บทนำ
แต่แล้วมหาเศรษฐีที่ฉันช่วยไว้โดยไม่ได้ตั้งใจนี่มันเรื่องอะไรกัน? ไม่ใช่แค่เขาหน้าเหมือนลูกๆ ของฉันเท่านั้น แต่เขายังยืนกรานที่จะเป็นพ่อของพวกเขาอย่างไม่ละอายอีกด้วย!
มหาเศรษฐี: "พวกเขาเป็นลูกฉัน คุณอยากให้พวกเขาเรียกว่าพ่อกับใครอีกล่ะ"
บท 1
ภายในห้องที่มืดสลัว คละเคล้าไปด้วยเสียงครวญครางอันน่ากระสัน เงาเงาร่างคู่หนึ่งกำลังนัวเนียพัวพันกันอยู่บนเตียง
ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเข้ารูปที่ตัดเย็บมาอย่างประณีต กำลังโอบกอดหญิงสาวในอ้อมแขนที่สติเริ่มเลือนรางและใบหน้าแดงก่ำไว้แน่น
"อื้อ..."
อลีนารู้สึกว่าร่างกายของเธอร้อนรุ่มไปหมด ลมหายใจอันร้อนแรงสอดประสานกับกลิ่นอายเย็นเยือกของชายหนุ่ม เธอพยายามจะขัดขืน แต่ก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง
สองมือถูกรวบขึ้นไปไว้เหนือศีรษะ อลีนาพยายามเบิกตาโพลงมองฝ่าความมืด แต่เห็นเพียงเส้นผมสีดำขลับของเขา แม้สติจะพร่ามัว แต่ความรู้สึกที่ฝังลึกเข้าไปถึงกระดูกดำมีเพียงคำเดียว
เจ็บ!
นี่คือความฝันเหรอ?
แต่มันช่างเหมือนจริงเหลือเกิน
อลีนาพยายามจะยื่นมือไปผลัก ทว่ากลับถูกมือใหญ่ที่ทรงพลังคว้าเอาไว้แน่น ริมฝีปากที่เย็นชืดของชายหนุ่มสัมผัสลงบนหน้าอก ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเทา
จริงสิ วันนี้เป็นคืนเข้าหอของเธอกับธงชัย พวกเขารักกันมาหลายปี แต่ไม่เคยล่วงเกินกันถึงขั้นสุดท้าย เพราะเธอบอกว่าจะเก็บไว้มอบให้เขาในคืนวันแต่งงาน
นึกไม่ถึงว่าธงชัยที่ปกติจะดูสุภาพเรียบร้อยและบอบบาง จะมีพละกำลังมหาศาลขนาดนี้
เมื่อรู้สึกถึงความเปียกชื้นที่จุดเชื่อมต่อระหว่างร่างกาย อลีนาก็หน้าแดงซ่านไปถึงใบหู
เสียงร้องแทบจะแตกสลายอยู่ที่ริมฝีปาก อลีนาทนไม่ไหวอยากจะหนี แต่ก็ถูกมือใหญ่ของชายหนุ่มรั้งกลับมา
"ไม่... อื้อ!"
เสียงที่อลีนายังไม่ทันได้เปล่งออกมาถูกกดทับลงกับหมอน แผ่นหลังแนบชิดกับแผงอกกำยำของชายหนุ่ม บางสิ่งที่แข็งขึงดุนดันอยู่ที่บั้นท้ายของเธอ วินาทีที่มันกำลังจะรุกล้ำเข้ามา ศีรษะของเธอก็ถูกกระแทกอย่างแรง
"นังคนหน้าไม่อาย!"
"อลีนา! เธอไม่มียางอายบ้างหรือไง?!"
เสียงด่าทอที่ดังสนั่นปลุกอลีนาให้ตื่นจากฝันวาบหวิว เธอขยี้ตาแรงๆ ถึงได้เห็นชัดว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือธงชัยที่กำลังโกรธจนหน้าดำหน้าแดง
เวลานี้ ผ้าห่มไหมพรมคลุมอยู่แค่ช่วงท้องของอลีนา เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนที่ดูเซ็กซี่เป็นพิเศษ ส่วนชุดนอนสีดำก็รั้งขึ้นไปกองอยู่ที่หน้าอกแทบทั้งหมด
อลีนารู้สึกถึงความเหนอะหนะที่ช่วงล่าง ก็รู้ทันทีว่าเธอฝันลามกอีกแล้ว
จะว่าไปก็แปลก ช่วงนี้เธอมักจะฝันถึงเหตุการณ์ในคืนเข้าหออยู่บ่อย ๆ ความรู้สึกและสัมผัสในตอนนั้นมันช่างแม่นยำและฝังใจ
แต่ทว่า เธอกลับมองเห็นหน้าผู้ชายคนนั้นไม่ชัดเสียที
อลีนารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะยังไงซะ นั่นก็เป็นค่ำคืนอันแสนวิเศษของเธอกับธงชัย
แต่หลังจากคืนนั้น ธงชัยก็เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน มักจะไม่กลับบ้าน และไม่แตะต้องตัวเธออีกเลย
ธงชัยปาผลตรวจในมือใส่หน้าอลีนาเต็มแรง
"กลางวันแสก ๆ เธอก็ยังร่านได้ขนาดนี้! นังผู้หญิงหน้าไม่อาย อธิบายมาเดี๋ยวนี้ว่านี่มันคืออะไร?!"
แสงแดดสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ตกกระทบลงบนใบหน้าของอลีนาที่ค่อย ๆแดงระเรื่อ
ช่วงนี้เธอรู้สึกง่วงนอนตลอดเวลา อลีนาแค่กะจะพักสายตาสักหน่อย แต่ดันเผลอหลับลึกไปจริง ๆ
อลีนายิ้มขื่น บางทีประสบการณ์ในคืนนั้นอาจจะรุนแรงเกินไป จนทำให้เธอเก็บมาฝัน
เมื่อมองดูใบรายงานผลที่กระจัดกระจายอยู่เต็มเตียง ดวงตาของอลีนาก็เป็นประกายขึ้นมา เธอหยิบใบหนึ่งขึ้นมาแล้วยื่นให้เขา "พี่ธง รินท้องค่ะ พี่ดูสิ ในใบนี้..."
"ไสหัวไป!"
ธงชัยปัดมือเธอออกอย่างแรง "อลีนา! ฉันไม่เคยแตะต้องตัวเธอ ไอ้เด็กมารหัวขนในท้องนั่นไม่ใช่ลูกฉัน! เห็นเธอทำเป็นหวงเนื้อหวงตัวนักหนา บอกว่าจะเก็บพรหมจรรย์ไว้ให้ฉัน ที่แท้ก็แอบไปมั่วกับผู้ชายที่ไหนมาก็ไม่รู้!"
อลีนาถึงกับมึนงง มองดูใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวของธงชัย ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงทันที "จะเป็นไปได้ยังไง? พี่ธงชัย คืนวันแต่งงาน เราก็มีอะไรกันแล้วนี่คะ"
"พี่ธงชัย อย่ามาล้อเล่นแบบนี้ รินไม่ขำด้วยนะ"
อลีนาพยายามจะเอื้อมมือไปจับแขนธงชัย แต่กลับถูกเขาสลัดออก
ชุดนอนสายเดี่ยวสีดำขับเน้นผิวขาวผ่องของอลีนา สายเสื้อข้างหนึ่งหลุดร่วงลงมาที่ต้นแขน ทำให้ธงชัยมองเห็นเนินอกอวบอิ่มนั้นเต็มตา
ไม่ว่าหน้าตาของอลีนาจะเป็นอย่างไร แต่ต้องยอมรับว่ารูปร่างของเธอนั้นยอดเยี่ยมมาก
ลำคอของธงชัยแห้งผาก แต่เขากลับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "อลีนา คืนนั้นฉันอยู่กับสุพรรณีตลอดทั้งคืน"
อลีนาเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ "พี่ว่าอะไรนะ?! สุพรรณีน้องสาวรินเหรอ? พี่กำลังจะบอกว่า คืนวันแต่งงานของเรา พี่ไปอยู่กับน้องสาวรินงั้นเหรอ?!"
ธงชัยทิ้งเธอในคืนเข้าหอ เพื่อไปอยู่กับสุพรรณี น้องสาวต่างแม่ของเธอเนี่ยนะ!
ถ้าอย่างนั้น ผู้ชายที่นอนกับเธอในคืนนั้นคือใคร?!
ธงชัยโยนเอกสารอีกฉบับลงบนโต๊ะ "เธอท้องลูกชู้กับใครก็ไม่รู้ แล้วจะมาให้ฉันรับเป็นพ่อเด็ก ฝันไปเถอะ! อลีนา เราหย่ากัน! สัญญาฉันเตรียมไว้หมดแล้ว ข้าวของที่นี่เธอจะไม่ได้เอาไปแม้แต่ชิ้นเดียว!"
"ธงชัย! พี่นอกใจไปเอากับสุพรรณี แต่กลับมาสาดโคลนใส่ฉัน! จะให้ฉันหย่าเหรอ ฝันไปเถอะ!" อลีนาโกรธจัด กระโดดเข้าไปจะกระชากคอเสื้อธงชัย แต่ถูกเขาผลักกระเด็น
อลีนากำลังจะอ้าปากด่าต่อ ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดออกเสียงดัง "ปัง!" สุพรรณีเดินเข้ามาพร้อมพูดเสียงดังว่า "อลีนา รู้จักเจียมตัวหน่อย รีบ ๆ หย่ากับพี่ธงชัยซะ เขาไม่ได้รักเธอ ตื้อไปก็ไร้ประโยชน์!"
สุพรรณีที่แอบฟังอยู่หน้าประตูได้ยินว่าอลีนาไม่ยอมหย่า ก็ทนไม่ไหวรีบเปิดประตูเข้ามาด่าฉอดๆ
"หัดส่องกระจกดูเงาหัวตัวเองบ้าง หน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่แบบเธอ คู่ควรกับพี่ธงชัยตรงไหน?!"
ธงชัยโอบเอวสุพรรณีแล้วพูดอย่างได้ใจ "อลีนา เธอก็เห็นแล้วนี่ มีแต่ผู้หญิงอย่างสุพรรณีเท่านั้นที่คู่ควรกับฉัน"
สุพรรณีซบหน้าลงกับอกของธงชัยอย่างออเซาะ "พี่ธงชัยขา"
ธงชัยจูงมือสุพรรณีเดินออกจากห้องนอนพลางพูดทิ้งท้าย "อลีนา ฉันให้เวลาเธอคิดครึ่งชั่วโมง ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันใจร้ายไล่ตะเพิดเธอออกไป!"
จนกระทั่งเสียงของทั้งสองคนเงียบหายไป อลีนายังรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน
ความเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป จนเธอตั้งตัวไม่ทัน
อลีนากับธงชัยรักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยจนกระทั่งแต่งงานกัน เมื่อสามเดือนก่อน ธงชัยได้รับการยอมรับให้กลับเข้าสู่ตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมือง เอ แม้พ่อแม่ของธงชัยจะเป็นเพียงสายรองของบ้านตระกูลศิริเอก แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคให้ธงชัยก้าวกระโดดจากคนธรรมดาที่ยากจนข้นแค้น กลายมาเป็นคุณชายตระกูลไฮโซ
ทำไมตอนที่ตามจีบเธอใหม่ ๆ ธงชัยไม่เห็นพูดเลยว่าเธอไม่คู่ควรกับเขา?
ถ้าจะวัดกันที่ฐานะตอนนี้ เธออาจจะสู้ลูกติดแม่เลี้ยงที่แต่งตัวเก่งและปากหวานอย่างสุพรรณีไม่ได้ แถมยังมีแม่ที่ติดคุก เป็นที่รังเกียจของคนในบ้าน
แต่ถึงจะบอกว่าไม่คู่ควรกันแล้ว ก็ไม่ควรใช้วิธีนอกใจไปเอากับน้องสาวของเธอมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีกันแบบนี้!
"ไอ้สารเลว! ธงชัย! อยากให้ฉันหย่าเพื่อเปิดทางให้พวกแกเสวยสุขกันเหรอ ฝันไปเถอะ!" อลีนาคิดอยู่ไม่กี่วินาที ก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า รวบรวมเงินสดและบัตรทั้งหมดที่มีแล้วเดินออกจากห้องนอน
จากห้องนอนอีกฝั่งหนึ่ง มีเสียงครวญครางอย่างหยาบโลนของสุพรรณีดังเล็ดลอดออกมา
อลีนาแทบจะอาเจียนออกมาเป็นเลือด เธอค่อย ๆ แง้มประตูห้องนั้น แล้วใช้มือถือถ่ายภาพรัว ๆ ใส่คนทั้งคู่ จากนั้นเธอก็รีบหนีออกทางประตูหลังทันที
กว่าธงชัยและสุพรรณีจะเสร็จกิจ ก็พบว่าในคฤหาสน์หลังใหญ่นี้ไม่มีเงาของอลีนาอีกแล้ว
ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ในประเทศวาย
อลีนาตัดสินใจมาเรียนต่อต่างประเทศผ่านทุนแลกเปลี่ยนที่อาจารย์ที่ปรึกษาหาให้ เพื่อหลบหนีจากธงชัย
ช่วงแรกการเรียนหนักมาก จนกระทั่งตอนนี้พอจะมีเวลาว่างมาโรงพยาบาล อลีนาเตรียมตัวที่จะทำแท้ง
หมอมองดูผลตรวจแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "คุณอลีนาคะ ผนังมดลูกของคุณบางมาก และมีความผิดปกติ หากทำแท้งครั้งนี้ เป็นไปได้ว่าในอนาคตคุณอาจจะไม่สามารถมีลูกได้อีก แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นค่ะ"
ในฐานะนักศึกษาแพทย์ อลีนาเข้าใจเรื่องนี้ดี เธอลูบหน้าท้องที่เริ่มนูนออกมาเล็กน้อยด้วยความรู้สึกสับสน
หรือว่า... เธอควรจะเก็บเด็กคนนี้ เด็กที่แม้แต่พ่อเป็นใครก็ยังไม่รู้ ไว้จริง ๆ เหรอ?
บทล่าสุด
#80 บทที่ 80 ประธานบริษัทเป็นคนคลั่งรัก
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#79 บทที่ 79 ประธานออกหน้าแทนเธอ
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#78 บทที่ 78 ภรรยาควบคุมเข้มงวด
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#77 บทที่ 77 วิธีตอบแทนบุญคุณที่แปลกจริงๆ
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#76 บทที่ 76 ประธานช่วยเธอ
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#75 บทที่ 75 ความสามารถพิชิตทุกคน
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#74 บทที่ 74 ใต้ต้นไม้ใหญ่เย็นสบาย
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#73 บทที่ 73 ใช้โอกาสป่วยกินเต้าหู้ของคนอื่น
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#72 บทที่ 72 ปฏิเสธไม่ได้ก็อยู่ด้วยกัน
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#71 บทที่ 71 ฉันขาดเธอไม่ได้
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













