Pieśń serca

Pieśń serca

DizzyIzzyN · เสร็จสิ้น · 292.7k คำ

716
ยอดนิยม
3.2m
การดู
135k
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

Na ekranie LCD w arenie wyświetlono zdjęcia siedmiu wojowników z Klasy Alfa. Tam byłam ja, z moim nowym imieniem.
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach wyraz zazdrosnej furii. Następnie spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, którzy patrzyli na moje zdjęcie z takim gniewem, że gdyby spojrzenia mogły podpalać, wszystko by się spaliło.
Uśmiechnęłam się do nich złośliwie, a potem odwróciłam się, by stanąć twarzą w twarz z moim przeciwnikiem, wszystko inne przestało istnieć poza tym, co było tutaj na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc tylko w topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- Do walki, do udowodnienia, i do tego, by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.
Ta książka „Heartsong” zawiera dwie książki „Wilczy Śpiew Serca” i „Czarodziejski Śpiew Serca”
Tylko dla dorosłych: Zawiera dojrzały język, seks, przemoc i nadużycia

บท 1

Pierwszą rzeczą, którą słyszę po przebudzeniu, jest skrzeczenie mojego budzika. Nienawidziłam tego budzika. Naprawdę powinnam kupić radio-budzik, cokolwiek jest lepsze niż budzik, który sprawia, że myślę o frytkownicach w pracy.

Bogini, nienawidziłam pracy w fast foodzie, ale fast food to jedyne, co mogę znaleźć w odległości trzydziestu minut pieszo od domu. Zazwyczaj udaje mi się skrócić dojazd do piętnastu minut, jadąc na rowerze. Nie mam samochodu, jak moja starsza siostra. Ona już rozbiła dwa samochody i teraz ma trzeci. Moi rodzice ją rozpieszczają. Nienawidzę, że traktują nas tak różnie.

Niestety dla mnie, jestem naprawdę dzieckiem zarówno mojej matki, jak i ojca. Nawet to testowałam. Zrobiłam to, ponieważ nie wyglądałam ani trochę jak oni. Urodziłam się z fioletowymi, prawie indygo oczami. Miałam czarne włosy tak ciemne, że gdy pada na nie światło, pojawia się niebieski odcień. Moja skóra miała oliwkowy, miedziany ton.

Jestem Alora. Wilki z mojego klanu, od wielu pokoleń, rodzą się blade, z blond włosami i niebieskimi oczami. Oba klany moich rodziców celowo wyeliminowały wszelkie ciemne cechy.

Ale musiał być ktoś, z jednej strony lub drugiej, kto przekazał geny dla mojego koloru. Test DNA, który zrobiłam, wykazał, że jestem spokrewniona z jednym z siedmiu oryginalnych wilkołaczych rodów naszej paczki.

Wyglądam jak mój przodek, Luna Heartsong, kolor i wszystko. Mówi się, że Bogini Księżyca pobłogosławiła jej ród mocą i niesamowitymi głosami. Pieśń Heartsong pochodzi z serca, jak sugeruje nazwisko, a podczas śpiewania mogą wpływać na emocje słuchających.

Przeznaczony partner Heartsong mógł stworzyć głębsze, duszno-wiążące połączenie, gdy mate śpiewali razem z mocą. Powstawała bardzo silna i magiczna więź, która wiązała partnerów przez reinkarnację, zgodnie ze starymi legendami.

Na początku rozmawiałam o zrobieniu testu DNA tylko z Alfą. Myślał, że to dobry pomysł, więc to on go zatwierdził. Po wynikach pokazał mi obraz, który miał Alfy Luny Heartsong. Tak dowiedziałam się, że wyglądam prawie dokładnie jak ona.

Poprosiłam mojego Alfę, aby utrzymał wyniki w tajemnicy przed moimi rodzicami. Powodem, dla którego poprosiłam go o to wtedy, było to, że bałam się, co moja rodzina zrobiłaby ze mną, gdyby wiedzieli, że mam tę wiedzę. Wiedziałam, że nie chcieliby, aby to stało się publiczne, ponieważ po pierwszym Alfie, kolorowanie Luny Heartsong było błędne. To była głupota w najwyższym stopniu, jeśli mnie zapytacie. Użyłam testu na swoją korzyść, jako narzędzia potrzebnego do ucieczki.

Każde parowanie poza rodami Frost i Northmountain było "Ściśle zabronione" od pokoleń. Nie brudzisz koloru skóry i włosów. Musisz to wyeliminować, albo zasadniczo zostajesz wyrzucony z tych klanów, stając się wilkiem bez paczki. Albo musisz mieć nadzieję, że wybrany partner ma własny klan, który chętnie cię przyjmie.

Kiedyś bałam się dnia, kiedy mnie wyrzucą. Jednak, gdy dorastałam, coraz mniej bałam się odejścia, desperacko pragnąc tego po ukończeniu szkoły. Trzymano mnie od rozpoczęcia szkoły do wieku sześciu lat. Następnie zostałam wstrzymana w pierwszym roku szkolnym na prośbę moich rodziców.

Nie chcieli, żebyśmy byli w klasie tak blisko siebie, nie chcieli, żeby nasza relacja była zbyt zauważona. To nic nie pomogło, ponieważ ona sama została wstrzymana dwa lata. To powód, dla którego nadal muszę cierpieć w szkole. Sarah i, dziwnie, jej trzy najlepsze przyjaciółki, nadal są w szkole ze mną.

Więc, podczas gdy mam osiemnaście lat i nadal jestem w liceum, mogłam już zdać, ukończyć szkołę, pójść na studia i uczęszczać na pełen etat bez konieczności uczęszczania na zajęcia w liceum. Szkoła naciskała, aby przyspieszyć moją edukację, ale moi rodzice nie pozwolili mi na tak szybki awans. Moi rodzice powiedzieli dyrektorowi, kiedy pierwszy raz zostali zapytani, że martwią się, że nie będę wiedziała, jak funkcjonować na studiach w tak młodym wieku, nie chcieli, aby mnie wykorzystano, ani aby oczekiwano ode mnie zbyt wiele.

Tak naprawdę, chodziło o to, że nie chcieli, żebym przewyższyła moją starszą siostrę, ani miała środki do ucieczki od nich. To doprowadziło do tego, że dyrektor, nadzorca i prawie wszyscy moi nauczyciele zdali sobie sprawę, że moi rodzice mnie powstrzymują, i muszą obejść ich, aby dać mi edukację, której nie tylko chciałam, ale zasługiwałam.

To wszystko oznaczało, że chociaż mogłam ukończyć szkołę średnią już w dziewiątej klasie, moi rodzice na to nie pozwolili. Wciąż uczęszczałam na zajęcia na uczelni, ale były one traktowane jako zajęcia dla uczennicy szkoły średniej. Odbywały się na lokalnym uniwersytecie wilkołaków. Po lekcjach w szkole średniej byłam tam dowożona, aby wyglądało, że nadal muszę uczęszczać do szkoły średniej. Uniwersytet był zadowolony, że ma tak bystrą młodą studentkę, która była na dobrej drodze do ukończenia szkoły średniej i uzyskania doktoratu jednocześnie.

Będę praktycznie podwójnym absolwentem, ale mi to nie przeszkadza. Byłam wdzięczna za możliwość zdobycia wykształcenia. Moi rodzice nie wiedzieli o wszystkich staraniach szkoły i Alfy, aby pomóc mi zdobyć dyplomy. Myśleli, że moje dojazdy na kampus uczelni społecznej były na zajęcia wyrównawcze, a mój czas w laboratorium był wymagany przez szkołę średnią, aby zdać. Moja siostra nie przejmowała się tym wszystkim. Była nieświadoma, co było dobrą rzeczą.

Programy doktoranckie, które realizowałam, miały trwać osiem lat każdy. Udało mi się ukończyć wszystkie trzy programy w zaledwie cztery lata, uczęszczając jednocześnie do szkoły średniej i pracując. Staż odbywałam trzy dni w tygodniu w laboratorium, którego już nie potrzebowałam na zaliczenie. Zdobyłam wszystkie wymagane godziny na licencję i dyplomy, ale laboratorium było moją odskocznią. Praca w fast foodzie zajmowała tylko dwadzieścia godzin tygodniowo, co wystarczało na mały budżet na zakupy i opłacenie telefonu komórkowego. Gdybym zarabiała więcej, zwróciłabym uwagę rodziców i Sarah, a to było ostatnie, czego teraz chciałam.

Mam metr siedemdziesiąt pięć wzrostu, potrójny biust D, długą, szczupłą, umięśnioną talię, szerokie, kształtne biodra i duży, ale jędrny, okrągły tyłek. Moje nogi są długie i umięśnione, a ramiona także umięśnione i muskularne. Skóra, nadal mająca oliwkowy odcień, z jakim się urodziłam, była gładka, bez skaz. Niezależnie od tego, ile razy byłam bita przez rodzinę, moja skóra odmawiała pozostawienia blizn, ukrywając je wewnątrz mojego serca i duszy.

Moje włosy sięgają do bioder w delikatnych falach. Zwykle zaplatałam je w warkocz, aby trzymać je z dala od twarzy, zazwyczaj wiążąc warkocz w kok, aby nie przeszkadzał w laboratorium lub przy frytkownicach w fast foodzie, gdzie pracuję. W przeciwnym razie zazwyczaj zostawiałam je rozpuszczone, żeby ukrywać twarz. Moje oczy są duże i migdałowate, uniesione na zewnętrznych kącikach. Fioletowe, srebrzysto-obrzeżone oczy są otoczone długimi, gęstymi, czarnymi rzęsami. Mam lekko mały nos, którego czubek jest nieco uniesiony. Moje usta są pełne i lekko wydęte, naturalnie czerwone.

Byłam silna i umięśniona, ponieważ każdy wilkołak w Stadzie musiał trenować. Alfa kazał mi trenować z Elitarnymi Mistrzami Trenerów Stada, aby ukryć przed moją rodziną, jak bardzo byłam lepsza w treningu niż moja siostra, obawiając się, co mogliby mi zrobić. Trenowałam w innym budynku niż moja siostra i wszyscy inni wilkołacy w mojej klasie, aż do tego roku.

Jej grupa nadal trenowała w innym budynku, przeznaczonym dla seniorów. Byli to rezerwowi wojownicy, którzy mieli zostać ze stadem i ukrywać się w schronach. Mieli chronić tych wewnątrz, ponieważ nie mieli wystarczającej siły, aby być pierwszą, drugą, a nawet trzecią linią obrony. Teraz byłam z seniorami na poziomie klasy Alfa i trenowaliśmy w naszym własnym budynku. Mój ojciec był byłym kandydatem na Betę, a moja mama była córką Alfy i Bety. Oboje byli pod złudzeniem, że ich najstarsza córka była na poziomie treningu Beta. Och, jakie kłamstwa opowiadała im Sarah.

Oszczędzałam całą swoją wyjątkowość na czas po ukończeniu szkoły. Przyjaciele mojej siostry i większość naszych kolegów z liceum myśleli, że jestem tylko kujonką wilkołaczką i pracownicą fast foodu na wrotkach, która przynosi im jedzenie. Inni wierzyli w plotki, które rozprzestrzeniała moja siostra i jej przyjaciele. Tylko dorośli, którzy mi pomagali, dali mi znać, jak bardzo jestem wyjątkowa. Cóż, mówią, że jestem wyjątkowa, ale jak mogę być, skoro moja własna krew mnie nienawidzi, bo nie jestem blada? Nie mam prawie białych blond włosów, moje oczy nie są niebieskie. Nie mam nawet małej, szczupłej i smukłej sylwetki, jak reszta kobiet w moim klanie.

Przy nich czułam się gruba, za duża i za ciemna, chociaż obiektywnie wiedziałam, że nie jestem gruba i że bycie ciemnym nie jest złe. Trenowałam za ciężko, żeby mieć choćby gram tłuszczu. Mój trening był kolejnym narzędziem, którego używałam, aby uciec od mojej rodziny. To dobrze, że wilkołaki potrzebują tylko około czterech godzin snu na dobę. W przeciwnym razie nigdy nie ukończyłabym całego swojego wykształcenia i pracy. Poza tym, spanie było tylko dla tych, którzy czuli się bezpiecznie w swoim domu…

A ja nigdy nie czułam się tu bezpieczna.

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

471.2k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ลิขิตรักนายสุดหื่น

ลิขิตรักนายสุดหื่น

161.7k การดู · กำลังอัปเดต · รินธารา
เมื่อเธอโดนนอกใจจากคนที่รัก จึงหนีไปเริ่มต้อนชีวิตใหม่ที่ดูไบ และเธอก็ได้เจอกับหนุ่มอาหรับสุดแซ่บ ที่มายั่วยวนหลอกล่อให้เธอมีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับเขา และเขายังต้องการให้เธอท้องลูกของเขาอีก....

เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

208.2k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

172.3k การดู · กำลังอัปเดต · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

139.5k การดู · กำลังอัปเดต · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

289.9k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

186.5k การดู · กำลังอัปเดต · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย

3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย

87k การดู · เสร็จสิ้น · Sadistic_X
พ่อของ ‘ถังหูลู่’ แต่งงานใหม่ นั่นทำให้เธอได้สนิทชิดเชื้อกับ ‘พี่ชายฝาแฝด’ ต่างสายเลือดของเธอมากยิ่งขึ้น จนกระทั่งความสัมพันธ์นี้กลายเป็นร้อนเร่าอย่างน่าเหลือเชื่อ...
เมียขัดดอก

เมียขัดดอก

56.5k การดู · เสร็จสิ้น · ชะนีติดมันส์
เพราะชีวิตของเธอเหลือแค่แม่เพียงคนเดียวเธอจะไม่ยอมปล่อยให้ท่านจากไป ไม่ว่าจะวิธีไหนเธอก็จะช่วยท่านให้ได้ แต่การที่จะช่วยแม่ให้รอดชีวิตมันคือการทำผิดกฎหมายเพราะแม่ต้องผ่าตัดเปลี่ยนอวัยวะในร่างกาย และถ้าซื้อขายมันเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมายอยู่แล้ว
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย

BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย

54.5k การดู · เสร็จสิ้น · Piggy.g
เรื่องราวของ "เดรค" และ "ลันตา" ที่คนหนึ่งกลับมาเพื่อจบเรื่องราวและแก้ไขแต่อีกคนเริ่มต้นที่จะแก้แคน
เพลิงเขมราช

เพลิงเขมราช

9k การดู · กำลังอัปเดต · ลัลน์
เพราะชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต
เธอจึงไม่มีสิทธิ์อ้อนวอน

.​ . .

ใครต่อใครต่างกล่าวหาว่า ‘อมายา’ เป็นฆาตกร
ที่ฆ่าลูกเมียของ ‘เขมราช’ อย่างเลือดเย็น

นั่นก็เพราะมีหลักฐานมัดตัว แต่ทว่าเธอ ‘ไม่ได้ทำ’
กระนั้นใครเล่าจะเชื่อ
โดยเฉพาะเขา... ชายผู้กุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวง

ความแค้นของเขาคอยตามหลอกหลอน
หลับตายังฝันเห็น ตื่นมาก็ยังรู้สึก...
มันทรมานเหมือนตายทั้งเป็น
แต่เพลิงแค้นไม่มีวันมอดลง
จนกว่าเธอจะได้ชดใช้อย่างสาสม

แม้ในวันเธอกำลังจะให้กำเนิด 'ลูกของเขา'
เขมราชกลับย้ำแผลใจให้ลึกลง เพราะเขาต้องการแค่ลูก
ส่วนเธอนั้นไม่มีความหมาย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่รอเวลากำจัดทิ้ง...

.​ . .

พระเอกร้าย และนางเอกก็ร้ายพอ ๆ กัน
ใครเป็นความดันค่อย ๆ อ่าน ค่อย ๆ ซึมซับนะคะ
เนื้อหาทั้งหมด 57 บท (ไม่รวมบทพิเศษ 4 บท ถ้ารวมก็ 61 บท)
เนื้อหามีประเด็นเสียดสี ท่านใดอ่อนไหวง่ายโปรดใช้วิจารณญาณ
คุณฟอร์บส์

คุณฟอร์บส์

5k การดู · เสร็จสิ้น · Mary D. Sant
"ก้มลงสิ ฉันอยากเห็นก้นเธอตอนที่ฉันกำลังเอาเธอ"

โอ้พระเจ้า! คำพูดของเขาทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นและหงุดหงิดในเวลาเดียวกัน แม้แต่ตอนนี้ เขาก็ยังเป็นคนเดิมที่หยิ่งยโสและชอบบงการทุกอย่างตามใจตัวเอง

"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย?" ฉันถาม ขณะที่รู้สึกว่าขาของฉันเริ่มอ่อนแรง

"ขอโทษนะถ้าฉันทำให้เธอคิดว่าเธอมีทางเลือก" เขาพูดก่อนจะคว้าผมของฉันแล้วดันตัวฉันลง บังคับให้ฉันก้มลงและวางมือบนโต๊ะทำงานของเขา

โอ้ พระเจ้า มันทำให้ฉันยิ้ม และทำให้ฉันยิ่งเปียกชุ่ม บรายซ์ ฟอร์บส์ ดุเดือดกว่าที่ฉันเคยจินตนาการไว้มาก



แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง สามารถใช้คำพ้องความหมายทุกคำในพจนานุกรมเพื่ออธิบายเจ้านายจอมโหดของเธอ และมันก็ยังไม่เพียงพอ บรายซ์ ฟอร์บส์ เป็นตัวอย่างของความโหดร้าย แต่โชคร้ายที่เขาก็เป็นตัวอย่างของความปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้เช่นกัน

ในขณะที่ความตึงเครียดระหว่างแอนน์และบรายซ์ถึงจุดที่ควบคุมไม่ได้ แอนนาลีสต้องต่อสู้เพื่อไม่ให้ยอมแพ้ต่อสิ่งยั่วยวน และต้องตัดสินใจอย่างยากลำบาก ระหว่างการตามความทะเยอทะยานในอาชีพของเธอหรือยอมแพ้ต่อความปรารถนาลึกๆ ของเธอ เพราะเส้นแบ่งระหว่างสำนักงานและห้องนอนกำลังจะหายไปอย่างสิ้นเชิง

บรายซ์ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อให้เธอออกไปจากความคิดของเขา แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง เคยเป็นแค่เด็กสาวที่ทำงานกับพ่อของเขา และเป็นที่รักของครอบครัวเขา แต่โชคร้ายสำหรับบรายซ์ เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ขาดไม่ได้และยั่วยวนที่สามารถทำให้เขาคลั่งได้ บรายซ์ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถห้ามมือของเขาไม่ให้แตะต้องเธอได้นานแค่ไหน

ในเกมที่อันตราย ที่ธุรกิจและความสุขต้องห้ามมาบรรจบกัน แอนน์และบรายซ์ต้องเผชิญกับเส้นแบ่งที่บางเบาระหว่างเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ที่ทุกสายตาที่แลกเปลี่ยน ทุกการยั่วยุ เป็นคำเชิญให้สำรวจดินแดนที่อันตรายและไม่รู้จัก