บทนำ
“รุ่นพี่จะจีบฉันเหรอคะ?” ฉันกรีดยิ้มหวานพลางกอดอกสบายๆ ราวกับว่าเรื่องที่เราคุยกันมันเป็นเรื่องตลก
“ไม่จีบหรอก เสียเวลา” แต่คำตอบของโลกิกลับทำฉันลมหายใจสะดุด “จูบก็จูบกันแล้ว เป็นแฟนกันเลยง่ายกว่าเยอะ"
บท 1
มหาวิทยาลัย M
คณะวิศวกรรมศาสตร์
ตึก ๆ ๆ
เสียงฝีเท้าหนัก ๆ กึ่งเดินกึ่งวิ่งดังก้องบริเวณหลังอาคารเรียน ร่างสูงในชุดนักศึกษาชายเสื้อหลุดลุ่ยกระดุมเม็ดบนถูกปลดลงจนเห็นแผงอกแกร่งแทรกกายเข้ามาในซอกตึกลับตา ดวงตาคมเข้มสีนิลจับจ้องไปยันทิศทางที่เขาเพิ่งจากมา ใบหูเอียงฟังเสียงพูดคุยของเหล่านักศึกษาหญิงประมาณสี่คนที่กำลังเดินมาทางนี้
“รุ่นพี่โลกิหายไปไหนแล้วอ่ะแก”
“นั่นน่ะสิ เมื่อกี้ยังเห็นอยู่ตรงนี้เลยนะ”
“ลองไปหาหลังตึกดูไหม”
“หรือว่ารุ่นพี่วิ่งหนีพวกเรานะ”
“จะบ้าเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอก รุ่นพี่โลกิน่ะแสนดีจะตาย ทั้งหล่อ ทั้งใจดีกับทุกคน รุ่นพี่ไม่มีทางวิ่งหนีพวกเราหรอก”
“ใช่ ๆ รุ่นพี่โลกิไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นหรอก”
เสียงพูดคุยเริ่มดังเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ‘โลกิ’ รุ่นพี่ที่กำลังตกเป็นหัวข้อสนทนาลอบถอนหายใจแรง ๆ ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึง ริมฝีปากหนาติดคล้ำเหยียดตรงอย่างนึกหงุดหงิด
“น่ารำคาญเป็นบ้า”
“ถ้างั้นก็ออกไปสิคะ มันขวางทางฉันนะ”
“ฮะ เฮ้ย!” ชายหนุ่มที่ยืนบ่นพึมพำอยู่คนเดียวถึงกับร้องตกใจแล้วหันขวับกลับมามองด้านหลังซึ่งเป็นที่มาของต้นเสียงหวาน ๆ ติดเหวี่ยงเล็กน้อยของใครอีกคนซึ่งเขาไม่คาดคิดว่าจะมีคนอยู่ในซอกตึกแคบ ๆ นี้ด้วย
ใบหน้าสวยจัดราวกับตุ๊กตาฉายชัดอยู่ในสายตาของเขา ดวงตาสีอัลมอนต์กลมโตไร้ซึ่งอารมณ์ช้อนมอง ริมฝีปากบางจิ้มลิ้มเหยียดตรงนิด ๆ เหมือนกำลังหงุดหงิดบางอย่าง ผมหน้าม้าตรงยาวสีส้มพาสเทลขับใบหน้าขาวเนียนให้ดูเหมือนตุ๊กตาเข้าไปใหญ่
สวยว่ะ…
“จ้องแบบนี้มันเสียมารยาทนะคะรุ่นพี่ ช่วยถอยออกไปด้วยค่ะ รุ่นพี่ขวางทางฉันอยู่”
โลกิดึงความสนใจของตัวเองกลับมา เขามองข้ามไหล่คนตัวเล็กไปด้านหลังพบว่าทางนั้นเป็นทางตัน หลุบตามองในอ้อมแขนของเธอก็เจอเข้ากับลูกแมวสีขาวท่าทางผอมแห้งหิวโซ
“เมื่อกี้เหมือนฉันได้ยินเสียงรุ่นพี่เลยอ่ะแก”
“…!” ชายหนุ่มเจ้าของชื่อสะดุ้งตกใจกับเสียงพูดคุยที่ดังเข้ามาใกล้มาก สงสัยตอนที่เขาอุทานเมื่อครู่มันดังมากไปหน่อย เขาหันไปมองกลุ่มนักศึกษาหญิงที่เดินมาทางนี้ก่อนหันกลับมามองคนตัวเล็กที่กำลังอุ้มลูกแมวอยู่ตรงหน้า สีหน้าหงุดหงิดใจของเธอฉายชัดออกมา
บริเวณที่ทั้งคู่ยืนอยู่มันเป็นซอกตึกที่มีช่องทางเดินแคบมาก ระยะเพียงหนึ่งคนผ่านเท่านั้น หากโลกิไม่ขยับเข้าไปด้านในก็ต้องถอยออกไปจากซอกตึกเลยถึงจะเป็นการเปิดทางให้เธอได้ ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่เลือกข้อหลังแน่ ๆ
“รุ่นพะ… อื้อ ๆ!” เสียงหวานที่กำลังส่งเสียงเตือนให้เขาหลบทางอีกครั้งถูกมือหนาถือวิสาสะปิดปากด้วยความรวดเร็ว ร่างสูงพลิกตัวคร่อมทับร่างบางและตรึงแผ่นหลังเล็กแนบชิดกำแพง ดวงตากลมโตเบิกกว้างพยายามเบี่ยงหน้าหนีจากฝ่ามือกรุ่นร้อน
“ชู่ว์… ขอสองนาที” ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงกระซิบชิดข้างหูคนตัวเล็ก เธอปล่อยลูกแมวในมือลงพื้นแล้วใช้สองมือแกะมือหนาออกจากปาก
เรื่องอะไรจะยอมง่าย ๆ ล่ะ!
“อื้อ! อื้อ!” ปลายเล็บแหลมจิกลงบนฝ่ามือหนาอย่างไม่ออมแรง โลกิเบ้หน้าเล็กน้อย ดวงตาคมเข้มก้มดุคนตัวเล็กที่ทั้งจิกทั้งข่วนเขาอย่างกับแมวพยศ แถมสายตายังอาฆาตฟาดฟันแทบจะฆ่าเขาเลย
“เล็บคมจริง ๆ เลยนะ มันเจ็บนะเนี่ย” แม้เขาจะบ่นอย่างนั้นแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากริมฝีปากของเธอ เสียงพูดคุยของนักศึกษาหญิงกลุ่มนั้นค่อย ๆ ห่างไกลออกไป ริมฝีปากหนาขยับยิ้มบาง แววตานึกสนุกฉายชัดยามจับจ้องคนตัวเล็กตรงหน้า
เขาจำเธอได้แล้ว… หน้าสวย ๆ สายตาเหวี่ยง ๆ แบบนี้เขาจำได้ไม่ลืม ถึงสีผมจะเปลี่ยนไปก็เถอะ แต่เขามั่นใจว่าเธอคือคนคนเดียวกันแน่นอน
“แฮ่ก… บ้าเอ๊ย…” เสียงหวานสบถทันทีที่ริมฝีปากเป็นอิสระ กว่าเขาจะยอมผละมือออกไป ทำเธอหายใจไม่ออกเกือบตายแน่ะ ผู้ชายนิสัยเสียคนนี้คิดจะฆ่าเธอหรือไงกันนะ!
“นี่บังเอิญหรือจงใจกันนะ ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ แม่สาวมอปลาย”
อะไรนะ… สาวมอปลายงั้นเหรอ?
หญิงสาวที่ถูกเรียกแบบนั้นเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้ชายตรงหน้าอีกครั้ง คราวนี้เธอเพ่งมองหน้าเขาอย่างชัด ๆ ก่อนจะนิ่งไป ใบหน้าสวยเรียบตึงเย็นชาขึ้นมาทันที
โลกกลมจนน่าโมโหจริง ๆ นั่นแหละ!
“ถอยออกไปด้วยค่ะ” มือบางยกขึ้นผลักไหล่ร่างสูงให้หลบทาง เธอไม่จำเป็นต้องเสวนาอะไรกับเขาทั้งนั้น ไม่เคยรู้จักมักจี่กันเลย ทำไมต้องเสียเวลาพูดคุยอะไรด้วยล่ะ แต่เหมือนผู้ชายตรงหน้าเธอจะไม่ได้คิดแบบนั้น เพราะเขาทาบฝ่ามือลงบนกำแพงเพื่อใช้แขนกักกันทางออก ดวงตาหวานตวัดขึ้นมองฉายแววไม่พอใจ “ต้องการอะไรอีกคะรุ่นพี่?”
“หืม… รุ่นพี่?” โลกิครางฮึมในลำคอพลางหลุบตาสำรวจชุดบนร่างกายคนตัวเล็ก เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอสวมเสื้อช็อปสีเลือดหมูเข้มของคณะวิศวะฯอยู่ และมันเป็นคณะเดียวกับเขาด้วย “เด็กปีหนึ่งงั้นเหรอ…”
“ถอยออกไปได้หรือยังคะ ท่าทางแบบนี้มันคุกคามทางเพศกันอยู่นะคะ” แทนที่ร่างสูงจะขยับกายถอยห่าง เขากลับผิวปากหวืออย่างชอบใจในท่าทีไม่ยินดียินร้ายของผู้หญิงตรงหน้า โดยปกติแล้วผู้หญิงทุกคนที่ได้ใกล้ชิดหรือสบตากับเขามักจะหวั่นไหวเคลิบเคลิ้มเสมอ แต่แววตาของเธอคนนี้กลับนิ่งสนิท ไร้ความประหม่าหรือความสั่นไหวสักนิด
น่าสนใจ…
“เธอชื่ออะไร”
“จำเป็นต้องตอบไหมคะ?”
“แน่นอนสิ รุ่นพี่ถามก็ต้องตอบสิครับ” รอยยิ้มมุมปากหนาบ่งบอกว่าสิ่งที่เขาพูดไม่ใช่คำถาม แต่มันคือคำสั่งในฐานะรุ่นพี่ต่างหาก
“เฌอแตม” คนตัวเล็กจำใจตอบด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ เธอเสียเวลากับผู้ชายคนนี้มามากพอแล้ว เขาควรจะปล่อยเธอไปสักที
“เฌอแตม… ฉันรักเธอ”
ตึกตัก
ดวงตาหวานตวัดมองคนตัวสูงที่จู่ ๆ ก็เรียกชื่อเธอพร้อมแปลความหมายของชื่อด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุนน่าฟัง ชั่วขณะหนึ่งหัวใจดวงน้อยเผลอเต้นผิดจังหวะ แต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้น
ริมฝีปากหนาขยับยิ้มพึงพอใจที่ได้เห็นแววตานิ่งสนิทคู่สวยนั่นสั่นไหวชั่วครู่ แม้จะเพียงวูบเดียวก็เถอะ แต่ก็ถือว่าเขาสามารถทำให้ผู้หญิงตรงหน้าหวั่นไหวได้แล้วกัน แค่นี้ก็ไม่เสียชื่อเสือซ่อนคมอย่างเขาแล้ว
และในช่วงจังหวะที่ทั้งสองสบตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผู้หญิงกลุ่มเดิมเดินย้อนกลับมาอีกครั้ง คราวนี้เฌอแตมเป็นฝ่ายละสายตาไปมอง เธอยกยิ้มมุมปากอย่างมีแผนการที่จะหลุดพ้นไปจากสถานการณ์น่าอึดอัดตรงนี้ แต่เหมือนโลกิจะรู้ทัน เขาคว้าใบหน้าสวยให้หันกลับมาแล้วก้มลงทาบทับริมฝีปากหนากับริมฝีปากบางเย็นเฉียบด้วยความรวดเร็ว
“อื้อ…”
ร่างเล็กแข็งค้างไปชั่วขณะ สัมผัสอ่อนละมุนบนริมฝีปากบดคลึงหนัก ๆ แม้เขาจะไม่ได้รุกล้ำเข้ามาแต่เพียงเท่านั้นก็สามารถตรึงเธอไว้อย่างอยู่หมัด สติของเธอขาดหายไป หัวสมองขาวโพลนไปหมด แม้ว่าร่างสูงจะผละริมฝีปากออกไปแล้วก็ตาม ดวงตาหวานจ้องมองใบหน้าหล่อแสนร้ายกาจที่กำลังมองมาด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ พร้อมกับประโยคสั้น ๆ ที่เขาทิ้งเอาไว้ก่อนเดินออกจากซอกตึกไป
“จองแล้วนะ”
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 SPECIAL END 02
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#85 บทที่ 85 SPECIAL END 01
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#84 บทที่ 84 SPECIAL 02 เซอร์ไพรส์
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#83 บทที่ 83 SPECIAL 01 พิสูจน์รัก
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#82 บทที่ 82 EPILOGUE การกลับมาของหัวใจ
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#81 บทที่ 81 ไร้ร่องรอย
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#80 บทที่ 80 หายไป
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#79 บทที่ 79 ฟื้น
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#78 บทที่ 78 สิ้นหวัง
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#77 บทที่ 77 ไม่คาดฝัน
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!













