บทนำ
บท 1
“นี่ๆ...เห็นคนนั้นป่ะ”
กลุ่มนักศึกษาหญิงประมาณสี่ห้าคนที่กำลังนั่งล้อมวงกันอยู่ที่ใต้ตึกอาคารเรียน ชี้มือชี้ไม้ไปยังทิศทางหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลกับที่ที่พวกเธอนั่งอยู่
“คนนั้นเหรอ” หญิงสาวในกลุ่มคนหนึ่งถามขึ้น หลังจากที่มองเห็นคนที่เพื่อนกำลังพูดถึง
“อือ!คนนั้นแหละ”
“ทำไมเหรอ?”
“เพื่อนฉันเล่าให้ฟังว่าผู้หญิงคนนั้นน่ะเป็นพวกมนุษย์สัมพันธ์ไม่ดี เอ่อ...แบบพวกที่ไม่เป็นมิตรกับคนอื่นและไม่มีใครอยากเข้าใกล้น่ะ” หญิงสาวท่าทางเรียบร้อยที่เป็นคนเปิดประเด็นเริ่มเล่าด้วยเสียงกระซิบกระซาบ
“แล้ว...”
“เขาบอกกันว่าตอนที่ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาเรียนใหม่ๆ มีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งเข้าไปทำความรู้จักกับเธอ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคืออะไรรู้ไหม…” หญิงสาวคนเดิมหยุดพูดแล้วถามด้วยสีหน้าจริงจัง
“อะไรเหรอ?” เพื่อนคนที่เหลือก็ถามขึ้นอย่างพร้อมเพียงกันด้วยสีหน้าที่อยากรู้อยากเห็นเต็มที่
“เธอคนนั้นกลับบอกว่า...เธอไม่อยากจะทำความรู้จักใครและอย่ามายุ่งกับเธออีก แถมยังออกปากไล่ทำให้คนนั้นอับอายด้วยล่ะ”
“จริงเหรอ” ใครคนหนึ่งถามขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ
“จริงสิ...ก็เพื่อนคนที่เล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังก็คือม่านฟ้าที่เป็นดาวคณะเราไง”
“ถ้าม่านฟ้าเป็นคนพูด แสดงว่าเรื่องนี้ก็เรื่องจริงน่ะสิ”
“ก็จริงน่ะสิ! ถึงผู้หญิงคนนั้นจะไม่ได้เรียนอยู่คณะเดียวกับเรา แต่ก็มีหลายคนที่พูดถึงนิสัยของเธอเหมือนกับที่ม่านฟ้าพูดเลยนะ”
“เธอก็ดูไม่ค่อยน่าคบจริงๆ ด้วยสิ ท่าทางก็ดูแปลกๆ ผมเผ้าก็ยาวปิดหน้าปิดตาดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้” ผู้หญิงในกลุ่มคนหนึ่งพูดขึ้นพร้อมกับเบ้หน้าไปด้วย
“แต่เรื่องที่ม่านฟ้าเล่ามาน่ะเรื่องเล็กไปเลย เพราะฉันมีเรื่องที่ใหญ่กว่านั้นอีก”
“เรื่องอะไรอ่ะ บอกมาเร็วๆ” หญิงสาวหลายคนเริ่มส่งเสียงพร้อมเขย่าแขนของคนพูดอย่างร้อนใจ
“ก็เรื่อง...” คนพูดกอดอกพลางยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก ที่ทำให้เพื่อนๆ ตื่นเต้นอยากรู้กันมากขนาดนี้
“บอกมาเร็วๆ สิยะ จะอกแตกตายอยู่แล้วเนี่ย” ผู้หญิงในกลุ่มขึ้นเสียงอย่างหงุดหงิด
“อ่ะๆ บอกแล้วๆ ก็เธอคนนั้นคือคนที่ฌอนขึ้นบัญชีดำเอาไว้ยังไงล่ะ”
“จริงดิ! งั้นผู้หญิงคนนั้นก็ไม่น่าคบจริงๆ นั่นแหละ” ผู้หญิงกลุ่มนั้นต่างทำหน้าตาหวาดกลัว เพราะรู้ดีว่าใครที่ถูกหนุ่มฮอตขาโหดอย่างฌอนหมายหัวมักไม่มีใครรอดสักราย
“เพราะฉะนั้นฉันขอเตือนพวกเธอเลยนะว่าอย่าเข้าไปยุ่งหรือไปเฉียดใกล้ผู้หญิงคนนั้นจะดีที่สุด”
ทุกคนที่อยู่ภายในกลุ่มสนทนาพร้อมใจกันพยักหน้ารับ และพร้อมจะทำตามคำเตือนพวกนั้นอย่างเคร่งครัด แต่ก็อดสงสารผู้หญิงที่โชคร้ายคนนั้นไม่ได้เหมือนกัน...
“เฮ้อ...”
“เป็นอะไรรัก ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” เสียงใสของหญิงสาวร่างเล็กนามว่า อลิซ เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวเดินเข้ามา
“ก็เรื่องเดิมๆ นั่นแหละ บอกตามตรงฉันเหนื่อย...”
“เรื่องข่าวพวกนั้นอีกแล้วเหรอ”
ใช่! ข่าวพวกนั้นทำให้ฉันต้องกลายเป็นคนไม่มีเพื่อน...และที่ผู้หญิงกลุ่มนั้นกำลังพูดถึงกันอยู่ก็หมายถึงฉันนี่แหละ
รัก คือชื่อเล่นเดิมของฉัน จะมีเพียงแค่อลิซเท่านั้นที่เรียกฉันด้วยชื่อนี้ ส่วนอีกชื่อคือ เลิฟ เป็นชื่อที่พ่อแม่บุญธรรมของฉันท่านตั้งให้ ฉันเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกรับมาเลี้ยงตั้งแต่อายุ13 คุณพ่อบุญธรรมของฉันท่านเป็นคนอังกฤษส่วนคุณแม่เป็นคนไทยพวกท่านใจดีและรักฉันมาก ฉันได้รับความอบอุ่นความเอาใจใส่ รวมถึงความสะดวกสบายในทุกเรื่องอย่างไม่น้อยหน้าใคร
“อือ...ฉันไม่เข้าใจเลย เมื่อไหร่เรื่องพวกนี้มันจะจบลงสักที” ฉันได้แต่ถามเพื่อนสนิทออกไปอย่างท้อใจ
ใครบ้างที่ไม่อยากมีเพื่อน...ฉันก็เป็นเพียงแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่อยากจะมีเพื่อน อยากไปช้อปปิ้งไปดูหนังสังสรรค์กันตามภาษาเพื่อนวัยเดียวกัน แต่ฉันกลับไม่เคยได้ทำแบบนั้นกับพวกเพื่อนๆ เลย ฉันมักจะถูกกีดกันจากข้ออ้างที่ว่ารูปลักษณ์ของฉันมันดูมืดมนอมทุกข์ บ้างก็ว่าฉันเป็นพวกหยิ่งจองหองไม่สนใจคนอื่น ทั้งที่ฉันไม่เคยทำแบบนั้นเลยสักครั้ง แต่ก็นั่นแหละต่อให้อธิบายให้ตายยังไง คนพวกนั้นก็ไม่เชื่อฉันอยู่ดี
แต่ว่าเรื่องที่ฌอนขึ้นบัญชีดำฉันเอาไว้นั้นคือเรื่องจริง! แม้ว่าอยากจะให้มันเป็นเรื่องโกหก แต่ความจริงมันก็คือความจริงล่ะนะ
“อย่าคิดมากเลย พวกนั้นไม่ได้รู้จักรักเหมือนที่เรารู้จัก อย่าเก็บเรื่องพวกนั้นมาคิดมากเลยนะ”
ฉันได้ยินคำปลอบใจแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่ฉันก็ห้ามตัวเองไม่ให้รู้สึกแย่ไม่ได้
“เฮ้อ...”
“รักแล้วทำไมถึงมีข่าวลือพวกนั้นอีกล่ะ เรื่องมันก็น่าจะหายไปได้แล้วนะ” สีหน้าสงสัยของอลิซ ทำให้ฉันต้องตอบเพื่อนกลับไปด้วยคำตอบเดิมๆ ที่ฉันเคยบอกกับเธอมาแล้วหลายครั้ง
“ม่านฟ้า”
“อีกแล้วเหรอ...” และนี่ก็คือคำอุทานเดิมๆ ของเพื่อนที่ฉันได้ยินมาหลายครั้งเช่นเดียวกัน
ทำไมน่ะเหรอ...เพราะฉันโดนข่าวลือมั่วๆ นี่มาตลอดตั้งแต่ฉันเรียนม.ปลาย และฉันก็รู้ว่าต้นต่อคนที่ปล่อยข่าวก็คือม่านฟ้าหญิงสาวแสนสวยจิตใจดีที่เป็นที่รักของเพื่อนๆ ไม่ว่าเธอจะพูดจะบอกอะไร คนพวกนั้นก็เชื่อคำพูดของเธอหมด เพียงเพราะภายนอกของม่านฟ้าดูสวยเหมือนนางหงษ์ผู้สง่างาม แต่กลับมีเพียงแค่ฉันคนเดียวที่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของผู้หญิงคนนี้ว่าหล่อนก็คือแม่มดดีๆ นี่เอง
“ขอโทษนะ...” ฉันเสียใจและสงสารเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของฉันจริงๆ ที่ต้องมาติดร่างแห่และถูกหาเรื่องเพียงเพราะรู้จักกับฉัน
“จะขอโทษทำไม...รักก็รู้ว่าเราไม่เคยโกรธรักเลย” รอยยิ้มที่แสนใจดีราวกับแม่พระมาโปรดของอลิซทำให้ฉันรู้สึกขอบคุณอยู่ทุกครั้ง
“แต่ถึงยังไงก็เถอะ ฉันคงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้เรื่องพวกนี้มันจบจริงๆ ซะที”
จริงๆ ฉันควรจะทำมันตั้งนานแล้ว แต่เพราะฉันมันขี้ขลาดและไม่กล้าที่จะยืนหยัดต่อสู้ ฉันปล่อยให้เรื่องพวกนั้นทำลายชีวิตของตัวเองมานานเกินพอแล้ว และคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังม่านฟ้าก็ควรหยุดการกระทำของตัวเองลงได้แล้ว
“อย่าบอกนะว่า...!” อลิซพูดเสียงดังตาเบิกกว้าง ฉันก็พยักหน้าส่งให้เพื่อเป็นการยืนยันความคิดของเธอ
“รักมันจะดีเหรอ...เธอก็รู้ว่า ฌอน น่ากลัวขนาดไหน ไม่เอาๆ เราไม่ให้รักไป!” หน้าตาตื่นกลัวรวมถึงเสียงร้องห้ามสั่นๆ นั่นยิ่งพาฉันใจแป้วตัวสั่นอย่างห้ามไม่ได้ไปด้วย
“ตะ...แต่เราต้องทำ ไม่อย่างนั้นเราจะไม่มีความสุขเหมือนกับคนอื่นๆ นะ” ถึงปากจะพูดออกไปแบบนั้น แต่น้ำเสียงที่กำลังสั่นเครือของตัวเองก็บอกชัดเจนว่าหวาดกลัวแค่ไหน
ชีวิตมหาลัยที่ฉันใฝ่ฝันมันจะต้องสดใสและมีแต่ความสุขสิ เพราะฉันทุกข์ทนกับการถูกกลั่นแกล้งมาตลอดหลายปี เพราะฉะนั้นเรื่องพวกนั้นมันจะต้องไม่เกิดกับฉันอีกเป็นอันขาด
“แต่เราไม่อยากให้รักไป ฌอนได้ฆ่าเอาแน่ๆ” อลิซกอดตัวเองแน่นหน้าซีดปากสั่นส่ายหน้ารัวๆ จนแว่นตาหนาเตอะที่เธอใส่อยู่หลุดกระเด็นไปไกล
ยัยเพื่อนบ้า! พูดแบบนี้ฉันก็กลัวนะ อุตส่าห์ทำใจตั้งนานมาพูดแบบนี้ขวัญหนีดีฝ่อหมดแล้วเนี่ย T^T
“นี่! ยัยแม่ชี! ตกลงแว่นนี่ไม่เอาแล้วใช่ป่ะ ฉันจะได้ขยี้มันให้แหลกคาเท้าเดียวนี้เลย”
เสียงของบุคคลที่สามตะโกนถามมาดังลั่น ทำให้การสนทนาของเราต้องหยุดลง พอหันไปทางต้นเสียงก็ต้องอ้าปากค้าง เพราะแว่นของอลิซที่หมอบอยู่แทบเท้าของผู้ชายคนนั้นได้แหลกละเอียดไปแล้ว โดยที่เขาไม่ได้รอฟังคำตอบจากเจ้าของเลย
“วะ...แว่นฉัน”
เสียงครางที่น่าสงสารของอลิซ ทำให้ฉันได้สติรีบเดินเข้าไปดึงแขนเพื่อนเอาไว้ไม่ให้ถลาเข้าไปหยิบแว่นที่อยู่ปลายเท้าของชายคนนั้น
“อยากได้เหรอ...มาเอาไปสิ” ผู้ชายคนเดิมถอยออกไปเล็กน้อยและยิ้มมุมปากเหมือนกำลังสนุกที่เห็นว่าอลิซร้องไห้ออกมา
“ฮึก...” พอเห็นเพื่อนรักสะอื้นอย่างน่าสงสารฉันก็ได้แต่เม้มปากแน่นและกอดแขนเล็กเอาไว้
“เอ้า! ก็เข้ามาเอาไปสิยัยแม่ชี คนเชยๆ เฉิ่มๆ แบบเธอมันก็ต้องคู่กับแว่นหนาเตอะรุ่นคุณยายอย่างนี้ไม่ใช่เหรอ” เสียงหัวเราะของผู้ชายตรงหน้า ทำให้คนรอบข้างที่ยืนมองอยู่ก็เริ่มหัวเราะไปกับเขาด้วย
“อลิซไม่เป็นไรนะ” ฉันกระซิบถามเพื่อนอย่างเป็นห่วง
ฉันอยากมีความกล้าที่จะสู้รบปรบมือกับคนพวกนี้ ฉันอยากเดินเข้าไปต่อว่าพวกเขาว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นมันน่ารังเกียจแค่ไหน แต่ก็ไม่เคยทำได้เลยสักครั้ง ยิ่งเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นใครอีกคนที่ยืนพิงเสาและกำลังมองมาด้วยสายตาเย้ยหยัน นั่นยิ่งทำให้ฉันขาแข็งมือไม้สั่นและชื้นไปด้วยเหงื่อด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะหลุบเปลือกตาลงเมื่อผู้ชายคนนั้นเริ่มขยับตัว
“ร็อค!”
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 BAD BABY (SEAN) บทส่งท้าย(2)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#85 บทที่ 85 BAD BABY (SEAN) บทส่งท้าย(1)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#84 บทที่ 84 BAD BABY (SEAN) ตอนจบ : คนนี้ขอจอง(2)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#83 บทที่ 83 BAD BABY (SEAN) ตอนจบ : คนนี้ขอจอง(1)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#82 บทที่ 82 BAD BABY (SEAN) 81 : go to the beach(2)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#81 บทที่ 81 BAD BABY (SEAN) 80 : go to the beach(1)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#80 บทที่ 80 BAD BABY (SEAN) 79 : ความทรงจำดีๆ(2)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#79 บทที่ 79 BAD BABY (SEAN) 78 : ความทรงจำดีๆ(1)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#78 บทที่ 78 BAD BABY (SEAN) 77 : ครอบครัวสตีเวนสัน(2)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026#77 บทที่ 77 BAD BABY (SEAN) 76 : ครอบครัวสตีเวนสัน(1)
อัปเดตล่าสุด: 8/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?













