บทนำ
บท 1
ชาลิดาหยุดยืนอยู่หน้าคฤหาสน์ หลังงามเบื้องหน้าในเช้าวันถัดมา วันนี้คิ้วขวาเธอกระตุกถี่เหมือนกำลังจะบอกอะไรบางอย่าง หวังว่านายจ้างของเธอจะใจดีนะ แค่มายืนยังรู้สึกสั่นๆ
“คุณชาลิดาหรือเปล่าค่ะ” บัวแม่บ้านวัยสามสิบกลางๆออกมาทักทาย
“สวัสดีค่ะ ใช่ค่ะฉันชาลิดา มาเริ่มงานเป็นพยาบาลคุณท่านวันแรกค่ะ” ชาลิดาบอกตอบหญิงสาวตรงหน้าไป
“ฉันชื่อบัวนะ เรียกว่าพี่บัวก็ได้” บัวบอกแนะนำตัวอย่างเป็นกันเองกับพยาบาลคนใหม่ หวังว่าเธอจะรับกับอารมณ์ฉุนเฉียวเจ้าอารมณ์ของคุณลีโอนาร์ดได้นะ
“ได้ค่ะพี่บัว” ชาลิดาเดินตามพี่บัวเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ เธอหอบกระเป๋าใบใหญ่มาพร้อมกับสัมภาระที่ครบครัน ทั้งอุปกรณ์กายภาพและเครื่องใช้ส่วนตัวของเธอ ราวกับจะไปต่างประเทศสักเดือน จะว่าไปเธอขนออกมาหมดเลย เพราะคืนห้องที่เช่าไว้ไปแล้ว จะได้ประหยัด คิดว่ามาอยู่นี่เธอคงไม่ไปค้างที่ไหน ตั้งใจดูแลคนป่วยให้ดีที่สุด และเก็บเงินสักก้อนเพื่อไปเริ่มชีวิตใหม่
“คุณไบรอันค่ะ มาแล้วค่ะให้ไปพบคุณท่านเลยไหมค่ะ” บัวโทรถามคุณไบรอันที่รออยู่
“ขึ้นมาที่ห้องวัดตัว เธอมาวัดให้ด้วย” ไบรอันสั่งเสียงเรียบ
บัวรับรู้ได้ทันที่ว่าห้องวัดตัวคือที่ใด เธอเดินนำหญิงสาวตรงหน้าไปตามคำสั่งคุณไบรอันทันที “คุณชาลิดาค่ะ เดี๋ยวเราต้องวัดตัวคุณอีกรอบนะค่ะเพื่อความชัวของชุด รบกวนถอดชุดออกให้หมดด้วยค่ะ”
ชาลิดามึนที่ต้องถอดเสื้อผ้าออกหมดคืออะไร ในเมื่อเธอกรอกข้อมูลทั้งหมดไปแล้วนี่นา “เอ่อ ถอดหมดเลยเหรอค่ะ คือ คือว่า ฉันอายนะค่ะ”
“ไม่ต้องอายหรอกค่ะ มีแค่ฉันเองผู้หญิงด้วยกัน”
ชาลิดาที่มองหน้าบัวแล้วก็ถอนหายใจเฮือก คิดในใจถอดก็ถอดสิ มาขนาดนี้แล้วจะหันหลังกลับได้อย่างไร เธอค่อยๆปลดกระดุมทีละเม็ดทีละเม็ด จนเผยให้เห็นร่องอกภายในบราสีขาวลายลูกไม้ หน้าอกเธอแนบชิดติดกันขนาด 40 นิ้วกับหุ่นนางแบบเธอเรียกได้ว่า ใหญ่คัพD เลยทีเดียวเอวที่คอดรับกับสะโพกที่ผึ่งผายนั้น ช่างเป็นส่วนโค้งที่สวยงามยิ่งนัก หน้าท้องแบนราบไร้ไขมันยิ่งขับให้เธอดูดีไปหมด บัวเห็นยังกลืนน้ำลาย
ไบรอันและลีโอนาร์ดยืนอยู่อีกฝากของห้องที่มีกระจกเงาที่สามารถมองเข้าไปในห้องได้แต่ในห้องจะไม่สามารถมองออกมาได้ จะเห็นเป็นเพียงผนังกระจกเท่านั้น เมื่อหญิงสาวเริ่มปลดกระดุม จนเห็นร่องออกงาม ลีโอก็สั่งไบรอันให้ออกไปจากห้องทันที
“นายออกไป ฉันเรียกค่อยเข้ามา” ไบรอันเดินไปออกไปอย่างรู้ใจ เพราะว่าลีโอนาร์ดค่อนข้างหวงของ ไม่อยากให้ใครเห็นของของเขา
เมื่อหญิงสาวถอดทั้งเสื้อและกระโปรงออก เห็นหุ่นเธออย่างเต็มตา ใบหน้าที่สวยน่ารักบวกกับผิวนวลอมชมพูกระจ่างใส เขาก็กลืนน้ำลายทันที “เธอช่างสวยเหลือเกิน” ลีโอนาร์ดพรึมพรำ ยิ่งมองให้ทะลุเข้าไปในบราสีขาวและเพ้นตี้ตัวจิ๋วเห็นรอยแยกที่ชิดติดกัน ยิ่งทำให้เอ็นเขาลุกซู่ซ่าขึ้นมา เธอเป็นคนแรกที่ทำให้เขามีอารมณ์หลังจากไม่เคยมีความรู้สึกนี้มาห้าปี
“เยี่ยมจริงๆ คราวนี้ไบรอันหาพยาบาลได้ถูกใจเขานัก” เขารู้สึกอึดอัดตรงแก่นกลางกาย ตอนนี้เขานั่งรถเข็นอยู่และทำอะไรไม่ถนัด เขาอยากปลดปล่อยเหลือเกิน เขาไม่มีความรู้สึกนี้มานานแล้ว
เมื่อบัววัดตัวของชาลิดาเสร็จก็ได้พาไปยังห้องพักที่ติดกับห้องของคุณลีโอนาร์ด ตอนแรกจะให้นอนห้องข้างล่าง แต่ว่าอยู่ๆ คุณลีโอนาร์ดก็เปลี่ยนใจให้มานานห้องติดกันแทน บัวได้แต่ทำตามไม่คิดถามใดๆ เธอเป็นคนแบบนี้ถึงได้อยู่กับเจ้านายอย่างลีโอนาร์ดได้นาน
“ห้องสวยมากเลยค่ะพี่บัว ไฮโซสุดๆ เจ้านายพี่บัวใจดีจังนะคะ” ชาลิดาเปรยถึงคนที่ยังไม่เห็นหน้าด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“ท่านอารมณ์ไม่ค่อยคงที่นะค่ะ เนื่องจากท่านป่วย เดินเองไม่ได้เลยหงุดหงิดเป็นเรื่องธรรมดา แต่ท่านดีนะคะ”บัวพยายามเตือนเธอไว้ก่อน เผื่อให้ทำใจกับเจ้านายไว้คนก่อนๆ ไม่เกินอาทิตย์ เปิดหนีหมดไม่เอาแม้แต่ค่าจ้าง
“หนูเข้าใจดีค่ะพี่บัว หนูเรียนพยาบาลแล้วก็ไปต่อเรื่องดูแลผู้ป่วยทำให้รู้ว่าผู้ป่วยแต่ละคน ต้องการการเอาใจใส่มากค่ะ”
“เดี๋ยวคุณไบรอันเรียกพบนะค่ะ เชิญห้องนี้เลยค่ะ” บัวนำหญิงสาวมาพบกับไบรอันและลีโอนาร์ดที่ห้องทำงาน
เมื่อเห็นชายหนุ่มสองคนอยู่ด้วยกัน คนหนึ่งนั่งรถเข็นก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นคนที่ชาลิดาต้องมาดูแล ส่วนอีกคนเธอได้คุยเรื่องสัญญาแล้วเลยไม่ต้องแนะนำตัวกัน
“สวัสดีค่ะฉันชาลิดานะคะ เรียกว่าหนูดาก็ได้ค่ะเพื่อนๆ ชอบเรียก” หญิงสาวแนะนำด้วยน้ำเสียงแจ่มใส ชายหนุ่มตรงหน้าแม้จะเดินไม่ได้ แต่ว่าเขามีใบหน้าที่หล่อเหลาเอามากๆ อย่างกับพระเอกหนังฮอลีวูด น่าเสียดายจริงๆ แต่ว่าอาการของเขาเท่าที่ดูจากเอกสารมันรักษาได้ แต่ขึ้นอยู่กับผู้ป่วยและสภาพจิตใจว่าจะให้ความร่วมมือในการรักษาแค่ไหน
“อืมม....ดี เรียกหนูดาก็ง่ายดี เธออ่านรายละเอียดในสัญญาแล้วใช่ไหม” ลีโอเริ่มสนทนากับเธอ แต่สายตาเขาโลมเลียไปทั่วร่างของหญิงสาว นึกขัดใจในชุดเริ่มงานของเธอนัก อยากให้ถอดแล้วเอาไปทิ้งให้หมดจริงๆ ปิดไปหมดจนไม่เห็นอะไรเลย
“ฉันมีข้อเสนอเพิ่มเติม หากเธอทำได้ภายในสามเดือน ฉันจะเพิ่มเงินพิเศษให้เธอนอกจากค่าจ้างอีก สามล้าน”
“สามล้านเลยหรือค่ะ ทำไมเยอะจังแล้วข้อเสนออะไรค่ะ” ชาลิดาฟังอย่างตื่นเต้น
1. เธอต้องดูแลฉันตลอด 24 ชั่วโมง อันนี้อยู่ในสัญญา
2. เธอต้องใส่ชุดยูนิฟอร์มที่ฉันเลือกให้ อันนี้อยู่ในสัญญา
3. หากเธอทำให้ฉันสามารถกลับมาเดินได้เธอจะได้รับเงินพิเศษ
4. เธอต้องทำให้ฉันมีเซ็กส์ได้ เพราะตลอดห้าปีฉันไม่มีอารมณ์ใดๆเลย และฉันต้องการทายาทสืบทอดตระกูล เพราะมีเพียงฉันคนเดียวที่เป็นทายาทที่เหลืออยู่
5. ถ้าเธอทำได้ครบทุกข้อภายในสามเดือน เธอจะได้รับเงินก้อนโต
ชาลิดาฟังเงื่อนไขดูไม่ได้ยากอะไร แต่ว่าทำให้เขามีเซ็กส์ได้ทั้งที่นกเขาไม่ขันมาห้าปีดูจะยากสักนิด แต่ว่าไม่เกินความสามารถหรอก แค่เขาเดินได้ก็มีเซ็กส์ได้แล้ว ที่ไม่ขันเพราะว่าเลือดไม่ไหลเวียนเลยไม่แข็ง ข้อนี้เธอรู้ดีเพราะเรียนมา เพื่อเงินก้อนโตเธอทำได้ทุกอย่าง
“ได้ค่ะ ฉันตกลง แต่ว่ามีข้อแม้คือ คุณต้องทำตามที่ฉันบอกทุกอย่าง ห้ามงอแงไม่เช่นนั้นคุณก็อย่าหวังจะมีทายาท” ชาลิดาตั้งเงื่อนไขกับเขาบ้าง หากให้เธอพยายามฝ่ายเดียวจะเห็นผลได้อย่างไร
“ถ้าอยู่ในโปรแกรมรักษา ฉันยอม” ลีโอนาร์ดลอบยิ้ม เขานี่แหละจะเอาเธอมาเป็นคู่ซ้อม
“ไบรอันเอาชุดที่เธอต้องใส่มาให้เธอ”
ไบรอันเดินถือถุงชุดพยาบาลพิเศษของไบรอันมาให้หญิงสาวดู ชาลิดาหยิบขึ้นมาก็ตาโตทันที นี่มันชุดพยาบาลหรือว่าชุดดาราAV
“คุณให้ฉันใส่ยั่วคุณหรือไง มันแทบไม่ปิดอะไรเลยนะ” ชาลิดาร้อง ยูนิฟอร์มพยาบาลที่พิลึกที่สุด
“คุณแค่ใส่”
“คนอื่นมาทำงาน ใส่แบบนี้หรือเปล่า” ชาลิดาถามเขาบ้าง
“ก็ใส่”
“คุณไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ บ้าน่ายั่วเซ็กส์ขนาดนี้ขนาดพระยังสึกเลยนะ”
“งั้นคุณลองสิ ผมก็อยากรู้ว่าคุณจะยั่วจนผมขึ้นหรือเปล่า” ลีโอนาร์ดลงหยั่งเชิงเธอดู แล้วพยักหน้าให้ไบรอัน
ออกไป
“อ่ะได้ เดี๋ยวฉันจะลองใส่” ชาลิดาที่อยากแกล้งคนป่วยว่าจะไม่แข็งเลยจริงๆหรือ เธอจัดการเปลี่ยนชุดต่อหน้าเขาเลย เธอลอบมองเขาตลอด ก็ยังเห็นเขานิ่งเฉยจนเมื่อเธอจัดการเสร็จในชุดพยาบาลสุดเซ็กซี่ เธอเดินไปหยุดตรงหน้าลีโอนาร์ด ก้มจนเห็นนมใหญ่ๆ ของเธอ ลูบที่ขาที่ไร้ความรู้สึกก็รู้ได้ทันทีว่า เขาน่าจะไม่มีอารมณ์ จึงก้มกระซิบข้างหู
“ไม่รู้สึกอะไรเลยหรือค่ะ”
ชายหนุ่มที่กลืนน้ำลายเหนียวคอ ไม่คิดว่าชาลิดาที่อยู่ในชุดแบบนี้จะเซ็กซี่ขยี้กามได้สุดๆ เขาอยากจะเดินได้จับเธอกดลงบนที่นอนเหลือเกิน
“คุณไม่รู้หรอกว่ามันทรมานแค่ไหน” ลีโอ ตัดพ้อเธอ
“โถคุณ ไม่ต้องเครียดไปงั้นเดี๋ยวฉันลองเช็คร่างกายก่อนดีกว่า” ชาลิดา นั่งลงตรงหน้าเขาแล้วเปิดที่พักเท้าออก วางเท้าเขาที่พื้น จับยกงอข้อเท้าและถามเขาว่ารู้สึกไหม
“ชาๆ แต่ไม่มีแรง”
เธอขยับอีกข้าง ก็ไม่ต่างกัน แต่ว่าขาส่วนบนเหนือเขายังรู้สึกดี ชาลิดาลุกขึ้น จับเขายกขึ้นแล้วเธอกอดเขาไว้
“แบบนี้คุณเจ็บไหม”
ลีโอนาร์ดที่ไม่มีอะไรค้ำยันกอดเธอไว้แน่น “คุณอย่าปล่อยนะ ผมจะล้ม” เขากลัวการล้มมาก เขาเคยหัดเดินและล้มจนไม่อยากหัดอีกหลังจากอุบัติเหตุคราวนั้น
“ใจเย็นๆนะ ฉันไม่ปล่อยคุณหรอก” ชาลิดาลูบหลังเขาให้ใจเย็นลง เขาน่าจะมีอดีตฝังใจ
ลีโอที่เริ่มผ่อนคลายลง ก็คลายอ้อมกัดที่รัดเธอแน่นจนหายใจไม่ออก แต่ทว่าแก่นกายเขาที่เริ่มทำงาน แทนเพราะมันถู
กลับกลางกายของเธอพอดี เขาเริ่มหายใจถี่ขึ้น
ชาลิดาที่เห็นเขาหายใจแรงคิดว่าเหนื่อย ก็เข้าไปกอดรัดเขาแน่นกลัวจะล้มพับ แต่ทว่าชนเข้ากับแก่นกลางกายเขาพอดีจึงรู้ว่า ชายหนุ่มเริ่มมีอารมณ์ใคร่แล้ว ขนาดแค่ยืนขึ้นเลือดก็เริ่มไหลเวียน
“อ่า คุณเห็นไหม ขนาดแค่ยืนคุณยังแข็งเลย ถ้าเดินได้ฉันว่าแฟนคุณคงไม่ได้นอน เดี๋ยวเราค่อยๆมาฝึกบริหารกันเนอะ” ชาลิดาค่อยๆพยุงเขาลงบนเก้าอี้รถเข็น
“ผมอยากเข้าห้องแล้ว คุณพาไปหน่อย” ลีโอนาร์ดที่อยากกดผู้หญิงตรงหน้าใจจะขาด แต่ติดที่เดินไม่ได้ จึงถอดใจกลับเข้าห้อง
ชาลิดาพยุงเขาขึ้นนอนบนเตียง จัดการห่มผ้าและปรับอุณภูมิห้องให้เย็นลงหน่อยเพราะเขามีเหงื่อซึมหน้าไปหมด น่าจะร้อนและเหนื่อย
“คุณนอนนะ”
“ผมขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม” ลีโอ อ้อนขอแบบเด็ก
“อะไรเหรอ”
“ผมอยากจูบ”
ชาลิดาหน้าแดงทันที ที่ได้ยินคำตอบ เพราะว่าเธอจำไม่ได้แล้วจูบแรกเมื่อไหร่ เห็นจากสีหน้าลีโอนาร์ดก็น่าสงสาร “เอ่อ เอ่อ แค่จูบนิดเดียวเท่านั้นนะ” ชาลิดาต่อรอง
ลีโอพยักหน้า ชาลิดาก็ก้มลงไปจูบเขาทันที แต่ว่าในตอนแรกตั้งใจจะแค่จู๊บปาก กลับเป็นจูบที่ดูดดื่ม ลีโอ จูบเบาๆ เลาะริมฝีปากของเธออยากแผ่วเบาจนเธอยอมเปิดปากรับลิ้นอุ่นของเขา เขาค่อยๆ แทรกลิ้นเข้าไปดูดกลืนน้ำหวานในปากเธออย่างเย้ายวน ลิ้นเขาเกี่ยวกอดรัดในโพรงปาก ดัง จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ มือของชาลิดากำผ้าปูที่นอนแน่ ต้องการคลายความเสียวซ่านที่แล่นลงไปตรงกลางกายของเธอ หัวนมชมพูก็ชูชันรอรับการดูดกลืน
“อืมมม คุณหวานจังเลย ขออีกหน่อยนะ” ชายหนุ่มมึนเมาในรสสัมผัสของชาลิดา เธอช่างหวานกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยสัมผัสมา
“อ่าห์..คุณพอก่อนฉันเสียว” ชาลิดาที่โดนหลอกให้จูบแต่เขาไม่ยอมปล่อยเธอเป็นอิสระ ทำได้แค่ครางงึมงำในลำคอ
“อีกนิดนึง ผมไม่ได้สัมผัสรสจูบมานานแล้ว” ชาลิดาที่ได้ฟังลูกอ้อนหวานของเขาก็ใจอ่อนอีก ปล่อยให้เขาจูบจนหนำใจ มือเขาที่ล้วงเข้ามาใต้ราวนม ดึงชั้นในเธอขาดกองไปของเตียง บี้หัวนมที่แข็งเป็นไตอยู่แล้ว ให้เธอได้เสียวซ่านไปอีก
“อ่าห์...อ่าห์...คุณพอก่อน อ่าห์ อย่าบี้ตรงนั้น ฉันเสียวอ่าห์...” ชาลิดาพยามหยุดเขาแต่ร่างกายเธอกลับแอ่นให้เขาทำต่อ
“ปากกับใจคุณไม่ตรงกันนะ คุณอยากผมรู้ ไม่งั้นจะแอ่นเข้าหาผมแบบนี้เหรอ” ลีโอ ที่ตอนนี้อารมณ์ก็พุ่งไม่หยุดเช่นกันเขางุดหน้าเข้ามาดูดนมของชาลิดา ทั้งดูดทั้งเค้น สลับกันสองข้าง
“อ่าห์ ....คุณ...อืมมม เสียว....อ่าห์ ซี๊ดดดด อย่ากัด อย่าเม้มมันเสียวใจจะขาด อือออ อ่าห์ โอยย ลีโอ อ่าห์...ไม่ไหวแล้วฉันอยาก อ่าห์....”
บทล่าสุด
#60 บทที่ 60 บทที่19 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#59 บทที่ 59 บทที่18 ง้อ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#58 บทที่ 58 บทที่17 ปาร์ตี้สละโสดขอพี่ติน
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#57 บทที่ 57 บทที่16 แอบดูเล่นเล่นชู้
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#56 บทที่ 56 บทที่15 ริมระเบียง
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#55 บทที่ 55 บทที่14 เลียให้ล้มอมให้มิด
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#54 บทที่ 54 บทที่13 อมที่เขาค้อ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#53 บทที่ 53 บทที่12 คำขอโทษแสนหวาน
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#52 บทที่ 52 บทที่11 ทำโทษสุดเสียว
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#51 บทที่ 51 บทที่10 แอบเอา
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













