ลุ้นรักนายพี่รหัสจอมโหด

แนะนำตัวละครหลัก

พระเอก:สายโหด

ชื่อเล่น:ไม้เรียว หล่อ รวย และนิสัยโหดมาก มีใบหน้าดั่งเทพบุตรผิวขาวมักแต่งชุดด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงสแล็กตัวโปรดไม่ชอบให้ใครมาขัดคำสั่ง อายุ21ปี เรียนอยู่คณะวิศวะปี3 มีตำเเหน่งพ่วงมาด้วยนั่นก็คือพี่เฮดว้าก

~ไอ้ตัวแสบ~

นางเอก:สายเเสบ

ชื่อเล่น:ข้าวตัง ตัวเล็ก น่ารัก ไม่ใช่พวกยอมคนและแถมยังสู้คนมากๆอีกด้วยอายุ19ปีเรียนอยู่คณะวิศวะปี1ตำแหน่งเด็กปี1ที่เป็นน้องรหัสพระเอก

~ไอ้ปากปีจอ~

พูดคุยกับนีกเขียน

สวัสดีค่ะนิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการผู้แต่งไม่มีการพาดพิงถึงใครหรือสิ่งใด แต่งเพื่อความความบันเทิง หวังว่านิยายเรื่องนี้จะทำให้ใครหลายคนยิ้มได้นะคะ เนื้อหาไม่ได้มีความรุนแรงอะไรเป็นความรักวัยรุ่นอาจจะมีดราม่าเล็กน้อยรออ่านได้ในเรื่องเลยนะคะ และขอบคุณสำหรับคนที่ซื้อนิยายของไรท์นะคะ ปล.นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรดาจจะมีภาษาที่ติดวัยรุ่นไปหน่อยต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับการสั่งซื้อนิยาย

Claris/คลาริส

(นักเขียน)

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น

KHAWTANG TALK

สวัสดีฉันชื่อข้าวตังนะคะเพื่อนๆมักจะชอบเรียกว่า “อีตัง”! อีกฉายาแบบไม่หลงตัวเองเลยนะ “คนสวย” มีคนเรียกฉันว่าคนสวยจริงๆนะ มันจะมีรุ่นน้องชอบแซวตอนอยู่โรงเรียนว่าพี่คนสวยๆ พอเพื่อนเรียกกลายเป็นอีสวยสั้นๆเฉยเลย

ตอนนี้ฉันเรียนจบมาเข้ามหาวิทยาลัย ฉันมาลองสอบคณะวิศวะละดันติดเฉยเลย แต่คือว่าความจริงฉันไม่ได้อยากเข้าเรียนวิศวะอะไรนี่หรอก เป็นเพราะเพื่อนสนิทฉันที่ชื่อนาเดียมันอยากเรียนเพื่อจะได้มาคอยส่องแฟนมัน ที่จริงก็จะเข้ากันทั้งกลุ่มนั่นเเหละ เเต่บังเอิญวามินกับฟ้าไม่อยากเรียนวิศวะชาครีมก็ไม่ชอบด้วยก็เลยเหลือฉันกับมัน

รู้สึกเป็นคนดีเลยเฮ้อ…

เเต่พวกเราทั้ง 5 คนอยู่คอนโดเดียวกันด้วยตัวติดกันเป็นตังเมมากค่ะ

"นาเดียมึงลุกเลยไม่อยากเข้าเชียร์สายตั้งเเต่วันเเรกหรอกนะ"ฉันพูดเพราะพวกเราดันตื่นสายตั้งแต่วันแรกที่เปิดเทอมเลย

"ขออีก5นาทีกูจะลุกไปอาบน้ำ"นาเดียพูดขึ้นทั้งที่ตาก็ยังไม่ลืม

"มึงพูดมา5รอบแล้วนะว่าจะลุกขึ้น กูไม่อยากโดนทำโทษนะ"ฉันพูด

"ค่าา แม่หนูลุกละค่า"นาเดียพูดเชิงประชด

แล้วฉันก็เดินออกมาจากห้องนาเดีย

"ปลุกนาเดียออกจากเตียงได้ละหรอมึงถึงเดินออกมา"ชาครีมพูดอย่างขำๆ ชาครีมหรือจะเรียกสั้นๆว่าครีมก็ได้

"เออกว่าจะลุกได้กูแทบจะเอาน้ำไปสาดใส่มันอยู่แล้วค่ะ"ฉันบอกกับครีม

"มึงจะกินไรก่อนไปมหาลัยไหมกูทำข้าวต้มไว้"มินที่เดินออกมาจากครัวพูดขึ้น

"ไม่ค่อยหิวว่ะ มึงเอาไว้ให้ฟ้าให้ครีมกินเถอะ แล้วฟ้ามันตื่นยัง"

"หลับเป็นตายค่ะอีคนนั้น" ครีมพูดไปก็ขำไป

"เมื่อคืนมันคงกินไปเยอะ"มินบอกกลับมา

"เออสงสัย ดีนะกูไม่ไปด้วย"ฉันบอกอย่างโล่งใจที่ไม่พลาดไปดื่ม

"อีเดียมึงตกส้วมตายแล้วมั้ง เร็วๆ"ฉันตะโกนด่านาเดีย

"เออกูจะเสร็จแล้ว แป๊บนึง"นาเดียตะโกนกลับมา

10นาทีผ่านไป

แล้วนางก็เดินออกมาแม้แป๊บเดียวของนางไม่รู้จะเเต่งหน้าสวยไปอ่อยใคร พูดไปงั้นมันมีแฟนละชื่อปีแสงหล่อมากนิสัยก็ดีมีเเต่คนอิจนาง

"แป๊บเดียวน่ะมึง"ฉันพูด

"นี่ไง เสร็จละไปกัน"นาเดียบอกกลับมา

"เออ กูไปกันก่อนนะ"ฉันหันไปบอกลาเพื่อนๆ ที่เหลือ

คอนโดที่พวกเธออยู่เป็นชั้นบนสุดมองเห็นวิวได้ทั่วและด้านบนยังติดกับสระว่ายน้ำที่อยู่ทางด้านนอกอีกด้วย

ขับรถมาสักพักเราก็มาถึงมหาลัยพอดีคอนโดที่พวกเราซื้อมันไม่ไกลกับมหาลัยเท่าไหร่เเต่ประเด็นคือตอนนี้เหลือเวลาอีก5นาทีที่จะต้องไปเข้าเชียร์

ละคือนาเดียยังหาที่จอดรถไม่ได้ขับมาอีกสักแป๊บนึงก็ได้ที่จอดพวกเราสองคนรีบลงจากรถ แล้ววิ่งแบบสุดแรงเกิดสุดท้าย...ก็สาย…

"อีเดียมึงรู้ที่ไปเข้าเชียร์ใช่ไหม"ฉันถามมัน

"หึ"มันตอบ

"เอ้า!"ฉันเตรียมด่ามันละ

"แต่กูถามปีไว้แล้ว มาๆตามกูมา"นาเดียบอก

"เออแล้วไปงั้นรีบไปเลยไม่เหลือเวลาแล้วเกินละด้วยเนี่ย"ฉันบอกต่อ

ทีนี้ละใส่ตีนหมาวิ่งกันเลยสิคะ  พอมาถึงเท่านั้นเเหละสายตาคนที่นั่งอยู่มองมาหมดเลยค่ะ น่าอายค่ะจังหวะนี้อายอย่างเดียว อย่ามองกันขนาดนี้สิ

ขอร้อง

แงงง

"อีเดียเพราะมึงเลย"ฉันบอก

"เออกูขอโทษมึง"มันบอก

"น้องที่มาใหม่2คนนั้นนะครับมาละก็นั่งลง"มีพี่ผู้ชายตะโกนมา

ฉันสองคนนี้รีบนั่งอย่างไง

"หลังเลิกเชียร์แล้วมาพบพวกพี่ด้วยนะครับ"มีพี่ผู้ชายพูดขึ้นเสียงดัง โอ๊ยเเต่หล่ออะข้าวตังคนนี้จะละลายแล้วจะโดนทำโทษแบบไหนนะวันเเรกก็จะโดนละหรอเฮ้อซวยจริงๆ โอ๊ยชีวิตน้อชีวิต

"สวัสดีน้องๆทุกคนนะคะพี่ชื่อพี่แป้งหอมนะ เดี๋ยวพี่จะให้พวกพี่เฮดว้ากเค้าแนะนำตัวกันนะ"พี่แป้งหอมบอก

"พี่ชื่อนายครับ พี่ชื่อพี่เฟย์ครับ พี่ชื่อไม้เรียวครับ พี่ชื่อพี่อาร์มครับ.........พี่ชื่อนนท์ครับ"

"โอ๊ยเเต่ละคนหล่อๆทั้งนั้นคิดอีกทีมาเรียนคณะนี้ก็ไม่ผิดหวัง"ฉันบอกนาเดีย

"กูว่าแล้วมึงต้องไม่ผิดหวัง เเต่กูนี่อึนๆไม่น่ารีบมีแฟนเลยว่ะ"นาเดียบอก

"น้องสองคนนั้น อย่าคุยกันสิครับหรือว่าน้องสองคนอยากที่จะออกมาข้างหน้าครับมาสายละยังมาคุยกันอีกนะครับ" ถ้าฉันจำไม่ผิดพี่คนนี้น่าจะชื่อพี่อาร์ม

เงียบเลยสิฉันสองคน

จนตอนนี้เวลาเข้าเชียร์ก็จบลงเเต่พวกเราสองคนไม่จบเห้อ จริงๆเลยแล้วเราสองคนก็เดินไปหาพี่ผู้ชายที่เรียกเราสองคนไว้พอไปพี่เค้าก็บอกว่าให้ไปหาพวกพี่ว้ากเลยที่นั่งอยู่ตรงนั้นอ่ะ เราสองคนก็เดินไปพวกพี่เค้าก็หันมาหมดทั้งโต๊ะเลย เขินนะเว้ยยยพี่พวกนี้นิรู้ป่ะเขินนะ

"มาทำอะไรกันครับ"พี่นนท์ถาม

"พี่ตรงนั้นบอกให้มาหาพวกพี่ค่ะ"นาเดียบอกพี่นนท์กลับไป

"พวกเรามาเข้าเชียร์สายค่ะ"ฉันบอกออกไปทำไมมีความรู้สึกเหมือนโดนพี่เค้าจ้องเลยพี่คนนั้นอะที่ชื่อไม้เรียวอะเเต่หล่อมากเลยนะ เเต่หน้าเขานิ่งมาก ฉันคงคิดไปเองละเมอละยัยข้าวตัง

"อ๋อ แล้วแบบนี้จะทำโทษแบบไหนดีน้าาา"พี่เฟย์บอก

อะไรก็ได้ที่ฉันจะไม่เหนื่อยอะ ฉันได้แต่คิดในใจ

"งั้นเต้นดีไหมนะ"พี่นายบอกออกมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"ไม่/ค่ะ"ฉันบอกไม่แต่นาเดียดันตอบไปว่าค่ะ ตอบแบบนั้นทำไมคะเพื่อน ไม่ถามเลยนะคะ? คำว่าปรึกษากันไม่มีสักนิด

โอ๊ยเห็นอย่างนี้ฉันเป็นคนขี้อายมากเลยนะไม่เอาไม่เต้นไม่อยากเต้นต่อหน้าคนหล่อฉันอายยัยเดียแกไม่ปรึกษาฉันเลยฉันหันไปมองมันด้วยสายตาที่คาดโทษ ละก็มีเสียใครคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า

"งั้นเต้นแหละ"ฉันหันไปมองต้นเสียงที่พูดขึ้นมา

นั่นพี่ไม้เรียวใช่ไหมที่พูดจงใจเเกล้งฉันใช่ไหมนะความรู้สึกมันบอกอย่างนั้น

"นะมึงเต้นเถอะจะได้กลับๆกูเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะมึง"นาเดียบอกพร้อมเย่าแขนฉัน

"เออๆ แล้วพวกพี่จะให้เราสองคนเต้นเพลงอะไรคะ"ฉันหันไปถาม

"เต้นเพลงไก่ย่างละกัน"พี่นนท์บอก

ฉันกับนาเดียกำลังจะเต้นเลย.....แต่ว่า

"ทีละคน น้องนาเดียเต้นก่อนส่วนน้องแว่นเต้นทีหลัง"พี่ไม้เรียวแม่งเรื่องมากจังวะ!ละยังจะมาเรียกฉันว่าแว่นอีกโอ๊ยหัวร้อนละนะ นาเดียก็เต้นไปจนเพลงจบ

ฉันกำลังจะเต้น จู่ๆพี่ไม้เรียวก็พูดขึ้นมาว่า

"เปลี่ยนเป็นเพลงฮิปโปดีกว่าน่าจะเหมาะกับน้องดีนะครับ คิดว่างั้นไหมครับ"แล้วนายนั่นก็ยิ้มไม่เรียกพี่แม่งละอันนี้ไม่มโนละเขาจงใจแกล้งฉันอย่างไม่ต้องสัยอะไรอีกแล้ว อดทนนะข้าวตังอดทนไว้นั่นรุ่นพี่ พี่ว้าก ท่องไว้ คือเป็นพี่ว้ากละจะพูดไรก็ได้หรือไงกันนะ

"มึงก็ไปแกล้งน้องเค้าทำไมไอ้ไม้น้องเค้าออกจะน่ารัก"พี่อาร์มบอก อร้ายเขินนะนี่สิทั้งหล่อละยังพูดดีอีกไม่เหมือนไอ้ปากปีจอนั่น

"ไม่เห็นน่ารักเลยก็เเค่เด็กใส่เเว่นเหมือนป้าไม่สิยายมากกว่ามั้ง"ไอพี่ไม้เรียวบอก

ไอ้ปากหมาเอ๊ย!ต่อยปากรุ่นพี่ก่อนเลยดีไหมอดทนไว้ข้าวตังอดทน

เฮ้อ

"น้องข้าวตัง เต้นเลยครับ"พี่นนท์บอก จากนั้นฉันก็เต้นไปจนจบเพลง

"พวกเราไปได้แล้วใช่มั้ยคะ!"ฉันกระเเทกคำว่าคะ แล้วก็หันไปมองหน้าพี่ไม้เรียว

"ไปได้แล้วครับ"พี่เฟย์บอก

ฉันกับนาเดียยกมือขึ้นไหว้ลาพวกพี่เขารวมถึงไอ้ปากปีจอด้วยแล้วก็รีบเดินออกมาจากตรงนั้นทันที