บทนำ
ศพชายปริศนาถูกส่งมายังห้องชันสูตร ครอบครัวหนึ่งยืนยันว่าเขาคือสามีที่หายตัวไปเมื่อสามวันก่อน ขณะที่อีกครอบครัวกลับจดจำเขาได้ในฐานะคนที่พวกเขาเผาไปแล้ว
ภาพถ่าย ความทรงจำ และหลักฐานต่างชี้มาที่ร่างเดียวกัน แพทย์หญิงนวลละออต้องค้นหาชื่อที่แท้จริงของผู้ตาย ส่วนสารวัตรภูเมืองต้องตามรอยชีวิตสองด้าน เพื่อหาว่าใครต้องการให้ชายคนนี้ตาย…อีกครั้ง
แต่ความไม่เข้าใจที่ยังค้างคาระหว่างทั้งคู่ทำให้ทุกการร่วมงานเต็มไปด้วยระยะห่าง และพิชญากำลังใช้ช่องว่างนั้นเข้ามาใกล้ภูเมืองยิ่งขึ้น
จนกระทั่งโทรศัพท์ของผู้ตายดังขึ้นในห้องชันสูตร
“อย่าให้ภรรยาผมเห็นศพ…เธอจะรู้ว่าคนที่กลับบ้านไปเมื่อคืนไม่ใช่ผม”
หากเจ้าของเสียงนอนอยู่บนโต๊ะตรงหน้า แล้วใครกำลังใช้ชีวิตของเขาอยู่?
คำให้การจากความตาย: ศพที่มีสองชีวิต
บท 1
ภูเมืองวางแฟ้มปราณีลงในตู้ ก่อนหยิบแฟ้มวีระชัยออกมาแทน
คดีหนึ่งปิดลงแล้ว แต่โต๊ะทำงานของเขาไม่ได้โล่งขึ้น
สำเนาบัตรนัด 2 ใบวางเคียงกัน ชื่อเดียวกัน วันเดือนปีเกิดเดียวกัน หมายเลขผู้ป่วยต่างกัน และชื่อผู้ติดต่อฉุกเฉินคนละคน
เขาพลิกไปยังภาพถ่ายมือซ้ายของศพ
นิ้วหัวแม่มือที่หายไปเป็นบาดแผลเก่า ขณะที่หญิงซึ่งโทรมาอ้างเป็นภรรยายืนยันว่าเห็นวีระชัยใช้มือซ้ายถือของในเช้าวันที่เขาตาย
พี่ชายผู้แจ้งพบร่างกลับบอกว่าวีระชัยไม่มีภรรยา
และผู้หญิงที่เธออ้างว่าเป็นนั้นตายไปแล้วห้าปี
ภูเมืองหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ข้อความที่ส่งให้นวลละออยังคงไม่มีคำตอบ
เขาวางมันลงเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู
ดาบบุญส่งเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ เสื้อเครื่องแบบตึงบริเวณหน้าท้อง แต่สายตายังไล่ดูรายละเอียดบนกระดาษอย่างคนที่เคยทำงานสืบสวนมาก่อน
“รายการส่งสำเนาที่สารวัตรให้ตรวจครับ”
ภูเมืองรับมาอ่าน
“ผู้รับยังไม่ตรงกับที่อนุมัติ?”
“ครับ ผมแยกฉบับที่มีหลักฐานรับออกให้แล้ว ที่เหลือต้องตามว่าใครส่งต่อ”
ดาบบุญส่งเหลือบมองแฟ้มวีระชัย
“จะออกไปต่อคดีนี้หรือครับ”
“ต้องไปพบเจ้าของเบอร์ที่ผู้หญิงคนนั้นใช้โทร”
“อย่าเพิ่งถือว่าเจ้าของเบอร์เป็นคนโทรนะครับ”
“ผมรู้”
ดาบบุญส่งพยักหน้า ก่อนวางเอกสารอีกชุดไว้ข้างแฟ้ม
“ผมทำอำนวยการมาสิบกว่าปี กระดาษผิดแผ่นเดียว บางทีคนทั้งแผนกก็เข้าใจผิดตามกันหมด”
ภูเมืองมองชื่อผู้รับสำเนาอีกครั้ง
คำขู่จากคดีก่อนยังติดอยู่ในหัว
ถามคนที่นั่งใกล้คุณที่สุด
นวลละออไม่ได้เปิดภาพที่พิชญาส่งมาอีก แต่ยังจำมันได้ชัด
เธอเลื่อนข้อความของภูเมืองออกจากหน้าจอ แล้วเปิดภาพมือซ้ายของวีระชัยแทน
สิ่งนี้อย่างน้อยก็ตรวจสอบได้
แผลปิดสนิท รอยแผลเป็นเก่า ไม่มีทางที่นิ้วหัวแม่มือจะยังอยู่ในเช้าวันเดียวกับที่ชายคนนี้เสียชีวิต
นนท์วางภาพขยายลงบนโต๊ะ
“ภาพวีระชัยกับเด็กครับ ผมขยายส่วนกระจกให้แล้ว แต่รายละเอียดที่ไม่มีในภาพเดิม ผมกู้ให้ชัดไม่ได้”
นวลละออมองเงาชายอีกคนในกระจก
เห็นเพียงบางส่วนของใบหน้าและหัวไหล่ ตำแหน่งของเขาอยู่ด้านหลังคนถ่ายภาพ
“ยังบอกไม่ได้ว่าเป็นใครค่ะ”
“ครับ แต่คนนั้นอยู่ในห้องตอนถ่าย”
เธอพยักหน้า ก่อนเลื่อนภาพกลับไปดูวีระชัย
“เรามีไฟล์ต้นฉบับหรือยังคะ”
“ยังครับ ตอนนี้มีเท่าที่ได้รับมา”
“ต้องขอด้วยค่ะ ทั้งภาพก่อนหน้าและหลังจากนี้ ถ้ามี”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
ภูเมืองยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมแฟ้ม
นนท์เก็บภาพที่เหลือช้า ๆ ก่อนพูดว่า “ผมไปเตรียมชุดภาพให้ตำรวจนะครับ”
เมื่อประตูปิด ภูเมืองวางกระดาษแผ่นหนึ่งลง
“เจ้าของหมายเลขยอมให้ไปพบแล้วครับ”
นวลละอออ่านที่อยู่
“ยืนยันว่าเป็นผู้หญิงคนที่โทรหรือยัง”
“ยัง เขายืนยันแค่ว่าหมายเลขเป็นของเขา ผมจะไม่บอกเรื่องที่พี่ชายวีระชัยพูดก่อน อยากฟังว่าเขารู้อะไรเอง”
“ดีค่ะ”
ภูเมืองมองเธอ
“หมอ เรื่องภาพที่พิชญาส่ง—”
“ฉันอยากดูประวัติการรักษา 2 ชุดก่อนค่ะ”
เขาหยุด แล้วเปิดแฟ้มตามที่เธอขอ
นวลละออรู้ว่าเขากำลังมองอยู่ แต่เธอยังไม่พร้อมฟังคำอธิบายระหว่างที่ตัวเองโกรธ จึงดึงเก้าอี้อีกตัวออกให้แทน
“นั่งสิคะ”
ภูเมืองนั่งลง
ช่องว่างระหว่างทั้งคู่ยังอยู่ แต่ครั้งนี้มีแฟ้มคดีวางคั่นกลาง และเขายังไม่ถูกขอให้ออกไป
“ใบส่งตรวจระบุผ่าตัดมือขวา” เธอชี้ข้อความ “แต่ร่างที่เราตรวจสูญเสียนิ้วหัวแม่มือซ้าย ส่วนบัตรนัดสองใบใช้ข้อมูลบุคคลตรงกัน เราต้องตรวจว่าประวัติแต่ละชุดถูกผูกกับคนเดียวกันจริงหรือไม่”
“มีคนใช้ชื่อวีระชัยอีกคน?”
“เป็นข้อที่ต้องตรวจค่ะ รวมถึงการบันทึกผิดด้วย ยังตัดอะไรออกไม่ได้”
ภูเมืองเปิดหน้าภาพถ่าย
“แล้วเงาคนในกระจก”
“ต้องตามหา แต่ภาพนี้ยังใช้ยืนยันตัวบุคคลไม่ได้”
เขาพยักหน้า จดสิ่งที่ต้องขอเพิ่มทีละรายการ
นวลละออมองมือเขาที่จับปากกา เมื่อก่อนเขามักเลื่อนสมุดมาให้เธอดูโดยไม่ต้องถาม
คืนนี้เขารอจนเธออ่านจบก่อนพลิกหน้า
ห้องพักของเจ้าของหมายเลขอยู่ชั้นสองของอาคารเก่า
ภูเมืองไปพร้อมลูกน้อง ตำรวจอีกคนประจำอยู่ด้านล่าง
เมื่อเคาะประตู หญิงวัยกลางคนก็เปิดออกโดยยังคล้องโซ่ไว้
“เรื่องวีระชัยใช่ไหมคะ”
“ครับ ขอคุยด้วยหน่อย”
เธอปลดโซ่ เปิดประตู แล้วถอยให้เข้าไป
บนโต๊ะมีโทรศัพท์วางอยู่ข้างแก้วน้ำ ภูเมืองขอให้เธอยืนยันหมายเลขก่อนเริ่มสอบถาม
ตรงกับหมายเลขที่ตำรวจตรวจพบ
“คุณเป็นคนโทรไปหาเจ้าหน้าที่หรือครับ”
“ค่ะ”
“คุณบอกว่าเป็นภรรยาวีระชัย”
หญิงคนนั้นก้มหน้า นิ้วถูขอบแก้วอยู่นาน
“ฉันพูดตามที่เขาบอก”
ภูเมืองไม่ขยับปากกา
“ใครบอก?”
เธอลุกไปหยิบซองจากลิ้นชัก แล้วส่งภาพถ่ายให้เขา
เป็นภาพวีระชัยกับเด็กใบเดียวกับที่นนท์ขยาย
ภูเมืองพลิกด้านหลัง ไม่มีข้อความ
“เขาให้คุณทำอะไรอีก”
“ให้บอกว่าเช้าวันนั้นวีระชัยยังมีนิ้วมือครบ”
“คุณเห็นวีระชัยจริงหรือเปล่า”
เธอส่ายหน้า
ภูเมืองวางภาพลงตรงระหว่างทั้งคู่
“คนที่สั่งคุณอยู่ในภาพนี้ไหม”
หญิงคนนั้นมองวีระชัย แล้วเลื่อนสายตาไปยังด้านหลังของเขา
นิ้วของเธอแตะกระจกในภาพ
“ตรงนี้ค่ะ”
ภูเมืองมองเงาสะท้อนชายที่ยังเห็นหน้าไม่ชัด
“คุณรู้ชื่อเขาไหม”
“ไม่รู้ค่ะ เขาไม่เคยบอก”
“แล้วทำไมคุณถึงทำตาม”
เธอเงยหน้าขึ้นเป็นครั้งแรก
“เพราะเขารู้ว่าลูกฉันอยู่ที่ไหน”
บทล่าสุด
#56 บทที่ 56 กลับบ้านด้วยชื่อของตัวเอง
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#55 บทที่ 55 มื้อที่ไม่ได้ตั้งใจ
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#54 บทที่ 54 เสื้อที่ไม่มีชื่อ
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#53 บทที่ 53 คนที่อยู่หลังประตู
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#52 บทที่ 52 ชื่อคนส่ง
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#51 บทที่ 51 เครื่องที่ยังไม่ได้ปิด
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#50 บทที่ 50 คนที่เธอโทรหา
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#49 บทที่ 49 คนที่กลับไม่ไหว
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#48 บทที่ 48 คนที่เขาส่งถึง
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026#47 บทที่ 47 อย่าเรียกรถพยาบาล
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
รักร้าย ลูกชายมาเฟีย 《อาชิ..My Hero》
เพราะ ‘อาชิ’ เคยช่วยเหลือเด็กสาวอย่าง ‘ชะเอม’ ที่โดนเพื่อนรังแกตั้งแต่ตอนเด็กๆ เธอเลยติดเขาแจมาตั้งแต่ตอนนั้น เขาไปไหนเธอไปด้วย จนกลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันทั้งที่เธอเป็นเด็กสาวคนเดียวในแก๊ง แม้ในตอนแรกอาชิสุดแสนจะรำคาญชะเอม แต่ไม่รู้ทำไมไปๆ มาๆ พอมีคนมายุ่งวุ่นวายกับเธอก็ออกอาการหวงก้างซะงั้น แถมยังแสดงมุมอ่อนโยนออกมาให้เห็นอีกต่างหาก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
