อยู่บ้านพี่อย่านิ่งดูดาย

อยู่บ้านพี่อย่านิ่งดูดาย

เมธาวรินทร์ · กำลังอัปเดต · 47.5k คำ

829
ยอดนิยม
891
การดู
9
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เมื่อ 'โบว์ลิ่ง' จำใจต้องย้ายมาอยู่ร่วมชายคากับ 'ซี' พี่ชายข้างบ้านสายกวนที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก ความสัมพันธ์ของคนที่เจอกันทีไรเป็นต้องหาเรื่องแกล้งหาเรื่องจิกกัด จึงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความใกล้ชิดที่ทำให้อีกฝ่ายหวั่นไหวจนยากจะปฏิเสธ

บท 1

กระเป๋าเดินทางใบโตสี่ห้าใบวางเรียงกันอยู่ตรงหน้าประตูบ้าน กระเป๋าเป้สะพายหลังอีกสองใบวางซ้อนอยู่ด้านบน โบว์ลิ่งยืนถอนหายใจยาว พลางกอดอกมองผู้ใหญ่ทั้งสี่คนที่กำลังยืนยิ้มระรื่นอยู่ตรงหน้า

​"ต้องไปนานขนาดนั้นเลยเหรอแม่ สามเดือนเลยนะ" โบว์ลิ่งถาม เสียงสะบัดนิดๆ

​"ก็ทริปนี้พ่อกับแม่ปักหมุดไว้ตั้งกี่ปีแล้ว ถ้าไม่ไปตอนนี้จะให้ไปตอนไหน" แม่ของเธอหันมาตอบ ยิ้มหวานพร้อมลูบแขนลูกสาวเบาๆ

"ตั้งใจว่าจะไปตะลอนทัวร์ยุโรปให้ครบ แล้วเลยไปอเมริกาต่อ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ หรอกนะ"

​"แล้วทำไมโบว์ต้องย้ายไปนอนบ้านพี่ซีด้วยล่ะ" โบว์ลิ่งหันไปมองร่างสูงของชายหนุ่มข้างบ้านที่กำลังยืนกอดอกส่งยิ้มกวนประสาทอยู่ข้างพ่อแม่เขา "โบว์โตแล้วนะแม่ อยู่บ้านคนเดียวได้สบายมาก"

​"ไม่ได้!" พ่อของเธอพูดแทรกขึ้นมาทันควัน น้ำเสียงเด็ดขาด "แกเป็นลูกสาวคนเดียว จะให้อยู่บ้านคนเดียวสามเดือนได้ยังไง เกิดอะไรขึ้นมาใครจะช่วย พ่อกับแม่ไม่สบายใจหรอกนะ"

​"ใช่จ้ะลูก" แม่ของซีเสริมขึ้นด้วยรอยยิ้มเอ็นดู "มานอนบ้านป้าเนี่ยแหละ ลุงกับป้าฝากกุญแจไว้กับตาซีแล้ว ให้พี่เขาคอยดูแล โบว์อยากกินอะไรก็บอกพี่เขานะลูก อยู่ด้วยกันก็ช่วยกันดูแลกัน"

​"ฝากดูแลน้องด้วยนะซี" พ่อของโบว์ลิ่งหันไปกำชับชายหนุ่มข้างบ้าน

​"สบายมากครับน้า" ซียิ้มกว้าง ตอบรับด้วยน้ำเสียงฉะฉาน "ผมจะดูแล 'น้องโบว์' เป็นอย่างดีเลยครับ ไม่ต้องเป็นห่วง"

​โบว์ลิ่งแอบถลึงตาใส่ซีหนึ่งที แต่เขากลับยักคิ้วตอบกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน ยิ่งทำให้เธอรู้สึกขัดใจหนักกว่าเดิม เพราะตั้งแต่รู้จักกันมาน้อยครั้งที่เขาจะเรียกเธอดีๆ

​เมื่อถึงเวลา รถตู้มารับผู้ใหญ่สองบ้านนี้มุ่งหน้าสู่สนามบิน ทั้งสองคนยืนโบกมือลาจนรถลับสายตาไป โบว์ลิ่งยืนนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะก้มลงมองกระเป๋าเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ของตัวเอง

​"ยืนบื้ออยู่ทำไมล่ะยัยเตี้ย ลากกระเป๋าเข้าบ้านสิ" เสียงเข้มกวนๆ ของซีดังขึ้นข้างหู

​"ไม่ต้องมาสั่ง!" โบว์ลิ่งหันไปตวาดใส่ "แล้วก็เลิกเรียกยัยเตี้ยได้แล้ว บอกกี่ครั้งแล้วว่าชื่อโบว์ลิ่ง"

​"เรียกยัยเตี้ยออกจะเหมาะ ตัวเล็กแค่นี้ ทำเป็นขู่" ซีหัวเราะ ก่อนจะเดินเข้ามาดึงกระเป๋าใบใหญ่ทั้งสองใบออกจากมือเธอไปถือไว้เองอย่างง่ายดาย "เดินตามมาเร็วๆ อย่ามัวแต่ยืนทำหน้าบึ้ง แดดร้อน"

​โบว์ลิ่งทำหน้ามุ่ย มองตามหลังร่างสูงในเสื้อยืดแขนสั้นสีดำกับกางเกงวอร์มสบายๆ แม้เธอจะไม่อยากย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้เลยสักนิด เพราะรู้ดีว่าเจอกันทีไรเป็นต้องทะเลาะกันทุกที แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากเดินก้าวตามหลังเขาเข้าประตูบ้านไป

​บ้านของซีเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นทรงทันสมัย การตกแต่งเรียบง่ายและเป็นระเบียบ ซียกกระเป๋าใบใหญ่ของเธอขึ้นไปบนชั้นสอง แล้วหยุดอยู่หน้าห้องนอนฝั่งตรงข้ามกับห้องของเขา

​"ห้องนี้แหละ" ซีผลักประตูเปิดออก "แม่ฉันให้คนมาทำความสะอาดไว้ให้แล้ว ผ้าเช็ดตัว ผ้าปูที่นอนเปลี่ยนใหม่หมด อยากได้อะไรเพิ่มก็บอก"

​โบว์ลิ่งเดินเข้าไปสำรวจภายในห้อง ห้องนอนกว้างขวางมีเตียงนอนขนาดใหญ่ โต๊ะแต่งหน้า และตู้เสื้อผ้าพร้อมสรรพ แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้ห้องดูโปร่งสบาย

​"โอเค ขอบคุณ" โบว์ลิ่งตอบเสียงเรียบ นั่งลงบนขอบเตียง "หมดหน้าที่แล้ว ก็ออกไปสิ จะจัดของ"

​"ไล่จังเลยนะ" ซียืนพิงขอบประตู กอดอกมองเธอ "ย้ายมาวันแรก ไม่คิดจะพูดจาดีๆ กับเจ้าของบ้านหน่อยเหรอ"

​"คุยดีๆ กับคนที่เจอกันทีไรก็คอยแต่จะกวนบาทาน่ะเหรอ เหอะ ไม่มีทาง" โบว์ลิ่งสะบัดหน้าหนี

​"ปากดีเหมือนเดิม" ซียิ้มมุมปาก เดินขยับเข้ามาหยุดอยู่ข้างเตียง โน้มตัวลงมาหาเล็กน้อย

"หัดทำตัวตัวให้มันดีๆ หน่อย อยู่ที่นี่ไม่มีใครคอยเข้าข้างเธอหรอกนะยัยนมเล็ก"

​โบว์ลิ่งหน้าหงิกขึ้นมาทันที เธอเชิดหน้าสบตาเขา "คิดว่าฉันกลัวหรือไง? แล้วอีกอย่างนะ... ฉันไม่ได้นมเล็กขนาดนั้นนะยะ!"

​ซีชะงักไปนิด ยักคิ้วยิ้มกวนๆ พลางกวาดสายตามองต่ำลง "จริงเหรอ? ไหนเอามาดูดิ๊"

​โบว์ลิ่งหน้าแดงแก้มร้อนฉ่าขึ้นมาทันควัน เธอรีบยกหมอนบนเตียงฟาดใส่ร่างสูงเต็มแรง "ไอ้ทะลึ่ง! ออกไปเลยนะ!"

​"เฮ้ยๆ ฟาดมาได้ เจ็บนะเนี่ย" ซีหัวเราะร่า ยกมือขึ้นรับหมอนไว้ได้สบายๆ ก่อนจะยอมถอยหลังก้าวออกไปยืนตรงขอบประตูด้วยรอยยิ้ม

"เออๆ ออกก็ได้ ทำเป็นโมโหกลบเกลื่อน จัดของเสร็จแล้วก็ลงไปข้างล่างด้วยล่ะ จะสั่งข้าวมาให้กิน"

​"ไม่ต้องมายุ่ง! ออกไปแล้วปิดประตูด้วย!" โบว์ลิ่งตะโกนไล่หลังเสียงดัง

​ซียิ้มขำ ยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้านก่อนจะยอมปิดประตูห้องให้ตามคำสั่ง เสียงประตูปิดลง ขณะที่คนข้างในได้แต่นั่งหน้าแดงก่ำ กอดหมอนแน่น แล้วถลึงตาใส่ประตูอย่างคาดโทษ

ซีเดินกลับลงมาที่ชั้นล่างแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาว รอยยิ้มยังคงติดอยู่ที่ใบหน้าหล่อ เขายกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองเบาๆ พลางนึกถึงใบหน้ามุ่ยอย่างกับกระต่ายและแก้มที่แดงระเรื่อของคนตัวเล็กที่เพิ่งฟาดหมอนใส่เขาเมื่อกี้

ปากบอกว่าไม่อยากมาอยู่ด้วย แต่เวลาโวยวายใส่เขาทีไร มันกลับดูน่ารักจนเขาอดใจแกล้งไม่ได้สักที

ซีสลัดความคิดในหัวออก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วตั้งหน้าตั้งตาเลือกเมนูของโปรดที่โบว์ลิ่งชอบกิน... อย่างน้อยๆ วันแรกที่ย้ายมา ก็ไม่อยากให้ยัยตัวดีต้องนอนหิวไส้กิ่วอยู่ในห้องหรอก

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

801.7k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
สูตรรักศาสตราจารย์

สูตรรักศาสตราจารย์

124.9k การดู · เสร็จสิ้น · oiloiloil253
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ

"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"

"อื้อ แกรู้จักหรือ"

"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"

"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"

"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"

"ฉิบหายล่ะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
รักซึมร้าย NC 25++

รักซึมร้าย NC 25++

416.4k การดู · เสร็จสิ้น · เอลยา
ร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในลิฟต์หลังจากได้ยินเสียงเอ็ดตะโรลั่นมาในโทรศัพท์ เจ้าของเสียงกำลังอารมณ์บ่จอยเป็นอย่างยิ่งอยู่ในห้องพักส่วนตัวชั้นยี่สิบของโรงแรมห้าดาวที่ตนเป็นเจ้าของ

ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

451.5k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

3.7k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

617.8k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

829k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

1m การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

622.2k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

746 การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
กู้ฉางเฟิง จอมยุทธ์หนุ่มผู้รักสุราและอิสรภาพ มีฝีมือสูงส่งแต่ไม่สนใจชื่อเสียงหรือตำแหน่ง จนกระทั่งได้พบกับไป๋รั่วหลี แม่นางกระบี่ผู้เย็นชา วาจาคมกริบ และไม่ยอมให้บุรุษคนใดเข้ามาก้าวก่ายชีวิต

คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก

ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง

ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด

เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

297.8k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เกลียดรัก

เกลียดรัก

556.3k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย