บทนำ
Genre & Style: Contemporary romance/relationship fiction with suggestive elements
Cultural Elements: Chinese domestic setting, relationship dynamics
Narrative Structure: Short, suggestive paragraph format building tension
Thai Translation
คู่สามีภรรยาห้องข้างๆ ไม่เคยสงบเสงี่ยมสักคืน
เจียงหยางรู้สึกคันยุบยิบในใจจนทนไม่ไหว
แต่สามีของเธอกลับขี้อายเสียเหลือเกิน ทุกครั้งจึงไม่เคยได้ปลดปล่อยอย่างเต็มที่
จนกระทั่งวันหนึ่ง คู่สามีภรรยาห้องข้างๆ ก็เสนอไอเดียหนึ่งขึ้นมา...
บท 1
"อืม... ที่รัก เร็วอีกหน่อย..."
เจียงหยางกับสามีเพิ่งกลับถึงบ้านหลังเลิกงาน พอเข้าประตูมาก็ได้ยินเสียงที่ทำให้หน้าร้อนวูบวาบดังมาจากห้องข้างๆ
เตียงส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดไม่หยุด
ตั้งแต่ที่เธอกับสามีย้ายมาอยู่ห้องเช่าแบบแชร์นี้ คู่สามีภรรยาห้องข้างๆ ก็ไม่เคยสงบเสงี่ยมสักคืน
เสียงพวกนั้นทำให้เจียงหยางรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
เธอหน้าแดงมองสามี จางเผยหัว แล้วพบว่าเขาเองก็มีเหงื่อผุดที่หน้าผาก
เธอเลียริมฝีปาก และเผลอบิดขยับขาเล็กน้อย
เจียงหยางกับจางเผยหัวแต่งงานกันหลังเรียนจบมหาวิทยาลัย ทั้งคู่เพิ่งแต่งงานใหม่ๆ และยังอายุน้อย ความปรารถนาเรื่องบนเตียงจึงรุนแรงเป็นธรรมชาติ
แต่เพื่อเก็บเงินซื้อบ้านซื้อรถ พวกเขาจำต้องเช่าห้องราคาถูกใกล้ที่ทำงานไปก่อน
ผนังบ้านไม่สามารถกั้นเสียงได้เลย จึงต้องอดกลั้นความปรารถนาเอาไว้
แต่คู่สามีภรรยาที่อยู่ร่วมกันกลับไม่มีความเกรงใจ ทุกคืนต้องมี "ศึกใหญ่" หนึ่งยก
เจียงหยางกับจางเผยหัวเพิ่งเข้าสู่สังคมการทำงานได้ไม่นาน ยังไม่ค่อยหนาหน้า ไม่กล้าฟังต่อ จึงค่อยๆ ถอยออกไปนอกห้อง รอให้ "การต่อสู้" ข้างห้องสงบลงเสียก่อน
คืนฤดูร้อนยังคงอบอ้าว บนถนนมีคนเดินผ่านไปมาประปราย
เจียงหยางพัดชายเสื้อให้คลายร้อน ในหัวเต็มไปด้วยเสียงร้องของภรรยาเฉินเสี่ยว รู้สึกหงุดหงิดโดยไม่มีสาเหตุ ก็นับว่าปกติที่จะรู้สึกคันยิบๆ เมื่อเกือบครึ่งเดือนแล้วที่ไม่ได้ "ทำเรื่องนั้น" กับสามี
ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ในห้องก็เงียบลงในที่สุด เจียงหยางจึงเรียกสามีเข้าไปพักผ่อน
อากาศที่ลอดผ่านรูของผนังไม้เข้ามา มีกลิ่นจางๆ ติดมาด้วย ทำให้คู่สามีภรรยาทรมานอย่างบอกไม่ถูก
...
เช้าวันรุ่งขึ้น ภรรยาของเฉินเสี่ยวบอกว่าจะไปงานแต่งงานของเพื่อนกับเฉินเสี่ยว คงต้องใช้เวลาทั้งวัน และอาจกลับมาค่อนข้างดึก
เจียงหยางตื่นเต้นผิดปกติ เลิกงานเร็วในตอนบ่าย และเร่งให้สามีรีบกลับบ้าน
ในบ้านไม่มีคนอื่น ในที่สุดก็สามารถปลดปล่อยได้อย่างไร้ขีดจำกัด
พอเข้าบ้านมา จางเผยหัวก็ใจร้อนแล้ว มองเจียงหยางด้วยสายตาเหมือนหมาป่าที่อดอาหารมาครึ่งเดือนเจอกับลูกแกะ เขาอุ้มเจียงหยางเข้าห้องโดยไม่พูดอะไร โยนเธอลงบนเตียงอย่างรุนแรง แล้วกระโจนเข้าใส่เหมือนเสือหิวกระโดดใส่เหยื่อ
อดกลั้นมานานเกินไป เจียงหยางตื่นเต้นจนมือสั่น อยากสัมผัสจุดสำคัญของสามีอย่างใกล้ชิด แต่ต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะปลดเข็มขัดของจางเผยหัวได้
จางเผยหัวถูกการสัมผัสของเจียงหยางทำให้สูดหายใจเฮือก หลังจากกอดจูบเธออย่างเร่าร้อน เขาก็ถอดเสื้อผ้าท่อนล่างของเธออย่างคล่องแคล่ว แล้วเบียดตัวเข้าไประหว่างขาของเธอ
พร้อมกับเสียงคำรามต่ำของชาย เจียงหยางก็ได้สัมผัสความสุขที่ไม่ได้รู้สึกมานาน
อาจเพราะไม่ได้ทำมานาน จางเผยหัวเริ่มต้นด้วยการกัดฟันพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง
เจียงหยางกำผ้าปูที่นอนแน่น หายใจถี่ไม่หยุด เพิ่งจะรู้สึกเริ่มมีอารมณ์ ก็เห็นจางเผยหัวเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่งอีกไม่กี่ครั้ง แล้วถอนตัวออกอย่างรวดเร็ว
เร็วขนาดนี้เลยหรือ?
ความผิดหวังยังไม่ทันผุดขึ้นในใจ จางเผยหัวก็ย่อตัวลง สอดของรักที่กึ่งแข็งกึ่งอ่อนเข้าปากเธอ ขยับเข้าออกสองสามครั้ง
สิ่งนั้นเมื่อสัมผัสกับสภาพแวดล้อมที่อุ่นกว่า ก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เต้นตุบๆ ในปากของเจียงหยาง และพองโตขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นว่าได้ที่แล้ว จางเผยหัวก็พลิกตัวเจียงหยางให้คว่ำหน้าลงบนเตียง หาเป้าหมาย แล้วให้สิ่งที่กลับมาทรงพลังอีกครั้งสอดเข้าไป
เจียงหยางถอนหายใจยาว รู้สึกดีจนแทบจะหมดสติ ต้องกัดผ้าปูที่นอนแน่นเพื่อรับมือกับความรู้สึก
ประมาณสี่ทุ่ม คู่สามีภรรยาเฉินเสี่ยวก็กลับมา
เจียงหยางถามว่าทำไมกลับมาดึก ภรรยาเฉินเสี่ยวดึงเธอไปที่มุมห้อง แล้วกระซิบอย่างลึกลับว่า "เจียงหยาง จริงๆ แล้วพวกเราไม่ได้ไปงานแต่งงานหรอก แค่กลัวจะรบกวนเธอกับจางเผยหัวตอนทำ 'อะไรนั่น' ก็เลยแกล้งออกไปจากบ้าน"
ใบหน้าของเจียงหยางร้อนผ่าว แต่ไม่อยากแสดงความเขินอายต่อหน้าภรรยาเฉินเสี่ยว จึงตอบว่า "จริงๆ ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอก พวกคุณอยู่บ้านก็ไม่ได้มีผลอะไร..."
ภรรยาเฉินเสี่ยวหน้าแดงพูดว่า "เจียงหยาง พวกเธอเป็นคนมีการศึกษา มีความสุภาพ ไม่เหมือนผัวฉัน พวกเราเป็นคนไม่มีการศึกษา เป็นคนหยาบๆ อยากเมื่อไหร่ก็ทำเลย ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น หวังว่าพวกเธอจะไม่ถือสา"
เจียงหยางไม่รู้จะตอบอย่างไร ได้แต่ยิ้มให้เธอ
อาจเพราะถูกภรรยาพูดเรื่องนี้ ช่วงเวลาต่อมา ทางฝั่งเฉินเสี่ยวก็ไม่มีเสียงอะไรอีก
แต่คืนหนึ่งกลางดึก เจียงหยางที่กำลังหลับสนิทถูกปลุกด้วยเสียงที่พยายามกลั้นไว้ แทรกด้วยเสียงกระแทกเป็นจังหวะ
พวกเขา... กำลังทำ "เรื่องนั้น" อยู่หรือ?
พลิกตัวมอง สามีก็ลืมตาอยู่เช่นกัน
เจียงหยางกำลังจะพูด แต่ถูกจางเผยหัวประกบปากด้วยจูบ พลิกตัวกดเธอลงใต้ร่าง
บทล่าสุด
#837 บทที่ 837
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#836 บทที่ 836
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#835 บทที่ 835
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#834 บทที่ 834
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#833 บทที่ 833
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#832 บทที่ 832
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#831 บทที่ 831
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#830 บทที่ 830
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#829 บทที่ 829
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025#828 บทที่ 828
อัปเดตล่าสุด: 3/15/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
เพลิงเขมราช
เธอจึงไม่มีสิทธิ์อ้อนวอน
. . .
ใครต่อใครต่างกล่าวหาว่า ‘อมายา’ เป็นฆาตกร
ที่ฆ่าลูกเมียของ ‘เขมราช’ อย่างเลือดเย็น
นั่นก็เพราะมีหลักฐานมัดตัว แต่ทว่าเธอ ‘ไม่ได้ทำ’
กระนั้นใครเล่าจะเชื่อ
โดยเฉพาะเขา... ชายผู้กุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวง
ความแค้นของเขาคอยตามหลอกหลอน
หลับตายังฝันเห็น ตื่นมาก็ยังรู้สึก...
มันทรมานเหมือนตายทั้งเป็น
แต่เพลิงแค้นไม่มีวันมอดลง
จนกว่าเธอจะได้ชดใช้อย่างสาสม
แม้ในวันเธอกำลังจะให้กำเนิด 'ลูกของเขา'
เขมราชกลับย้ำแผลใจให้ลึกลง เพราะเขาต้องการแค่ลูก
ส่วนเธอนั้นไม่มีความหมาย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่รอเวลากำจัดทิ้ง...
. . .
พระเอกร้าย และนางเอกก็ร้ายพอ ๆ กัน
ใครเป็นความดันค่อย ๆ อ่าน ค่อย ๆ ซึมซับนะคะ
เนื้อหาทั้งหมด 57 บท (ไม่รวมบทพิเศษ 4 บท ถ้ารวมก็ 61 บท)
เนื้อหามีประเด็นเสียดสี ท่านใดอ่อนไหวง่ายโปรดใช้วิจารณญาณ
คุณฟอร์บส์
โอ้พระเจ้า! คำพูดของเขาทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นและหงุดหงิดในเวลาเดียวกัน แม้แต่ตอนนี้ เขาก็ยังเป็นคนเดิมที่หยิ่งยโสและชอบบงการทุกอย่างตามใจตัวเอง
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย?" ฉันถาม ขณะที่รู้สึกว่าขาของฉันเริ่มอ่อนแรง
"ขอโทษนะถ้าฉันทำให้เธอคิดว่าเธอมีทางเลือก" เขาพูดก่อนจะคว้าผมของฉันแล้วดันตัวฉันลง บังคับให้ฉันก้มลงและวางมือบนโต๊ะทำงานของเขา
โอ้ พระเจ้า มันทำให้ฉันยิ้ม และทำให้ฉันยิ่งเปียกชุ่ม บรายซ์ ฟอร์บส์ ดุเดือดกว่าที่ฉันเคยจินตนาการไว้มาก
แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง สามารถใช้คำพ้องความหมายทุกคำในพจนานุกรมเพื่ออธิบายเจ้านายจอมโหดของเธอ และมันก็ยังไม่เพียงพอ บรายซ์ ฟอร์บส์ เป็นตัวอย่างของความโหดร้าย แต่โชคร้ายที่เขาก็เป็นตัวอย่างของความปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้เช่นกัน
ในขณะที่ความตึงเครียดระหว่างแอนน์และบรายซ์ถึงจุดที่ควบคุมไม่ได้ แอนนาลีสต้องต่อสู้เพื่อไม่ให้ยอมแพ้ต่อสิ่งยั่วยวน และต้องตัดสินใจอย่างยากลำบาก ระหว่างการตามความทะเยอทะยานในอาชีพของเธอหรือยอมแพ้ต่อความปรารถนาลึกๆ ของเธอ เพราะเส้นแบ่งระหว่างสำนักงานและห้องนอนกำลังจะหายไปอย่างสิ้นเชิง
บรายซ์ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อให้เธอออกไปจากความคิดของเขา แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง เคยเป็นแค่เด็กสาวที่ทำงานกับพ่อของเขา และเป็นที่รักของครอบครัวเขา แต่โชคร้ายสำหรับบรายซ์ เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ขาดไม่ได้และยั่วยวนที่สามารถทำให้เขาคลั่งได้ บรายซ์ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถห้ามมือของเขาไม่ให้แตะต้องเธอได้นานแค่ไหน
ในเกมที่อันตราย ที่ธุรกิจและความสุขต้องห้ามมาบรรจบกัน แอนน์และบรายซ์ต้องเผชิญกับเส้นแบ่งที่บางเบาระหว่างเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ที่ทุกสายตาที่แลกเปลี่ยน ทุกการยั่วยุ เป็นคำเชิญให้สำรวจดินแดนที่อันตรายและไม่รู้จัก













