บทนำ
จมูกโด่งเป็นสันชำแรกลึกลงไปตามรอยแยกของร่องเนื้อ แกสูดดมคาวสวาทของฉันเสียงดังฟืดฟาด ยัดปลายลิ้นเข้าไล้เลียผนังเนื้อสีชมพูบอบบางที่โดนมือหยาบทั้งสองข้างปลิ้นออกมาดูดเลียตะลีตะลาน
“คาวคุณนายหอมดีเหลือเกิน”
ทอมมี่ละล่ำละลัก ทั้งที่ปลายลิ้นยังสลักแน่นคาอยู่ในกลีบเนื้อขมิบรัด
“อ้ววว...”
ฉันห่อริมฝีปาก มือขยำแน่นอยู่กับศีรษะล้านเลื่อมของแก รั้งใบหน้าครึ้มเคราให้เข้ามาเกลือกกลั้วกับกลีบมาลีแฉะฉ่ำที่กำลังโดยปลายลิ้นสอดเข้ามากระหน่ำเลียงึมงำ ทำเอาน้ำหล่อลื่นของฉันซึมเอ่อ ก่อนจะทะลักหลั่งสวนลำลิ้นของแกออกมาเปียกเปรอะไปทั้งริมฝีปากรกไปด้วยแพหนวด
“อร๊ายยย... เลียเก่งเหลือเกินทอมมี่จ๋า”
ฉันเสียวจนขมิบกลีบเนื้อหนีบรัดปลายลิ้นของเขา ที่ปาดลิ้นเลียกินคราบคาวอย่างเอร็ดอร่อย เมือกลื่นติดอยู่ตามแผงหนวดเหนือริมฝีปากของแกเต็มไปหมด
“ให้ตายสิ! ผมไม่เคยเจอของใครสวยเหมือนของคุณนายโรสมาก่อน”
จากนั้นเขาก็แนบเน้นริมฝีปากเข้ากับผนังเนื้ออ่อนนุ่มแล้วจ้วงเลียแรงๆ จนตัวของฉันบิดตะแคง ด้วยเนื้อเยื่อสีชมพูบางๆ เผยอติดริมฝีปากของทอมมี่ออกมาจนเห็นได้ชัด เขาขบเม้มติ่งเนื้อน้อยๆ ที่เรียกว่าปุ่มกระสันจนมันผุดโผล่พ้นออกมาจากส่วนปลายของเนินเนื้อแดงช้ำ หลังจากโดนกระหน่ำเลียอย่างไม่ปราณี
บท 1
“คุณนายยอดปรารถนา เขยบำเรอกาม 21สามี
ผู้เขียน
กาสะลอง : จันทร์เจิด
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.2537
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
“อ๊า... ซี้ดส์ ผมออกแล้ว”
ร่างท้วมของสามีทรุดลงทับเรือนร่างเปล่าเปลือยของฉันที่ยังนอนลืมตาโพลงมองเพดานห้องนอน หลังจากดุ้นเนื้อชิ้นน้อยๆ ของเขาสอดใส่เข้ามาขยับอยู่ในตัวฉันได้เพียงเสี้ยวอึดใจเดียวเท่านั้นเอง ยังไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ... เขาก็ทะลักทลายล่วงหน้าไปก่อนด้วยการหลังน้ำกามเอาไว้ในตัวฉันแล้วพลิกกายลงไปนอนหงายหอบแฮ่กๆ ลิ้นห้อยน่าสงสาร เหมือนเช่นทุกครั้งที่เขาเกิดอาการล่มปากอ่าว
“ขอโทษด้วยที่ป๋าออกเร็วไปหน่อย... ว่าแต่เธอมีความสุขหรือยังจ๊ะ”
วิลเลี่ยมทำเสียงห่วงใยที่ทำให้ฉันอารมณ์ค้าง ด้วยกลัวว่าฉันจะไม่มีความสุขเพราะอาการหลั่งเร็วของเขาที่สร้างปัญหาให้ชีวิตคู่ของเราเรื่อยมา
วิลเลี่ยมรู้ดีว่าปัญหาที่เขาเผชิญอยู่นี้กำลังบั่นทอนให้เขารู้สึกท้อแท้ เมื่อล้มเหลวบ่อยๆ ก็กลายเป็นความเบื่อหน่ายในการร่วมรัก
ฉันสังเกตเห็นว่าระยะหลังๆ มานี้เขาเริ่มหมดความกระตือรือร้นกับเรื่องบนเตียงไปทีละน้อย ทั้งที่ภรรยาซึ่งยังสาวยังสวยอย่างฉันยังมีความต้องการล้นเหลือ
ปัญหาของวิลเลี่ยมเริ่มทำให้ฉันเกิดเบื่อหน่าย ทุกวันนี้ความถี่ในการมีเพศสัมพันธ์ของเราสองนับวันยิ่งลดน้อยถอยลง ทั้งที่ฉันยังมีความต้องการอยู่ทุกลมหายใจเข้าออก
แต่ฉันก็นึกสงสารวิลเลี่ยม ด้วยตระหนักดีว่าสาเหตุที่พลังทางเพศของเขาถดถอยลงเรื่อยๆ นั้นมันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความเบื่อหน่ายในตัวฉัน แต่มันเกิดจากการผ่าตัดใหญ่บริเวณพวงสวรรค์ของเขา หลังจากวิลเลี่ยมพลาดตกลงมาจากหลังม้า กล่องดวงใจของเขากระแทกเข้ากับตอไม้อย่างจังจนต้องเข้ารับการผ่าตัดใหญ่
การผ่าตัดในครั้งนั้นไม่เพียงแต่ทำให้เขาเป็นหมัน หากแต่ยังทำให้เกิดอาการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศซึ่งกำลังสร้างปัญหาในการครองชีวิตคู่ให้ฉันอยู่ในตอนนี้ ในระยะหลังๆ มานี้ วิลเลี่ยมหาวิธีเบี่ยงเบนความสนใจออกไปจากเรื่องบนเตียง ถึงขั้นปรับเปลี่ยนทัศนะในการดำเนินชีวิตเสียใหม่ คอยย้ำเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าเขาจะไม่มีวันสูญเสียความนับถือตัวเองให้กับเรื่องบนเตียงที่ล้มเหลวโดยเด็ดขาด
ทุกวันนี้วิลเลี่ยมจึงมุ่งมั่นทำงานอย่างแข็งขัน และยังเคยบอกกับฉันว่า ‘เซ็กส์ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุดของชีวิต’ ซึ่งฉันไม่เห็นด้วยในเรื่องนี้ แต่ก็เก็บงำเอาไว้ ด้วยรู้ดีว่าถ้าขืนเถียงออกไปคงโดนตำหนิว่าเป็นผู้หญิงร่านราคะอย่างแน่นอน
ใจจริงฉันอยากให้วิลเลี่ยมไปปรึกษาแพทย์เพื่อหาทางรักษาอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศ หากแต่เขากลับไม่ยอมร่วมมือ ไม่กล้าลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับปัญหาอย่างตรงไปตรงมา
การที่เขาจำต้องให้เหตุผลกับฉันว่า ‘เซ็กส์ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตมนุษย์’ แท้จริงก็พูดออกมาเพื่อปิดบังความรู้สึกอันเป็นปมด้อยของตัวเองต่างหาก
อันที่จริงปัญหาบนเตียงระหว่างฉันกับวิลเลี่ยมไม่ใช่เพิ่งเกิด มันมีมานานแล้ว แต่วิลเลี่ยมก็ไม่ยอมรับว่ามันเป็น ‘ปัญหา’ เขาจึงแก้ปัญหาผิดวิธี ด้วยการพยายามทุ่มเทเวลาให้กับการทำงานอย่างบ้าคลั่ง พยายามหันเหชีวิตไปสู่สิ่งอื่น มุ่งไปหาความสำเร็จอื่นเพื่อที่จะกลบเกลื่อนปมด้อยของตัวเอง
ตอนอยู่กินกันใหม่ๆ วิลเลี่ยมอยากมีลูกกับฉัน ทว่านานสองนานฉันก็ไม่ตั้งท้องสักที ทำให้ต้องตัดสินใจพากันไปปรึกษาแพทย์เพื่อทำกิ๊ฟท์ ทุกวันนี้จึงได้ลูกชายมาคนหนึ่ง วิลเลี่ยมเป็นคนตั้งชื่อให้เองว่า ‘น้องริว’ ริวซึ่งแปลว่ามังกรในภาษาญี่ปุ่น
ตอนนี้น้องริวกำลังอยู่ในวัยหกขวบ น่ารักน่าชัง เรียกได้ว่าน้องริวเป็นแก้วตาดวงใจของฉันกับสามีก็ว่าได้
“เธอแน่ใจนะว่าอิ่มแล้ว... พอแล้ว... ”
เขาถามพลางโอบกอดฉัน ทำให้ฉันอยากจะถามย้อนกลับไปว่าถ้ายังไม่พอล่ะ? เขาจะชดเชยยังไง? จะซื้อไวเบรเตอร์อันใหญ่ๆ เอาไว้ให้ฉันใช้แก้ขัดตอนอารมณ์ค้างยังงั้นหรือ?
“แค่นี้โรสก็มีความสุขมากแล้วค่ะ”
ฉันชินเสียแล้วกับอาการล่มปากอ่าวของวิลเลี่ยม จึงตอบเพื่อเอาใจเขาไปอย่างนั้นเอง เพราะว่าหลังจากที่ตัดสินใจมาใช้ชีวิตเหมือนนกน้อยอยู่ในกรงทองของมหาเศรษฐีผู้มั่งคั่งคนนี้ ความสุขทางเพศของฉันนั้นนับวันยิ่งลดน้อยจนเกือบจะเป็นศูนย์
หากแต่เรื่องนี้ฉันได้ทำใจเอาไว้บ้างแล้ว ที่ตัดสินใจเลือกมีผัวแก่จวนเจียนจะเข้าโลงอยู่รอมร่อเหมือนวิลเลี่ยมคนนี้ ก็เพื่อแลกกับชีวิตสุขสบายบนกองเงินกองทองที่เขาปรนเปรอให้ด้วยความหลงใหลในเรือนร่างของฉัน
บทล่าสุด
#97 บทที่ 97 ตอนที่ 97
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#96 บทที่ 96 ตอนที่ 96
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#95 บทที่ 95 ตอนที่ 95
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#94 บทที่ 94 ตอนที่ 94
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#93 บทที่ 93 ตอนที่ 93
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#92 บทที่ 92 ตอนที่ 92
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#91 บทที่ 91 ตอนที่ 91
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#90 บทที่ 90 ตอนที่ 90
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#89 บทที่ 89 ตอนที่่ 89
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#88 บทที่ 88 ตอนที่ 88
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













