บทนำ
ธาวินซ่อนความรู้สึกเอาไว้ภายใต้ความเย็นชา ห่วงก็ทำเป็นดุ คิดถึงก็หาเรื่อง หึงก็ทำเป็นไม่สนใจ เพราะสำหรับเขายิ่งรักมากเท่าไร ก็ยิ่งไม่อยากให้เธอรู้มากเท่านั้น
แต่สำหรับนิราชา เธอกลับคิดว่าตัวเองเป็นเพียงเด็กที่ได้รับความรักจากครอบครัวของเขา เธอจึงไม่เคยคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์จะรักผู้ชายที่อยู่ข้างเธอมาตลอด
จนกระทั่งธาวินกลับมาจากต่างประเทศ และพบว่าชีวิตของนิราชาไม่ได้มีแค่เขาอีกต่อไป
โดยเฉพาะผู้ชายคนหนึ่ง ผู้ชายที่ทั้งหล่อ สุภาพ ใจดี และดีกับเธอในแบบที่ธาวิน
ไม่เคยทำ
จากคนที่เคยควบคุมทุกอย่างได้ ธาวินกลับเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เมื่อความหึงหวงเริ่มชัดเจนขึ้นทุกวัน เมื่อคำว่า “น้องสาว” เริ่มไม่เพียงพอสำหรับหัวใจของเขา
และเมื่อคนที่เขาพยายามซ่อนความรู้สึกมาตลอดกำลังจะถูกใครอีกคนพาออกไปจากชีวิต ธาวินจะยังเก็บความรักเอาไว้ได้อีกนานแค่ไหน?
หรือครั้งนี้...เขาจะยอมทิ้งศักดิ์ศรี แล้วเดินเกมเพื่อให้ผู้หญิงที่รักกลับมาอยู่ข้างตัวเองอีกครั้ง
เพราะบางครั้ง...คนที่อยู่ใกล้หัวใจที่สุดกลับเป็นคนที่ต้องใช้เวลานานที่สุดกว่าจะกล้าบอกว่า “รัก”
บท 1
ฟู่ววว...
เสียงเครื่องยนต์ของเครื่องบินดังกระหึ่ม ก่อนที่ล้อลำใหญ่จะกระทบกับรันเวย์พร้อมแรงสั่นสะเทือนเบา ๆ เครื่องบินค่อย ๆ ลดความเร็วลงและเคลื่อนตัวเข้าสู่หลุมจอด ท่ามกลางแสงไฟสว่างไสวของสนามบิน
ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างค่อย ๆ ลืมตาขึ้น หลังจากหลับมาตลอดช่วงท้ายของเที่ยวบิน ดวงตาคมทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่กับภาพสนามบินเบื้องหน้า
ประเทศไทย...
ในที่สุดเขาก็กลับมาแล้ว
ธาวิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปี ผู้เพิ่งเรียนจบจากต่างประเทศ และกำลังจะกลับมารับช่วงต่อธุรกิจของครอบครัวอย่างเต็มตัว
ทันทีที่ประตูเครื่องบินเปิดออก เขาก้าวลงจากเครื่องด้วยท่าทางสุขุม ใบหน้าคมเรียบนิ่งแทบไม่แสดงอารมณ์ เสื้อเชิ้ตสีเข้มกับกางเกงสแล็กเรียบกริบทำให้เขาดูโดดเด่นท่ามกลางผู้โดยสารคนอื่น แม้ไม่ได้พยายามเรียกร้องความสนใจจากใครก็ตาม
หลายปีที่อยู่ต่างประเทศไม่ได้ทำให้ธาวินเปลี่ยนไปมากนัก
หรือถ้าจะมีอะไรเปลี่ยน ก็คงเป็นแววตาที่ดูเย็นชาและจริงจังขึ้นกว่าเดิม
ชายหนุ่มลากกระเป๋าเดินออกจากอาคารผู้โดยสาร ท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่เดินสวนกันไปมา
แต่สิ่งแรกที่เขาทำกลับไม่ใช่การมองหาคนขับรถ ไม่ใช่การมองหาพ่อหรือแม่
แต่เป็นการกวาดสายตามองหาใครบางคน
หญิงสาวที่เขาไม่ได้เห็นหน้ามาหลายปี คนที่เขาเฝ้าคิดมาตลอดว่า ทันทีที่กลับถึงไทย เขาจะได้เจอเธอเป็นคนแรก
ธาวินมองไปทางประตูทางออก ก่อนจะเห็นชายวัยกลางคนในชุดสูทยืนโบกมืออยู่ไม่ไกล
“ธาวิน!”
เสียงของผู้เป็นพ่อดังขึ้น
ชายหนุ่มหันไปมอง ก่อนจะเห็นทั้งพ่อและแม่ยืนอยู่พร้อมกับคนขับรถ มารับเขากันครบทุกคน
ยกเว้นคนที่เขากำลังมองหา
ธาวินเดินเข้าไปหาครอบครัวด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนยกมือไหว้ผู้เป็นพ่อและแม่
“สวัสดีครับ”
เขาก้มศีรษะลงเล็กน้อย
ผู้เป็นแม่ยิ้มกว้างทันทีที่เห็นลูกชาย
“ในที่สุดก็กลับมาสักที แม่คิดถึงจะแย่”
“ครับ”
ธาวินตอบสั้น ๆ ก่อนจะหันกลับไปมองด้านหลังอีกครั้ง
ไม่มี
ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในอก เขาไม่อยากยอมรับว่าตัวเองกำลังรอใครบางคน แต่ตั้งแต่ก้าวลงจากเครื่อง เขาก็เฝ้ามองหาเธออยู่ตลอด
ผู้เป็นแม่สังเกตเห็นสายตาของลูกชาย จึงเอ่ยถามขึ้น
“มองหาใครอยู่หรือเปล่าลูก?”
ธาวินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“นิราชาล่ะครับ”
เพียงได้ยินชื่อ รอยยิ้มของผู้เป็นแม่ก็เหมือนสะดุดไปเล็กน้อย
“อ๋อ...นิราชาไม่ได้มาจ้ะ”
คำตอบนั้นทำให้สีหน้าของธาวินเปลี่ยนไปทันที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน
“ไม่ได้มา?”
เขาเอ่ยซ้ำอีกครั้ง
“ใช่จ้ะ”
“ทำไมครับ”
น้ำเสียงของเขาเริ่มเย็นลงโดยไม่รู้ตัว
ธาวินขมวดคิ้ว ความไม่พอใจเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เขาแจ้งกับทุกคนล่วงหน้าแล้วว่าเที่ยวบินจะมาถึงวันนี้ และกำหนดการกลับมาก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร หากนิราชารู้ล่วงหน้าอยู่แล้ว...เธอก็น่าจะจัดการงานของตัวเองให้เรียบร้อยเพื่อมารับเขาได้
อย่างน้อยก็ควรให้ความสำคัญกับการกลับมาของเขาบ้าง
“ใจเย็น ๆ ก่อนลูก” ผู้เป็นแม่รีบอธิบาย เมื่อเห็นสีหน้าของลูกชายเริ่มตึงขึ้น
“บริษัทช่วงนี้งานค่อนข้างเยอะน่ะลูก น้องเลยติดงาน”
“แต่นิราชาก็รู้ไม่ใช่เหรอครับว่าผมกลับวันนี้”
สีหน้าของเขายังคงบึ้งตึง
“รู้จ้ะ แม่ถึงได้บอกให้ลูกใจเย็น ๆ ไง” ผู้เป็นแม่ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงปลอบใจ “งานที่บริษัทคงมีเรื่องให้จัดการจริง ๆ เดี๋ยวตอนเย็นก็ได้เจอกันที่บ้านแล้วลูก”
ธาวินไม่ได้ตอบในทันที เพียงมองมารดาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ทว่าความไม่พอใจในแววตากลับไม่ได้จางลง
“ก็ควรเคลียร์งานให้เสร็จสิครับ”
คำพูดสั้น ๆ หลุดออกมาพร้อมน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาที่คนอย่างเขาไม่ควรต้องรอใคร
คนเป็นแม่กลับรู้ดีว่า...ลูกชายกำลังงอน
และคงไม่มีใครรู้ว่าเหตุผลที่ธาวินหงุดหงิดตั้งแต่ก้าวแรกที่กลับถึงประเทศไทยนั้น ไม่ใช่เพราะไม่มีใครมารับ
แต่เป็นเพราะ...
คนที่เขารอให้มารับกลับไม่มา
ธาวินเดินตามผู้เป็นพ่อและแม่ไปอย่างเงียบ ๆ ใบหน้าหล่อยังคงเรียบนิ่งเหมือนคนที่ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องเมื่อครู่มากนัก
แต่ความจริงแล้ว ในหัวของเขากลับมีเพียงเรื่องเดียววนเวียนอยู่ไม่หยุด
นิราชา
ในเมื่อเขาแจ้งวันกลับให้ทุกคนรู้ล่วงหน้าแล้ว เขาก็คิดเอาไว้ว่า...คนแรกที่เขาจะได้เห็นหลังจากกลับถึงประเทศไทยก็คงเป็นเธอ
แต่สุดท้ายกลับไม่มีแม้แต่ข้อความสักข้อความ
ไม่ถามว่าเครื่องลงหรือยัง
ไม่ถามว่าเดินทางเหนื่อยไหม
และที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือ...
เธอไม่มารับเขา
“เอาแต่ใจเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะเรา”
เสียงผู้เป็นพ่อดังขึ้นอย่างรู้ทัน ขณะเดินไปขึ้นรถ
ธาวินปรายตามองคนพูดเล็กน้อย ก่อนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ผมไม่ได้เอาแต่ใจครับ”
เขาเถียงกลับทันที
“เหรอ?”
คนเป็นพ่อหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ขณะที่ผู้เป็นแม่ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอ็นดู
ธาวินไม่พูดอะไรต่อ เขาหันหน้ามองออกไปนอกกระจกรถ ปล่อยให้ภาพเมืองที่ไม่ได้เห็นมานานค่อย ๆ เคลื่อนผ่านสายตา
ห้าปี...
เขากลับมาแล้ว
และครั้งนี้เขาไม่ได้กลับมาเพียงเพื่อรับช่วงต่อธุรกิจของครอบครัวเท่านั้น
ทว่าในบรรดาทุกสิ่งที่เขาคิดถึงตลอดหลายปีที่ผ่านมา กลับมีอยู่เพียงคนเดียวที่เขาอยากเห็นหน้าเป็นพิเศษ
เด็กผู้หญิงที่เขาเคยทิ้งไว้ข้างหลังเมื่อห้าปีก่อน
และคนที่เขายังไม่รู้เลยว่า...
เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอจะยังเป็นนิราชาคนเดิมที่เขาจากมาหรือเปล่า
บทล่าสุด
#31 บทที่ 31 นัดเพื่อนกินเหล้า
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#30 บทที่ 30 หลังเลิกประชุม
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#29 บทที่ 29 อารมณ์เสียใส่เธอ
อัปเดตล่าสุด: 11/16/2026#28 บทที่ 28 พี่ชายแอบน้อยใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/16/2026#27 บทที่ 27 เช้าวันใหม่
อัปเดตล่าสุด: 11/15/2026#26 บทที่ 26 พ่อกับแม่เริ่มแอบสงสัย
อัปเดตล่าสุด: 11/11/2026#25 บทที่ 25 นิราชาแอบสงสัย
อัปเดตล่าสุด: 11/11/2026#24 บทที่ 24 พูดประชดประชัน
อัปเดตล่าสุด: 11/11/2026#23 บทที่ 23 นึกถึงอดีตอีกครั้ง
อัปเดตล่าสุด: 11/11/2026#22 บทที่ 22 บทสนทนาที่ร้านอาหาร
อัปเดตล่าสุด: 11/11/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
Raam’ Crazy เธอคือของตาย
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
รักร้าย ลูกสาวมาเฟีย 《เอวา..ยัยเลสเบี้ยนตัวร้าย》
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++
"อาหมอกฤษฎิ์"
หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️
"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"
นลินนิภา อารีย์รักษ์
"ที่รัก"
สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️
"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"
หนูน้อยแก้มใส
กมลชนก อารีย์รักษ์
สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง
"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"
หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ
หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ













