บทนำ
เพราะเกิดมาจากความไม่ตั้งใจ ชีวิตของเขาจึงถูกบงการให้ผ่านพบความบัดซบไร้ศักดิ์ศรี ต้องดิ้นรนหลบหนีสุดฤทธิ์ ยอมทำทุกวิธีแม้กระทั่งต้องกลายเป็นคนคุก ภายใต้ใบหน้าแย้มยิ้มเป็นมิตร ซุกซ่อนหล่อหลอมคนที่เลือดเย็นและไร้หัวใจ เขาเกลียดความอ่อนแอและความพ่ายแพ้ทุกชนิด
ทว่า โชคชะตากลับเหวี่ยงสาวน้อยหน้าใสผู้แสนอ่อนแอและอ่อนต่อโลกมาตรงหน้า แววตาหวาดหวั่นปนเว้าวอนที่มองสบ ตรึงสายตาจนไม่อาจเมินหนี
เขาควรจะทำอย่างไรกับเธอดี ขย้ำทึ้งกลืนกินให้สิ้นหวาน หรือพันธนาการไว้อุ่นเตียง
“ระวังหน่อย”
ปลายกระบอกปืนถูกกุมจับ ร่างสูงขยับเข้าใกล้อีกนิด ส่วนปลายนั้นก็กดลงตรงแผงอกข้างซ้าย
“บทเรียนแรก”
เธอตาโตมองผู้ชายที่แย้มมุมปากยิ้มทั้งที่วัตถุอันตรายจ่อหัวใจ กลายเป็นเธอที่มือสั่นมากขึ้นจนเกือบจะทำปืนร่วง
“ถ้าคิดจะเล่นงานใคร หนูต้องมั่นใจว่ามันจะลุกขึ้นมาเอาคืนไม่ได้”
ชลวัสกำปลายปืนแน่น ขณะที่ตาไม่ละจากดวงหน้าหวานที่มีแววตาตื่นตระหนก
“โดยเฉพาะผู้ชายแบบพี่...” เขาก้มลงหา ปลายจมูกแทบจะเบียดกัน “...พัลลภา”
เจ้าของชื่อผงะ หากเขาไม่ปล่อยให้เธอผละห่างเกินสองเซนติเมตรด้วยการใช้มืออีกข้างเหนี่ยวลำคอเล็ก...ตรึงไว้ ประกบปากจิ้มลิ้มด้วยริมฝีปากอย่างแนบเน้นเอาเรื่อง...
บท 1
“ลูกพี่! ทางนี้!”
เสียงเรียกเจือความดีใจไม่ทำให้เจ้าของร่างสูงสมาร์ตที่กำลังก้าวผ่านประตูบานเลื่อนของสถานีตำรวจหยุดชะงัก หน้าคมสันหล่อเหลาฉาบความเหนื่อยหน่าย ตาคมกล้าระเรื่อแดงเล็กน้อย ใช่ว่าเกิดจากการดื่ม มันมาจากอาการนอนไม่พอ
ด้วยความโดดเด่นทั้งรูปร่างและหน้าตา ชายหนุ่มจึงเรียกความสนใจจากใครหลายคนที่อยู่ในที่นั้น เขารับรู้แต่ไม่สนใจ
ชลวัสเบนทิศไปยังหนุ่มรุ่นน้องที่ยืนเกาะลูกกรงเหล็ก พอเห็นหน้าเขา มันทำหน้าดีใจราวกับเด็กสิบสี่ทั้งที่อายุมันยี่สิบสี่ปีแล้ว
เขาเดินไปหยุดหน้าลูกกรงเหล็ก ถอนหายใจยาว ขึงตาด่าหน้ายิ้ม ๆ ที่ยังมีร่องรอยฟกช้ำดำเขียว สาเหตุที่ทำให้มันเข้ามาอยู่ในมุ้งสายบัว
“อย่าเพิ่งโมโห ช่วยวินก่อน วินไม่อยากอยู่ในนี้ รอลูกพี่ตั้งหลายชั่วโมงแล้วนะ”
“กูผิด” คิ้วเข้มเลิกสูง กดเสียงต่ำถามพอให้ได้ยินกันแค่สองคน
ถนนในเมืองหลวงรถติดตายชัก ยิ่งในช่วงเช้าแบบนี้
“วินเปล่าพูดแบบนั้น ช่วยวินออกไปก่อน”
“นี่มึงจนหรือมึงโง่วะ แล้วก็เลิกแทนตัวเองว่าวินสักที แม่ง! หลอนรูหูฉิบหาย”
“น่าป๋าชล อย่าเพิ่งบ่น ช่วยกันก่อน ผมไม่อยากอยู่ในนี้”
“คู่กรณีมึงล่ะ”
ชลวัสด่าทางสายตาอีกครั้ง กวาดตามองผ่าน ในห้องขังนั้นมีผู้ชายอีกสองคนแต่ดูแล้วไม่ใช่คู่วิวาทของไอ้วินแน่ ส่วนห้องขังอีกห้องเป็นเด็กผู้หญิงที่นั่งกอดเข่าก้มหน้าก้มตาแนบตัวติดผนังปูนราวกับจะแทรกตัวเป็นเนื้อเดียวกับมัน
“พวกมันถูกปล่อยตัวไปแล้ว” วินทกรตอบ ที่เขายังอยู่ก็เพราะเอกสารสำคัญต่าง ๆ หายไปพร้อมกระเป๋าสตางค์ตอนมีเรื่องกัน
วินทกรไปทำงานตามคำสั่งผู้เป็นลูกพี่ซึ่งก็คือชลวัส ทำงานเสร็จเขาแวะผ่อนคลายอารมณ์ที่ผับแห่งหนึ่ง นั่งไม่นานมีสาวสวยเข้ามาพูดคุยด้วย ก่อนจะมีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเข้ามาหาเรื่องว่าเขาสีเด็กมัน เรื่องชกต่อยจึงเกิดขึ้น เขาถูกการ์ดของผับรวบมาโยนไว้ที่โรงพักจึงต้องโทร.ตามชลวัส เนื่องจากกระเป๋าก็หาย ไม่มีเงินติดตัวสักบาทเดียว
“มึงอย่าบอกใครนะว่าเป็นลูกน้องกูถ้าจะโง่ขนาดนี้”
ชลวัสทำเสียงรำคาญใจ ถึงมันไม่เล่าเขาก็พอมองภาพออก ร่างสูงหันไปหาเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ประจำการวันนี้ พูดคุยไม่กี่คำ ก่อนถูกเชิญไปยังห้องทำงานบนชั้นสองของคนที่ยศใหญ่กว่าร้อยเวร
ไม่นาน วินทกรก็ได้รับการปล่อยตัว
“ซู้ด...อา... อิสรภาพนี่มันสดชื่นจริง ๆ”
ชายหนุ่มสูดอากาศเข้าปอดด้วยอาการเบิกบานหลังได้ออกมายืนรับแสงแดดหน้าอาคารหลังเล็ก แม้สิ่งที่สูดเข้าไปจะเต็มไปด้วยควันจากท่อไอเสีย กลิ่นควันจากรถเข็นปิ้งย่างที่อยู่บนทางเท้าหน้าสถานีเขาก็คิดว่ามันสดชื่นเหลือเกิน
“หากาแฟให้ลูกพี่สักแก้วดีกว่า เผื่อจะอารมณ์ดี”
ดูสภาพก็รู้ว่าชลวัสนอนไม่พอ ก่อนที่เขาจะถูกตบกะโหลกจากเรื่องไม่เป็นเรื่องที่ตนสร้างไว้ต้องหาทางเอาใจลูกพี่ไว้ก่อน
“ขอบคุณสารวัตรมากนะครับ”
“เรื่องทะเลาะวิวาทแค่นี้เอง ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ”
“งั้นผมไม่รบกวนเวลาแล้วนะครับ” ชลวัสยกมือไหว้ชายวัยสี่สิบเศษด้วยรอยยิ้มดุจที่ทำเป็นนิจ
ต่อหน้าบุคคลทั่วไป เขาคือหนุ่มอารมณ์ดี
ฝ่ายหลังยกมือรับไหว้แทบไม่ทัน
นั่นเพราะสารวัตรรับรู้ดีว่าหนุ่มฉกรรจ์ตรงหน้าเป็นใคร
ชลวัส เดโช... ผู้ช่วยและมือขวาคนสนิทของ ปฏิพัทธ์ ธนา เจ้าของกิจการโรงแรมหรู ผับ บาร์ แหล่งบันเทิงสุดพิเศษหลากหลายประเภท อาทิเช่น สนามแข่งรถหรูริมทะเล ร้านอาหารที่มีบริการพิเศษ กระทั่งกาสิโนหรูหราครบวงจรอีกหลายแห่ง รับเฉพาะลูกค้าวีไอพีและวีวีไอพีระดับประเทศ เขาและเพื่อนหลายคนเป็นสมาชิกอยู่ด้วยเช่นกัน
ผู้ที่ทำกิจการระดับนี้ได้นอกจากจะมีอำนาจทั้งเงินและกำลังแล้ว ยังมีแบ็กกราวนด์ที่แข็งแกร่งคอยสนับสนุนด้วยซึ่งตัวเขาเองไม่รู้ว่าเป็นใคร
หากเลือกได้ สารวัตรไม่มีทางอยากเป็นปรปักษ์กับ ชลวัส เดโช แน่นอน
ร่างสูงสมาร์ตเดินลงบันไดอย่างไม่เร่งร้อน กาแฟที่สารวัตรจัดให้เรียกความสดชื่นพอควร พอลงมาถึงชั้นหนึ่ง เสียงแว้ดแหวของผู้หญิงก้องมาตามทางเดินเล็กๆ แทรกด้วยเสียงปรามของร้อยเวร
“สมใจมึงรึยัง นังเด็กไม่รักดี!”
“หนูอยากออกไป ฮือๆ หนูไม่อยากอยู่ในนี้ ไม่อยากติดคุก ฮือๆ”
“ไม่อยากติดคุก! แล้วอีตอนแทงเขา มึงทำไมไม่คิด มึงรู้มั้ย ถ้าแทงสูงอีกนิดจะเป็นยังไง ข้อหาพยายามฆ่าใครจะช่วยมึงได้หา! กูอยากจะตีมึงให้ตายคามือจริงๆ”
“อย่าครับ หยุดๆ ห้ามทะเลาะวิวาท ห้ามเสียงดังครับ ที่นี่โรงพัก”
“ก็แล้วมันน่าโมโหมั้ย อีเด็กเวรนี่ เลี้ยงเสียข้าวสุก คุณตำรวจดำเนินคดีให้ถึงที่สุดเลยนะ ฉันจะแจ้งความข้อหาพยายามฆ่า ให้มันติดคุกตลอดชีวิตไปเลย เด็กไม่รักดี นังเด็กเนรคุณ!”
เสียงแว้ดแหวนั้นไม่ได้ลดความดังลง
ชลวัสเองก็คงปล่อยให้เรื่องราวพวกนั้นผ่านหู หากว่าไม่กวาดตามองผ่านไปทางห้องขังแล้วสะดุดดวงหน้าเปียกน้ำตาของเด็กสาวหลังลูกกรง คนที่เขาเห็นเธอนั่งกอดเข่าเจ่าจุกกับผนังคนนั้น
“หนูไม่อยากติดคุก...ฮือๆ หนูอยากออกไป...” เธอสะอึกสะอื้นไม่ดังนัก หากน้ำตาไหลไม่ขาดสาย มือเล็กๆ ที่มีรอยเปื้อนเลือดแห้งกรังยื่นผ่านช่องว่างลูกกรงออกมาไขว่คว้าตัวหญิงอีกคนที่หน้าตาบึ้งตึง เธอก้าวเข้าใกล้ห้องขัง ตีแขนเรียวเล็กนั่นเสียงดัง ก่อนจะกระชากตัวเด็กสาวกระแทกลูกกรงแล้วยื่นมือเข้าไปตบตีไม่เลือกที่ขยุ้มทึ้งผมยาวหยัก ศีรษะเด็กสาวกระแทกลูกกรงหลายครั้ง เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งต้องรีบเข้าไปห้าม
บทล่าสุด
#127 บทที่ 127 Chapter 127 จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#126 บทที่ 126 Chapter 126
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#125 บทที่ 125 Chapter 125
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#124 บทที่ 124 Chapter 124
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#123 บทที่ 123 Chapter 123
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#122 บทที่ 122 Chapter 122
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#121 บทที่ 121 Chapter 121
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#120 บทที่ 120 Chapter 120
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#119 บทที่ 119 Chapter 119
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#118 บทที่ 118 Chapter 118
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เจ้าพ่อมาเฟีย
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...













