ความงามในสายลม

"อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว พี่ หนูทนไม่ไหวแล้ว หยุดก่อนเถอะ อ๊ะ!"

เมียผมผลักผมออกอย่างแรง ทิ้งตัวลงบนเตียงด้วยความเหนื่อยอ่อน เหงื่อท่วมตัว ร่างกายสั่นเทิ้ม ดูเหมือนกองโคลนที่ไม่มีเรี่ยวแรง

ผมกำลังตื่นเต้นอยู่ จับขาเธอแล้วแยกออกอย่างรุนแรง ต้องการปลดปล่อยความต้องการ

เธอวิงวอนผม "อย่านะ พี่ หนูขอร้องละ พี่เก่งเกินไป ถ้าทำต่อหนูจะตายเอานะ"

ร่างกายเธอต่อต้านสุดกำลัง ตัวสั่นไม่หยุด ผิวขาวๆ กลายเป็นสีแดงระเรื่อ

ไม่มีทางเลือก ผมจำใจปล่อยมือและกลั้นความรู้สึกเอาไว้

เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ครั้งแรกแล้ว

เมียผมไวต่อความรู้สึกเกินไป บ่อยครั้งที่เรากำลังทำกันอยู่แล้วเธอทนไม่ไหว ส่วนผมก็ต้องอดกลั้น มันทรมานจริงๆ

เธอคงรู้ว่าผมไม่พอใจ เลยคลานมากอดผม ริมฝีปากอุ่นๆ จูบที่แก้มผม แล้วพูดอย่างรู้สึกผิด "ขอโทษนะพี่ เป็นความผิดของหนูเอง ให้หนูช่วยด้วยมือนะ?"

เธอยื่นมือมาจับความปรารถนาของผม ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยพ่นลมหายใจอุ่นๆ พลางขยับมือขึ้นลงพร้อมครางเบาๆ "อ๊ะ พี่ สบายไหมคะ? อยากได้อะไรที่มันเร้าใจกว่านี้ไหม"

เร้าใจกว่านี้?

ผมนึกถึงภาพที่ชวนให้ตื่นเต้น

ตอนนั้นอยู่ที่บ้านนอก ผมทำงานในไร่เสร็จแล้วกลับมาอาบน้ำ ประตูห้องน้ำพัง ผมคิดว่าไม่มีใครเลยเปิดเข้าไปเลย แต่กลับเห็นน้องสะใภ้กำลังอาบน้ำอยู่ เธอตกใจรีบเอามือปิด แต่ปิดแค่ด้านบนลืมปิดด้านล่าง

เธอเขินอายหันตัวไปอีกทาง แต่จากมุมที่ผมมอง ความอวบอิ่มนั้นเหมือนภูเขาไท่ซานตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า

นึกถึงตรงนี้ ความปรารถนาที่เริ่มจะลดลงของผมก็พุ่งสูงขึ้นทันที

"ว้าว หนูแทบจะจับไว้ไม่อยู่แล้ว พี่ จะให้เร็วกว่านี้ไหมคะ? อืมม่ม~"

เมียผมตื่นเต้นขึ้นมา ตั้งใจส่งเสียงยั่วยวน มือก็ขยับเร็วขึ้น

ผมจินตนาการว่าน้องสะใภ้กำลังขยับตัวอยู่บนตัวผม ทันใดนั้นเลือดก็สูบฉีดแรงขึ้น ผมเผลอขยับตามไปโดยไม่รู้ตัว

เร็วขึ้นๆ ผมรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ

ใกล้แล้ว ใกล้จะถึงแล้ว!

"อืมม..."

ผมแหงนหน้าร้องครางพร้อมกับเกร็งตัว เมียผมรีบใช้ปากงับเอาไว้

พร้อมกับเสียง "กลืน" เธอกลืนทุกอย่างลงไป มองผมด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มและมีความสุข "พี่ เยอะจังเลย..."

น้ำนมไหลออกจากมุมปากของเธอ เธอเลียริมฝีปาก ยิ้มอย่างพึงพอใจ "อร่อยจัง น่าเสียดายที่ของพี่ใหญ่เกินไป แถมต้องการวันละหลายรอบ หนูทนไม่ไหวจริงๆ แต่ต่อไปพี่จะไม่ต้องทรมานแบบนี้อีกแล้ว"

เธอนอนตะแคง ความอวบอิ่มคู่นั้นถูกบีบจนเกิดร่องลึก

ผมอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบเล่น ไฟราคะไม่ได้ดับลงแต่กลับลุกโชนมากขึ้น

ก็ช่วยไม่ได้ ผมอยู่ในวัยที่กำลังแข็งแรง ปกติก็มีความต้องการสูง การใช้มือช่วยจริงๆ แล้วไม่เพียงพอสำหรับผม

แต่ประโยคนั้นของเธอหมายความว่าอะไร? หรือว่าเธอจะฝึกให้ทนได้นานขึ้น ทนต่อการรุกเร้าของผมได้?

ผมอยากจะถาม แต่เมียผมหลับไปแล้ว ใบหน้าที่เหนื่อยอ่อนนั้นทำให้ผมรู้สึกสงสาร เธอต้องทำงานบ้านและไปทำงานนอกบ้าน ตกกลางคืนยังต้องมาถูกผมทรมานแบบนี้ เหนื่อยจริงๆ

ผมลูบใบหน้าเธอเบาๆ แล้วจูบที่หน้าผากของเธอ

ค่ำมากแล้ว

ผมที่กำลังงัวเงียถูกปลุกด้วยเสียงกริ่งประตู ผมมองเมียที่ขมวดคิ้วอยู่ข้างๆ ในใจด่าว่าไอ้เวรไหนกันที่ดึกๆ ดื่นๆ ไม่นอนมากดกริ่งบ้านคนอื่น?

ผมเปิดประตูอย่างหงุดหงิด สิ่งที่เห็นคือเด็กสาวใส่ชุดนักเรียนแบบญี่ปุ่น