ปราบร้ายด้วยรัก

“รินถึงไหนแล้ว เราเอาเอกสารสำคัญมาให้พี่ ใกล้จะถึงหรือยัง”

“ถึงแล้วค่ะพี่รัล รินกำลังขับรถจะยูเทริน์ที่แยกหน้าบริษัทชาร์โตค่ะ”

“ถึงแล้วเหรอ อืมก็ดี ว่าแต่ทำอะไรให้มันไวกว่านี้หน่อยได้ไหม เธอนี่มันไม่ได้เรื่องจริง ๆ”

น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจ ก่อนจะตัดสายลงอย่างไม่ได้รอฟังว่าปลายสายจะเอ่ยอะไรต่อ มือเรียวกำโทรศัพท์แน่น แต่ทว่าสายตาเฉี่ยวคู่สวยกลับมองออกไปนอกกระจกของตึกสูงที่สายฝนตกกระหน่ำอย่างไม่ลืมหูลืมตา

“บ้าจริง รินมาทันได้ยังไงกันนะ ฝนก็ตกหนักขนาดนี้”

เสียงถอนหายใจออกมาอย่างระบายอารมณ์ เพราะเธออุตส่าห์วางแผนไว้ดิบดีว่าให้น้องสาวกลับไปเอาเอกสารสำคัญเพื่อใช้ในการเจรจาธุรกิจ ซึ่งครั้งนี้จะเป็นการชี้วัดได้เลยว่าบริษัทของตระกูลดิษสถาวงษ์ของครอบครัวเธอเลยก็ว่าได้ ว่าจะอยู่หรือไปต่อในวงการธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่มีการแข่งขันกันสูงมากในสภาวะเศรษฐกิจตอนนี้!

และนี่ไม่ใช่แต่เป็นเพียงการแข่งขันเพื่อเอาชนะด้านธุรกิจอย่างเดียว! ยังเป็นการที่เฌอรัลซึ่งเป็นพี่สาว ตั้งใจที่ไม่เปิดโอกาสให้น้องสาวคนเดียวอย่างเฌอรินที่เพิ่งเรียนจบและมาช่วยงานบริษัทครั้งแรกได้มีโอกาสแสดงฝีมือร่วมกับเธอ ด้วยการอ้างว่าลืมเอกสารสำคัญและให้น้องกลับไปเอาที่บริษัท!

ใช่! เอกสารสำคัญขนาดนั้น มีหรือที่ผู้หญิงอย่างรสรัล หรือ เฌอรัล ลูกสาวคนโตวัย 26 ปี คนโตของตระกูลดิษสถาวงศ์ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความสวย เก่ง ฉลาด และคล่องแคล่ว มักจะเป็นที่ไว้วางใจจากครอบครัวเสมอให้ทำเรื่องทุกอย่างแทนบิดา จะกล้าลืม!

เธอเตรียมเอกสารไว้สองชุด ชุดแรกคือชุดจริงที่อยู่กับเธอเองและชุดที่สองคือสำเนาที่เตรียมทิ้งเอาไว้ที่บริษัท และถ้าการเจรจาพ่ายแพ้ เฌอรัลตั้งใจจะโทษว่าให้เป็นความผิดของน้องสาวที่กลับไปเอาเอกสารไม่ทัน แต่หากผลออกมาตรงข้ามคือถ้าเจรจาชนะแน่นอนว่าน้องสาวเธอก็จะไม่มีส่วนร่วมในความสำเร็จของโครงงานนี้แม้แต่น้อย!

ทว่ายังเหลือเวลาอีกไม่ถึงชั่วโมง น้องสาวกลับบอกกับเธอว่าใกล้จะมาถึงแล้ว!

บ้าที่สุด!! จะมาถึงทันเวลาได้อย่างไง ก็ในเมื่อฝนก็ตกหนักขนาดนี้

....

อีกฟากฝั่งของตึกสูงระฟ้าที่ทำการบริษัทชาร์โต้ ท่ามกลางเสียงเม็ดฝนที่ตกกระทบลงพื้นถนนอย่างหนักหน่วงในช่วงกลางฤดูฝน ทำให้เฌอริน หรือ รสริน น้องสาววัย 22 ปี ที่เพิ่งเรียนจบมาไม่ถึงสัปดาห์ ต้องมาช่วยงานบริษัทเป็นครั้งแรก กำลังจะได้มีโอกาสแสดงฝีมือ

แต่...แค่ครั้งแรกก็ได้เรื่อง!

เพราะเธอต้องกลับไปเอาเอกสารสำคัญให้พี่สาว!

แต่ฝนตกหนักแบบนี้! ต่อให้หญิงสาวให้คนขับทำความเร็วบนท้องถนนมากแค่ไหน แต่ทว่าสายฝนที่ตกกระหน่ำไม่ขาดสายก็ไม่สามารถทำเวลาได้รวดเร็วอย่างใจนึก

อีกสี่สิบนาที…

ก่อนหน้าหญิงสาวยังกระวนกระวายอยู่ภายในรถสลับกับมองนาฬิกาเป็นระยะ ทว่าเมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเป็นที่แน่นอนและเหลืออีกพอประมาณ หญิงสาวก็ค่อยคลายความกังวลใจแล้วถอนหายใจออกมาหลังจากเพิ่งวางสายบอกพี่สาวว่าใกล้จะถึงแล้ว

ทว่า…แค่เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา

เอี๊ยด!! โครม!!

คนขับรถของเธอเบรกกะทันหัน สร้างความตกใจให้เฌอรินพอสมควร ดีว่าเธอคาดเข็มขัดนิรภัยเอาไว้จึงปลอดภัย และไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร

ที่เห็นจะมีการบาดเจ็บก็คงเป็นรถคันหน้า!

ทันทีที่หญิงสาวตั้งสติได้ เธอรีบชะโงกหน้ามองออกไปเห็นรถยนต์คันที่เกิดเหตุ พุ่งชนเข้ากับขอบริมทางก่อนปีนฟุตบาตรไปชนเข้ากับเสาไฟฟ้าอย่างจัง จนกระทั่งมีควันสีขาวลอยคลุ้งที่หน้าฝากระโปรงรถ

อุบัติเหตุงั้นหรือ!

เหตุการณ์ที่เกิดตรงหน้าอย่างกระชั้นชิดและคาดว่าจะมีผู้บาดเจ็บ อารามความเป็นห่วงผู้ประสบภัยทำให้เธอลืมไปเลยว่าตัวเองต้องรีบเอาเอกสารไปให้พี่สาวมากแค่ไหน

ฝนยังคงตกโปรยปราย ในขณะที่รถบางคันกลับขับผ่านไปเหมือนไม่ได้สนใจ ใช่...ใครจะเอาตัวเองมาเปียกปอนไปกับสายฝนอย่างเฌอริน หญิงสาวรีบร้อนเปิดประตูลงไปทันที ก่อนจะเข้าไปเปิดประตูรถจากด้านหลังช่วยเหลือผู้บาดเจ็บที่นอนสลบอยู่ ร่างบางเปียกชื้นไปด้วยหยดน้ำที่ตกกระทบ แต่หญิงสาวกลับไม่ได้สนใจเท่ากับผู้บาดเจ็บตรงหน้า

“คุณค่ะเป็นอย่างไงบ้างคะ!” หญิงสาวรีบเข้าไปให้การช่วยเหลือ ในขณะที่คนขับรถคันเกิดเหตุก็บาดเจ็บไม่แพ้กัน แต่ยังพอมีสติ!

“นายครับ เป็นอะไรมากมั้ยครับ!”

คนขับรถที่เหมือนว่าจะโดนยิงเข้าที่แขนจนทำให้มีเลือดไหลซึมออกมา ส่วนศีรษะแตกจนเลือดอาบพอประมาณ เขาค่อย ๆ ประคองตัวเองลงจากรถ ในขณะที่เฌอรินเองเข้าไปประคองคนที่กำลังบาดเจ็บที่เบาะหลัง

“ดูเหมือนเจ้านายผมจะถูกยิงรบกวนคุณช่วยดูเขาให้หน่อยได้มั้ยครับ เดี๋ยวผมจะรีบโทรเรียกรถพยาบาล”

“ถะ ถูกยิง! ดะ..ได้ค่ะ” เฌอรินตกใจเพราะเหตุการณ์มันดูรุนแรงมากกว่าที่เธอคิดเอาไว้ ดูเผิน ๆ มันดูคล้ายอุบัติเหตุธรรมดาก็จริง ทว่าพอเฌอรินหันไปมองด้านประตูฝั่งซ้ายทำให้เห็นว่ามีรอยกระสุนเกิดขึ้นจริง!

ลอบสังหารหรือ ใครกล้าทำเรื่องเลวทรามแบบนี้!