บทนำ
“ทำไมเหรอคะท่านรอง เกิดเสียดายเหรอ”
“ทำไมฉันต้องเสียดาย หาได้ดีกว่านี้เยอะ”
“ก็ดีค่ะ ตอนนี้สวยแล้วเหลือก็แค่หาผัว... ขออนุญาตตัดท่านรองออกจากตัวเลือกนะคะ”
“นะ...นี่เธอ!”
บท 1
โรงเรียน...
"กมลกานต์ ไหนลองออกมาเขียนโจทย์บนกระดานให้ครูดูหน่อยสิ"
คุณครูในชั้นเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6/1 ตะโกนเรียกตัวจี๊ดที่กำลังตั้งใจเรียนอยู่ เธอเป็นเด็กที่เรียนเก่งที่สุดในห้อง คะแนนสอบทุกครั้งแทบจะเต็มตลอดทุกวิชา ความเพอร์เฟคของเธอนั้นใครๆ ก็ต่างอิจฉา ยกเว้นรูปลักษณ์ภายนอก ไม่รู้อะไรดลใจทำให้หญิงสาวแต่งตัวเป็นมนุษย์ป้า สวมแว่นตาหนาเตอะ กระโปรงนักเรียนยาวแทบถึงข้อเท้า เสื้อนักเรียนตัวใหญ่โคร่งมองยังไงก็ดูเป็นสาวเฉิ่มในสายตาของผู้คน
แต่ทว่าเธอเองไม่เคยจะแคร์คำพูดคน ด้วยความที่เป็นนักเรียนที่เก่งที่สุดในโรงเรียน เป็นความภูมิใจของคุณครูทุกคน ไม่ว่าจะแข่งขันอะไรเธอก็จะได้รางวัลชนะเลิศตลอด ล่าสุดหญิงสาวสอบติดคณะแพทย์ศาสตร์ โรงเรียนถึงกับขึ้นป้ายด้านหน้าโรงเรียนเพื่อแสดงความยินดีแก่หญิงสาวด้วยความภาคภูมิใจในตัวของนักเรียน
"ได้ค่ะคุณครู"
ตัวจี๊ดเดินลุกออกจากโต๊ะลงมายังกระดานหน้าห้อง หญิงสาวหยิบปากกาไวท์บอร์ดขึ้นมา จากนั้นก็เปิดฝา และก็เริ่มทำโจทย์คณิตศาสตร์ที่อยู่บนกระดานด้วยความง่ายดาย เพื่อนๆ ในห้องทุกคนอ้าปากค้างมองอย่างนิ่งอึ้ง โจทย์พวกนี้คนปกติใช้เวลาในการคิดคำตอบนานเกือบสิบนาที แต่พอเป็นนักเรียนดีเด่นของโรงเรียน กลายเป็นว่าสามารถหยิบปากกาทำได้เลย โดยใช้เวลาไม่เกินหนึ่งนาที
"ถูกไหมคะคุณครู"
"แน่นอนอยู่แล้วจ้ะ สำหรับกมลกานต์ไม่เคยทำให้ครูผิดหวังอยู่แล้ว เอาล่ะทุกคนวันนี้พอแค่นี้จ้ะ การบ้านที่คุณครูให้ส่งอาทิตย์หน้านะ แล้วก็วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ขอให้ทุกคนมีความรักที่ดีนะ"
"เช่นกันค่ะคุณครู"
ทุกคนอวยพรกลับหาคุณครู จากนั้นก็ลุกขึ้นใช้สติ๊กเกอร์รูปหัวใจติดให้คุณครูคนละดวงที่เสื้อด้านหน้า ท่านเองก็ใจดียอมรับหัวใจดวงน้อยๆ ของเด็กๆ และหนึ่งในนั้นที่อินกับเทศกาลวันวาเลนไทน์ ก็คือตัวจี๊ด วันนี้เธอเตรียมของขวัญสุดพิเศษมาให้ผู้ชายที่ชอบ ทุกปีเธอก็ให้เขาเป็นเรื่องปกติ แต่ทว่าไม่เคยมีปีไหนที่เธอจะได้รับคำตอบที่พึงพอใจเลยสักครั้ง
"ตัวจี๊ดแกจะไปห้อง 6/5 หรือเปล่า ฉันว่าจะเอาดอกไม้ไปให้ธเนศ แกจะไปด้วยไหมปกติแกให้ธนัสทุกปีนี้"
"อืม... ไปสิ ฉันทำช็อกโกแลตเองด้วยนะ ไม่รู้ว่าเขาจะชอบหรือเปล่า"
"งั้นรออะไรล่ะไปสิ"
ทั้งสองคนหยิบของขวัญสุดพิเศษที่ตัวเองเตรียมมาวิ่งออกไปนอกห้อง มองหานักเรียนชั้นม. 6/5 ซึ่งตอนนี้น่าจะอยู่ในเวลาพัก และก็แน่นอนว่าเขายังอยู่โต๊ะประจำอย่างเช่นปกติ ตัวจี๊ดถือกล่องของขวัญเอาไว้แน่นทำใจกล้าเดินเข้าไปหาเขา ก่อนจะส่งกล่องของขวัญไปให้
"ไอ้ธนัส ว่าที่คุณหมอเอาช็อกโกแลตมาให้มึงแน่เลยว่ะ"
"กูก็เห็นให้ทุกปีนี่ ทำไมมึงไม่ใจอ่อนสักทีวะ นี่ถ้าตัวจี๊ดเอามาให้กูนะรับรักไปละ เก่งขนาดนี้มึงจะไปหาได้จากไหนอีก มีแฟนเป็นหมอเลยนะเว้ย"
"นั่นสิ มึงจะเล่นตัวทำเหี้ยอะไร ผู้หญิงสวยๆ ดีๆแบบนั้นมึงจะไปหาไหนอีก"
แก๊งเพื่อนของเขาเริ่มบ่นเพื่อนรักที่ชอบเล่นตัว โดยเฉพาะกับตัวจี๊ดที่เธอมาบอกรักเพื่อนเขาตั้งแต่ม.4 จนถึงตอนนี้ก็เรียนอยู่ม. 6 แล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าจะรับรักเลย
"ไม่เอาอ่ะ อีกอย่างมึงมองยังไงสวย"
"ไม่สวยตรงไหน มึงลองจับไปถอดแว่น แกะผมเปียออกแต่งตัวสวยๆ ดูดิ"
"ไม่เอาไม่ชอบผู้หญิงเฉิ่ม มึงดูยัยนั่นทำตัวสิ มนุษย์ป้าเรียกยายแล้วมั้ง คือกูไม่เข้าใจเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เองใส่แว่นหนาเตอะขนาดนั้น แต่งตัวก็เชยมาก กูเนี่ยทายาทเจ้าของช่อง 88 แฟชั่นขนาดไหนมึงจะให้กูมีแฟนเป็นมนุษย์ป้าหรือไง"
เขาบ่นออกมาแต่สายตายังจ้องมองผู้หญิงที่เดินเข้ามาไม่หยุด เมื่อเธอเดินมายืนอยู่ที่หน้าโต๊ะ หญิงสาวก็ส่งกล่องของขวัญมาให้เขาตรงหน้า
"ธนัสเรามีของขวัญวันวาเลนไทน์มาให้ด้วย"
"อืม... ขอบใจ วางไว้ตรงนั้นแหละ"
"ตัวเองจะไม่แกะหน่อยเหรอ เราตั้งใจทำมากเลยนะ เมื่อคืนนอนตั้งเกือบตี 1 เพราะว่านั่งทำของขวัญให้ตัวเอง"
"ฉันก็ไม่ได้สั่งให้เธอทำสักหน่อย"
ชายหนุ่มบ่นออกมา ก่อนจะหยิบกล่องของขวัญมาแกะดู และก็เป็นช็อคโกแลตที่ดูเหมือนจะเป็นใบหน้าของเขา และก็มีอยู่หลายชิ้น
"โห... ทำเหมือนมาก นอกจากจะเรียนเก่งแล้วยังมีศิลปะในตัวเองอีก เธอจะเพอร์เฟคเกินไปแล้วนะตัวจี๊ด"
"ไม่หรอกเราแค่ตั้งใจเฉยๆ ธนัสลองชิมดูสิเราตั้งใจทำให้นายนะ"
"ฉันต้องรู้สึกยังไงเนี่ย กินช็อกโกแลตหน้าตัวเอง"
เขาถอนหายใจออกมา ก่อนจะแกะช็อกโกแลตลองชิม ซึ่งเป็นรสชาติที่อร่อยไม่หวานมาก จึงทำให้เขาสามารถกินได้ ธนัสเคี้ยวแก้มตุ่ยซึ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกดีเป็นอย่างมากที่เขายอมกินช็อกโกแลตที่เธอทำให้
"เรารู้ว่าธนัสไม่ชอบกินของหวาน ก็เลยทำแบบหวานน้อยแบบน้อยมากๆ มาให้ กินให้อร่อยนะเราไปเรียนก่อน"
"เดี๋ยวสิ... ทำไมปีนี้ไม่บอกรักอ่ะ"
ชายหนุ่มรู้สึกแปลก ที่ปีนี้หญิงสาวไม่มาสารภาพรักเหมือนเช่นเคย และเมื่อเพื่อนๆ ของเขาได้ยิน ก็รีบเลยแซวไม่หยุด จนเขาต้องหันไปทำสายตาดุใส่
"โหย... จำได้ด้วยวะว่าตัวจี๊ดสารภาพรักทุกปี"
"จริงด้วย แล้วบอกว่าไม่รักไม่ชอบไม่สนใจ"
"หุบปากเลยพวกมึงน่ะ กูไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นสักหน่อย ก็แค่รู้สึกแปลกใจ เพราะปกติจะต้องมาสารภาพรักเพื่อให้กูปฏิเสธ"
และเมื่อได้ยินคำพูดนั้น หญิงสาวก็มีสีหน้าที่สลดลงเล็กน้อย แต่ไม่เป็นไรหรอก ปีนี้เธอจะไม่บอกรักเขาเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น การที่ต้องรับฟังผู้ชายที่ชอบ พร่ำบอกเสมอว่าไม่ได้คิดอะไร มันทำให้เธอรู้สึกเจ็บ และต้องทำความคุ้นชินกับมันอยู่นาน สถานการณ์ก็วนกลับมาในทุกปี เธอจะต้องฟังความเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า และคนฉลาดแบบเธอคิดว่า การที่เราเลือกที่จะทำหูทวนลม มันมีความสุขมากกว่า
"ไอ้เหี้ยนี่ปากเสียอีกแล้ว ทุกปีเลยนะมึง"
"ไม่เป็นไรหรอกปีนี้เราไม่อยากฟังคำปฏิเสธ เอาเป็นว่าธนัสชอบช็อกโกแลตที่เราทำให้ก็ดีแล้ว กินให้หมดเลยนะ ถ้าทุกคนอยากกินก็กินได้เลยนะเราทำมาเยอะมากๆ"
พูดจบหญิงสาวก็ยิ้มให้ทุกคนก่อนจะรีบวิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที ธนัสที่ได้ยินเธอเอ่ยชวนเพื่อนของเขา ให้มากินช็อกโกแลตตรงหน้า ก็รีบเก็บใส่กล่องตามเดิม จากนั้นก็ยัดใส่กระเป๋าไว้ รีบร้องทักท้วง
"มึงจะรีบเก็บทำไมเนี่ย"
"นั่นสิพวกกูยังไม่ได้กินเลยนะ"
"ไม่ต้องกิน ไอ้พวกเหี้ยปากเสีย"
"อ้าว..."
บทล่าสุด
#63 บทที่ 63 ตอนพิเศษ 3
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#62 บทที่ 62 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#61 บทที่ 61 ตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#60 บทที่ 60 บทที่ 59 สองแฝดสุดหล่อจบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#59 บทที่ 59 บทที่ 58 ชีวิตครอบครัว
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#58 บทที่ 58 บทที่ 57 ชื่อของต้าวแฝด
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#57 บทที่ 57 บทที่ 56 ต้าวแฝด
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#56 บทที่ 56 บทที่ 55 อาการแปลก ๆ
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#55 บทที่ 55 บทที่ 53 อนาคตของเราสองคน
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025#54 บทที่ 54 บทที่ 53 ไลฟ์สดแถลงข่าว
อัปเดตล่าสุด: 11/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
เสน่หาเลขาของมาเฟีย
นักรบ & จอมใจ
เขา…เหมือนกับคนที่มีอะไรอยู่ในใจตลอดเวลา
เธอ…เด็กสาวที่ไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรคในชีวิต
“ช่วยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไปเถอะค่ะท่านประธาน ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกันนะคะ”
อยู่ดีๆ วันหนึ่งเธอก็ดันไปมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับท่านประธานหน้านิ่งสุดแสนจะเย็นชาที่ทำตัวไม่สนโลกอยู่ตลอดเวลาที่เธอทำงานด้วยมาตลอดระยะเวลาสองปี













