บทนำ
บท 1
บทที่ 1
จ้าวเจียวหลิน
จ้าวเจียวหลินหรือหลินหลิน เธอเป็นลูกสาวของท่านนายพลระดับสูง มีพี่ชายเป็นถึงท่านผู้พัน มีแม่เป็นเจ้าของกิจการมากมายที่ทำร่วมกับรัฐ เธอเป็นเด็กสาวที่สดใสและมั่นใจในตัวเอง ถึงขั้นเอาแต่ใจเลยก็ว่าได้ ทุกคนตามใจลูกสาวและน้องสาวเพียงคนเดียวของบ้าน วันหนึ่งเธอได้เจอกับชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดี ทำให้สาวน้อยอย่างตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ ใครห้ามก็ไม่ฟัง ถึงขั้นขัดคำสั่งของที่บ้านแอบไปจดทะเบียนกับชายคนนั้น
“พ่อ แม่ หนูรักเขา หนูอยากแต่งงานกับเขา” จ้าวเจียวหลินพูดอย่างไม่ยินยอมเธอรักกู้เจียฉิงตั้งแต่แรกเจอ เธอปักใจไปแล้วจะให้เธอทำยังไง
“หลินหลิน ทุกครั้งพ่อไม่เคยห้ามลูกเลย ไม่ว่าลูกต้องการอะไร พ่อทำให้ลูกได้เสมอ แต่เรื่องแต่งงานลูกเพิ่งจะเจอเจียฉิงได้ไม่นาน อีกทั้งคนของพ่อบอกว่าเขามีคนรักอยู่แล้ว เขาจะรักลูกจริงๆ หรือเปล่า ไม่ใช่เขาหวังอะไรอยู่เหรอ”
นายพลจ้าวเอ่ยขัดลูกสาว ถึงเขาจะมีอำนาจและฐานะไม่ด้อยในสังคม เขาเองไม่เคยดูถูกคนที่ฐานะด้อยกว่า แต่นี่คือความสุขทั้งชีวิตของลูกสาวของเขา เขานิ่งนอนใจไม่ได้ อีกทั้งกู้เจียฉิงมีคนรักที่แอบอยู่กินกันแล้วด้วย เขาไม่อยากให้ลูกน้อยของเขาต้องช้ำใจในอนาคต
“แต่หนูเป็นของเขาไปแล้ว และตอนนี้หนูจดทะเบียนกับเขาแล้ว พ่ออนุญาตให้เราแต่งงานกันนะคะ” จ้าวเจียวหลิน หรือหลินหลินลูกสาวคนเดียวของตระกูลที่ทุกคนรักและเลี้ยงดูมาอย่างดี กลับบอกในสิ่งที่ทำให้ใจของผู้เป็นพ่อแม่แตกสลาย ตอนนี้ไม่สามารถจะแก้ไขอะไรได้แล้ว
จ้าวหยางเฟยล้มตัวนั่งอย่างหมดแรงเมื่อได้ยินในสิ่งที่ลูกสาวตัวน้อยสารภาพ แม้แต่เซียนเจียงชุนหญิงแกร่งของยุค เป็นนักธุรกิจหญิงลำดับต้นๆ ที่สามารถทำงานร่วมกับภาครัฐได้ โดยไม่สนใจคำครหาที่บอกว่าผู้หญิงนั้นเป็นเพียงแม่บ้าน เธอใช้ความสามารถในการไต่เต้าจนมาถึงจุดนี้ เธอผู้เป็นแม่ยังทรงตัวไม่อยู่ในคำสารภาพของลูกสาว หรือว่าจ้าวหมิงเย่วพี่ชายที่รักและตามใจน้องสาวทุกเรื่องไม่ว่าเรื่องอะไร และมีตำแหน่งเป็นถึงท่านผู้พันหนุ่มอนาคตไกลยังยืนน้ำตาไหลกับสิ่งที่น้องสาวซึ่งเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของคนในบ้านนั้นบอก
เซียนเจียนชุนทำใจได้คนแรก ในเมื่อทุกอย่างมันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว จึงได้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันขมขื่น “หลินหลิน หากลูกตัดสินใจดีแล้ว แม่จะไม่ห้ามอีก แต่ลูกจงจำไว้ว่า อย่าเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองเลือก ไม่ว่าจุดจบของเรื่องนี้จะเป็นยังไง ลูกไม่สามารถที่จะโทษใครได้ เพราะลูกได้เลือกมันแล้ว” พูดจบเธอหลับตาเพื่อจะนำน้ำตาที่พยายามจะไหลออกมาให้กลับเข้าไปข้างใน คนเป็นแม่เช่นเธอต่อให้รักลูกมากแค่ไหน แต่เธอเลี้ยงได้แต่ตัว หัวใจนั้นเธอเลี้ยงไม่ได้!!
งานแต่งงานระหว่างคุณหนูลูกสาวคนเล็กและคนเดียวของท่านนายพลจ้าวได้เกิดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ สร้างความปลื้มปีติและดีใจให้กับจ้าวเจียวหลินมาก ในที่สุดวันที่เธอรอคอยนั้นก็มาถึง เธอได้แต่งงานกับชายที่รักและจะได้อยู่กินกับเขาเสียที โดยเธอไม่รู้เลยว่านี่คือแผนการของสามีและคนรักของเขาเพื่อที่จะหวังในสมบัติและอำนาจจากตระกูลจ้าว
เซียนเจียงชุนนั้นได้มอบกิจการร้านค้ามากมายที่เธอมีกรรมสิทธิ์ร่วมกับรัฐให้ลูกสาวคนเล็กในวันแต่งงาน และเงินที่สามารถทำให้ลูกสาวใช้ชีวิตได้อย่างไม่ลำบากทั้งชีวิต! แต่ด้วยความรักที่จ้าวเจียวหลินมอบให้สามี เธอกลับยกสมบัติพวกนี้ให้กู้เจียฉิงดูแลทั้งหมด ส่วนเธอทำหน้าที่เพียงแม่บ้านในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่พ่อแม่มอบให้อย่างมีความสุขในฐานะภรรยา
แต่แล้ววันหนึ่งเธอได้ข่าวว่าพ่อและแม่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้ท่านทั้งสองตายคาที่เพราะอยู่ๆ รถคันนั้นกลับระเบิดขึ้นมาอย่างคาดไม่ถึง
“ไม่!! ไม่จริง พ่อกับแม่ต้องไม่ตาย” จ้าวเจียวหลินกรีดร้องเสียงดังก่อนจะหมดสติ แม่บ้านทั้งหลายต่างพากันตกใจ เมื่อเห็นนายหญิงของบ้านเป็นลมหมดสติหลังจากได้รับข่าวร้าย
เหมือนเป็นเคราะห์กรรมของเธอหลังจากพ่อแม่จากไปเพียงสองเดือนพี่ชายเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ต้องมาตายจากไปตอนไปปฏิบัติหน้าที่ ทำให้ตอนนี้ตระกูลจ้าวเหลือเพียงเธอคนเดียวที่ต้องดูแลทรัพย์สินมากมายของครอบครัว แต่ด้วยความที่เธอไม่มีความรู้เรื่องนี้บวกกับความไว้ใจในตัวของสามี ทำให้เธอมอบทุกอย่างให้เขาดูแล จ้าวเจียวหลินไม่รู้เลยว่านี่คือช่วงสุดท้ายของชีวิตของเธอแล้ว
วันหนึ่งเธอถูกใครบางคนจับตัวมา เธอได้ยินพวกนั้นพูดถึงชื่อของคนที่เธอรักมากที่สุดและชื่อของผู้หญิงคนหนึ่ง และได้ยินเสียงของคนที่คุ้นเคยที่เธอรักเขาสุดหัวใจ ใช่แล้ว! นั่นคือเสียงของกู้เจียฉิงสามีที่เธอรักมากและมอบทุกอย่างให้เขานั้นเอง
“สามีคุณทำแบบนี้ทำไม” จ้าวเจียวหลินถามทั้งน้ำตา ก่อนจะกัดฟันถามในสิ่งที่ภาพมันฟ้องอยู่แล้ว “คุณเคยรักฉันบ้างไหม”
“แกยังจะถามอีกเหรอนังโง่ พี่เจียฉิงไม่เคยรักแกเลย เขารักฉัน เขาเป็นสามีของฉันคนเดียว ทำไมแกไม่คิดบ้างแต่งงานมาตั้งหลายปีแต่แกไม่ท้องเสียที เพราะเขาไม่เคยรักแกและไม่อยากมีลูกกับแกยังไงล่ะ ในเมื่อกำลังจะตายแล้วฉันจะบอกให้นะ ฉันมีลูกชายที่น่ารักกับเขา เพราะเขารักฉันไม่ใช่แก”
คนรักของกู้เจียฉิงพูดอย่างสะใจ เธอยอมให้คนรักหรือสามีของเธอเข้ามาแต่งงานกับจ้าวเจียวหลินเพราะทรัพย์สมบัติเท่านั้น ในเมื่อทุกอย่างตกเป็นของสามีเธอทั้งหมดแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องปิดบังอีก
“ปล่อยเธอไว้แบบนี้ ไม่นานเธอก็ตายแล้ว โดนวางยามาตั้งหลายปี เรากลับกันเถอะ ป่านนี้ลูกคงจะรอเรากลับไปหาแล้วล่ะ” กู้เจียฉิงหันมาบอกหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดโดยไม่สนใจจ้าวเจียวหลินเลยแม้แต่น้อย
ทั้งสองเดินจากไปด้วยเสียงหัวเราะที่บาดลึกเข้าไปถึงจิตใจของจ้าวเจียวหลิน
จ้าวเจียวหลินคิดว่าเธอโง่เองที่หลงรักผู้ชายคนนี้จนชีวิตไม่เหลืออะไร อยู่ๆ เธอจึงฮึดสู้ขึ้นมาด้วยแรงอันน้อยนิด เธอคิดว่าการตายของทุกคนในครอบครัวต้องมีเงื่อนงำ เธอรอจังหวะที่ลูกน้องทั้งสองคนของกู้เจียฉิงเผลอ จึงได้แอบหนีออกมา ตอนนี้แรงเธอนั้นแทบจะไม่มีและดวงตากลับพร่าเลือนแทบจะมองไม่เห็น เธอไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน รู้เพียงว่ามีแต่ป่าล้อมรอบ
เมื่อหนีออกมาได้ เธอวิ่งวนอยู่ในป่าอย่างไร้จุดหมายเพราะดวงตาเธอนั้นแทบจะมองอะไรไม่เห็นแล้ว จนเธอได้ยินเสียงของลูกน้องทั้งสองคนตามมา ไม่รู้เป็นวิบากกรรมของเธอหรือยังไง เธอกลับสะดุดล้มกลิ้งตกเขา จากนั้นก็หมดสติและไม่รับรู้อะไรอีกเลย
“คุณ คุณครับ” ชายคนหนึ่งที่เตรียมจะเดินทางกลับบ้านร้องเรียกด้วยความตกใจ จ้าวเจียวหลินได้ยินเสียงเรียกจึงรู้สึกตัว แต่กลับกลายเป็นเธอมองอะไรไม่เห็นอีกแล้ว ภาพมีแต่สีดำไปหมด
“คุณฟื้นแล้ว คุณเป็นใคร ให้ผมไปส่งที่บ้านไหมครับ”
“น้ำ ขอน้ำหน่อย” จ้าวเจียวหลินพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า ตอนนี้เธอคอแห้งเหลือเกิน ชายหนุ่มใจดีคนนี้หยิบน้ำออกมาจากกระเป๋าก่อนจะประคองให้เธอกินอย่างเบามือ
“ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยเหลือคนตาบอดแบบฉัน แต่ว่าฉันไม่มีบ้านให้กลับอีกแล้ว” จ้าวเจียวหลินตอบ เมื่อนึกถึงชะตาชีวิตของตัวเองที่พบเจอทำให้เธอน้ำตาไหลไม่หยุด เธอไม่ได้เสียใจแต่เธอแค้น แค้นให้กับความโง่ของตัวเองจนทำให้ตัวเองและครอบครัวต้องเจอหายนะแบบนี้
“คุณปล่อยฉันไว้ที่นี่เถอะค่ะ ไม่นานฉันคงจะตายแล้ว ฉันโดนวางยามา” จ้าวเจียวหลินไม่รู้ว่าทำไมถึงกล้าบอกชายตรงหน้าที่เธอไม่แม้แต่จะเห็น
“คุณเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว จะอยู่ในป่าได้ยังไง หากไม่รังเกียจว่าบ้านของผมจน ไม่ได้สะดวกสบาย คุณไปพักที่บ้านผมก่อน แต่ไม่ต้องกลัวนะ ที่นั่นมีแม่ของผมอยู่ด้วย ท่านใจดีมาก”
จะให้เขาทิ้งเธอไว้คนเดียวได้ยังไง ร่างกายก็ตัวแค่นี้
บทล่าสุด
#60 บทที่ 60 ความสุข (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 7/9/2026#59 บทที่ 59 บอกความจริง
อัปเดตล่าสุด: 7/9/2026#58 บทที่ 58 เดินทางผิดมาตลอด
อัปเดตล่าสุด: 7/9/2026#57 บทที่ 57 เล่มเกมจับหนู
อัปเดตล่าสุด: 7/9/2026#56 บทที่ 56 เตรียมโต้กลับ
อัปเดตล่าสุด: 7/9/2026#55 บทที่ 55 เอาคืนอย่างเจ็บแสบ
อัปเดตล่าสุด: 7/9/2026#54 บทที่ 54 ช่วยจงเกอเหยา
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#53 บทที่ 53 เริ่มแผนการ
อัปเดตล่าสุด: 7/16/2026#52 บทที่ 52 เริ่มหงไท่ผู้ซื่อตรงแผนการ
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#51 บทที่ 51 วันเข้าหอที่แสนอลวน
อัปเดตล่าสุด: 7/9/2026
คุณอาจชอบ 😍
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
รีเทิร์นรักแฟน(เก่า)จอมปลอม
"..." ผมปล่อยมือเธอแล้วนิ่งเงียบฟังเสียงเธอโวยวายอยู่แบบนั้นอย่างจำนน
เจ็บฉิบหาย...ทำไงดีวะ...ทำยังไง
"อย่ามาหึง เราไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือพี่จะแพ้ไอ้กฎนั่นที่พี่ตั้ง?"
"..." ผมยังคงเงียบไม่กล้าโต้ตอบอะไรที่มันจะไปเป็นเชื่อเพลิงให้เธอโกรธไปมากกว่านี้
ปกติผมไม่ยอมใคร แต่วันนี้...ถ้าผมยังคงคิดแต่จะเอาชนะ กีต้าร์จะหายจากผมไปแบบที่ไอ้เพื่อนผมมันสุมหัวด่าแน่
"พอแล้ว..ต้าร์พอกับพี่แล้ว ต้าร์เหนื่อย เข้าใจไหม!?"













