บทนำ
หนึ่งคนที่ยอมอดทนทำทุกอย่างเพื่อผู้หญิงที่รัก
บท 1
บทนำ
รถสปอร์ตสีเขียวสะท้อนแสงคันหรูดับเครื่องจอดอย่างห่าม ๆ หน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ ก่อนจะยื่นธนบัตรสีม่วงให้กับยามที่วิ่งมาเปิดกรวยที่จอดรถของอาจารย์ประจำคณะที่วันนี้ท่านคงไม่ได้เข้ามาสอน และมันก็เสร็จโจรอย่างเขา
ชายหนุ่มหน้าตาดีรูปร่างสูงใหญ่ เดินลากอีแตะกับเสื้อช็อปสีแดงเข้มมายังลานกว้างชั้นหนึ่งของคณะก่อนที่รุ่นน้องจะวิ่งเข้ามาปรนนิบัติพัดวีเช่นเคย
“อะไรไอ้จิ๋ว” ดวงตาคมเข้มตวัดไปมองคนข้าง ๆ ที่เอามืออุดจมูกตัวเอง
“เหม็นเหล้าฉิบหายเลย!” ริมฝีปากหยักยกยิ้ม ก่อนจะตวัดท่อนขาใส่ร่างผอมบางที่วิ่งหนีไปไกลแล้ว
‘กัมปนาท หรือ เจมส์’ ทิ้งตัวลงนั่งกับโต๊ะไม้ก่อนจะฟุบหน้าลงไปอย่างเหนื่อยอ่อน เขาพึ่งนอนไปได้สามชั่วโมงเอง และวันนี้เสือกมีเรียนเช้า ที่จริงต้องพูดว่าเขาไปกินทำไมจะดีกว่า...
“สภาพมึงนี่เหมือนศพเดินได้...ปีสี่แล้วนะเว้ยไม่ต้องแดกเหล้าขนาดนี้แล้ว มันต้องจริงจังกับชีวิตแล้วไอ้เจมส์” เสียงของเพื่อนสนิทนามว่า ‘เต็นท์’ ดังขึ้นข้าง ๆ แต่คนยังไม่สร่างเห็นหาได้ใส่ใจกับคำพูดห่วงใยเหล่านี้
“กูแดกได้ กูก็ลุกได้ เหลือเวลาอีกชั่วโมงหนึ่ง...” กัมปนาทบอกเพื่อนทั้งที่ตัวเองยังหลับตาอยู่
“ต่อให้เมามากกว่านี้ ชีวิตมึงก็มีแต่เหี้ยลง กูไม่เห็นว่าชีวิตของคนที่มึงกำลังเรียกร้องความสนใจเขาจะมาใส่ใจมึงเลย...” เต็นท์ถอนหายใจและยิ่งเห็นเพื่อนเงียบแบบทุกครั้งที่เงียบ เขาจนปัญญา และบอกกับตัวเองเสมอว่าเหนื่อยจะเตือนแล้ว แต่พอเห็นมันเป็นแบบนี้ก็อดไม่ได้
“กูก็ทำใจอยู่...สิบกว่าปีมึงคิดว่ามันจะตัดใจได้ง่าย ๆ เหรอวะ?”
“มึงต้องพยายามกว่านี้ไอ้เจมส์...ไม่ใช่อ้าแขนอ้า...รับทุกครั้งไป” เต็นท์เการิมฝีปากเพราะกระดากปากจะพูดแล้ว
“กูจะนอนเงียบหน่อย”
“ถ้ามึงไม่เปิดรับใครสักคนเข้ามา มึงก็ไม่มีทางรู้หรอกว่าที่มึงเป็นอยู่ทุกวันนี้มันเพราะรักจริง ๆ หรือเพราะเคยตัวกันแน่”
“.........”
“ลอง ๆ หาคบหาเลี้ยงเล่น ๆ ดู ไม่ใช่ก็เลิก ไม่ใช่เป็นผัวทิพย์ของสาว ๆ ที่ปล่อยให้เขาแห้งเหี่ยวตาย ไปเที่ยวกะกูไม่เห็นเอาใครสักคนดีแต่เล่น ๆ ไปงั้น”
“กูไม่ได้มั่วอย่างมึง...”
“มึงไม่ได้มั่ว...บูชาความรัก แต่คนที่ทำให้มึงเป็นแบบนี้...อย่าให้กูพูดไม่ต่างกับกูหรอก”
“วันนี้พูดมากไปแล้วนะ ไปไกล ๆ ก่อนที่ส้นตีนกูจะทำงาน”
ความมีปมของพี่เจมส์น้านนนน พี่เขาก็เป็นคนที่น่าสมสารอยู่นะคะ
ฝากเป็นกำลังใจให้พี่เจมส์กับนุ้งครีมด้วยน้าาา
อ่านแล้วใช่ฝากกดติดตามด้วยนะคะ เราจะกอดคอลงนรกไปด้วยกันค่ะ
เรื่องนี้ดรามา มีปม ระหว่างทางจะลากเลือดมากกกก จบสุขนิยมค่ะ
บทล่าสุด
#69 บทที่ 69 ตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#68 บทที่ 68 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#67 บทที่ 67 บทที่ 66 ของที่ติดค้าง
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#66 บทที่ 66 บทที่ 65 สำลักความสุข...
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#65 บทที่ 65 บทที่ 64 ความคิดถึงที่ไม่ไร้รูปร่าง NC+++
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#64 บทที่ 64 บทที่ 63 คืนนี้จะบอก...คำตอบที่อยากได้ยิน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#63 บทที่ 63 บทที่ 62 ความจริงที่ต้องรู้...เพื่อเธอ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#62 บทที่ 62 บทที่ 61 ไม่อยากเป็นประเด็นกับคนอื่น
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#61 บทที่ 61 บทที่ 60 ปากไม่ตรงกับใจ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#60 บทที่ 60 บทที่ 59 อีกก้าวหนึ่ง
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย
"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"
เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห













