ติดอยู่กับเจ้านายสุดฮอตทั้งสามของฉัน

บทที่ 1: ชายหนุ่มรูปงามเหลือเกิน

โจแอนนา

ฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุกที่ค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ ฉันรอจนเสียงระฆังใสๆ หยุดลง ก่อนจะพลิกตัวไปกดปิดหน้าจอ ฉันสูดหายใจลึก รวบรวมพลังลุกออกจากเตียงแล้วลากตัวเองไปอาบน้ำ วันนี้ฉันมีนัดสัมภาษณ์งาน และต้องไปถึงก่อนเวลาจะได้ไม่ถูกมองว่าเป็นคนมาสาย ฉันรีบอาบน้ำ ทำกิจวัตรตอนเช้า ก่อนจะแต่งตัวเตรียมพร้อมสำหรับวันใหม่ แล้วมุ่งหน้าไปยังสถานที่นัดสัมภาษณ์

ฉันไปถึงที่นั่นเกือบแปดโมงครึ่ง ทั้งที่เวลานัดสัมภาษณ์คือเก้าโมงเช้า ฉันชอบไปถึงก่อนเวลาเสมอ เกลียดการทำอะไรในช่วงเวลาเร่งรีบ แต่ตอนนี้ ความอดทนของฉันเริ่มจะหมดลง ขาฉันเริ่มสั่นด้วยความหงุดหงิด นี่มันเก้าโมงครึ่งแล้ว แต่ยังไม่มีใครโผล่มาเลย ฉันรอมาเป็นชั่วโมงกว่าแล้วนะ

หลังจากหางานมาหลายเดือนและใช้เวลาหลายปีในมหาวิทยาลัย ในที่สุดฉันก็ได้รับโอกาสทำงานในบริษัทที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ กลุ่มบริษัทดันโกเต้ ตอนอายุสิบสอง ฉันเคยอ่านเรื่องราวของสองพี่น้อง กริฟฟินและจัสติน ครีด ผู้ก่อตั้งบริษัทนี้เมื่อหลายปีก่อนหลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย

ฉันติดตามบริษัทนี้มาตลอดตั้งแต่นั้น ฉันสอบเทียบวุฒิมัธยมปลาย (จีอีดี) ได้ตอนอายุสิบห้า และได้รับทุนการศึกษาเต็มจำนวนเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชั้นนำแห่งหนึ่งของประเทศ หลังจากเรียนอยู่หลายปี ในที่สุดฉันก็ได้ปริญญาตรีและปริญญาโท และเมื่อฉันรู้สึกว่าตัวเองมีคุณสมบัติพร้อมในด้านการศึกษาแล้ว ฉันก็พยายามหางานในบริษัทนี้ แต่ก็โชคไม่เข้าข้าง

เป็นเวลาสิบเดือนแล้วที่ฉันเรียนจบปริญญาใบสุดท้าย และนอกจากการฝึกงานที่ได้ค่าตอบแทนต่ำมาก ฉันก็ยังไม่มีโชคเรื่องงานเลย ตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา ฉันทำงานที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งที่กำลังย่ำแย่ และพยายามใช้ความเชี่ยวชาญของตัวเองช่วยให้ร้านยังคงเปิดต่อไปได้

ทันทีที่ฉันเริ่มทำงานที่ร้านกาแฟ ฉันก็เห็นประกาศรับสมัครงานที่กลุ่มบริษัทดันโกเต้และรีบสมัครทันที หลังจากรออยู่สามเดือน ในที่สุดฉันก็ถูกเรียกสัมภาษณ์ในตอนที่ฉันเกือบจะหมดหวังไปแล้ว แต่ร้านกาแฟนั้นก็ช่วยให้ฉันมีเงินเติมน้ำมันรถ และจ่ายค่าผ่อนหนี้ขั้นต่ำได้ แต่ฉันก็เกือบจะไร้บ้านและแทบไม่มีเงินติดตัวเลย

ดังนั้น ฉันจึงมานั่งรออยู่ที่นี่เกือบชั่วโมงแล้ว ฉันถอนหายใจและดูนาฬิกาอีกครั้ง ใครจะคิดว่าบริษัทที่มีชื่อเสียงขนาดนี้จะปล่อยให้ฉันรอนานขนาดนี้ได้ ฉันกวาดตามองไปรอบๆ ล็อบบี้ มีทีมรักษาความปลอดภัยอยู่ที่โต๊ะหนึ่งใกล้ประตู และพนักงานต้อนรับอีกคนอยู่อีกฝั่งในส่วนที่ฉันนั่งอยู่ สถานที่นี้เป็นสีขาวโพลน ตกแต่งด้วยสีฟ้าอ่อนและสีเงิน โชคดีที่เก้าอี้นั่งสบาย พนักงานต้อนรับซึ่งเป็นหญิงสาวผมบลอนด์ร่างเล็กมองมาที่ฉันแล้วส่งยิ้มเห็นใจมาให้เป็นครั้งที่ล้าน ถ้าเพียงแต่เธอจะเลิกมองฉันแล้วโทรหาใครสักคนมาจัดการเรื่องของฉันเสียที

ฉันดูเวลาอีกครั้ง เกือบจะสิบโมงแล้ว และในขณะที่ฉันกำลังจะลุกไปคุยกับพนักงานต้อนรับ ลิฟต์ทางด้านขวาของโต๊ะก็ส่งเสียงดังปิ๊งแล้วเปิดออก ชายหนุ่มรูปงามเหลือเกินคนหนึ่งก้าวออกมาแล้วเดินตรงมาทางฉัน

บ้าจริง เขามีผมสีเข้มและดวงตาสีฟ้ามหาสมุทรที่สวยงาม เขาเดินมาทางฉันราวกับกำลังเดินอยู่บนรันเวย์ สมบูรณ์แบบเหมือนนายแบบและหล่อเหลาในชุดสูทสีน้ำตาลเข้มเนี้ยบกริบพร้อมกระดุมข้อมือสีทอง

"คุณโคลเวอร์หรือเปล่าครับ" เขาถามด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มซึ่งมีสำเนียงเจืออยู่เล็กน้อย เขายื่นมือมา และฉันก็ยื่นมือไปจับทักทาย

เขาสูงกว่าฉันที่ใส่ส้นสูงอยู่หลายนิ้ว ฉันเหลือบตามองไล่ขึ้นไปตามแผงอกจนสบเข้ากับดวงตาเป็นประกายของเขา มันเป็นสีฟ้าใสเหมือนท้องฟ้าและสะกดฉันให้จ้องมองอย่างหลงใหล

"สวัสดีค่ะ" ฉันพูด พลางค่อยๆ ดึงมือออกจากมือเขา เขามองฉันนานไปชั่ววินาทีก่อนจะกะพริบตาช้าๆ

"ผมโลแกน วอล์กเกอร์ หนึ่งในหุ้นส่วนของที่นี่ครับ" เขาพูดพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน เผยให้เห็นลักยิ้มสองข้างบนแก้ม

ความผิดหวังเล็กๆ แล่นเข้ามาในใจ มีแต่รูปถ่ายของจัสติน ครีด และฉันไม่รู้ว่ากริฟฟินหน้าตาเป็นอย่างไร แต่ฉันแอบหวังว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าฉัน คนที่จะสัมภาษณ์ฉัน คือเขา แต่ฉันคิดผิด

"ผมขอโทษที่ล่าช้านะครับ ผมเพิ่งได้รับแจ้งว่าคุณลงมารออยู่ข้างล่าง เรากำลังฝึกอบรมผู้ช่วยคนใหม่ซึ่งดูเหมือนจะไม่รู้วิธีส่งข้อความแจ้งข่าว" เขาพูด ยิ่งเขาพูดมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งตระหนักว่าเขามีสำเนียงกรีก เขาไม่ใช่คนประเทศนี้

"เชิญมากับผม เราไปที่ห้องทำงานของผมกันดีกว่า ผมไม่ค่อยชอบห้องประชุมใหญ่ๆ ที่ดูไร้ความเป็นส่วนตัวสำหรับการสัมภาษณ์แบบตัวต่อตัวเท่าไหร่" เขาพูดพลางผายมือไปทางลิฟต์ ฉันพยักหน้าแล้วคว้ากระเป๋าและเอกสารสำคัญ

เมื่อเขาหันหลังเดินไปทางลิฟต์ ฉันก็จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ฉันนั่งมานานมากแล้ว ตอนแม่ยังมีชีวิตอยู่ ท่านมีเสื้อผ้าสวยๆ เยอะแยะ และชุดที่ฉันใส่อยู่นี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น มันเป็นชุดสูทกางเกงเอวสูงกับแจ็กเก็ตตัวสั้นทำจากผ้าขนสัตว์เนื้อนุ่มสีดำ ซึ่งน่าจะเป็นชุดโปรดของฉันเลย ฉันใส่เสื้อกล้ามสีขาวที่เจอในร้านขายของมือสองไว้ข้างใน มันเป็นเสื้อตัวสั้นเหมือนกัน ฉันเลยต้องคอยดึงลงเพื่อให้แน่ใจว่าหน้าท้องไม่โผล่ออกมา ฉันใส่รองเท้าส้นสูงสีเงินแบบมีสายรัดซึ่งทำให้ฉันรู้สึกเป็นผู้ใหญ่และดูดีมีระดับ

ฉันรวบผมหยิกเป็นมวยหลวมๆ และแต่งหน้าอ่อนๆ ฉันอยากจะซ่อนกระของตัวเองเพราะมันทำให้ฉันดูเด็กกว่าวัย ฉันมองแผ่นหลังของเขาขณะเดิน เขาต้องเป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดคนหนึ่งที่ฉันเคยเจอมาแน่ๆ เขาดูผอมเพรียวแต่ก็มีรูปร่างแบบนักกีฬา และชุดสูทก็พอดีตัวเขาเป๊ะ เขามีบั้นท้ายที่สวยมากด้วย ถ้าให้เดา ฉันว่าเขาสูงเกินหกฟุตไปนิดหน่อย

ความคิดไม่เหมาะสมบางอย่างแวบเข้ามาในหัว เขาคงจับฉันบิดเป็นเกลียวได้สบายๆ บ้าเอ๊ย ทำไมฉันถึงคิดอะไรแบบนี้ขึ้นมาได้นะ?

ฉันรีบเดินตามเขาให้ทัน เสียงส้นสูงของฉันดังเกินไปบนพื้นหินอ่อนสวยงาม ประตูลิฟต์กำลังเปิดออกพอดีตอนที่ฉันตามมาทัน และฉันก็รีบเดินตามเขาเข้าไปข้างใน เขายกคิ้วมองมาทางฉัน ทำให้ฉันหน้าแดง และมุมปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย