรัพย์’ นามสกุลนี้ใช้มาตั้งแต่เกิด แต่มีเหตุให้ต้องเปลี่ยนเมื่อหลายปีที่ผ่านมา ชื่อของฉันจึงมีนามสกุลตระกูลผู้ดีเก่าแก่พ่วงตามมา
นามสกุลที่ฉันไม่อยากจะได้สักนิด
“โทรศัพท์ค่ะ” แม่บ้านคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์อีกเครื่องมาแนบที่หูให้ฉัน
คนในสายคือใครฉันพอจะคาดเดาได้ เพราะเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นบ่อยเช่นกัน
ฉันแนบโทรศัพท์ที่ข้างหู ไม่ได้ส่งเสียงให้ปลายสายรับรู้
แต่เขาน่ะรู้ว่าฉันฟังอยู่
(รู้สึกยังไงกับการที่ไม่ได้ถูกเลือก) ดังเช่นคำถามนี้ที่ฉันมักได้ยินเป็นประจำ
“สะใจพี่แล้วใช่มั้ย” เสียงของฉันแหบแห้ง ถ้าคนไม่รู้ก็จะคิดว่าฉันเสียใจที่ถูกผู้ชายทิ้ง ทั้งที่ความจริงฉันเสียใจที่โดนแม่ลงโทษต่างหาก
(ก็เล็กน้อย) เขาพูดวลีนี้ประจำ ต่อจากนั้นก็จะกดวางสายไปดื้อ ๆ
เขาคือเจ้ากรรมนายเวรที่มาในรูปแบบแฟนเก่า เขาเป็นแฟนเก่าที่ฉันเคยรัก
แต่เดี๋ยวนี้รักไม่ได้ ห้ามรัก ห้ามรู้สึก
และรักไม่ลง
เขา (เคย) เป็นผู้ชายที่น่ารัก
เขา (เคย) เป็นผู้ชายอ่อนโยน
เขา (เคย) เป็นคนที่รักฉัน
เขา (เคย) จะตายเพื่อฉัน
เขา (เคย) กอดขาอ้อนวอน
เขา (เคย) ร้องไห้เพื่อฉัน
เขา (เคย) เป็นของฉัน
แต่วันนี้เขาตรงข้ามทุกอย่างที่พูดมา
ฉันไม่ได้เจอเขามาเนิ่นนานหลายปีแล้ว ตั้งแต่หันหลังให้เขาในวันที่ฉันทิ้งเขาให้นั่งร้องไห้ พร้อมเลือดสีแดงสดไหลออกจากแขนของเขา ในวันนั้นฉันคิดแค่ว่า ‘ถ้าเขาจะตายก็เรื่องของเขา’
แต่แล้วเขาก็ไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองตายไงคะ
หลังจากนั้นมามีเพียงเสียงที่ผ่านโทรศัพท์ที่โทรเข้ามาเบอร์โทรของพ่อฉัน เขาจะคอยโทรมาตอกย้ำสมน้ำหน้าฉันในเวลาที่ฉันโดนเขี่ยทิ้ง
‘รับรู้รสชาติของการไม่ถูกเลือกหน่อยเป็นไง’
นั่นคือวลีเมื่อหลายปีมาแล้วหลังจากที่ฉันเริ่มต้นคบคนใหม่ วลีนั้นมันคือจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวด
และนับจากนั้น…ฉันก็โดนทิ้งมาตลอด
[END VIEW]
บทล่าสุด
#65 บทที่ 65 58 เขาแค่คนเดียว(2)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#64 บทที่ 64 58 เขาแค่คนเดียว
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#63 บทที่ 63 57 ใครทะเลาะ
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#62 บทที่ 62 56 หมดความอดทน
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#61 บทที่ 61 55 อดทน
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#60 บทที่ 60 54 รู้
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#59 บทที่ 59 53 สิ้นซาก
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#58 บทที่ 58 52 ตัวภาระ
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#57 บทที่ 57 51 ความจริง
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#56 บทที่ 56 50 อีกครั้ง
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++
"อาหมอกฤษฎิ์"
หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️
"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"
นลินนิภา อารีย์รักษ์
"ที่รัก"
สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️
"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"
หนูน้อยแก้มใส
กมลชนก อารีย์รักษ์
สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง
"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"
หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ
หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
แด๊ดดี้คนคูล
"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"
เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที
"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."
"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น
"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"
"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"
เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย
ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้
วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!













