บทนำ
ผู้หญิงอย่างเธอ แค่ตำแหน่งแม่พันธ์ยังไม่คู่ควร...อย่างมากก็เป็นได้แค่คู่นอนส่วนตัวของเขาก็เท่านั้นแหละ
.....
“จูบของคุณไง จูบ 1ครั้ง ผมให้ 1พัน ถ้าหอมแก้มให้แค่ 500 ถ้าให้ผมจับ…” ตาคู่คมหลุบลงมองทรวงอกอวบที่เนินทะลักออกมานอกเกาะอก แม้ว่าหล่อนจะใช้เสื้อของเขาคลุมไว้แล้วก็ตาม “ผมให้ครั้งละ 3000 แต่ถ้านอนกับผม ผมให้ครั้งละ 10000”
บท 1
ของเหลวสีอำพันไหลรินสู่แก้วทรงสูงจนเกือบค่อน ก่อนมือเรียวจะหยิบยกแก้วใบนั้นขึ้นสูงแล้วเยื้องย่างมาหาร่างสูงซึ่งนั่งมึนอยู่บนเตียงกว้าง พลางคะยั้นคะยอด้วยจริตจะก้านแพรวพราว
“ดื่มอีกสิคะคุณข้าว น่านะ”
“ผม…” ชายหนุ่มหลับตาเพียงครู่ มึนจนต้องยกมือกุมขมับ ก่อนเปิดเปลือกตาขึ้นมองหน้าหวานที่เห็นลอยเด่นอยู่ใกล้ๆอีกครั้ง “ผมไม่ไหวแล้วล่ะ”
“อื้อ…อะไรกันคะ เพิ่งดื่มไปแค่นิดเดียวเองนะ”
“เป็นขวดแล้ว ไม่ถือว่าแค่นิดๆแล้วล่ะ วางแก้วไว้ก่อนเถอะ ที่คุณชวนผมเข้าห้องก็เพราะอยากขึ้นเตียงกับผมไม่ใช่หรือ…” ตาคู่คมพริบพรายด้วยฤทธิ์น้ำเมาผสานอารมณ์ฝ่ายต่ำที่พัดโหม นิ้วยาวแข็งแรงเกี่ยวขอบเสื้อเกาะอกของหล่อนให้ร่นลง ทำให้เนินอกขาวผ่องทะลักออกมาปะทะสายตาคมกล้า ปลุกเร้าความต้องการในตัวให้พลุ่งพล่านเจียนคลั่ง
“อย่าเพิ่งสิคะคุณข้าว ใจร้อนจริง” มนสิชาเอ็ด รีบดึงขอบเสื้อขึ้นด้วยกิริยาหวงตัวจนฝ่ายชายชักเอะใจ
“คุณเป็นคนชวนผมเข้ามาเล่นจ้ำจี้เองนะ แล้วจะอายผมไปทำไม”
“อะ เอ่อ…” หล่อนอึกอัก ก่อนคลี่ยิ้มหวานอวดลักยิ้มที่แก้มสองข้าง “ฉันก็แค่ไม่ชอบความเร่งรีบ รู้ไหมคะสายตาคุณตอนเมาน่ะเซ็กซี่มากแค่ไหน”
“ผมไม่อยากเสียเวลากับการทำตาเซ็กซี่ใส่คุณ มาเถอะยอดรัก ผมอยากกอดคุณ” มือหนาดึงแก้วจากมือหล่อนไปวางบนโต๊ะใกล้หัวเตียงแล้วรวบคนตัวเล็กเข้ามากอด
“อื้อ…คุณข้าวคะ” มนสิชาปรามเสียงเบา ผลักไสอกกว้าง ก่อนทำหน้ายู่ “ทำไมใจร้อนจริง”
“ว่าผมใจร้อน คุณนั่นแหละใจเย็นเกินไปหรือเปล่า เราเข้าห้องนอนกันนานเป็นชั่วโมงแล้วนะ” เขาสบถ ไม่พูดพล่ามทำเพลงต่อ รีบจับหล่อนให้เอนหลังลงบนที่นอนหนานุ่ม ก่อนตามขึ้นคร่อมทับด้วยความใคร่ที่มาพร้อมความปรารถนาที่ลุกโชน
“อ๊ะ ! คุณข้าว” หญิงสาวอุทาน หน้าร้อนวูบยามปลายจมูกโด่งนั่นปัดป่ายพวงแก้มใสไปมา หล่อนใจเต้นระรัว รู้ตัวว่าตกอยู่ในความเสี่ยง… คิดว่าน้ำเมาอาจช่วยให้เขาหลับได้ แต่ไม่คิดเลยว่าเขมปัจน์จะเป็นคนคอแข็งถึงเพียงนี้ ดื่มเท่าไหร่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะเมามายเลยสักนิด
แต่ไม่เป็นไร หล่อนเตรียมแผนสองไว้แล้ว
มนสิชาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ รวบรวมความกล้าและเรียกความมั่นใจให้กลับคืนมาเหมือนเก่า แล้วคล้องแขนรอบลำคอแกร่ง ทำตัวเป็นสาวใจกล้าด้วยการเอ่ยเย้ายวน
“จูบฉันสิคะ…ตรงคอนี่ไง อยากให้คุณประทับรอยรักว่าคืนนี้ฉันเป็นของคุณเพียงคนเดียว”
“ได้สิ แต่ก่อนอื่น ผมต้องขอ…” หลุบตาลงมองเรียวปากอิ่มยวนสายตานั่นพักหนึ่ง ก่อนก้มลงจูบปากหล่อนอย่างดูดดื่ม เล่นเอามนสิชาถึงกับตัวแข็ง ชาวาบไปทั้งร่างราวถูกสาปในชั่วพริบตา
นี่หรือที่เรียกว่าจูบ…ให้ความรู้สึกวาบหวิวเสมือนลอยล่องอยู่บนปุยเมฆ ทว่านาทีต่อมาความอ่อนหวานกลับทวีเร่งเร้าแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงจนร่างกายแทบละลาย
วูบหนึ่งที่หล่อนหลับตาพริ้ม เผลอหลงใหลไปกับจูบจากบุรุษหนุ่มชั่วขณะหนึ่ง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ถึงความผิดชอบชั่วดี หญิงสาวก็ลืมตาโพลงแล้วเบี่ยงหน้าหลบ
แต่ชายหนุ่มไม่ยอมให้หล่อนหลบพ้นสมดังใจ เพราะปากร้อนผ่าวได้รูปนั้นยังคงตามมาจูบแก้มนุ่ม มุมปากอิ่ม…และเลื่อนลงมาที่ซอกคอระหง ขบเม้มเบาๆจนเกิดรอยแดง
และวินาทีนั้นเองที่เขมปัจน์มึนเบลอจนสายตาพร่าเลือน ภาพตรงหน้าเลื่อนลอยพรายพร่าง พลิกกายลงนอนหงายเคียงข้างร่างหญิงสาว ก่อนที่ความรู้สึกทั้งมวลจะวูบดับไป
มนสิชายันกายลุกขึ้น มองคนที่หลับไม่ได้สติอยู่พักหนึ่ง แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขา จ้องมองเครื่องหน้าทีละส่วนอย่างพินิจ
เริ่มจากคิ้วดกหนายาวพาดขนานเหนือดวงตาเข้มคมที่ตอนนี้ปิดสนิท ทำให้เห็นแพขนตายาวเป็นแพอย่างเด่นชัด มาที่จมูกก็โด่งเป็นสันราวเทพบุตรกรีก และที่น่ามองที่สุดคงหนีไม่พ้นริมฝีปากสีกุหลาบได้รูป…สวยจนอดแตะปลายนิ้วที่ปากเขาไม่ได้
อ่อนนุ่ม…จนอยากรู้ว่าหากถูกเขาจูบ จะให้ความรู้สึกยังไง
ทันทีที่รู้ตัวว่าคิดอะไรอยู่ หญิงสาวก็หน้าร้อนวาบ ดึงมือออกทันควัน บ้าจริง ! หล่อนเป็นผู้หญิงโรคจิตแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เจอผู้ชายหล่อแล้วจินตนาการไปไกลถึงไหนต่อไหน
ท่องไว้สิมนสิชา…หล่อนต้องทำเพื่อความอยู่รอด ไม่ควรคิดวอกแว่ก ต้องนึกถึงเป้าหมายที่ต้องทำให้สำเร็จเท่านั้น
หญิงสาวเอื้อมมือสั่นระริกปลดกระดุมเสื้อของเขาออก ทีละเม็ด…ทีละเม็ด จนกระทั่งตรงกลางเนื้อผ้าแหวกออกจากกันเผยให้เห็นอกกว้างที่หนั่นแน่นด้วยกล้ามเนื้อ ผิวเนียนละเอียด…สวยเสียยิ่งกว่าผิวผู้หญิง
อกของเขาขาวเนียน เม็ดยอดอกเป็นสีชมพูเข้ม ขนอ่อนสีน้ำตาลทองไล่จากอกจนมาถึงหน้าท้อง ก่อนหายลับไปกับขอบกางเกง ชวนให้คนที่จ้องมองอย่างเผลอไผลถึงกับนิ่งค้าง หน้าร้อนวูบวาบ
โธ่เอ๋ยมนสิชา อยู่มานานจนอายุ 24 กลับทำตัวราวสาวน้อยแรกรุ่นที่เห็นผู้ชายหล่อๆแล้วเป็นต้องใจเต้นตึกตัก แต่จะว่าไปนับตั้งแต่โตมาเป็นสาว หล่อนก็แทบไม่ได้ใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหน ยังคงครองตัวเป็นโสดจนถูกตั้งฉายาให้ว่า ‘ยัยป้าเฉิ่มบื้อ’
ที่สำคัญ…หล่อนไม่เคยเจอใครที่หล่อและรูปร่างเซ็กซี่เท่าเขมปัจน์มาก่อนเลย จึงไม่แปลกที่หล่อนจะอดหวั่นไหวไปกับเสน่ห์ของเขาไม่ได้
กว่าจะถอดเสื้อเขาออกได้ก็ยากลำบากพอดู เหตุเพราะเขาตัวหนัก ขณะที่หล่อนตัวเล็กบาง แต่ในที่สุดหล่อนก็ถอดเสื้อได้สำเร็จ จากนั้นก็มาถึงกางเกง
เริ่มจากดึงหัวเข็มขัดออก แล้วรูดซิบลงมานิดๆ ตั้งใจจะรูดลงเพียงนิดเดียวให้เขาอยู่ในสภาพล่อแหลมเท่านั้น ไม่เคยคิดจะถอดให้หมด เพราะหล่อนคงไม่กล้าทำถึงขั้นนั้น
หลังจากบรรลุความประสงค์แล้ว หล่อนก็ฉีกชายกระโปรงชุดราตรีของตัวเองจนเป็นทางยาว แม้จะเสียดายเนื้อผ้า แต่หล่อนก็จำต้องทำ
แคว่ก !
บทล่าสุด
#120 บทที่ 120 120
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#119 บทที่ 119 119
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#118 บทที่ 118 118
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#117 บทที่ 117 117
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#116 บทที่ 116 116
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#115 บทที่ 115 115
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#114 บทที่ 114 114
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#113 บทที่ 113 113
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#112 บทที่ 112 112
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#111 บทที่ 111 111
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025
คุณอาจชอบ 😍
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













