ก็ไม่คิดว่าจะรัก

ก็ไม่คิดว่าจะรัก

เทียนธีรา · เสร็จสิ้น · 119.0k คำ

517
ยอดนิยม
937
การดู
24
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

รักครั้งนั้นที่พังลง+ก็ไม่คิดว่าจะรั
เป็นซีรีส์ยาวต่อเนื่องสองเรื่องนะคะ
ไรท์จะลงต่อกันจนจบในนี้เลย

โปรย

เธอกำลังจะเป็นเดือนที่ลอยคู่ดาว ส่วนฉันเป็นเพียงเศษดินไร้ค่าที่แทบไม่มีตัวตนในสายตาใคร

วาดจันทร์เป็นเพียงผู้หญิงจน ๆ ที่เรียนไม่จบ
เพราะท้องตอนเรียนและถูกแฟนทิ้งโดยไม่หันหลังกลับมาเหลียวแล
เธอเลือกจะลาออกจากมหาวิทยาลัย ยอมถูกตราหน้าว่าท้องไม่มีพ่อ
เลี้ยงลูกตามลำพัง และใช้ชีวิตกับลูกตามยถากรรมมาเกือบสิบปี
แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็บีบให้เธอกับลูกต้องออกมาเผชิญโลกภายนอกอันโหดร้าย
ทำให้เธอได้เจอพ่อของลูกโดยที่สถานะของเธอกับเขาต่างกันลิบลับ
และเขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนใหม่ที่เพียบพร้อมทุกอย่าง
นอกจากเขาจะไม่เอ็นดูสายเลือดของตัวเอง เขายังตราหน้าว่าลูกของเธอคือ ‘ลูกชู้’
ซ้ำยังรังเกียจเธอกับลูกยิ่งกว่าขยะในน้ำครำ

บท 1

รักครั้งนั้นที่พังลง

01

เศษดิน

         เธอกำลังจะเป็นดาวที่ลอยคู่เดือน ส่วนฉันเป็นเพียงเศษดินไร้ค่า

         แสงแดดยามบ่ายคล้อยส่องแผ่วผ่านซอกตึกสูงของกรุงเทพฯ เฉกเช่นทุกวัน วาดจันทร์จูงมือเล็ก ๆ ของลูกสาว พากันย่ำเท้าไปบนทางเดิน ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความเหนื่อยอ่อนและกลิ่นไอของความจน วาดจันทร์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกกี่ก้าวข้างหน้าจะเจองานที่เธอตามหา หรือเพียงแค่กำลังเดินวนอยู่ในวังวนของความสิ้นหวัง

ท่ามกลางแดดเปรี้ยง ๆ ในตอนกลางวัน เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดพรายขึ้นเต็มหน้าและแผ่นหลัง แสงเจิดจ้าแผดเผาถนนจนร้อนระอุ สะท้อนมาเข้าตาจนต้องยกมือขึ้นป้อง เหนื่อย ร้อน กระหายน้ำ แต่ก็ยังหยุดเดินไม่ได้ เพราะไม่มีร่มเงาของต้นไม้ใหญ่พอให้ซุกตัวได้เลย

         “ร้อนมั้ยลูก”

“ร้อนค่ะแม่”

“หนูดื่มน้ำก่อนนะ อดทนอีกนิดหนึ่งได้มั้ยคะคนดี”

ว่าพลางส่งขวดน้ำที่เหลือน้ำอยู่ไม่ถึงครึ่งขวดให้ลูกสาวได้ดื่มแก้กระหาย

“ได้ค่ะแม่ ฟ้าอดทนได้”

ตากลมโตหลุบมองลูกสาวอย่างสงสารจับใจ มันไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดเลย กับการที่ต้องพาลูกสาวมาตะลอน ๆ หางานไปเรื่อย ๆ แบบนี้ แต่ทำไงได้ เธอไม่มีทางเลือก ไม่มีวุฒิการศึกษาที่สูงพอ เธอจบเพียงแค่ม.6 งานที่พอจะเป็นไปได้ก็คืองานแม่บ้านหรืองานที่ใช้แรงเท่านั้น จะหวังนั่งบนเก้าอี้หรู ๆ ในห้องแอร์เย็น ๆ ก็คงเป็นไปไม่ได้

       วาดจันทร์เป็นคนต่างจังหวัด ไม่คิดว่าจะต้องกลับมาเหยียบกรุงเทพฯ อีก ทว่าความจนบังคับ ซ้ำที่ดินของย่าก็กำลังจะถูกธนาคารยึด สุดท้ายต้องกลับมาเมืองที่ไม่อยากกลับ เมืองที่มีทั้งอดีตและบาดแผลฝังอยู่ในใจ

         ยิ่งเดินลึกเข้าไปในซอย ความหวังก็ยิ่งริบหรี่ลงตามระยะทาง วาดจันทร์บอกตัวเองว่า ถ้าอีกไม่กี่ร้อยเมตรยังไม่เห็นป้ายสมัครงาน เธอคงต้องพาลูกกลับ แต่โชคชะตาก็ยังมีเมตตา เมื่อสายตาเหลือบเห็นป้ายสีขาวเล็ก ๆ เขียนว่า

'รับสมัครแม่บ้านด่วน'

หัวใจที่เหมือนก้อนหินในอกเต้นแรงขึ้นมาทันที นิ้วมือสั่นน้อย ๆ เมื่อยื่นไปแตะขอบกระดาษ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก เหมือนพยายามกลืนก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ในลำคอ ก่อนจะยกสายตาขึ้นมองคฤหาสน์หลังนั้นอีกครั้งด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง ก่อนจะรีบพาลูกก้าวเข้าไปกดกริ่งหน้าคฤหาสน์ด้วยมือไม้สั่นเทา

         เสียงกริ่งดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่รปภ.จะชะโงกหน้าออกมาจากป้อมเล็กหน้าบ้าน

“มาหาใครครับ”

น้ำเสียงของชายวัยกลางคนเข้มและตรงไปตรงมา สายตาเขาจับจ้องหญิงสาวกับเด็กหญิงที่ยืนตากแดดอยู่หน้าประตูรั้ว ราวกับชั่งใจว่าควรให้เข้ามาหรือไม่

“เอ่อ...เห็นป้ายรับสมัครแม่บ้านค่ะ เลยมาลองถามดู”

วาดจันทร์ตอบเสียงเบา มือเผลอบีบมือลูกสาวแน่นขึ้นกว่าเดิม เธอไม่รู้ว่าท่าทีประหม่าแบบนี้จะทำให้ถูกมองว่าไม่น่าไว้ใจหรือเปล่า แต่ก็ไม่อาจทำอย่างอื่นได้ นานแล้วที่เธอไม่ต้องยืนรอใครด้วยความลุ้นมากขนาดนี้

“รอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมแจ้งคุณศจีก่อน”

รปภ.หายเข้าไปด้านในพักหนึ่ง ทิ้งให้เธอยืนอยู่กับแดดและเสียงรถที่วิ่งผ่านเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งประตูเหล็กบานใหญ่ค่อย ๆ เปิดออกพร้อมเสียงเอ่ยว่า

“คุณศจีอนุญาตให้เข้ามาครับ เชิญครับ”

รปภ.คนเดิมพาวาดจันทร์กับลูกเดินเข้าไปในอาณาเขตของคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงหน้า

ทันทีที่ก้าวพ้นรั้วเข้ามา วาดจันทร์รู้สึกเหมือนหลุดเข้าอีกโลกหนึ่ง ด้านในเขียวขจีด้วยต้นไม้เรียงรายอย่างมีระเบียบ ทางเดินสะอาดจนเห็นเงาสะท้อนของพื้นหินอ่อน น้ำพุเล็กกลางสนามส่งเสียงกระเซ็นเบา ๆ เย็นตาเย็นใจ ต่างจากถนนภายนอกอย่างสิ้นเชิง

หัวใจเธอเต้นแรงอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะกลัว แต่อาจเพราะไม่เคยคิดว่าความสวยงามแบบนี้ยังจะเปิดโอกาสให้คนอย่างเธอได้ยืนอยู่ตรงหน้า

         “ฟ้ารอแม่อยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ แม่ขอเข้าไปคุยกับคุณศจีข้างในแป๊บหนึ่ง แล้วแม่จะออกมาหา”

         “ได้ค่ะแม่”

ปรายฟ้าพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนจะเดินไปนั่งลงตรงม้าหินอ่อนใต้ต้นปีบที่กำลังออกดอกบานสะพรั่ง ร่วงหล่นจนพื้นหญ้าสีเขียวมีสีขาวแซมเต็มไปหมด

“สวัสดีค่ะ”

เธอยกมือไหว้อย่างนอบน้อมเมื่อเห็นหญิงวัยกลางคนที่ยืนรออยู่ในห้องโถง คุณศจีแต่งกายเรียบหรู สีหน้าสงบแต่แฝงความเข้มงวด

“นั่งสิ” เสียงเรียบแต่มีน้ำหนักเอ่ยขึ้น

วาดจันทร์รีบทรุดตัวนั่งลง แต่เกือบจะนั่งพื้นเสียก่อน หากคุณศจีไม่ผายมือให้เธอนั่งบนโซฟาตัวว่าง

“ขอบคุณค่ะ...”

เธอเอ่ยเสียงเบา ความประหลาดใจแทรกขึ้นมานิด ๆ ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะใจดีกว่าที่คาดไว้

“ชื่ออะไร”

“วาดจันทร์ค่ะ เรียกว่าวาดก็ได้ค่ะ”

“บ้านอยู่ที่ไหน อายุเท่าไหร่ จบอะไรมา ทำไมถึงมาสมัครที่นี่”

คำถามพรั่งพรูตามแบบฉบับของคนเจ้าระเบียบ สายตาคมกริบจ้องเธอเหมือนกำลังอ่านความจริงทุกถ้อยคำ

“บ้านอยู่จันทบุรีค่ะ ตอนนี้อายุ 29 จบม.หก พอดีที่บ้านเดือดร้อน ที่ดินกำลังจะถูกธนาคารยึด เลยออกมาหางานทำค่ะ”

คำตอบสั้นแต่ชัดเจน เสียงของวาดจันทร์สั่นน้อย ๆ ขณะพูดถึงบ้านเกิด ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างคนพยายามกลืนก้อนสะอื้น แต่แววตากลับตรงและซื่อจนทำให้คุณศจีเงียบลงชั่วครู่

“ทำอะไรเป็นบ้าง”

“ซักผ้า รีดผ้า ทำความสะอาด ทำกับข้าว ขนมก็พอทำได้ค่ะ หนูไม่เกี่ยงงานเลยค่ะ”

“ตอนนี้พักที่ไหน”

“ยังไม่มีค่ะ เพิ่งมาถึงเมื่อเช้า เดินหางานทั้งวันเลย...”

ศจีมองหญิงสาวตรงหน้าที่นั่งหลังตรง แม้เหงื่อจะไหลซึมเต็มขมับ แต่แววตาคู่นั้นไม่ยอมแพ้แม้แต่นิดเดียว เธอวางถ้วยชาในมือลง ก่อนเอ่ยเรียบ ๆ ว่า

“งั้นพักที่นี่ก็แล้วกัน”

“อะไรนะคะ?”

วาดจันทร์เงยหน้าขึ้นมอง แววตาเบิกกว้างอย่างไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินถูกหรือเปล่า

“ฉันตกลงรับเธอเข้าทำงาน เริ่มได้เลยไหม”

“พะ...พร้อมค่ะ!”

เสียงเธอแทบหลุดหัวเราะออกมาด้วยความดีใจแต่ต้องกลั้นไว้จนหน้าแดง

“จะไม่ถามเงินเดือนหน่อยเหรอ”

“ไม่ค่ะ หนูไม่เกี่ยง ขอแค่มีที่พัก มีข้าวกิน แล้วก็มีเงินพอส่งกลับบ้านใช้หนี้บ้าง...”

สีหน้าศจีเรียบลงจากความเข้มในตอนแรก สายตาจับจ้องหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่ละไปไหน

“ดี เงินเดือนแม่บ้านที่นี่เดือนละหมื่นแปด มีข้าวสามมื้อ มีที่พัก แต่มีข้อห้ามชัดเจน ห้ามลักขโมย ห้ามดื่มสุรา และไม่ควรอยากรู้อยากเห็นเรื่องเจ้านาย ถ้าทำผิด ฉันจะให้ออกทันที เข้าใจไหม”

“เข้าใจค่ะ หนูไม่มีปัญหาเลยค่ะ แต่...ขอความกรุณาอีกเรื่องได้ไหมคะ” น้ำเสียงอ่อนลงอย่างเกรงใจ แต่สายตาสั่นไหวด้วยความหวังสุดท้าย

“ว่ามาสิ”

“หนูมีลูกสาวคนหนึ่งค่ะ อายุแปดขวบกว่า ๆ หนูอยากขอเอาแกมาอยู่ด้วยได้ไหมคะ แกเป็นเด็กดี ว่าง่าย หนูไม่มีใครให้ฝากแล้วจริง ๆ”

ห้องทั้งห้องเงียบไป คุณศจีไม่ตอบในทันที แต่สายตาที่เคยแข็งเริ่มอ่อนลง เมื่อเห็นแววร้อนรนในดวงตาของหญิงตรงหน้า

“นะคะ หนูขอความกรุณา...หนูรับรองว่าลูกจะไม่ทำให้เดือดร้อนเลยค่ะ แกช่วยงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ด้วย”

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

624.9k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
มลทินรักภรรยาไร้ค่า

มลทินรักภรรยาไร้ค่า

376.2k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า

เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…

กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด

จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก

สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

350.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
สูตรรักศาสตราจารย์

สูตรรักศาสตราจารย์

124.7k การดู · เสร็จสิ้น · oiloiloil253
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ

"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"

"อื้อ แกรู้จักหรือ"

"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"

"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"

"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"

"ฉิบหายล่ะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

154.1k การดู · เสร็จสิ้น · CORDIA/เดือนสิบ
"ครั้งเดียว...ท้องได้ไงวะ น้ำยาของเขามันแรงจริง ๆ"
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
เล่ห์รักซ่อนชู้

เล่ห์รักซ่อนชู้

57.1k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ทำไมพี่คีรินต้องใจร้ายกับธิชาแบบนี้ด้วยคะ…พี่ไหมมีชู้แล้วมันเกี่ยวอะไรกับธิชาด้วย”
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

551.5k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

1.1k การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
ทะลุมิติมาทั้งที ดันต้องรับมรดกเป็นโรงเตี๊ยมใกล้เจ๊งกับหนี้ก้อนโตในดินแดนเถื่อนที่คนมีปืนมีสิทธิ์พูดมากกว่าคนมีเหตุผล!

ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!

แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา

เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น

เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

829k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

746 การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
กู้ฉางเฟิง จอมยุทธ์หนุ่มผู้รักสุราและอิสรภาพ มีฝีมือสูงส่งแต่ไม่สนใจชื่อเสียงหรือตำแหน่ง จนกระทั่งได้พบกับไป๋รั่วหลี แม่นางกระบี่ผู้เย็นชา วาจาคมกริบ และไม่ยอมให้บุรุษคนใดเข้ามาก้าวก่ายชีวิต

คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก

ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง

ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด

เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
หยุดเสือ

หยุดเสือ

218.6k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
เขาเป็นเสือที่ไม่เคยจริงใจกับผู้หญิงคนไหนไม่พร้อมที่จะถอดเขี้ยวเล็บเพื่อใคร
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

3.7k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง