คืนเดียวไม่เรียกว่าผัว

คืนเดียวไม่เรียกว่าผัว

พลอยชนา · กำลังอัปเดต · 58.4k คำ

365
ยอดนิยม
560
การดู
27
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"ก็แค่คืนเดียว จะให้กูจริงจังอะไรนักหนาวะ!"

แปดปีก่อน...วาดฝัน นักศึกษาสาวปีสอง ยอมมอบทั้งหัวใจและความบริสุทธิ์ให้รุ่นพี่ปีสี่ที่แอบรัก แต่รุ่งเช้าเขากลับปฏิเสธความสัมพันธ์ต่อหน้าเพื่อนราวกับเธอเป็นเพียงของเล่นชั่วข้ามคืน!

"แค่มีอะไรกันครั้งเดียว อย่าเรียกว่าผัวค่ะ!"

เธอทิ้งประโยคเจ็บแสบไว้ก่อนหายจากชีวิตเขา

"ผู้หญิงไม่ใช่ที่ดินนะคะ จะได้ปักป้ายจองไว้หลังจากเข้าไปสำรวจแค่คืนเดียว!"

แปดปีต่อมา...วาดฝันกลับมาพบ รามิล อัศวธีรากุล อีกครั้ง เมื่อบริษัทออกแบบชุดชั้นในชื่อดังที่เธอเพิ่งเข้าทำงาน ดันมีอดีตรุ่นพี่สารเลวเป็นเจ้าของ!

"พี่ขอโอกาสจีบฝันอีกครั้ง"

"สมัครตำแหน่งอะไรคะ"

"แฟน...หรือผัวก็ได้"

"เสียใจด้วยค่ะ ตำแหน่งนี้ต้องตรวจประวัติย้อนหลัง"

"แล้วพี่ไม่ผ่านตรงไหน"

"ประสบการณ์บนเตียงอาจสอบผ่าน แต่ความรับผิดชอบติดลบค่ะ!"

เมื่อเจ้านายจอมเจ้าเล่ห์ตั้งใจจะปราบพยศอดีตคู่นอนตัวแสบ แต่กลับถูกเธอยั่วโมโหจนเสียอาการทุกวัน...

จากคนที่เคยบอกว่าเธอเป็นแค่ความสัมพันธ์คืนเดียว วันนี้เขากลับอยากเป็นผู้ชายคนเดียวบนเตียงของเธอตลอดชีวิต!

เพราะคืนเดียวเธอไม่เรียกว่าผัว...แต่ถ้ารักจนหมดหัวใจ เธอจะยอมเรียกหรือเปล่า?

บท 1

"ขอให้วันแรกของการทำงานเป็นวันที่ดีด้วยเถอะ"

วาดฝัน ธาราวรินทร์ พึมพำกับตัวเองขณะยืนสำรวจความเรียบร้อยหน้ากระจกเงาภายในลิฟต์ หญิงสาวขยับปกเสื้อเชิ้ตสีครีมให้เข้าที่ ก่อนใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่หลุดลุ่ยลงมาข้างแก้มให้ทัดใบหูอย่างทะมัดทะแมง

วันนี้เป็นวันแรกของการทำงานที่ ลูเนีย อินทิเมตส์ บริษัทออกแบบและพัฒนาชุดชั้นในสตรีระดับพรีเมียมที่เธอใฝ่ฝันอยากร่วมงานด้วยมานาน

กว่าจะได้ตำแหน่งนักออกแบบอาวุโสมาครอง เธอต้องฝ่าด่านสัมภาษณ์สุดหินถึงสองรอบ และการทดสอบออกแบบผลิตภัณฑ์อีกหนึ่งครั้ง เรียกได้ว่าต้องงัดทั้งความรู้ ประสบการณ์ และความอดทนที่สั่งสมมาตลอดหลายปีออกมาใช้จนหมดหน้าตัก

เงินเดือนดี สวัสดิการเยี่ยม แถมยังเป็นงานที่ตรงกับความถนัดที่สุด

ชีวิตกำลังจะดีขึ้นแล้วแท้ๆ

ติ๊ง!

เสียงสัญญาณดังขึ้นพร้อมบานประตูลิฟต์ที่เปิดออกสู่ชั้นยี่สิบแปด

"คุณวาดฝันใช่ไหมคะ"

หญิงสาวร่างเล็กในชุดสูทสีฟ้าอ่อนเดินเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส

"ใช่ค่ะ"

"แก้มจากฝ่ายบุคคลนะคะ วันนี้แก้มจะพาคุณวาดฝันไปเดินชมสถานที่และแนะนำให้รู้จักกับเพื่อนร่วมงานค่ะ"

"ฝากตัวด้วยนะคะคุณแก้ม"

"ยินดีเลยค่ะ อ้อ วันนี้โชคดีมากนะคะ"

"โชคดีเรื่องอะไรหรือคะ"

"ท่านประธานจะเข้าร่วมประชุมเปิดโครงการคอลเลกชันใหม่ด้วยค่ะ ปกติท่านไม่ค่อยลงมาคลุกคลีหรือประชุมกับฝ่ายออกแบบโดยตรงเท่าไร"

วาดฝันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ท่านประธาน"

"ค่ะ เจ้าของบริษัทตัวจริงเสียงจริงเลยนะคะ"

"อ๋อ... ค่ะ"

วาดฝันพยักหน้ารับโดยไม่ได้ใส่ใจมากนัก ตลอดเวลาที่ศึกษาข้อมูลบริษัท เธอรู้จักเพียง ณิชา วรากุล กรรมการผู้จัดการหญิงเก่งที่มักปรากฏตัวตามหน้าสื่อธุรกิจ ส่วนเจ้าของกิจการนั้นเธอไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อน และไม่ได้คิดว่ามีความจำเป็นต้องรู้จักเป็นการส่วนตัวด้วย

อย่างไรเสียเธอมาสมัครงาน ไม่ได้มาสมัครเป็นลูกสะใภ้เจ้าของบริษัทเสียหน่อย

ห้องประชุมใหญ่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีขาวและทอง หรูหราทว่าโปร่งสบาย โต๊ะไม้ยาวตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องรายล้อมด้วยเก้าอี้หนังสีครีม บนผนังด้านหนึ่งมีจอแสดงภาพโฆษณาชุดชั้นในคอลเลกชันล่าสุดของบริษัทเปิดวนซ้ำไปมา

วาดฝันเลือกทรุดตัวลงนั่งบริเวณกลางโต๊ะ หยิบสมุดบันทึกและปากกาออกมาวางเตรียมพร้อม

"พนักงานใหม่ใช่ไหมคะ"

เสียงเรียบๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น หญิงสาวเงยหน้าขึ้นไปมอง ก็พบหญิงสาวผมสั้นประบ่าในชุดเบลเซอร์สีเทาเข้มยืนอยู่ข้างเก้าอี้

"ใช่ค่ะ วาดฝันค่ะ"

"วรินทร์นะคะ หัวหน้าทีมออกแบบผลิตภัณฑ์"

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณวรินทร์"

อีกฝ่ายปรายตามองแฟ้มสะสมผลงานที่วาดฝันวางไว้บนโต๊ะ "ได้ข่าวว่าเคยทำงานกับแบรนด์ต่างประเทศ"

"เคยร่วมพัฒนาแบบให้สองแบรนด์ค่ะ"

"อืม... ก็ดีค่ะ แต่งานที่นี่อาจจะไม่เหมือนที่อื่นนะคะ เราต้องคิดให้ครบทั้งเรื่องความสวยงาม ต้นทุน และข้อจำกัดในการผลิตจริง"

วาดฝันคลี่ยิ้มรับบางเบา "ทราบค่ะ เพราะตอนทดสอบเข้าทำงาน ทางบริษัทก็มีโจทย์เรื่องการคำนวณต้นทุนให้แก้ด้วยเหมือนกัน"

วรินทร์ชะงักไปนิดหนึ่ง "หรือคะ"

"ค่ะ โจทย์ค่อนข้างซับซ้อนและละเอียดทีเดียว แต่ก็ท้าทายและสนุกดีค่ะ"

รอยยิ้มของคนเป็นหัวหน้าทีมดูฝืดเฝื่อนลงไปถนัดตา           "หวังว่าจะทำงานร่วมกันได้ดีนะคะ"

"แน่นอนค่ะ" วาดฝันตอบกลับด้วยน้ำเสียงสดใส "ถ้างานส่วนไหนฉันไม่เข้าใจ คงต้องรบกวนขอคำปรึกษาจากคุณวรินทร์ด้วยนะคะ"

"ได้ค่ะ"

"แต่ถ้างานไหนฉันเข้าใจดีอยู่แล้ว ก็จะพยายามจัดการเองเพื่อไม่ให้รบกวนเวลาของคุณวรินทร์ค่ะ"

วรินทร์มองหน้าพนักงานใหม่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง

วาดฝันก้มลงเปิดสมุดบันทึกอย่างอารมณ์ดี วันแรกก็เจอคนพยายามข่มเด็กใหม่เสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เธอทำงานในวงการนี้มาหลายปีจนรู้ดีว่า คนบางประเภทชอบวัดความสามารถของคนอื่นจากจำนวนปีที่นั่งเก้าอี้ มากกว่าผลงานที่ทำออกมาให้เห็น

"ทุกคนคะ"

เสียงทรงอำนาจของ ณิชา วรากุล ดังขึ้นจากหน้าห้อง          "ก่อนจะเริ่มประชุม วันนี้เรามีสมาชิกใหม่เข้าร่วมทีมออกแบบด้วยนะคะ คุณวาดฝัน ธาราวรินทร์ ค่ะ"

วาดฝันลุกขึ้นยืนพร้อมยกมือไหว้ทักทายทุกคนรอบโต๊ะ "สวัสดีค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"

เสียงปรบมือต้อนรับดังขึ้นประปราย

"ยินดีต้อนรับค่ะ" ณิชาส่งยิ้มให้ "นั่งลงได้เลยค่ะคุณวาดฝัน"

ทว่าจังหวะที่หญิงสาวกำลังจะทรุดตัวลงนั่ง ประโยคถัดมากลับทำให้สรีระของเธอแข็งค้าง

"วันนี้คุณรามิลจะเข้าร่วมประชุมด้วย รอกันสักครู่นะคะ"

รามิล

ชื่อที่เพิ่งได้ยินกระตุกวูบเข้าไปในความรู้สึกอย่างไม่มีสาเหตุ หญิงสาวรีบปัดความคิดไร้สาระทิ้งไป ประเทศไทยมีคนชื่อรามิลตั้งมากมาย มันจะไปบังเอิญแจ็กพอตแตกเป็นผู้ชายคนนั้นได้อย่างไร

แปดปีแล้วนะ ป่านนี้เขาคงไปใช้ชีวิตเสเพลอยู่ที่ไหนสักแห่ง เผลอๆ อาจจะแต่งงานมีลูกไปแล้วด้วยซ้ำ และเอาเข้าจริงเธอก็ไม่ได้อยากรับรู้ด้วย

"ท่านประธานมาแล้วค่ะ"

เสียงกระซิบของพนักงานคนหนึ่งทำให้ทุกสายตาพุ่งเป้าไปทางประตู

บานประตูกระจกถูกผลักเปิดออกกว้าง ชายหนุ่มร่างสูงในเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทและกางเกงสแล็กสีเข้มก้าวเข้ามาภายในห้อง เขาไม่ได้สวมสูทหรือผูกเนกไทเต็มยศเหมือนผู้บริหารทั่วไป แขนเสื้อถูกพับขึ้นลวกๆ ถึงข้อศอก เผยให้เห็นนาฬิกาข้อมือเรือนหรู ส่วนบริเวณลำคอเหนือปกเสื้อปรากฏรอยสักสีเข้มวับแวม

เส้นผมสีดำสนิทถูกเซตทรงอย่างเป็นธรรมชาติ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายดูสุขุมลุ่มลึกขึ้นตามวัยวุฒิ

แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้น... วาดฝันจำได้ฝังใจ!

ปลายนิ้วที่จับปากกาอยู่คลายออกกะทันหัน ด้ามโลหะสีเงินร่วงหล่นกระทบโต๊ะกระจกดังแกร๊ก

ไม่จริง... นี่เธอกำลังฝันร้ายอยู่ใช่ไหม

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

แด๊ดดี้คนคูล

แด๊ดดี้คนคูล

11.2k การดู · เสร็จสิ้น · ชื่อเนม นิยายของเนม
"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น

"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"

"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"

เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย

ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้

วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

548.4k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

193.5k การดู · เสร็จสิ้น · นรานิณ
เพราะหนี้สินก้อนโตของครอบครัว ทำให้ "ปลายฝน" นักศึกษาเภสัชศาสตร์ปี 4 ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจดทะเบียนสมรสขัดดอกกับ "นพ. บดินทร์" ศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกลพ่วงตำแหน่งอาจารย์พิเศษสุดเนี้ยบที่เพิ่งดุเธอไปหมาดๆ กลางคลาสเรียน!

สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว

ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว

เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

829k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

154.2k การดู · เสร็จสิ้น · CORDIA/เดือนสิบ
"ครั้งเดียว...ท้องได้ไงวะ น้ำยาของเขามันแรงจริง ๆ"
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

551.5k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รักซึมร้าย NC 25++

รักซึมร้าย NC 25++

416.4k การดู · เสร็จสิ้น · เอลยา
ร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในลิฟต์หลังจากได้ยินเสียงเอ็ดตะโรลั่นมาในโทรศัพท์ เจ้าของเสียงกำลังอารมณ์บ่จอยเป็นอย่างยิ่งอยู่ในห้องพักส่วนตัวชั้นยี่สิบของโรงแรมห้าดาวที่ตนเป็นเจ้าของ

ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

42.6k การดู · เสร็จสิ้น · ณดารินทร์
“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

568.9k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

1.1k การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
ทะลุมิติมาทั้งที ดันต้องรับมรดกเป็นโรงเตี๊ยมใกล้เจ๊งกับหนี้ก้อนโตในดินแดนเถื่อนที่คนมีปืนมีสิทธิ์พูดมากกว่าคนมีเหตุผล!

ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!

แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา

เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น

เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

594.5k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
สูตรรักศาสตราจารย์

สูตรรักศาสตราจารย์

124.9k การดู · เสร็จสิ้น · oiloiloil253
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ

"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"

"อื้อ แกรู้จักหรือ"

"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"

"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"

"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"

"ฉิบหายล่ะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~