บทนำ
นายแบบหนุ่มหล่อมาแรงซึ่งเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย
มารับบทสามีเพื่อตบตาพ่อกับแม่
ต่างคนต่างไม่เคยรู้ว่าว่าต่างแอบรักกันตอนเป็นนักศึกษา
หญิงสาวคิดว่าเขาต้องการเงิน
และนายแบบหนุ่มหล่อคิดว่ามันเป็นแค่การรับจ้าง
แต่คืนแรกที่ต่างต้องแสดงบท ผัวเมีย กัน
อรอิสราถึงได้รู้ว่าเขาไม่ได้เป็นแค่ ผัวจ้างรัก ของเธอ เท่านั้น!!!
บท 1
ผัวจ้างรัก
อรอิสรา ต้องขอให้ อดัมส์ เบรลอน
นายแบบหนุ่มหล่อมาแรงซึ่งเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย
มารับบทสามีเพื่อตบตาพ่อกับแม่
ต่างคนต่างไม่เคยรู้ว่าว่าต่างแอบรักกันตอนเป็นนักศึกษา
หญิงสาวคิดว่าเขาต้องการเงิน
และนายแบบหนุ่มหล่อคิดว่ามันเป็นแค่การรับจ้าง
แต่คืนแรกที่ต่างต้องแสดงบท ผัวเมีย กัน
อรอิสราถึงได้รู้ว่าเขาไม่ได้เป็นแค่ ผัวจ้างรัก ของเธอ เท่านั้น!!!
บทที่ 1
“โอ!...เรนี่ เราดีใจมากจ้ะที่ลูกมาหาพ่อกับแม่วันนี้”
เสียงของหญิงวัยสี่สิบปลาย ๆ ในชุดคาฟทานแสนสวยดังขึ้นพร้อมกับที่เจ้าของเสียงปรี่เข้าไปกอดหญิงสาวร่างบอบบางในชุดกระโปรงผ้าลูกไม้สีหวานที่เพิ่งลงจากรถเมอร์เซเดส เบนท์สีดำสุดหรูซึ่งพึ่งแล่นเข้ามาจอดที่หน้าตึกเบอร์ตัน เพนท์เฮาส์ในเขตโดยที่เธอยังไม่ทันได้ปิดประตูรถด้วยซ้ำ
“ค่ะ แม่...หนูก็ดีใจค่ะ”
อรอิสรากล่าวกับอลิสามารดาของเธอด้วยใบหน้าเกลื่อนรอยยิ้ม สักครู่ชายวัยห้าสิบกลาง ๆ ในชุดสูทก็เดินเข้ามาและโอบร่างของผู้หญิงทั้งสองก่อนจะกล่าว
“นี่เป็นวันที่ดีมากสำหรับพ่อกับแม่ เรานึกว่าลูกจะไม่มาตามที่สัญญากันไว้ซะแล้ว”
ธนิต ชนะการ เบอร์ตัน กล่าวกับภรรยาและลูกสาวคนเดียวของเขาอย่างอารมณ์ดี ซีอีโอใหญ่แห่งธนาคารกลางอเมริการู้สึกมีความสุขมากเป็นพิเศษในวันที่บุตรสาวของเขาซึ่งเปิดบริษัทจัดงานอีเวนท์อยู่ที่อิตาลีกลับมาเยี่ยมเยียนหลังจากทำงานจนแทบไม่มีเวลากลับบ้านนานเกือบปี
“โอเคจ้ะ...แล้วไหน...ที่หนูบอกว่าจะพาแฟนหนูมาพบพ่อกับแม่ด้วย”
อลิสารีบถามเรื่องที่เธออยากรับรู้มานานพลางชะเง้อมองข้ามไปอีกฝั่งของรถเบนท์ก่อนจะเห็นร่างสูงใหญ่ในชุดสูทภูมิฐานยืนยิ้มอยู่ที่ตรงนั้น เขาเดินอ้อมมายังคนทั้งสามซึ่งทำให้ทั้งบิดาและมารดาของอรอิสราเห็นชัดเจนว่าเขาเป็นคนตัวโตมาก และที่สำคัญเป็นผู้ชายที่หล่อมากเสียด้วย
“สวัสดีครับ...คุณพ่อ คุณแม่”
เขากล่าวเสียงฉาดฉานและเข้าไปกอดอลิสาหลังจากนั้นจึงหันมาจับมือกับธนิตซึ่งมองคนที่มากับบุตรสาวของเขาด้วยความทึ่ง
“นี่อดัมส์ค่ะ คุณพ่อ คุณแม่”
อรอิสราแนะนำชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่เข้าไปโอบเอวบางของเธอเอาไว้ ทั้งสองยิ้มให้ธนิตและอลิสาที่มองด้วยความยินดี
“พ่อคิดว่าจะไม่ได้เห็นหน้าแฟนลูกเสียแล้ว ลูกพ่อทำงานจนไม่มีเวลาว่าง ในที่สุดหนูก็ได้พบกับผู้ชายที่เขาจะมาช่วยดูแลหนูเสียที”
ธนิตกล่าวขณะดวงตาของเขาจับจ้องไปยังหนุ่มรูปงามตรงหน้า ชายไทยซึ่งมีเชื้อสายอเมริกันรอคอยฟังข่าวดีจากบุตรสาวของเขาตลอดเวลา เขารู้ดีว่าอรอิสราเป็นผู้หญิงสวยและชอบทำงานเป็นชีวิตจิตใจ แต่เขาก็ไม่อยากให้เธอมุ่งทำแต่งาน โดยไม่คิดถึงเรื่องครอบครัวและใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวโดยไม่มีคู่คิด
ก่อนหน้าที่อรอิสราจะกลับมา เธอได้บอกข่าวดีแก่พ่อและแม่ของเธอว่าเธอได้จดทะเบียนสมรสกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นหนุ่มชาวอเมริกัน เธอสัญญาว่าจะพา สามี ของเธอกลับมาเยี่ยมพ่อกับแม่ซึ่งก็รอคอยที่จะได้พบกับลูกเขยอย่างใจจดใจจ่อ แล้วทุกอย่างก็เป็นอย่างที่อรอิสราได้ให้สัญญาเอาไว้ เธอกลับอเมริกาและพาผู้ชายที่รู้ใจเธอที่สุดกลับมาพร้อมกันด้วย
“คุณพ่อคุณแม่คะ...นี่คืออดัมส์ เบรลอนค่ะ เขาเป็นนายแบบให้สินค้าแบรนด์เนมหลายตัว คุณพ่อกับคุณแม่อาจจะเคยเห็นเขาในหน้านิตยาสาร”
ธนิตจับจ้องสามีของบุตรสาวด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ อดัมส์เป็นผู้ชายที่หล่อสมบูรณ์แบบสมกับการเป็นนายแบบของเขา หนุ่มอเมริกันหน้าตาดีใต้กรอบเรือนผมสีทองที่ถูกตัดสั้นเกือบเกรียนแต่ก็ดูเรียบร้อยไม่ย้อมสีฉูดฉาดตามแฟชั่น นัยน์ตาสีน้ำเงินของเขาสะท้อนประกายอ่อนโยน จมูกโด่งและริมฝีปากหนาได้รูปเป็นองค์ประกอบที่ดูดีอย่างไร้ที่ติบนโครงหน้าแข็งแกร่งดุดันสมชายชาตรี การแต่งกายก็เรียบเนี๊ยบจนนายธนาคารใหญ่อย่างเขาลืมภาพของนายแบบบนหน้านิตยาสารของลูกเขยในทันที
“หนูต้องขอโทษด้วยนะคะที่เราจดทะเบียนสมรสกันที่อิตาลีก่อนจะกลับมาเยี่ยมพ่อกับแม่”
อรอิสรากล่าวราวกับสำนึกผิดแต่เธอกลับได้ยินเสียงหัวเราะจากบิดามารดาแทนการตำหนิ
“มันไม่สำคัญสำหรับเราหรอกนะว่าหนูจะจดทะเบียนกับสามีของหนูที่ไหน พ่อกับแม่เตรียมจัดงานฉลองใหญ่ไว้ให้หนูกับ...ลูกเขยของเราสัปดาห์หน้านี้ล่ะจ้ะ”
“จัดงานเลี้ยง?” อรอิสราเสียงสูงพร้อมทำหน้าเหรอ แต่แล้วเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้เธอก็ยิ้มให้บิดามารดาเป็นปกติ
“เอ้อ...จริงหรือคะ...มันจะทำให้พ่อกับแม่ลำบากหรือเป่าคะนี่”
“ไม่เลยจ้ะ” อลิสากล่าว “สำหรับลูกเราพร้อมทำในสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อหนู”
“ขอบคุณมากนะครับ คุณพ่อคุณแม่”
อดัมส์เป็นฝ่ายกล่าวขึ้นบ้างขณะกระชับอ้อมกอดให้อรอิสราวึ่งอยู่ในอ้อมแขนแนบชิดตัวเขามากขึ้น ใบหน้าของเขาเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่นและจริงใจ
“ตอนแรกที่ผมจดทะเบียนกับเรนี่ ผมกลัวว่าคุณพ่อกับคุณแม่อาจจะรู้สึกไม่ดีที่เราทำอะไรโดยไม่บอกกล่าว แต่พอเป็นอย่างนี้ผมก็รู้สึกว่าเรนี่มีคุณพ่อคุณแม่ที่วิเศษมาก”
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 19
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#85 บทที่ 85 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 18
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#84 บทที่ 84 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 17
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#83 บทที่ 83 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 16
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#82 บทที่ 82 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#81 บทที่ 81 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#80 บทที่ 80 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#79 บทที่ 79 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#78 บทที่ 78 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#77 บทที่ 77 เล่ห์รักพรางใจ บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













