บทนำ
หมอหญิงย้อนเวลามายังยุค 70’S ในร่างของนางร้ายซึ่งมักถูกคนเลวตบตีระบายโทสะ ปากเขาก็ต่อว่าเธอเหลวแหลก ไร้ยางอาย เป็นได้แค่ขยะ และนับแต่นี้ ก็ทางใครทางมัน จุดจบเธอและลูกฝาแฝดจะไม่เหมือนนิยายเรื่องเดิมอีกต่อไป
#หลัวอี้หยางเหรินตัวร้ายที่บังเอิญจับฉลากได้เป็นพระเอก!
#สิงหยุนเจี๋ยนางเอกผู้แสนดีและแม่ที่ประเสริฐความรักของเธอจะปกป้องลูกๆ ให้พ้นภัย
บท 1
เกาะซานเฉียง เขตปกครองตนเอง
ฝั่งเมืองเก่า ตรอกปู้โจว (ย่านสลัมคนหาเช้ากินค่ำ)
ปลายปี ค.ศ.1970
บนชั้นสองปีกอาคารทางด้านขวา ภายในห้องเช่าเล็กๆ ขนาดสองห้องนอน เด็กชายซ่างเป่าวัยห้าขวบเศษตัวสั่น และมือเล็กๆ ที่เขายื่นไปอังใต้จมูกมารดาตกลง ทั้งปลายนิ้วทั้งห้าเย็นเฉียบราวกับเมื่อครู่สัมผัสกับน้ำแข็ง ไม่ใช่ร่างของแม่
นาทีนั้น หัวใจเขาหล่นหายแล้ว น้ำตาเหมือนจะไหลออกมา และเขาไม่ได้เช็ดมัน ปล่อยให้ไหลอยู่อย่างนั้น
กลัว ด้วยเรื่องนี้มันเกินความเข้าใจของเขา แต่ป้าเหมยลี่บอกว่าหากมีสิ่งใดเกิดขึ้นให้รีบไปบอกเธอ แต่สามวันแล้วที่ป้าไปตามสามี (ลุงจาง) ที่บ่อนการพนัน จนป่านนี้ยังไม่กลับมา
“มะ หม่าม้า ตะ ตายแล้ว...”
ซ่างเป่าเอ่ยเสียงขาดห้วง เขากลัวมาก มากจนไม่กล้าขยับตัวไปไหน ทว่าเป็นตอนนั้นที่พี่ชายซึ่งต้มน้ำแกงเสร็จ มันเป็นน้ำตาลแดงใส่ขิงหอมฉุย ตัวเขาอยากซดสักอึก เพราะหิวจนไส้แทบขาด แต่อย่างไรแม่ต้องได้กินก่อน เพราะไม่สบาย ทว่ายามนี้แม่ แม่ของเขานอนนิ่ง ไม่ขยับตัว และตัวเย็นเหมือน...ศพ!
แม่ไปสวรรค์อย่างที่เขารู้ใช่หรือไม่ อย่างไรแม่คงไม่ตกนรกหรอก แต่ใครบางคนบอกแม่ทำตัวไม่ดี บางทีอาจตกนรกก็เป็นได้
“คุนเกอ หม่าม้าไม่ได้หลับ มันไม่มีลมตรงนี้”
เด็กชายพูด และยื่นมือเล็กๆ ไปอังจมูกของแม่อีกหน อันที่จริงเขากลัว งอแงก็เก่งเป็นที่หนึ่ง แต่ความรักที่มีให้สตรีผู้นี้มากเหลือเกิน แม้แม่จะดุบ่อยๆ ทั้งยังทำบังคับเขา ให้ทำหลายสิ่ง แต่แม่ก็คือแม่ ไม่มีใครทดแทนได้
“ไม่ ซ่างเกอไม่เข้าใจ เชื่อเฮีย หม่าม้าแค่หลับปุ๋ย ไป รีบออกไปตามอากงเจี้ยนเร็วๆ ให้พาแม่ไปโรงหมอ!”
ซ่างเป่าพยักหน้าเข้าใจ ทว่าสองขากลับก้าวไม่ออก
“น้อง จะช่วยหม่าม้า”
“เด็กดี ไปตามอากงเจี้ยน ให้เขาพาแม่ไปหาหมอ”
พี่ชายย้ำอย่างนั้น ทั้งที่อีกฝ่ายอายุเท่าเขา แต่ยามนี้คุนเป่าพึ่งพาได้ และเขาใช้ตัวบังแม่เอาไว้ พร้อมกันนั้นก็บีบนวดมือไปด้วย ทว่าไม่รู้เหตุใดก่อนที่ซ่างเป่าจะก้าวออกจากห้องนอน เขาเห็นว่าดวงตาของคุนเป่าผู้เป็นพี่ชายฝาแฝดแดงจัด ราวกับมีเรื่องเสียใจอย่างยิ่งยวด
เด็กชายวิ่งออกจากห้องเช่า อาคารแห่งนี้เกือบจะร้างแล้ว หลายห้องปิดตาย เพราะค้างค่าเช่า บ้างไปก่อคดีเอาไว้ อีกทั้งห้อง 208 เมื่อสามเดือนก่อนมีผัวเมียที่รักกันมาหลายสิบปี เกิดมีปากเสียงกัน จนสามีพลั้งมือทำร้ายภรรยาที่นั่งรถเข็น ก่อนที่เขาจะรู้สึกผิดและกระโดดน้ำตาย ส่วนผู้เป็นภรรยาก็ตรอมใจ ก่อนจะเสียชีวิตตามอีกฝ่ายไป เรื่องนี้สะเทือนใจผู้คนมาก พลอยให้หลายห้องที่อาศัยย้ายออกไป
ซ่างเป่าก้าวออกจากห้องตนได้ก็วิ่งเร็วจี๋ ไม่อยากมองห้องที่น่าขนลุก กระทั่งเหยียบบันไดชั้นล่างสุด เขาเห็นแต่รถสามล้อถีบ แต่ถานเจี้ยน (อากงเจี้ยน) คนขับสามล้อไม่อยู่ที่นี่
“อากงเจี้ยน!” ซ่างเป่าร้องเสียงดังและยามบ่ายเช่นนี้ แทบไม่มีใครอยู่ใต้อาคาร แต่เมื่อพี่ชายบอกให้ตามตัวถานเจี้ยน ซ่างเป่าต้องทำหน้าดังกล่าวให้สำเร็จ เรื่องนี้สำคัญ เขาจะละเลยไม่ได้เป็นอันขาด
ร่างของเด็กชายวัยห้าขวบ วิ่งไปตามถนน ลัดเลาะเข้าซอยเล็กๆ ปากร้องโหวกเหวก วิ่งไปได้สักพักเสียงรถจักรยานยนต์ก็บีบแตรดังลั่น เสียงของมันไม่เหมือนรถจักรยานที่คนในตรอกนี้ใช้ จากนั้นก็มีการเบรกอย่างแรง ทว่าอีกฝ่ายเร่งเครื่องมาด้วยความเร็ว เป็นเหตุให้เฉี่ยวร่างของซ่างเป่าลอยขึ้นเหนือพื้น อนิจจาพอหล่นลงบนถนน เด็กน้อยก็นอนนิ่ง!
หญิงสาวที่นั่งซ้อนซ้ายรถจักรยานยนต์ก้าวลงมา เมื่อครู่หล่อนรีบจึงบอกให้คนขับเร่งเครื่อง ทั้งที่ขับเข้ามาในซอยแคบๆ แค่นี้ก็ฉวัดเฉวียนชวนเวียนหัวมากพอแล้ว
“อ๊ะ ตายหรือเปล่านั่น!”ซินอี๋ร้อง และมองไปรอบๆ ตัว แทนที่จะสนใจเด็กชายที่ยังนอนนิ่งบนพื้นถนน ซึ่งนับว่าดีทีเดียว ที่ไม่มีรถอื่นผ่านมา ดังนั้นจึงไม่มีพยานรู้ว่ารถจักรยานยนต์ที่หล่อนนั่งมาทำผิดกฎหมาย และที่นี่ส่วนมากมีแต่รถจักรยาน ไม่ก็สามล้อถีบ รถลาก หรือรถกระบะซึ่งใช้ถนนสายหลักด้านนอก นานๆ ทีจะมีรถจักรยานยนต์โผล่มาให้เห็น ดังนั้นซ่างเป่าจึงไม่ทันระวังตัว
บทล่าสุด
#89 บทที่ 89 ความสุขพร้อมหน้า
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#88 บทที่ 88 ทุกอย่างย่อมดีขึ้น
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#87 บทที่ 87 พวกตัวร้ายมักทำให้เป็นทุกข์
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#86 บทที่ 86 แสนร้าย 10
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#85 บทที่ 85 แสนร้าย 9
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#84 บทที่ 84 แสนร้าย 8
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#83 บทที่ 83 แสนร้าย 7
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#82 บทที่ 82 แสนร้าย 6
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#81 บทที่ 81 แสนร้าย 5
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025#80 บทที่ 80 แสนร้าย 4
อัปเดตล่าสุด: 12/5/2025
คุณอาจชอบ 😍
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
มาวิน พี่รหัสโคตรหล่อ | Brother Love
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย 25+
'เขา' เกลียดเธอเข้าไส้ เพราะ 'เธอ' คือลูกสาวของคนที่ทำให้แม่ของเขาตาย
และเธอคือคนที่เขาเข้าใจว่าเป็น 'น้องสาว' มาทั้งชีวิต แต่เป็นน้องสาวที่แสนเกลียดชังมาตั้งแต่เด็ก
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้













