บทนำ
แต่สำหรับรัตติกัลยาและนรีกระจ่าง พวกเขาคือชีคแฝดสุดหล่อ ที่เธอยอมมอบกายถวายตัวให้ด้วยความรัก...
บท 1
ปฐมบทของการกำเนิดจอมโจร
ณ วังไซฟาล แคว้นซาลาบัด นครซาลามัดรียะห์
“อุแว๊ๆๆ” เสียงร้องจ้าที่ได้ยินทำให้ทุกคนในที่นั้นซึ่งกำลังรอลุ้นด้วยความดีใจแทบกระโดด แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมาเสียงร้องก็แผดจ้าขึ้นมาอีกครั้ง “อุแว๊ๆๆ” ทุกคนในที่นั้นต่างหันไปสบตากันอย่างฉงนงงงวย
หมอการีมเดินนำออกมาจากห้องคลอดชั่วคราว ซึ่งก็คือห้องๆ หนึ่งในวังไซฟาล แคว้นซาลาบัดตั้งอยู่ท่ามกลางทะเลทราย ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เห็นทรายสีทองทอแสงสะท้อนกับดวงอาทิตย์ ที่นี่มีโรงพยาบาลเล็กๆ มีหมอที่เก่งฉกาจตั้งอยู่ไม่ไกลจากวังไซฟาล แต่เพราะความเป็นห่วงของชีคฟารุค ไฮรูท บิน มาลิกี ที่มีต่อชีคคาฮาลีมาภรรยาสุดที่รัก ซึ่งมีร่างกายที่ไม่ค่อยแข็งแรงนัก ชีคผู้ครองแคว้นซาลาบัดจึงให้หมอทำคลอดเสียในวังนี้เลย
หมอหนุ่มใหญ่ส่งยิ้มมาก่อนและเดินนำพยาบาลสองคนออกมา ในอ้อมแขนของนางพยาบาลสาวมีร่างน้อยที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าขนหนูทั้งสองคน
ชีคฟารุคแทบปรี่เข้าไปหาหมอ ดวงตาคมกวาดมองทารกน้อยทั้งสองด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
“ละ...ลูกข้า ทะ...ทั้งสองคนเลยเหรอหมอ”
“ใช่แล้วขอรับ ท่านชีคได้ลูกชายฝาแฝดนะขอรับ”
ชีคฟารุคน้ำตาปริ่มหน่วยตา องค์อัลเลาะห์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานของขวัญอันมีค่ายิ่งให้เขาถึงสองคน ร่างสูงสง่าผ่าเผยในชุดโต๊บสีขาวมีเสื้อคลุมมิชลาฮ์สีน้ำตาลปักดิ้นสีทองที่ปกเป็นลวดลายงดงามสวมทับ บนศีรษะถูกคลุมด้วยผ้ากุตระฮ์สีน้ำตาลทองและคาดทับด้วยเชือกถักอีกัล ผู้ครองแคว้นหนุ่มใหญ่สาวเท้าเข้าไปใกล้ทารกแฝดตัวน้อย
“คนไหนเกิดก่อนรึหมอ” เสียงกังวานแฝงไว้ด้วยอำนาจบารมีถาม
“คนทางขวามือขอรับ”
เมื่อได้รับคำตอบ มือใหญ่สั่นเล็กน้อยยื่นออกไปหาร่างน้อยทางขวามือ
“ขอข้าอุ้มลูกหน่อยได้มั้ย”
“ได้สิขอรับ พยาบาลส่งชีคน้อยให้ท่านชีคฟารุค”
หมอสั่งนางพยาบาลแล้วพลันยิ้มอย่างยินดี ที่ได้เห็นทารกตัวน้อยอยู่ในอ้อมแขนของผู้เป็นบิดา เด็กน้อยบิดกายตอบรับสัมผัสอ่อนโยนนั้นเล็กน้อย เรียกรอยยิ้มบางๆ จากผู้เป็นบิดาได้อย่างน่าดู
“อัลฮัมดุลิ้ลลาฮุ์”
ชีคฟารุคเอื้อนเอ่ยขอบคุณพระผู้เป็นเจ้า ก่อนจรดปลายจมูกโด่งแหลมลงบนแก้มนุ่มของลูกน้อยเบาๆ
“คนนี้...ข้าจะให้ชื่อว่า เรย์ฮาน ส่วนคนนั้น...”
ทารกน้อยในอ้อมแขนถูกส่งคืนให้กับนางพยาบาล และรับร่างน้อยๆ ของบุตรชายอีกคน ทารกแฝดผู้น้องบิดหน้าไปมาแถมยังทำปากขมุบขมิบ
“หึ หึ...ลูกข้าคนนี้ท่าจะเซี้ยวน่าดู” ชีคฟารุคกดปลายจมูกลงบนแก้มนุ่มๆ ของลูกแฝดคนน้อง “ข้าจะให้ชื่อว่า เรย์ยาช”
“แข็งแรงดีทั้งคู่เลยขอรับ” หมอบอก
“เหมือนกันอย่างกับแกะ แล้วข้าจะดูออกได้ยังไง ว่าคนไหนเป็นคนไหน”
“เด็กแฝดย่อมมีส่วนที่แตกต่างกัน เวลานี้ชีคน้อยยังไม่ลืมตา เราก็เลยยังเห็นว่าทั้งคู่เหมือนกัน”
“หมอหมายความว่า ถ้าลูกข้าลืมตาแล้ว เราจะเห็นความแตกต่างงั้นรึ” เพราะไม่เคยมีลูก แถมยังได้ลูกแฝดอีกก็เลยทำให้ชีคหนุ่มถึงกับตื่นเต้นจนเนื้อตัวสั่น
“ขอรับ ข้าเองก็ไม่แน่ใจ แต่อยากให้ท่านรอดูเวลาที่ชีคน้อยลืมตา ข้าว่าท่านคงจะได้เห็นความแตกต่างก็เป็นได้”
ชีคฟารุคยิ้มกว้าง หากจำได้ว่ายังมีอีกหนึ่งคนที่เขาเกือบลืมไปเลย
“ชีคคาล่ะ เป็นยังไงบ้างหมอ นางสบายดี แข็งแรงดีหรือเปล่า”
หมอค้อมศีรษะลง ก่อนตอบเสียงเบากว่าเดิม
“ตอนนี้ชีคคาปลอดภัยขอรับ แต่...นางอ่อนแอมาก ข้าเกรงว่าการเลี้ยงลูกแฝดจะทำให้นางไม่ไหว”
หัวคิ้วของชีคฟารุคขมวดมุ่น เขารู้ดีว่าเมียรักมีร่างกายไม่แข็งแรง ชีคคาฮาลีมาเจ็บออดๆ แอดๆ มาตลอด ถึงกระนั้นเธอก็ประสงค์จะมีลูกให้เขา แล้วเธอก็ทำให้เขาดีใจจนบอกไม่ถูก
ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องที่ชีคคายังนอนอยู่ ดูร่างกายของเธอหลังจากที่คลอดลูกให้เขานั้นบอบบางและซีดเซียวมาก ความเป็นห่วงทำให้ชีคฟารุคนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง กุมมือบางเย็นเฉียบของเธอไว้แน่น ดูเหมือนเมียรักจะรู้สึกตัวและรับรู้ได้ถึงแรงบีบกระชับที่ฝ่ามือด้วยความเป็นห่วง เธอลืมตาขึ้นมองหน้าสามีด้วยดวงตาฉ่ำชื้น
“ลูกของเราล่ะเจ้าคะท่านพี่”
“หมอคงพาไปนอนในห้องข้างๆ นี่แล้วล่ะ ฮาลีมา...ขอบคุณที่เจ้ามอบลูกชายให้ข้าถึงสองคน”
“ละ...ลูกชายสองคนรึเจ้าคะ ท่านพี่หมายความว่า...เรามีลูกแฝดหรือเจ้าคะ”
“ใช่ที่รัก เราได้ชีคแฝดตัวน้อย องค์อัลเลาะห์ทรงประทานของขวัญล้ำค่ามาให้ทีเดียวถึงสองคน”
ชีคคาฮาลีมาถึงกับน้ำตาไหลพรากเพราะความดีใจ แต่การที่เธอดีใจมากเกินไปทำให้เธอหายใจไม่คล่อง ฮาลีมากระแอมกระไอออกมาหลายครั้ง จนชีคฟารุคต้องเรียกหมอให้เข้ามาดูอาการของเมียรัก
“เป็นยังไงมั่งหมอ ฮาลีมาเมียข้าเป็นยังไงบ้าง”
“ชีคคาอ่อนแอมาก เธอต้องได้รับการพักผ่อน ร่างกายเหนื่อยจากการคลอดชีคน้องคนหลังทั้งที่แทบจะไม่รู้สึกตัว บวกกับความดีใจทำให้หัวใจเต้นผิดปกติ แต่ถ้าได้พักผ่อนมากๆ นางก็จะหาเป็นปกติขอรับ”
ชีคฟารุคจึงปล่อยให้ชีคคาฮาลีมาได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ โดยที่เขาเลือกเดินเข้าไปมองหน้าแดงๆ ของลูกน้อยทั้งสอง เห็นหน้ายู่ๆ ของลูกน้อยก็ต้องยิ้มกริ่ม พลางครุ่นคิดว่าจะเลี้ยงดูลูกแฝดด้วยตัวเอง หากเมียรักไม่อาจเลี้ยงดูทีเดียวพร้อมกันสองคนได้ นี่คงเป็นบัญชาของพระเจ้า เป็นบททดสอบบนโลกมนุษย์ที่มีทั้งความดีและความชั่วปะปนกันมากมาย
บทล่าสุด
#103 บทที่ 103 บทที่ 100
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#102 บทที่ 102 บทที่ 99
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#101 บทที่ 101 บทที่ 98
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#100 บทที่ 100 บทที่ 97
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#99 บทที่ 99 บทที่ 96
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#98 บทที่ 98 บทที่ 95
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#97 บทที่ 97 บทที่ 94
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#96 บทที่ 96 บทที่ 93
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#95 บทที่ 95 บทที่ 92
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025#94 บทที่ 94 บทที่ 91
อัปเดตล่าสุด: 12/16/2025
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













