บทนำ
ไม่ได้ด้วยมนต์ ก็เอาด้วยคาถา
ผู้หญิงทุกคน แล้วนแต่ต้องมี "ชายในฝัน" ของตัวเองทั้งนั้น
วิรัญดาก็เช่นกันที่อยากเจอใครคนนั้นมาอยู่ข้างตัว ข้างหัวใจ
แล้วเขาก็มาอยู่ตรงหน้า ผู้ชายที่มีทุกอย่างราวกับเดินออกมาจากในฝัน
แต่... เขาดันเป็นเจ้านายของเธอนี่สิ
ในเมื่อเป็นแบบนี้ เธอต้องงัดเคล็ดลับข้อไหนมาใช้ดีนะ
ถึงจะเปลี่ยนจากเจ้านายมาเป็นเจ้าหัวใจของเธอได้
ต้นตระกูล ไม่มีสเป็คในเรื่องของผู้หญิง
สำหรับเขาแล้ว ขอแค่คุยกันรู้เรื่อง เคมีตรงกันก็เดินไปด้วยกันได้แล้ว
ขออย่างเดียว อย่าเด็กเกินไปก็พอ
เพราะเขาไม่อยากได้ฉายาโคแก่เคี้ยวหญ้าอ่อน
แต่เอ... เขาไม่ชอบกินเด็กนี่นะ
แล้วทำไมเขาถึงยอมตอบตกลงแต่งงานกับเด็กอย่างวิรัญดากันเล่า
บท 1
“อยากเจอกับชายในฝัน ให้ใช้พลังของกลีบดอกไม้เเละน้ำ จะช่วยให้ความฝันเป็นจริง จะได้พบรักอันสุดวิเศษ ให้วางอ่างใส่น้ำไว้ทางทิศใต้ โปรยกลีบดอกไม้สีม่วง เเละสีชมพูอย่างละสามกลีบ จากนั้นก็เเช่หน้าลงในผิวน้ำ นึกภาพหนุ่มในสเปกไว้ในใจเเล้วล้างหน้า รับรองว่าได้เจอเเน่”
วิรัญดาอ่านข้อความนั้นทวนอีกครั้งก่อนจะจัดแจงนำอ่างขนาดเล็กมาใส่น้ำ จากนั้นใส่กลีบกุหลาบสีชมพู และกลีบดอกเทียนสีม่วงลงไปอย่างละสามกลีบ เสร็จเรียบร้อยก็ก้มหน้าลงไปจุ่มในนั้นพลางนึกถึงรูปร่างหน้าตาของผู้ชายในฝันไปด้วย สักพักก็เงยหน้าขึ้นจากอ่าง หัวเราะออกมาเบา ๆ เมื่อเห็นกลีบดอกไม้เกาะติดขึ้นมาบนหน้า
หญิงสาวหยิบมันออกแล้วใส่ไว้ในอ่างตามเดิม ใบหน้าหมดจดเกลี้ยงเกลาคลี่ยิ้มให้ตนเองในกระจก จนเห็นลักยิ้มบุ๋มที่สองข้างแก้มพร้อมกับพูดให้กำลังใจตนเองเบา ๆ
“วันนี้เธอต้องโชคดีสิเนอะยายรัญ ต้องสัมภาษณ์งานผ่าน และอาจจะได้เจอชายในฝันด้วย”
หญิงสาวกำมือประสานกันไว้ที่หน้าอกราวกับตั้งจิตอธิษฐานอยู่ชั่วครู่ จากนั้นจึงล้างหน้า และจัดการธุระส่วนตัวต่อไป
“วันนี้มีสัมภาษณ์งานหรือลูก”
สุพจน์เอ่ยถามบุตรสาวที่วิ่งลงมาจากชั้นบนในชุดที่ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าทุกครั้งพลางเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าเสื้อ ขณะที่วิยดา ผู้เป็นมารดาหันไปบอกแม่บ้านให้ตักข้าวต้มเตรียมไว้ให้บุตรสาวทันที
“ใช่ค่ะคุณพ่อ รัญตื่นเต้นจังเลยค่ะสัมภาษณ์งานที่แรก และครั้งแรกด้วย” วิรัญดานั่งลงตรงข้ามมารดา สีหน้าปกปิดความตื่นเต้นเอาไว้ไม่มิด จนผู้เป็นบิดาเห็นแล้วได้แต่หัวเราะเบา ๆ
“ทำให้เต็มที่นะลูก พ่อเอาใจช่วย”
สุพจน์จับศีรษะเล็กโยกไปมาอย่างเอ็นดู ขณะที่ผู้เป็นมารดานั้นตวัดค้อนส่งให้ พลางตัดพ้อด้วยน้ำเสียงแง่งอนเล็กน้อยใส่บุตรสาว
“แทนที่จะมาช่วยพ่อกับแม่ทำงาน ทำไมต้องไปสมัครงานที่อื่นก็ไม่รู้นะ เราเนี่ยจริง ๆ เลย”
“แหม คุณแม่ขา รัญอยากหาประสบการณ์ให้ตัวเองบ้างนี่คะ เพิ่งเรียนจบมา จู่ ๆ จะให้รัญไปทำงานที่บริษัทเลยหรือไง ให้รัญออกไปหากำไรชีวิตบ้างสิคะคุณแม่ บริษัทเราก็ให้พี่ภัทรช่วยอยู่แล้วนี่คะ พี่ภัทรเก่งจะตายไป”
วิรัญดาออดอ้อนมารดาอย่างเคย หนำซ้ำยังเอ่ยปากชมพี่ชายที่กำลังเดินลงบันไดมาสมทบที่โต๊ะอาหารอีกคน
“เรื่องปากหวานช่างประจบนี่ไม่มีใครเกินเลยนะยายรัญ”
ทินภัทรพูดกลั้วหัวเราะ ก่อนจะเสมองการแต่งตัวของวิรัญดาอย่างสนใจ เขาไล่มองตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้าของน้องสาวแล้วหัวเราะขลุกขลักในคออย่างอดไม่อยู่
“ขำอะไรคะพี่ภัทร” วิรัญดาหน้าง้ำเมื่อเห็นพี่ชายมองการแต่งตัวของตนแล้วหัวเราะ
“เหมือนเด็กขโมยชุดแม่มาใส่เลย”
ทินภัทรพูดไปตามที่เห็น เพราะวันนี้วิรัญดาสวมเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนมีระบายตรงแนวกระดุมกับกระโปรงทรงสอบสีดำ ดูอย่างไรก็ไม่เข้ากันสักนิดกับใบหน้าอ่อนใสของน้องสาว ปกติแล้ววิรัญดามักแต่งตัวตามสมัยนิยมแบบวัยรุ่นทั่วไป หรือแต่งตามเทรนด์ที่เป็นกระแส
“พี่ภัทรน่ะ ฮึ!” วิรัญดาทำปากยื่น สะบัดหน้าไปอีกทางอย่างขัดใจ เมื่อวานเธออุตส่าห์ลองชุดที่ขนซื้อมาจากห้างสรรพสินค้าตั้งหลายชุด กว่าจะลงตัวที่ชุดนี้ได้ก็ใช้เวลาอยู่หน้ากระจกร่วมชั่วโมง
“ยังจะงอนเป็นเด็ก ๆ อีก เรียนจบจนโตจะหางานทำเองได้อยู่แล้วนะ รีบกินเข้าสิ เดี๋ยวก็ไปสัมภาษณ์สายหรอก”
ทินภัทรคลี่ยิ้มจนเห็นลักยิ้มที่ข้างแก้มไม่ต่างจากผู้เป็นน้องสาว เขาตักข้าวต้มใส่ปากโดยไม่ได้สนใจท่าทางกระเง้ากระงอดของคนนั่งข้างกายอีกต่อไป เพราะมองนาฬิกาแล้วเห็นควรว่าต้องรีบขับรถออกจากบ้าน มิเช่นนั้นรถจะติดบนทางด่วนยาวจนต้องเข้าสายอีก
เขาไม่ชอบเข้าออฟฟิศสายถึงแม้จะอยู่ในฐานะของผู้บริหารแล้วก็ตาม เพราะต้องการเป็นแบบอย่างที่ดีให้พนักงานในบริษัทได้เห็นเป็นเยี่ยงอย่าง อีกทั้งไม่ต้องการให้คนอื่นปรามาสเขาด้วยว่าอายุเพียงแค่นี้ แต่ดันได้นั่งเก้าอี้ผู้บริหาร เขารู้ว่าบางคนถึงกับรอดูว่าคนหนุ่มอย่างเขาจะทำไปได้สักกี่น้ำ ดังนั้นเขาจึงต้องทำให้ทุกคนเห็นว่าเขาไม่ใช่พวกเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ
บริษัท บอร์น ทู บิลด์ จำกัด
วิรัญดามองป้ายชื่อบริษัทที่ตนต้องมาสัมภาษณ์อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ก่อนตัดสินใจเดินเข้ามาแล้วแจ้งความจำนงกับพนักงานสาวที่นั่งอยู่ด้านหน้าซึ่งคงเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ของที่นี่
“สวัสดีค่ะ มาสัมภาษณ์งานตำแหน่งเออีค่ะ”
พนักงานคนนั้นเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้พลางเดินออกมาจากเคาน์เตอร์ของตน ผายมือเชื้อเชิญให้วิรัญดานั่งรอที่โซฟา
“นั่งรอสักครู่นะคะ” พูดจบเจ้าตัวก็หยิบเอกสารการสมัครงานมายื่นให้ก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน
วิรัญดานั่งบนโซฟา กรอกประวัติส่วนตัวในใบสมัคร กรอกเสร็จก็นั่งรอด้วยความตื่นเต้นเพราะเป็นการสัมภาษณ์งานครั้งแรกในชีวิต หญิงสาวนึกถึงเคล็ดลับที่ทำให้โชคดีของคนญี่ปุ่น ซึ่งเธอได้ทำมาแล้วก่อนก้าวเท้าออกจากบ้าน
เอ... ถ้าทำก่อนสัมภาษณ์อีกครั้งจะเป็นอะไรไหมนะ...
อย่างไม่รอช้า วิรัญดาเอานิ้วชี้กับนิ้วโป้งจับติ่งหูทั้งสองข้างของตนเองถูเบา ๆ สามทีพร้อมกับพึมพำว่า ขอให้วันนี้มีแต่โชคดี สามครั้ง หลังจากทำเสร็จก็เป็นเวลาเดียวกับที่พนักงานคนนั้นเดินมาบอกให้เธอเข้าไปข้างในได้
“เข้าไปสัมภาษณ์ได้เลยค่ะ รบกวนขอเอกสารด้วยนะคะ”
วิรัญดาหยิบเอกสารส่วนตัวทั้งหมดที่เตรียมมายื่นให้พร้อมกับใบสมัคร จากนั้นจึงเดินตามเข้าไปด้านใน ตากลมโตกวาดมองสภาพภายในออฟฟิศอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท แล้วก็ต้องกรีดร้องอยู่คนเดียวในใจด้วยอาการลิงโลด
ออฟฟิศที่นี่สวยชนะเลิศ!
พนักงานสาวพาเธอมาหยุดอยู่หน้าห้องของใครคนหนึ่ง วิรัญดาเหลือบตาอ่านป้ายที่ติดกับหน้าประตูแล้วหัวใจก็แทบร่วงไปถึงตาตุ่ม
นี่เธอต้องสัมภาษณ์กับประธานบริหารเลยหรือนี่!
ระหว่างที่กำลังประหวั่นพรั่นพรึงอยู่ในใจ เสียงเคาะประตูของคนที่พาเข้ามาก็ปลุกให้เธอต้องกดข่มความตื่นเต้นเอาไว้ พยายามรวบรวมสติให้มาอยู่กับตัวให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
“คุณต้นคะ น้องที่มาสัมภาษณ์ตำแหน่งเออีค่ะ”
พนักงานสาวคนนั้นวางเอกสารของวิรัญดาลงบนโต๊ะอีกตัวซึ่งอยู่ถัดไปจากโต๊ะทำงานที่ชายหนุ่มเจ้าของห้องกำลังนั่งอยู่ วิรัญดาจึงเดินไปนั่งสงบเสงี่ยมอยู่ตรงนั้น โดยไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองหน้าประธานบริหารที่กำลังจดจ่ออยู่กับจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ตรงหน้า
บทล่าสุด
#22 บทที่ 22 บทที่ 6 น้ำเมาเป็นเหตุ - 50% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#21 บทที่ 21 บทที่ 6 น้ำเมาเป็นเหตุ - 25% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#20 บทที่ 20 บทที่ 5 กามเทพรุ่นใหญ่ - 100% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#19 บทที่ 19 บทที่ 5 กามเทพรุ่นใหญ่ - 75% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#18 บทที่ 18 บทที่ 5 กามเทพรุ่นใหญ่ - 50% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#17 บทที่ 17 บทที่ 5 กามเทพรุ่นใหญ่ - 25% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#16 บทที่ 16 บทที่ 4 อารมณ์หม่น ๆ ของคนแอบรัก - 100% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#15 บทที่ 15 บทที่ 4 อารมณ์หม่น ๆ ของคนแอบรัก - 75% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#14 บทที่ 14 บทที่ 4 อารมณ์หม่น ๆ ของคนแอบรัก - 50% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#13 บทที่ 13 บทที่ 4 อารมณ์หม่น ๆ ของคนแอบรัก - 25% -
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













