บทนำ
เขาคือผู้ชายที่มีทุกอย่าง ทั้งอำนาจ เงิน และอิทธิพลที่ไม่มีใครกล้าต่อกร แต่สิ่งเดียวที่เขาไม่เคยมีคือความคิดที่จะปล่อยผู้หญิงที่ตัวเองเลือกไป
ความรักสำหรับเขามันไม่ใช่เรื่องของความสมัครใจ แต่มันคือการครอบครองอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใคร คน ๆ นั้นก็ไม่มีทางเดินหนีออกจากชีวิตของเขาได้อีก หญิงสาวทุกคนที่เขาหมายปองจะต้องสั่นคลอนเมื่อเขาก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่อ่อนโยน แต่ซ่อนความต้องการที่ชัดเจน
ถึงแม้เธอจะใช้ความเย็นชาเป็นเกราะป้องกันตัวเองมาตลอดชีวิต แต่กลับต้องเผชิญหน้ากับมาเฟียจอมโหดที่มองเธอเป็นเพียงแค่นางบำเรอ หรือเป็นแค่เมียลับ เป็นผู้หญิงที่ไม่มีใครรู้ว่าเธอมีตัวตน และมันจะถูกซ่อนไว้ในโลกที่มีแค่เขาและเธอ ยิ่งเธอพยายามถอยห่าง เขายิ่งดึงเธอเข้าใกล้ จนความลับนั้นกลายเป็นพันธนาการที่ไม่มีวันหลุดพ้น ผู้หญิงทุกคนที่ถูกบังคับให้เข้ามาอยู่ในชีวิตของเขาโดยไม่มีสิทธิ์เลือก เธออาจคิดว่านี่คือโชคชะตาที่โหดร้าย แต่สำหรับเขา นี่คือสิ่งที่เขาตั้งใจจะครอบครองตั้งแต่แรก
ผู้หญิงทั้งห้าคน อาจแตกต่างกันทั้งสถานะและหัวใจ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือ ไม่มีใครหลุดพ้นจากเขาได้ยกเว้นเธอตายแล้วเท่านั้น
บท 1
ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน อยากรักแม่หม้าย มีทั้งหมด 26 ตอน
ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน ปราบพยศคุณหนูจอมหยิ่ง มีทั้งหมด 27 ตอน
ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน คลั่งรักเมียลับ มีทั้งหมด 27 ตอน
ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน นางเอกของมาเฟีย มีทั้งหมด 29 ตอน
ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน นางบำเรอของมาเฟีย มีทั้งหมด 29 ตอน
อยากรักแม่หม้าย
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเรียกเด็กหนุ่มที่นอนหลับใหลอย่างมีความสุขให้รีบตื่นขึ้น เขาบิดขี้เกียจได้สักครู่จากการตื่นนอน แล้วพลางเหลือบไปเห็นนาฬิกาเป็นเวลาตีห้ายี่สิบ เด็กหนุ่มรีบสลัดความง่วงแล้วลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
เขารีบทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำอย่างเร่งรีบ ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อไปเตรียมอาหารเช้าให้สาว ๆ ทั้งหลายที่ยังนอนหลับฝันดีกันอยู่ในห้อง
วันที่แม่ของชญานนท์ต้องจากเขาไปอย่างไม่มีวันกลับ ชีวิตของเขาก็พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที ชญานนท์นั้นไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของคุณจิราวัฒน์ เลยทำให้เขาต้องแหกขี้ตาตื่นมาเตรียมอาหารเช้าให้ลูก ๆ ของเมียน้อยคุณพ่อในทุก ๆ เช้า คุณจิราวัฒน์ได้ไปรับราชการเป็นหัวหน้ากรมอุทยานอยู่ที่ต่างจังหวัด นาน ๆ ถึงจะได้กลับบ้านสักครั้ง
“แกรับปากกับพ่อแล้วนะ ว่าจะดูแลน้าฝ้ายและลูก ๆ ของน้าเค้าเป็นอย่างดี”
“ครับพ่อ”
“ดีมากลูก...เราน่ะเป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน”
“พ่อไปละ ทางนี้พ่อฝากด้วยนะ” จิราวัฒน์หันมาย้ำกับลูกชายก่อนจะก้าวขึ้นรถไป และคำสั่งเสียของบิดาก่อนที่จะเดินทางไปต่างจังหวัด ก็ทำให้ชญานนท์รีบรับปากกับบิดาทันที
“ครับ คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะทำหน้าที่แทนคุณพ่อให้ดีที่สุด”
ชญานนท์เข้าครัวเตรียมอาหารเช้าไปได้สักพัก เขาก็รู้สึกว่าข้างหลังของเขามีใครบางคนแอบยืนอยู่..... เขาจึงคิดจะแกล้งเธอกลับบ้าง เธอเป็นลูกสาวคนเล็กของจิราภรแม่เลี้ยงของชญานนท์ และก็ไม่มีวันไหนเลยที่น้องพลอยจะไม่แกล้งชญานนท์ เขานึกไปถึงตอนเธอยังเด็ก ๆ เธอก็แกล้งเขาแบบนี้เป็นประจำ
“นี่แน่ะ! อยู่ตั้ง ม.2 แล้วนะยังเล่นเป็นเด็กๆ ไปได้” ชญานนท์หันหลังกลับอย่างรวดเร็วมาที่สาวน้อยเพื่อแกล้งให้เธอตกใจเล่น
“ว๊าย!! พี่เบสหนูตกใจนะ” เสียงน่ารักสดใสปนงอนนิดๆ ของเจ้าหญิงตัวน้อยในบ้านที่ร้องด้วยความตกใจ
“อ้าว! ก็พลอยจะแกล้งเข้ามาทำให้พี่ตกใจเหมือนเมื่อวานไม่ใช่เหรอจ๊ะ พี่ก็แกล้งกลับนะสิ จะโทษพี่ไม่ได้น้า”
“อะไรอ่า!!! หนูจะเข้ามาช่วยพี่เบสเตรียมอาหารเช้า พี่ยังมาแกล้งหนูอีกเหรอ” สาวน้อยมัธยมต้นเธอยืนกอดอกหันหลังให้คนที่แกล้งเธอ สงสัยเธอจะงอนชญานนท์จริง ๆ
ทุก ๆ วัน ในตอนเช้าจะเป็นหน้าที่ของชญานนท์ที่จะต้องทำอาหาร ส่วนตอนเย็นจะเป็นพลอยชมพูที่อาสารับหน้าที่นั้นเพราะอยากช่วยพี่ชายอย่างชญานนท์ และเธอก็ทำอาหารอร่อยซะด้วย และในบางวันพลอยชมพูก็จะตื่นมาช่วยชญานนท์ทำอาหารในตอนเช้าบ้างเป็นบางครั้งอย่างเช่นวันนี้ พลอยชมพูเธอจะไม่ค่อยเหมือนกับพวกพี่ ๆ ของเธอสักเท่าไหร่
“โอ๋ โอ๋ พี่ขอโทษน้า นะจ๊ะ” ชญานนท์เดินเข้าไปง้อเด็กสาวจากด้านหลังและพูดขอโทษเธอ
“แค่ขอโทษเหรอคะ” เด็กสาวยังไม่หายงอนชญานนท์ และเขาก็กำลังจะจุ๊บแก้มเธอเพื่อเป็นการขอโทษ แต่ลืมไปว่าเธอไม่ใช่เด็กประถมแล้วนี่น่า เขาจึงเปลี่ยนความตั้งใจนั้น
“งั้นเดี๋ยวเย็นนี้พี่ซื้อมาขนมมาฝาก โอเคมั้ย” เด็กสาวยังยืนนิ่งไม่ยอมพูดจาจึงทำให้ชญานนท์อดไม่ได้ที่จะหอมแก้มเธอไปฟอดใหญ่
“อื้อ.....พี่เบส!!” พลอยชมพู หน้าแดงทันที เธอคงจะเขินอายเพราะตอนนี้ไม่ใช่เด็กน้อยคนนั้นอีกแล้ว ถึงแม้ตอนเด็กๆ เขากับเธอจะเคยเล่นและหอมแก้มกันเป็นประจำ แต่พอโตขึ้นชญานนท์ก็ไม่กล้าทำแบบนั้นอีกเลยจนกระทั่งเมื่อสักครู่
“หายงอนพี่ยังจ๊ะ”
“หายก็ได้ค่ะ งั้นเราไปเตรียมอาหารกันเถอะ” จากนั้นทั้งสองก็ช่วยกันเตรียมอาหารเช้าจนเสร็จ ชญานนท์เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาเป็นเวลาหกโมงเช้าพอดี และอาหารที่ช่วยกันทำก็เสร็จทันเวลาพอดี บังเอิญว่าวันนี้เขาตื่นสายไปหน่อย ปกติแล้วถ้าต้องทำคนเดียวเขาจะตื่นตีห้าตรง
บทล่าสุด
#202 บทที่ 202 บทลงโทษของเมีย (ตอนจบ) NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#201 บทที่ 201 นางร้ายสายรุก NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#200 บทที่ 200 ลวนลามสามี NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#199 บทที่ 199 เมียอารมณ์ค้าง NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#198 บทที่ 198 เมียหิวข้าวผัวหิวนม NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#197 บทที่ 197 เพื่อความสุขของสามี NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#196 บทที่ 196 กระแทกรักเมียคนโปรด NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#195 บทที่ 195 บำเรอรักสามีจอมหื่น NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#194 บทที่ 194 คำสารภาพของเมีย NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026#193 บทที่ 193 ผลิตทายาท NC
อัปเดตล่าสุด: 5/26/2026
คุณอาจชอบ 😍
ลุ้นรักซีอีโอร้าย (Inevitable Love)
"ถ้ากลัวผมจะทำเหรอ?" ซีอีโอหนุ่มย้อนถามถามด้วยน้ำเสียงเรียกร้องสิทธิ์เต็มที่ "สรุปว่าเด็กในท้องนี่... ลูกของผมใช่ไหม?"
หนึ่งคืนที่ผิดพลาด... กลายเป็นความลับที่ตราตรึงไปชั่วนิรันดร์
‘ไพลิน พิทักษ์โยธิน’ ทายาทสาวพันล้าน คืนสุดท้ายในลอนดอนควรเป็นการเฉลิมฉลองการเรียนจบที่แสนหวาน แต่เธอกลับตื่นขึ้นมาบนเตียงของชายแปลกหน้าพร้อมกับความสาวที่สูญสลายไป
ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีคำขอโทษ มีเพียงความละอายและความเจ็บปวดที่เธอฝังลึกไว้เพียงลำพัง
จนกระทั่งรอยผิดพลาดในคืนนั้นเริ่มงอกเงยขึ้นในครรภ์!
‘มาร์คัส แกร์ริสัน’ ซีอีโอหนุ่มผู้ยืนอยู่บนยอดของอาณาจักรเทคโนโลยีโรโบติกส์ระดับโลก เขาเป็นทั้งอัจฉริยะและปริศนา ร่ำรวยแต่เย็นชา ปิดกั้นหัวใจจากความรักมานานนับปี
ทว่าหญิงสาวแปลกหน้าในคืนนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงรอยเล็บที่สลักลึกบนแผ่นหลังและความโหยหาที่กัดกินใจเขาจนไม่อาจลบเลือน
เมื่อโชคชะตาเหวี่ยงทั้งคู่ให้มาเจอกันอีกครั้งในฐานะคู่ค้าทางธุรกิจ มาร์คัสจำเจ้าของรอยเล็บบนแผ่นหลังได้แม่นยำตั้งแต่วินาทีแรก
ยิ่งเห็นหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่น เขาก็ยิ่งมั่นใจว่านั่นคือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
(ของหวง) มาเฟีย BAD
มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย
หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด
‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’
————————-
เอิงเอย
เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป
‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต
เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว
มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร
ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย
ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ความรักที่หายไป
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล













