บทนำ
บท 1
บทที่ 1 บทนำ
ในยามพลบค่ำของวันทำงาน บริเวณหน้าร้านขนมหวานริมถนนพหลโยธิน ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร คลาคล่ำไปด้วยรถรามากมายที่กำลังเดินทางกลับบ้าน มีรถแท็กซี่คันหนึ่งจอดส่งผู้โดยสารตรงหน้าร้าน เป็นสาวน้อยนักศึกษาปี 1 ในวัย 19 ปี ที่กำลังลงจากรถอย่างเหม่อลอย จนเกือบจะโดนรถมอเตอร์ไซค์ที่ขึ้นมาวิ่งบนทางเดินเท้าชนเข้า ยังดีที่คนขับมอเตอร์ไซค์คันนั้นเบรกได้ทัน ก่อนจะผรุสวาทคำหยาบด่าทอว่าไม่ดูตาม้าตาเรือ แล้วรีบขับมอเตอร์ไซค์หนีไปทันที วันวิวาห์ไม่สนใจเพราะเรื่องที่เธอกำลังเผชิญมันหนักหนาพอแล้ว
เธอเปิดประตูร้านขนมหวานเข้าไปก็เจอมารดากำลังขะมักเขม้นกับการนับเงิน จึงเอ่ยทักทายให้ท่านรู้ตัวว่าเธอกลับมาถึงบ้านแล้ว
“แม่คะ วุ้นกลับมาแล้วนะคะ”
“จ้ะ”
อรวรรณเงยหน้าขึ้นจากกองเงินรายได้ของวันนี้ตอบบุตรสาว ก่อนจะมองตามหลังวันวิวาห์ที่เดินเข้าหลังร้านไปด้วยสายตาเป็นห่วง ทำไมลูกของเธอถึงได้ดูเศร้าสร้อย หมดอาลัยตายอยากแบบนี้ เกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวของเธอกันแน่!
วันวิวาห์เดินขึ้นห้องนอนส่วนตัวของเธอทันที แล้วฟุบตัวลงกับที่นอนปล่อยน้ำตาที่เก็บกลั้นไว้ให้มันไหลออกมาด้วยความเสียใจ สะอึกสะอื้นจนแทบขาดใจ ทำไมโชคชะตาถึงได้ส่งบททดสอบอันแสนสาหัสมาให้เธอเร็วขนาดนี้ ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไปแล้ว
“วุ้นลูก หนูเป็นอะไร บอกแม่ซิ”
อรวรรณที่เข้ามาในห้องนอนของบุตรสาวแล้วเห็นวันวิวาห์มัวแต่ฟุบหน้าร้องไห้ โดยที่ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง จึงเข้าไปกอดปลอบ ความรู้สึกของคนเป็นแม่เมื่อเห็นลูกเสียใจก็เสียใจตามไปด้วยไม่ต่างกัน
“ฮึก...ฮือ...”
วันวิวาห์กอดมารดาไว้แน่น ร้องไห้อยู่กับอกของท่านอย่างรู้สึกผิด ถ้าท่านรู้เรื่องของเธอต้องเสียใจมากแน่ๆ เธอเป็นลูกที่แย่ แล้วจะเป็นแม่ที่ดีได้อย่างไร!
“แม่อยู่ตรงนี้กับหนูนะลูก มีอะไรไม่สบายใจก็เล่าให้แม่ฟังได้ แม่พร้อมรับฟังปัญหาของลูกเสมอ ไม่ว่าเรื่องมันจะเล็กหรือใหญ่แค่ไหนก็ตาม เราจะผ่านปัญหานั้นไปด้วยกันนะลูก”
อรวรรณเอ่ยปลอบลูกสาวคนเดียวที่เอาแต่ร้องไห้ไม่พูดไม่จา พลางลูบหลังปลอบโยนให้ลูกใจเย็นลง พักหลังๆ เธอเห็นลูกดูซึมๆ คิดว่าอาจจะเครียดเรื่องเรียนมาตลอด ตอนนี้เธอคิดว่าไม่ใช่แล้วล่ะ
“วุ้น...ฮึก...ขอโทษค่ะแม่”
วันวิวาห์ผละตัวออกจากอกอุ่นของมารดา พลางใช้หลังมือเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า แต่มันก็ยังคงไหลไม่หยุด แล้วเอาแต่พร่ำขอโทษมารดาอย่างรู้สึกผิด
“วุ้นทำตัวไม่ดี วุ้นทำให้แม่ผิดหวัง”
“ไม่ว่าวุ้นจะเป็นยังไง หนูก็ยังเป็นลูกของแม่ แม่อภัยให้ลูกได้เสมอ หนูมีปัญหาอะไรบอกแม่มาเถอะ เราจะได้ช่วยกันแก้ไข แม่รักหนูมากนะลูก เรามีกันอยู่สองคนแค่นี้ ไม่ควรต้องมีเรื่องปิดบังกันนะลูก”
อรวรรณพยายามปลอบโยน ไม่ว่าลูกจะเจอเรื่องราวเลวร้ายอะไรมา แม่คนนี้ก็พร้อมจะอยู่เคียงข้างเสมอ และพาลูกเดินไปข้างหน้าด้วยกันอย่างเข้มแข็งให้ได้
“วุ้น...ท้องค่ะแม่”
บทล่าสุด
#85 บทที่ 85 ตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#84 บทที่ 84 วุ้นขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#83 บทที่ 83 คำอธิษฐาน
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#82 บทที่ 82 อโหสิกรรม
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#81 บทที่ 81 การเงียบคือคำตอบ
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#80 บทที่ 80 ลืมๆ มันไปก่อน
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#79 บทที่ 79 ทริปกระชับมิตร
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#78 บทที่ 78 ครึ่งปีผ่านไป
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#77 บทที่ 77 วันชนะ
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026#76 บทที่ 76 คนสวยใจร้าย
อัปเดตล่าสุด: 8/4/2026
คุณอาจชอบ 😍
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
แด๊ดดี้คนคูล
"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"
เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที
"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."
"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น
"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"
"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"
เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย
ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้
วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













