บทนำ
ต้องหมั้นกับมาเฟียหนุ่มหล่อแถมรวยผู้มีนามว่า’เอคาร์’
ที่เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบแต่เขาไม่สนใจเธอ เรื่องวุ่นๆจึงบังเกิดขึ้น แต่เขาช่างโหดเถื่อนแถมปากสุนัขสุดๆ
บท 1
แนะนำตัวละคร
พระเอก
ชื่อเล่นเอคาร์ ชื่อจริงอัครวินท์ ภัททกิจโภคิน อายุ29ปี
ชายหนุ่ม ผู้เงียบขรึม เขาโหด เขาร้าย เขาปาก🐕
เจ้าพ่อธุรกิจด้านมืด อะไรที่ไม่ดีเขาคนนี้ทำหมด
เจ้าของคาสิโนเถื่อนทุกๆประเทศ เจ้าของพับAKสถานที่ท่องเที่ยวยามราตรี ของเด็กๆมหาลัย
"ม๊า ผมไม่หมั้นกับ ยัยเด็กสำส่อนนี้ "
"ม๊า เลิกหาเมียให้ผมสักทีได้ไหม"
นางเอก
ชื่อเล่นซนซน ชื่อจริงลภัสดา เมธีวัชรกุล อายุ21ปี
เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย AM เรียนวิศวกรรมเครื่องกลปี3 สาววิศวะตัวเล็กน่ารัก พกพาสะดวก เธอเป็นคนเฟรนลี่กับหนุ่มๆดีกรีดาวมหาลัยควบดาวคณะ เพื่อนผู้ชายตรึม ขวัญใจหนุ่มๆ
"ม๊า แบบว่าเจอคนนี้ฟินเลย บ่องตรงรักจุงเบย"
"ป๊าหนูเอาคนนี้ น่ะๆๆๆ
หมั้นเลยๆๆ"
ตอนที่1
ซนซน
"น้องซน หวัดดีครับ"
"น้องซน น่ารักจังเลยง่ะ"
"หวี๊ด วิ้ว น้องซนจ๊ะ ไปเดทกับพี่ไหมคร๊าบบ"
"วู้ๆๆๆ น้องซนไปดูหนังกับพี่ไหมคร๊าบบ"
"ไป กับพี่ไหมคร๊าบคืนนี้"
"ช่วงนี้ ซนไม่ค่อยว่างเลยอ่ะค่ะพี่ๆๆ ซนเรียนหนักมากก"ฉันเอ่ยบอกพี่ๆๆที่คณะไปด้วยเสียงยาวเหยียด เรียนหนักอะไรล่ะ ว่างจะตาย แต่ช่วงนี้เบื่อๆผู้ชายอ่ะ พูดจบฉันก็ส่งจูบไปให้พวกพี่ๆเขาอย่างหว่านเสน่ห์
"โอ้วว ใจพี่ละลายยหมดแล้วครับ น้องซนของพี่" พี่ๆเขาว่าพลางยกมือขึ้นไปกุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง
หวัดดีฉันชื่อ ซนซน ชื่อน่ารักใช่ป่ะ คนก็น่ารักนะ ฉันเป็นคนตัวเล็กน่ารักพกพากลับบ้านสะดวกมาก ไม่เชื่อมาลองอุ้มดูดิ ฉันเป็นคนลุยๆ ชอบอะไรที่สนุกๆ ท้าทายความสามารถ ชอบแว้นอ่ะ ชอบคบเพื่อนผู้ชาย ฉันไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลย ฉันเลยเป็นสาวห้าวๆนิดนึง แต่ก็น่ารักอ่ะ ทำไงได้ คนมันสวย ฉันเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยAM เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ปี3แล้วนะ ที่ฉันเลือกเรียนวิศวะเพราะชอบเสื้อช็อป อยากใส่มันเท่ดี ฉันว่าผู้หญิงใส่เสื้อช็อปวิศวะมันสวยดีดีนะ มหาลัยของฉันเสื้อช็อปวิศวะเครื่องกลเป็นสีแดง วันนี้ฉันใส่ชุดนักศึกษาตัวเล็กรัดติ้วกับกระโปรงทรงเอที่สั้นมาก สวมทับด้วยเสื้อช็อปสีแดงกับรองเท้าผ้าใบ ตลอดทางที่เดินเข้าคณะมาก็จะเจอพี่ๆน้องๆแซวตลอดทางทำไงได้อ่ะก็คนมันสวยอ่ะ ฉันมุ่งหน้าไปยังโต๊ะประจำที่เพื่อนๆของฉันนั่งอยู่ ฉันเป็นลูกสาวคนเล็กของป๊ากับม๊า เป็นลูกสาวเจ้าพ่อนะคะ ฉันมีพี่ชาย2คน คนโตชื่อเฮีย แซน เฮียแซนอายุ29แล้วนะ เขาทำธุรกิจส่วนตัวมั้ง ฉันไม่ค่อยได้ถาม ส่วนคนที่สองชื่อเฮีย ซัน เฮียซันอายุ 25แล้ว เขาเรียนหมออยู่มหาลัยเดียวกับฉันนี้แหละ ถ้าเวลาเรียนตรงกันฉันก็จะมากับเฮียซัน แต่ถ้าไม่ตรงกัน ฉันก็จะโทรตามเพื่อนสุดหล่อสุดที่รักของฉันให้ไปรับที่บ้าน ฉันไม่ชอบขับรถเพราะขี้เกียจ แต่วันนี้ฉันมากับเฮียซันฉันเลยต้องเดินเข้าคณะมาเอง
"หวัดดีจ๊ะชะนีเพื่อนรัก"เมื่อฉันเดินมาถึง เสียงอีอตินก็เอ่ยทักทายฉัน ตัวมันเป็นผู้ชายส่วนใจน่ะมันเป็นผู้หญิง มันชอบผู้ชาย แต่ที่บ้านมันไม่ยอมรับ มันเลยเเต่งหญิงเต็มตัวไม่ได้
"หวัดดีจ๊ะ กระเทยเพื่อนรัก"ฉันเอ่ยทักอตินกลับ มันมองฉันพร้อมทำปากจิกกัด
"เห้อออ"ฉันนั่งลงแล้วถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆ
"เป็นอะไรจ๊ะ ชะนี เหนื่อยใจกับหนุ่มๆๆเหรอไง?"อตินถามฉันด้วยน้ำเสียงกวนๆ ฉันจึงเงยหน้าไปมองหน้ากระเทยเพื่อนรัก แล้วขยับหน้าเข้าไปหามัน
"พรุ่งนี้กูจะต้องไปดูตัว ว่าที่คู่หมั้น ฮืฮๆๆ"ฉันบอกอติน พร้อมกับทำท่าร้องไห้ อตินรีบข้ามฝั่งมาโอ๋ฉัน ฉันจึงอ้อนซบอกมันไป ถึงมันจะมีใจเป็นหญิง แต่ตัวมันเป็นชายหนิ แถมมันก็หล่อมากๆๆด้วย^_^
"โอ๋ๆๆๆอย่าร้องไปเลยนะ ยังไงๆผู้หญิงก็ต้องมีผัวค่ะฮ่าๆๆ"ฉันเงยหน้าออกจากอกอีอติน แล้วจับหัวมันกดไปกับโต๊ะทันทีมันกำลังเยาะเย้ยฉัน
"โอ้ยๆๆอีซนนน มึงจะฆ่ากูเหรอ อีบ้าาา"อตินร้องโวยวายขึ้นพลางเอามือทุบโต๊ะไปด้วย ฉันจึงปล่อยมือออกจากหัวมัน แล้วลงมานั่งตามเดิน
"ถ้าหล่อๆๆน่ากินๆๆกูก็จะไม่ว่าอะไรเลย…แต่นี่แต่ละคนที่ม๊ากับป๊าหามาให้กูนะ..มีแต่แก่ๆลงพุงอีกด้วย แค่คิดกูก็สยองแล้ว"ฉันบอกมันพลางทำท่าขนลุกลูบมือไปตามแขนด้วยท่ามางขยะแขยงหึย!ไม่รู้ว่าจะได้ผัวหรือได้ป๊าเพิ่มมาอีกคนกันแน่
"มึงก็หลับหูหลับตาเอาๆๆไปเหอะ "อีอตินบอกฉัน ฉันจึงหันไปมองหน้ามัน มันจึงก้มหน้าหลบตาสายตาฉันด้วยความหวาดกลัวฉัน จะกลัวอะไรแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างซนซนล่ะค่ะ
"พี่ซนซนครับ"ฉันหันไปมองตามเสียงเรียก ก็เห็นผู้ชาย ผิวขาวปากชมพูหน้าตาโคตรหล่อ อีซนซนคนนี้แพ้ผู้ชายหล่อค่ะ^_^
"ว่าไงจ๊ะ…สุดหล่อ..หืม"ฉันยิ้มหวานๆส่งไปให้น้องผู้ชายคนนั้น เขาก็ยิ้มให้ฉัน เขาใส่ช็อปสีกรม เด็กยานต์ยนต์เหรอเนี่ย ฉันยังไม่เคยคบกับเด็กยานต์ยนต์เลยนะได้ข่าวมาว่าเด็กยานต์ยนต์หล่อๆทั้งๆนั้นเลย แล้วมันก๋จริงสมคำร่ำลือจริงๆด้วย
"ผมชื่อมาร์คนะครับ…ผมเรียนวิศวะยานต์ยนต์ ปี2 ผมชอบพี่ซนซนมาตั้งแต่ผมอยู่ปี1แล้ว แต่ผมไม่กล้าจีบพี่ "เขาบอกฉันพลางก้มหน้าหลบสายตาฉัน ฉันจึงเอื้อมมือไปจับครางเขาให้เงยขึ้นมาสบตากับฉัน
บทล่าสุด
#89 บทที่ 89 ตอนที่89(THEEND)
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#88 บทที่ 88 ตอนที่88
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#87 บทที่ 87 ตอนที่87
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#86 บทที่ 86 ตอนที่86
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#85 บทที่ 85 ตอนที่85
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#84 บทที่ 84 ตอนที่84
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#83 บทที่ 83 ตอนที่83
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#82 บทที่ 82 ตอนที่82
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#81 บทที่ 81 ตอนที่81
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025#80 บทที่ 80 ตอนที่80
อัปเดตล่าสุด: 10/12/2025
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
รักระรินใจ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""













