บทนำ
ญาณินท์ (ลูกตาล) หญิงสาวที่ทุ่มเทเพื่อครอบครัว แต่กลับตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น และยอมเป็น "ทาสอารมณ์" ของเขาอย่างเต็มใจ เพื่อให้เขาได้ระบายความคลั่งแค้น และไม่ต้องไปอยู่กับใครอื่น เธอทนได้...ขอแค่ได้อยู่ใกล้หมอที่รักสุดหัวใจ
"ถ้าเธอทนฉันได้อย่างที่พูด...ถึงฉันจะไม่รักเธอแต่ฉันก็จะมีเธอคนเดียว"
ความสัมพันธ์ลับที่เริ่มต้นด้วย 'ความทรมาน' จะจบลงด้วย 'ความรัก' ได้อย่างไร เมื่อหัวใจดวงหนึ่งยอมเจ็บปวดเพื่อเขา...และอีกดวงหนึ่งกลับมีคนอื่นอยู่เต็มหัวใจ!
บท 1
นายแพทย์ คณิน ภักดีพิศุทธิ์ (หมอวาคิน) ศัลยแพทย์เฉพาะทางด้านผ่าตัดหัวใจ ศัลยกรรมโรคลิ้นหัวใจ และหลอดเลือด หนุ่มวัย 30 ต้น ๆ เขาเป็นหนุ่มหล่อเป็นที่หมายปองของสาว ๆ
แต่ภายใต้หน้ากากที่ดูดีมีพร้อมทุกอย่าง เขากลับชอบความสัมพันธ์รักแสนสุขที่แลกกับความทรมาน และนั่นเป็นสิ่งที่เขาเกลียดตัวเองกับ "โรคบ้า ๆ" ที่มีเพียงไม่กี่คนที่รับรู้ในสิ่งที่เขาเป็น ที่แม้แต่คนในครอบครัวก็ไม่มีใครรับรู้กับสิ่งที่เขาเป็น
ทุกครั้งที่เขาต้องการความสัมพันธ์แบบนี้ เขาจะเรียกใช้บริการหญิงสาวที่ทนรับกับความเจ็บปวดและทรมานได้ แต่มีน้อยคนที่จะทนได้ และทุกครั้งเขาจะปิดตาพวกเธอเพื่อไม่ให้รู้ว่าเขาคือใคร
หญิงสาวที่เสนอตัวจะทำงานนี้ก็เพียงแค่เม็ดเงินจำนวนมากที่เขามอบให้ แต่เขากลับไม่ทันจะได้ลงมือ พวกเธอหลายคนก็ร้องไห้เป็นลมหมดสติ เพราะแบบนี้เขาถึงทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเองหายจากโรคบ้า ๆ นี้
ลูกตาล (ญาณินท์ โยธินตระกูล)
จนวันหนึ่งเขาไปพบกับเธอ ญาณินท์ โยธินตระกูล (ลูกตาล) สาวสวยวัย 20 กว่า ๆ ที่ทำงานทุกอย่างเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว กลางวันเธอทำงานบริษัททั่วไป ส่วนกลางคืนเธอเป็น PR สาวสวยในผับที่หนุ่ม ๆ ต่างหมายปอง แต่ลูกตาลไม่เคยมองหรือสนใจใคร เพราะมีพ่อและน้อง ๆ ให้ต้องดูแล เพราะคงไม่มีใครใจดีหรือรับกับสภาพครอบครัวเธอได้
จนวันหนึ่งเธอได้เจอกับเขา ชายหนุ่มรูปหล่อ เพียงแค่เจอหน้าเขาครั้งแรกเธอก็ตกหลุมรักเขาทันที ทั้ง ๆ ที่เจ้าตัวเขาไม่เคยสนใจมองเธอด้วยซ้ำ แต่เธอยอมที่จะเป็นของเขาทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะรู้จักกัน
"เธอคิดดีแล้วเหรอที่จะทำแบบนี้" (ในห้องที่มืดสนิทมีเพียงแสงไฟจากด้านนอกส่องเข้ามา )
"ทุกคนอาจจะคิดว่าลูกตาลบ้า รวมทั้งหมอ" สาวสวยในชุดนอนตัวบางลุกขึ้นและค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเขา
"แต่หมอเชื่อในรักแรกพบไหมคะ"
"แต่ลูกตาลเชื่อ ลูกตาลรักหมอตั้งแต่ครั้งแรกที่หมอไปที่ผับ" ดวงตากลมโตสั่นระริก ใจหนึ่งเธอก็อยากเป็นของเขาทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาไม่ได้สนใจเธอสักนิด แต่อีกใจก็แอบกลัว เพราะนี่คือครั้งแรกและเขาก็คือคนแรกของเธอ
"ทั้ง ๆ ที่เธอก็รู้ว่าฉันเป็นอะไร" เขาค่อย ๆ เอามือลูบไล้หัวไหล่เธอเบา ๆ
วาคินที่เห็นลูกตาลเป็นเด็กดี เล่าทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเองให้เธอฟัง เพื่อที่จะให้ลูกตาลตัดใจจากตัวเองเพื่อไปเจอคนที่ดีกว่า
"ค่ะ...ลูกตาลทนได้ ขอแค่ลูกตาลได้อยู่ใกล้ ๆ หมอ"
"ลูกตาลแค่อยากดูแลหมอ" เธอสวมกอดเขาไว้แน่น
"ลูกตาลพร้อมที่จะเป็นของหมอ" ทั้งที่รู้ว่าในใจหมอมีคนอื่นแต่เธอก็ยังต้องการที่จะมีสัมพันธ์กับเขา
"เธอแน่ใจใช่ไหมว่าจะทนได้"
"เพราะมีไม่กี่คนที่รู้เรื่องของฉันว่าฉันเป็นยังไง"
"ฉันไม่อยากให้เธอเสียใจทีหลัง"
"ฉันไม่อยากทำร้ายใครและไม่อยากบังคับใคร" เขาพูดกับเธออย่างหนักแน่น เพราะที่ผ่านมามีคนหลายต่อหลายคนต้องเจ็บทรมานกับการกระทำของเขา
"ค่ะ ลูกตาลทนได้ ขอแค่หมอทำกับลูกตาลคนเดียว"
"ที่ลูกตาลยอมเพราะลูกตาลไม่อยากเห็นหมออยู่กับคนอื่น" เธอรู้ตัวว่าพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป แต่มันคือความในใจที่เธออยากให้เขารู้
"ถ้าเธอทนฉันได้อย่างที่พูด...ถึงฉันจะไม่รักเธอแต่ฉันก็จะมีเธอคนเดียว"
"ลูกตาล!" สองสายตาประสานกันก่อนริมฝีปากหนาจะฉกชิงริมฝีปากบาง
หญิงสาวในร่างเปลือยเปล่าถูกปิดตาและมัดแขนทั้งสองข้างไว้กับเตียง
"เธอไม่เปลี่ยนใจแน่นะ" เขานั่งคร่อมร่างเล็กที่สั่นไปทั้งตัว
"ไม่ค่ะ...ลูกตาลรักหมอ" หญิงสาวตอบอย่างหนักแน่นจริงจัง
"ฉันจะพยายามให้เธอเจ็บตัวน้อยที่สุด" เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่าก่อนจะก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย
หญิงสาวเม้มปากแน่น เมื่อริมฝีปากร้อนเริ่มขบกัดตามซอกคอและเนินหน้าอกเธอแรงขึ้นเรื่อย ๆ
"เจ็บมากไหม" หลังจากทุกอย่างจบลง เขาค่อย ๆ แก้มัดและอุ้มร่างบางที่มีแต่รอยแดงช้ำเข้าห้องน้ำไปล้างตัว
"ลูกตาลทนได้ค่ะ" เธอยิ้มให้เขา พร้อมสองแขนที่กอดคอไว้แน่น...
บทล่าสุด
#68 บทที่ 68 Special episode 3
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#67 บทที่ 67 Special episode 2
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#66 บทที่ 66 Special episode 1
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#65 บทที่ 65 Special episode
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#64 บทที่ 64 คนของฉัน| 🔞 END
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#63 บทที่ 63 ขออีกสักคน (2)
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#62 บทที่ 62 ขออีกสักคน 🔞(1)
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#61 บทที่ 61 น้อยใจ (2)
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#60 บทที่ 60 น้อยใจ nc (1)
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#59 บทที่ 59 ทำไมเป็นแบบนี้ (2)
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













