กลิ่นหอมรู้จักความงาม

นานเกินไปที่จ่าวเทียนหมิงไม่ได้แตะต้องผู้หญิง เขาอึดอัดมาก วันนั้นหลังจากเมาแล้วกลับบ้าน เขาได้ทำความผิดร้ายแรง

วันนั้นเขาเมาหัวทิ่ม เพิ่งเปิดประตูบ้านก็เห็นโคมไฟตั้งโต๊ะสีเหลืองนวลเปิดอยู่ และมีหญิงสาวคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนโซฟา

หญิงสาวสวมชุดนอนรัดรูปอยู่กับบ้าน เป็นผ้าไหมเนื้อลื่น แนบเนื้อ ยั่วยวนน่าหลงใหล

จ่าวเทียนหมิงตื่นเต้นจนเบิกตากว้าง ลืมไปสนิทว่าหญิงสาวคนนั้นคือลี่เฟยเฟย สะใภ้ใหม่ที่ลูกชายเพิ่งแต่งงานด้วยไม่นาน

เขาพุ่งเข้าไปหาทันที สองมือจับหน้าอกอวบอิ่มของลี่เฟยเฟย บีบแรงๆ สองที

เขาโน้มตัวไปจูบลี่เฟยเฟยพร้อมกลิ่นเหล้าฟุ้ง ขณะที่ความเป็นชายของเขาก็ดันเข้าไปที่แผ่นหลังของลี่เฟยเฟยอย่างไม่เหมาะสม

ตอนแรกลี่เฟยเฟยคิดว่าเป็นสามีของเธอกลับมา เธอขยับตัวอย่างรำคาญสองที ครางเบาๆ: "ที่รัก อย่านะ... วันนี้ฉันเหนื่อยมาก อย่ารบกวนฉันเลย... เรานอนก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ฉันจะทำให้คุณพอใจ..."

หน้าอกของลี่เฟยเฟยนุ่มสุดๆ และมีความยืดหยุ่น

มือหยาบกร้านคู่นั้นไม่พูดพร่ำทำเพลง ลูบไล้เข้าไปใต้เสื้อของเธออย่างคล่องแคล่ว ในพริบตาก็สัมผัสถึงความนุ่มเนียนของก้อนเนื้อทั้งสอง

จ่าวเทียนหมิงตื่นเต้นสุดขีด ส่วนล่างของเขากระตุกเป็นจังหวะ

ลี่เฟยเฟยที่กำลังงัวเงียเปิดขาออกอย่างเป็นธรรมชาติ พึมพำว่า: "ฉันจะช่วยคุณหน่อยนะ แต่อย่าทรมานฉันมากเลย..."

พูดจบ มือน้อยๆ ของเธอก็สัมผัสความเป็นชายของจ่าวเทียนหมิง

เมื่อมือนุ่มสัมผัส ลี่เฟยเฟยพึมพำอย่างงัวเงีย: "ที่รัก วันนี้คุณกินยาหรือ? ทำไมมันใหญ่จัง?"

จ่าวเทียนหมิงไม่ส่งเสียง เขาเมาจนไม่ได้สติ ไม่มีแรงจะตอบลี่เฟยเฟย เขายิ่งเสียดสีรุนแรงขึ้น ดันตรงเข้าไปที่จุดอ่อนไหวสามเหลี่ยมของลี่เฟยเฟย!

จ่าวเทียนหมิงครางในลำคออย่างมีความสุข

ลี่เฟยเฟยได้ยินเสียง จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้น สะดุ้งตื่นจากความฝัน ผลักชายบนตัวเธอออกไป

"พ่อ! ทำไมเป็นพ่อล่ะ!"

เธอร้องด้วยความตกใจ เปิดไฟขึ้น

จ่าวเทียนหมิงถูกเธอผลักให้นอนบนโซฟา เขายังมึนเมาและพุ่งเข้าหาเธอ: "อืม ไม่พอ... ไม่พอ... มานี่ที่รัก ให้ฉันสนุกสักหน่อย..."

จ่าวเทียนหมิงเป็นหมอประจำชุมชน มีลูกชายหนึ่งคน

แต่หลายปีมานี้เขาไม่ได้อยู่กับลูกชาย เขาอาศัยอยู่ในห้องที่หน่วยงานจัดให้ บางครั้งก็เป่าแซกโซโฟนยามว่าง

เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาเคล็ดเท้า ลูกชายจึงพามาอยู่ด้วยสักพัก และเมื่อวานลูกชายไปธุระต่างเมือง

ผลก็คือเกิดสถานการณ์น่าอึดอัดเช่นนี้...

จ่าวเทียนหมิงกำลังมึนเมาและมีอารมณ์ ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังทำอะไร

ลี่เฟยเฟยตกใจมาก รีบถอยหลัง: "พ่อ สติหน่อย! หนูเป็นลูกสะใภ้นะ! พ่อจะทำอะไร!"

"ถ้าลูกชายพ่อเห็นแบบนี้..."

พูดไม่ทันจบ สายตาลี่เฟยเฟยก็เหลือบไปเห็นความเป็นชายของจ่าวเทียนหมิง

ทันใดนั้น ลี่เฟยเฟยก็ตกใจจนเบิกตากว้าง ปากอ้าค้าง

"ทำไมมัน... ทำไมมันใหญ่ขนาดนั้น..."

"ใหญ่กว่าของสามีฉันตั้งสองเท่า..."

นึกถึงสิ่งนั้นที่เสียดสีร่างกายส่วนล่างของเธอเมื่อครู่ ใบหน้าลี่เฟยเฟยก็แดงเหมือนกุ้งต้ม หน้าแดงก่ำ ดวงตามีน้ำตาคลอ ดูน่าสงสารอย่างยิ่ง ใครเห็นก็อดสงสารไม่ได้