บทนำ
หม่อน ต้องเตรียมตัวเข้าพิธีแต่งงานกับ
พ่อเลี้ยงอัครเดชแทน ไหม พี่สาวที่หนีไป
หล่อนคิดว่าจะทำความตกลงกับพ่อเลี้ยง
ในคืนวิวาห์ให้ได้ แต่กลับกลายเป็นถูกสอนบทเรียนพิศวาสจนต้องเต็มใจเป็นเจ้าสาวตัวแทนไปซะงั้น
นิยายแซ่บในทรวง ของวานิลลาอีกเรื่องค่ะ
บท 1
“นั่งดี ๆ ซินังหม่อน คันยุกยิกไปยุกยิกมาอย่างนี้ฉันจะทำได้สะดวกรึเปล่ายะ!”
กานดาบ่นกระปอดกระแปดขณะเอามือจุ่มลงในกะละมังใบเล็กขยุ้มมะขามเปียกเพื่อถูหลังขาว ๆ ของหญิงสาวผิวขาวที่นุ่งผ้าซิ่นเพียงผืนเดียวริมลำธาร หม่อนนิ่วหน้าขณะที่ป้าของหล่อนใช้สมุนไพรโบราณถูตามเนื้อตัวให้แล้วบ่นออกมาบ้าง
“ก็มันคันนี่ป้า...ใช้อย่างอื่นที่ไม่ใช่มะขามเปียกถูไม่ได้รึไง นี่ยิ่งถูยิ่งแสบผิวเนี่ย คันจะแย่”
“อย่าบ่นให้มันมากนักเลยนังหม่อน แกคันตัวเหรอ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะพี่สาวแกมันคันหนีตามผู้ชายไปแกจะมานั่งคันให้ฉันลำบากขัดสีฉวีวรรณให้อย่างนี้มั้ยนังพวกหลานตัวแสบ”
กานดาบ่นต่ออีกรอบเพราะหล่อนต้องมารับหน้าที่ที่ไม่ได้เต็มใจสักนิดกับการต้องเอาหลานสาวอีกคนมาขัดเนื้อตัวให้ขาวผ่องเพื่อเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวแทนหลานสาวอีกคนที่หนีตามผู้ชายไปหลังได้รับสินสอดทองหมั้นจากว่าที่เจ้าบ่าวซึ่งเป็นถึงพ่อเลี้ยงใหญ่เจ้าของปางไม้ชื่อดัง กรรมเวรที่หล่อนต้องบากหน้าไปขอโทษ อัครเดช คู่หมั้นของ ไหม หลานสาวไม่พอ เขาไม่แสดงความโกรธแต่บอกหล่อนว่าให้จัดการยังไงก็ได้ให้มีเจ้าสาวในวันแต่งเพราะบัตรเชิญถูกแจกไปแล้วและงานก็จัดเตรียมไว้พร้อมทุกอย่าง กานดาไม่รู้จะทำยังไงต้องเรียก หม่อน น้องสาวของไหมที่ต้องละทิ้งการเรียนกลางคันมารับหน้าที่เป็นเจ้าสาวแทนพี่สาวตัวเองอย่างไม่อาจเลี่ยง สักพักหม่อนก็ถอนใจเสียงดัง
“ป้า...ยังไงหนูก็จะเข้าพิธีแต่งงานอยู่แล้วพรุ่งนี้แล้วป้าจะมาขัดสีอะไรหนูตอนนี้ ยังไงมันก็ไม่วาววัยมากไปกว่านี้แล้วล่ะ”
“แกว่าไม่สำคัญรึไงนังหม่อน ก่อนเป็นเจ้าสาวแกต้องเข้าคอร์สเตรียมตัว ต้องผ่องแผ้วที่สุดเข้าใจไหม”
“ถ้างั้นป้าเอาเงินมาให้หม่อนสักหมื่นดิ เดี๋ยวหม่อนจะเอาไปให้สถาบันความงามชุบตัวหลานของปป้าให้เป็นนางฟ้า...โอ๊ย!”
หม่อนร้องเสียงดังเพราะโดนกานดาวางมะเหงกบนหัวเสียงดังป๊อก
“อะไรน่ะป้า! เจ็บนะ”
“นี่เป็นการสั่งสอนให้แกหัดสงบปากสงบคำไว้นังหม่อน พี่สาวของแก นังไหม นังหลานไม่รักดีมันทำฉันแสบไม่พอแกอย่ามาวอนหาเรื่องให้ฉันปวดกบาลอีก แหม๊...จะเอาเงินหมื่น ตอนนี้น่ะเอาตัวให้รอดกันซะก่อน พี่สาวแกหอบเงินพ่อเลี้ยงหนีไป ดีว่าเขาไม่มาถอนหงอกป้าแก ถ้ามาถอนจริง ๆ ฉันจะโกนหัวให้ดูทั้งบนทั้งล่าง บอกเลยว่าตอนนี้ฉันไม่มีอะไรให้ใครแล้วว๊อย”
“ว๊าย...ป้า ดูพูดเข้าสิไม่อายปากบ้างเลย เป็นสาวเป็นนางนะนั่น”
หม่อนหัวเราะคิกและยอมนั่งเฉย ๆ ให้กานดา ป้าที่เลี้ยงหล่อนกับพี่สาวมาเพราะพ่อกับแม่เสียชีวิตไปทั้งหมดแล้วขัดสีฉวีวรรณให้ ขณะนั้นหล่อนก็นั่งนึกในใจเกี่ยวกับเรื่องงานแต่งที่จะมีในวันรุ่งขึ้น หลังพี่สาวหอบเงินสินสอดว่าที่เจ้าบ่าวหนีก่อนวันแต่งก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ กานดาโทรไปฟูมฟายกับหล่อนว่าต้องชดใช้และหาเจ้าสาวทดแทนให้ อัครเดช พ่อเลี้ยงหนุ่มที่หม่อนเคยเห็นหน้าแต่ยังไม่ชัด เพราะหม่อนไปเรียนต่อที่กรุงเทพแต่ไหมช่วยงานป้าของหล่อนอยู่กับบ้าน หม่อนไม่รู้มาก่อนว่าไหมมีแฟนอยู่แล้วและพอเกิดเรื่องก็ทำให้ต้องกลับมารับหน้าที่เปป็นเจ้าสาวแทนพี่สาวโดยไม่ได้ตั้งใจ
เพราะหล่อนสงสารกานดา ป้าที่ชุบเลี้ยงมา ไม่อยากให้ต้องแบกรับภาระหาเงินหลายแสนมาชดใช้หนี้ให้ว่าที่เจ้าบ่าวที่หล่อนรู้คร่าว ๆ ว่าเขาอายุสามสิบกว่าปีในขณะที่หล่อนอายุยังไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ แต่ได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าอัครเดชเป็นพ่อเลี้ยงมหาเศรษฐีหน้าตาดี หล่อเหลาแต่ล่ำหรือเปล่านั้นไม่รู้ หม่อนตั้งใจแล้วว่าหล่อนจะรับหน้าที่เป็นเจ้าสาวแทนพี่สาวที่หนีไปก็จริง
แต่พอถึงฤกษ์เข้าหอก็จะขอพูดคุยกับว่าที่เจ้าบ่าวให้รู้เรื่องว่าหล่อนไม่ได้ทำหน้าที่แทนไหมทุกสิ่งทุกอย่าง หล่อนตั้งใจจะตกลงกับเขาว่าจะขอทำงานชดใช้แทนการเป็นเมีย ผู้ชายรวย ๆ อย่างนั้นมีหรือจะไม่อยากมีเล็กมีน้อย ถ้าเขาอยากมีผู้หญิงคนอื่นหล่อนก็จะปล่อยเขาไปและเต็มใจให้เขามีเมียใหม่ในเร็ววัน นึกแล้วน่าจะเป็นเรื่องง่าย ๆ หม่อนนั่งนึกแล้วกระหยิ่มกับความคิดของตัวเองจนเผลอส่งเสียงหัวเราะออกมา
“แกบ้ารึเปล่านังหม่อน”
“อะไรอีกล่ะป้า”
“แกหัวเราะอะไรคนเดียว ถ้าเป็นบ้าฉันจะได้หาเจ้าสาวคนใหม่ให้พ่อเลี้ยง”
“โอ๊ยป้า...ฉันคิดของฉันไปเรื่อย ป้านี่ก็...ไม่เคยเห็นรึไงคนกำลังมีความสุขกับความคิดของตัวเองน่ะ”
“เออ...เคยเห็น แต่เห็นคนแบบนี้ที่โรงพยาบาลบ้า ไม่สบายเดี๋ยวจะให้แกไปรับยาช่องสอง”
“ป้าจ๋า...หม่อนกำลังมีความคิดอะไรดี ๆ น่ะ ช่างเถอะ...ป้าไม่เข้าใจหม่อนเข้าใจของหม่อนคนเดียวละกัน”
“นี่นังหลานตัวแสบ เป็นเจ้าสาวแล้วแกต้องทำตัวดี ๆ เข้าใจมั้ย เอาใจพ่อเลี้ยง เขาอยากให้แกทำอะไรก็ทำ แล้วฉันจะสอนไว้ให้นะ เวลาเข้าเรือนหอแกอย่านอนเหมือนผักเหมือนท่อนไม้ ต้องลู่ไหวตามลม ต้องมีลีลาให้พ่อเลี้ยงติดใจ เข้าใจรึเปล่า”
“ฮ้า...ป้า...ก็ป้าเป็นโสดนี่ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมสอนหม่อนได้ล่ะว่าให้ยั่วผู้ชายคืนแต่งงานอ่ะ ถ้าอย่างนั้นป้าก็ต้องรู้แน่เลยว่าต้องทำท่าไหนยังไงบ้าง...โอ๊ย!”
หม่อนร้องลั่นอีกทีเพราะคราวนี้กานดาเคาะกะโหลกกะลาของหล่อนแล้วครอบหัวด้วยกะละมังใส่มะขามเปียก
บทล่าสุด
#82 บทที่ 82 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 23
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#81 บทที่ 81 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 22
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#80 บทที่ 80 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 21
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#79 บทที่ 79 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 20
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#78 บทที่ 78 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 19
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#77 บทที่ 77 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 18
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#76 บทที่ 76 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 17
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#75 บทที่ 75 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 16
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#74 บทที่ 74 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#73 บทที่ 73 ได้โปรดเถิดรัก บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













