บทนำ
บท 1
กันต์ ประธานบริษัทผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยี่ห้อดัง อายุ33ปี เป็นคู่หมั้นของเอวา เลขาสาวที่คบหาดูใจกันมา3ปี เอวาอายุ29ปี เป็นลูกสาวเจ้าของร้านขายอะไหล่รถจักรยานยนต์ มีน้องสาวต่างมารดาชื่อ รียา อายุ20ปี เป็นนักศึกษาคณะอักษรศาสตร์ปี2 ตั้งแต่เรียนจบเอวาก็มาสมัครงานในตำแหน่งเลขา จากการทำงานใกล้ชิดกันระหว่างเอวาและกันต์ทำให้ทั้งคู่ตกลงคบหาดูใจกัน และได้ฤกษ์เข้าพิธีหมั้นภายในเดือนหน้า
เอวาและรียาเป็นพี่น้องต่างมารดา มารดาของเอวาเสียชีวิตตั้งแต่เธออายุได้3ขวบ หลังจากที่มารดาเสียชีวิตได้ไม่นาน บิดาของเอวาก็แต่งงานใหม่มีลูกกับภรรยาคนใหม่1คนชื่อรียา หลังจากแต่งงานกันมาจนรียาอายุ5ขวบ บิดาและมารดาของรียาก็หย่าร้างแยกทางกันด้วยเหตุผลส่วนตัว รียาอยู่กับมารดาของเธอแถวสุขุมวิท
ส่วนเอวาก็อยู่บ้านกับบิดาของเธอย่านบางแค
ก่อนหน้านั้น กันต์เป็นคนเจ้าชู้ตามประสาวัยรุ่นที่มีแฟนรักๆเลิกๆเป็นเรื่องปกติ แต่เมื่อได้คบหาดูใจกันกับเอวา กันต์ก็เลิกนิสัยเจ้าชู้และมั่นใจในความรัก จนกระทั่งให้ผู้ใหญ่ไปทาบทามสู่ขอหมั้นหมายเอวา
(ครืดครืดครืด) เสียงสมาร์ทโฟนราคาแพงของกันต์ดังขึ้น
"ว่าไงไอ้วิทย์"
วิทย์คือเพื่อนสนิทของกันต์
"คืนนี้ไปดื่มกันไหม ไอ้อาร์ทกับไอ้เอิร์ธจะย้ายกลับไปอยู่อเมริกาแล้ว ไปเลี้ยงส่งมันสักหน่อย"
อาร์ทกับเอิร์ธพี่น้องฝาแฝดลูกครึ่งไทยอเมริกา
"ร้านไหนว่ามาเลย"
"TG Pub&Bar"
"อืม เจอกันคืนนี้"
กันต์ตอบตกลงเพื่อนรักทันที ร่างสูงหล่อเหลาเปิดประตูเดินออกจากห้องทำงานเดินมายังโต๊ะทำงานของของเลขาสาวที่พ่วงตำแหน่งว่าที่คู่หมั้น
"เอวาครับ วันนี้ผมไม่ได้ไปส่งคุณนะครับ คุณกลับเองได้ไหม พอดีผมมีนัดเลี้ยงส่งเพื่อนกลับอเมริกาน่ะ"
"ได้สิคะ คุณกันต์ เดี๋ยวเอวาติดรถพี่สายธารกลับก็ได้ค่ะ ทางผ่านพอดี"
"ครับ งั้นพรุ่งนี้ผมไปรับตอนเช้านะครับ"
"โอเคค่ะ"
TG Pub&Bar
"ไอ้กันต์ทางนี้"
วิทย์โบกไม้โบกมือส่งสัญญาณเรียกกันต์ ทั้งสามคนนั่งดื่มรอกันต์ที่มาช้ากว่าเพื่อน
"พวกมึงมานานแล้วหรอวะ"
"ประมาณยี่สิบนาทีได้"
ทั้งสี่คนดื่มนั่งดื่มและคุยกันไปเรื่อยเปื่อย"
"กูขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"
กันบอกกับเพื่อนๆ
ร่างสูงเดินออกไป มือข้างหนึ่งกำลังจิ้มมือถือส่งข้อความหาคนรัก
กันต์ : นอนหรือยังครับ
เอวา : กำลังจะนอนค่ะ
กันต์ : ฝันดีนะครับ เดี๋ยวผมก็จะกลับบ้านแล้ว
เอวา : ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ
กันต์ : ครับ
"ว้ายยยยย"
ในขณะที่กันต์มัวแต่เดินก้มหน้าก้มตาจิ้มมือถือ ร่างหนาก็ไปชนเข้ากับสาวร่างเล็กอวบอึ๋มจนคนร่างเล็กเสียหลักทรงตัวไม่อยู่ล้มก้นกระแทกพื้น
(ตุ๊บ)
"โอ๊ยยยยย!"
"ขอโทษครับ คุณเป็นอะไรมากไหมครับ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า"
ร่างเล็กในชุดเดรสสั้นเกาะอกสีแดงไม่ได้ตอบอะไรพยายามรีบประคองตัวเองแต่ก็ลุกไม่ไหว ร่างหนารีบไปพยุงคนร่างเล็กทันที หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองคนที่ชนเธอและกำลังพยุงเธอขึ้นยืน สายตาของทั้งคู่ประสานกันจดจ้องมองสบตากันดั่งถูกมนต์สะกด ความหล่อของชายหนุ่มบวกกับกลิ่นแอลกอฮอล์กลิ่นบุหรี่ผสมกับกลิ่นน้ำหอมทำให้หญิงสาวตกอยู่ในภวังค์
ใบหน้าหล่อเหลาจดจ้องที่ใบหน้าหวานจิ้มลิ้ม ดวงตากลมโตผิวขาวเปล่งปลั่งดั่งคนกำลังแตกเนื้อสาวใหม่ๆกลิ่นหอมเฉพาะตัวและกลิ่นแอแอลกอฮอล์ทำให้ชายหนุ่มลุ่มหลงไปชั่วขณะ
"คุณเดินไหวไหมครับ"
"ข้อเท้าเคล็ดนิดหน่อยค่ะ สักพักคงจะดีขึ้น"
มือหนาโอบแขนเรียวสองข้างประคองให้เดินไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆ
"ขอโทษนะครับ ผมขอดูหน่อย ร่างสูงนั่งลงถอดรองเท้าส้นสูงออก
"เท้าคุณบวมมาก จะเดินไหวหรือเปล่า คุณมากับใคร"
"มากับเพื่อนค่ะ แต่ตอนนี้ฉันหาเพื่อนไม่เจอ ไม่รู้ไปอยู่ตรงไหน ฉันจะกลับแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันค่อยๆเดินไปก็ได้ค่ะ จะเรียกแท็กซี่กลับคอนโด ขอตัวนะคะ"
"เอ่อ ผมทำคุณเจ็บ ผมขอไปส่งคุณนะครับ ไปครับรถผมจอดที่ลานจอดรถด้านหลัง ค่อยๆเดินนะครับ"
สองมือหนาค่อยๆประคองร่างเล็กให้เดิน
(ฟุ๊บ)
"ว้ายยย"
หญิงสาวขาอ่อนเกือบจะล้ม มือหนาโอบเอวพยุงไว้ทัน
"คุณเจ็บมากเหรอครับ เกือบจะล้มไปแล้ว"
"เอ่อ...ฉันมึนหัวน่ะค่ะ ดื่มไปเยอะพอสมควร"
"ขอโทษนะครับ"
"ว้าย!"
ร่างหนาช้อนอุ้มในท่าเจ้าสาวเดินไปที่รถสปอร์ตหรูสีดำ
"บอกทางนะครับ"
"ค่ะ"
"คุณชื่ออะไรครับ"
"ชื่อรียาค่ะ อายุ20 เรียกรียาเฉยๆก็ได้นะคะ คุณล่ะคะชื่ออะไร"
"ผมชื่อกันต์ อายุ32ปีครับ"
ค่ะ คุณกันต์"
"ผมขอแวะร้านสะดวกซื้อแป๊บเดียวนะครับจะซื้อโอวัลตินร้อนสักแก้ว คุณเอาอะไรไหมครับ"
"เอาโค้กกระป๋องก็ได้ค่ะ"
ห้านาทีผ่านไป
"นี่ครับโค้ก ขอบคุณค่ะ"
(แก๊ก...ซ่าาาาาาาา)
"ว้าย!"
น้ำโค้กพุ่งออกจากกระป๋องเลอะเปลื้อนชุดเดรสของหญิงสาวตั้งแต่บริเวณหน้าอกไหลลงมาถึงหน้าตัก"
"เปียกหมดแล้ว ในรถผมไม่มีผ้าให้เช็ดเลยเอาเสื้อผมแล้วกัน เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกถอดออกจากร่างหนาเผยให้เห็นแผงอกแกร่งแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อมัดๆ มือหนากำเสื้อเชิ้ตไปเช็ดที่บริเวณเนินออกใหญ่ที่แทบจะล้นทะลักออกมา
"เอ่อ...ฉันเช็ดเองก็ได้ค่ะ"
รียากำเสื้อเชิ้ตสีขาวแน่นจากนั้นก็เช็ดจากเนินอกใหญ่ลงไปถึงต้นขาเนียน กันต์มองตามความเคลื่อนไหวของมือเล็กลงไปหยุดตรงต้นขาเรียวเนียน เขาปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่าเวลานี้ความเป็นชายกลางกายกำลังตื่นขึ้นมาเพราะสาวข้างกาย
กันต์รีบข่มอารมณ์ความต้องการของตัวเองขับรถหรูออกไปด้วยความรวดเร็ว
"เลี้ยวซ้ายซอยข้างหน้าค่ะ"
รถหรูขับเลี้ยวเข้าไปตามที่หญิงสาวบอก ไปจอดที่ลานจอดรถชั้นล่าง
"ขอบคุณค่ะที่มาส่ง"
"เอ่อ..รียาพักอยู่กับใครครับ"
"อยู่คนเดียวค่ะ รียาไปก่อนนะคะคุณกันต์ ว้ายยยย!"
"หยุดครับนั่งลงอย่าเพิ่งยืน เดี๋ยวผมอุ้มคุณขึ้นไปบนห้องเอง"
"ค่ะ"
"เจ็บมากไหมครับ"
"ก็เจ็บพอสมควรค่ะ"
(พรึ่บ)ร่างหนาช้อนอุ้มคนตัวเล็กในท่าเจ้าสาวพาเดินเข้าไปในลิฟต์เพื่อขึ้นไปที่ชั้น4
-----------------
บทล่าสุด
#76 บทที่ 76 เรื่อง หลงรักพระเอกหนังโป๊ตอนจบ NC20+
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#75 บทที่ 75 เรื่อง หลงรักพระเอกหนังโป๊ตอนที่ 3 NC
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#74 บทที่ 74 เรื่อง หลงรักพระเอกหนังโป๊ตอนที่2 NC20-
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#73 บทที่ 73 เรื่อง หลงรักพระเอกหนังโป๊ตอนที่ 1
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#72 บทที่ 72 เรื่อง พี่น้องท้องชนกันตอนจบ NC20+
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#71 บทที่ 71 เรื่อง พี่น้องท้องกันตอนที่ 5 NC20+
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#70 บทที่ 70 เรื่อง พี่น้องท้องชนกันตอนที่ 4 NC 18+
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#69 บทที่ 69 เรื่องพี่น้องท้องชนกันตอนที่ 3 NC18+
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#68 บทที่ 68 เรื่อง พี่น้องท้องชนกันตอนที่ 2
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#67 บทที่ 67 เรื่อง พี่น้องท้องชนกันตอนที่ 1
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













