พ่อของแฟนเก่า

ฮานะ

อลิซกับเลียมอยู่ข้างกายฉัน เพื่อนรักทั้งสองคนของฉันกำลังพยายามเกลี้ยกล่อมไม่ให้ฉันหนีออกจากงานเลี้ยงจบการศึกษาของตัวเอง และมันก็ไม่ใช่ความพยายามที่สูญเปล่าหรอกนะ เพราะต้องขอบคุณนาธาน ค่ำคืนที่สำคัญที่สุดคืนหนึ่งในชีวิตของฉันถึงได้พังทลายลง

เขาทิ้งฉัน ทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียว ในคืนที่ฉันคิดว่าเราจะได้มีอะไรกันเป็นครั้งแรก เขาสัญญาว่าจะรอ แต่ฉันเดาว่าฉันคงไม่มีแรงจูงใจให้เขามากพอ เขาสารภาพโดยไม่มีแม้แต่แววสำนึกผิดบนใบหน้า ว่าเขาแอบไปนอนกับคนอื่นมาตลอด

ฉันเข้าใจว่าการยังบริสุทธิ์อยู่ตอนอายุ 21 มันอาจจะเป็นเรื่องท้าทาย แต่เขาก็รู้ดีว่ากำลังเจอกับอะไรอยู่ เขาไม่สามารถรักษาสัจจะหรือคำสัญญาอื่น ๆ ที่เคยให้ไว้ได้เลย

โชคดีที่คณบดีเคลลี่ช่วยจัดการงานทั้งหมดที่ควรจะเป็นของฉัน ด้วยการพูดจาหว่านล้อมพวกนักลงทุนและเจ้าของบริษัทใหญ่ ๆ ผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมของฉันก็มีส่วนช่วยอยู่มาก แต่คณบดีเคลลี่ก็ใจดีกับฉันเสมอ อย่างน้อยก็ต้องมีข้อเสนองานสักชิ้นเข้ามาเพื่อชดเชยค่ำคืนที่เลวร้ายนี้บ้าง

“ลืมไอ้ทุเรศนั่นไปซะ ฮานะ อีกไม่กี่เดือนเธอก็จำเขาไม่ได้แล้ว อนาคตที่น่าทึ่งรอเธออยู่ข้างหน้า” อลิซพูด เลียมพยักหน้าเห็นด้วย แม้ว่าสถานการณ์นี้จะดูไม่กวนใจเขาสักเท่าไหร่ เขาไม่เคยปิดบังท่าทีรุกจีบแบบไม่แนบเนียนของเขาเลย

“นักธุรกิจคนนั้นดูอยากจะจ้างเธอใจจะขาด” ฉันได้ยินเขาพูดแล้วก็กรอกตา

“ฉันว่าเจตนาของเขาน่าจะต่างออกไปนะ” ฉันสวนกลับไป ทำให้ทั้งสองคนหัวเราะ ซึ่งก็ทำให้ฉันหัวเราะตามไปด้วย “แต่ข้อเสนองานก็คงจะดีไม่น้อยเลยล่ะ”

“เธอได้แน่ ฉันมั่นใจ!” อลิซพยายามให้กำลังใจฉัน

“ฉันก็หวังว่าอย่างนั้นนะ ฉันอยากมีอิสระทางการเงินแล้วก็ไม่ต้องย้ายกลับไปอยู่กับพ่อแม่ที่ญี่ปุ่น” ฉันพยายามทำเสียงให้มีความหวัง

“เลิกทำหน้าอมทุกข์ได้แล้ว ไปสนุกกันเถอะ” เลียมดึงอลิซไปยังฟลอร์เต้นรำ เธอพยายามลากฉันไปด้วย แต่ฉันหลบได้ทัน

ฉันเห็นบาร์อยู่ข้างหน้า และนั่นก็กลายเป็นเป้าหมายของฉัน ฉันใช้เวลาไม่นาน และก่อนที่ฉันจะได้สั่งอะไร บาร์เทนเดอร์ก็วางเครื่องดื่มแก้วหนึ่งลงตรงหน้าฉัน ฉันดันแก้วกลับไปให้เขา แต่เขายืนกราน บอกว่าเป็นเครื่องดื่มจากผู้ชื่นชมครับ

ผู้ชื่นชมเหรอ? ฉันแค่นหัวเราะ รู้สึกว่ามันยากที่จะเชื่อ แต่เขาเอียงศีรษะไปทางซ้ายเล็กน้อยเป็นเชิงบ่งบอกถึงใครบางคน ดังนั้นฉันจึงมองตามสายตาของเขาไปยังทิศทางนั้น และก็ได้เห็นเขา

แม้จะมองเห็นไม่ชัดเจนนัก แต่ฉันก็จำได้ว่าเขาคือหนึ่งในนักธุรกิจที่อยู่กับคณบดี แน่นอนว่าเขาดูหนุ่มกว่าคนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ เขาดูเหมือนจะอายุราว ๆ สี่สิบต้น ๆ แต่ก็ดูแลตัวเองดีมากสำหรับคนในวัยนี้

ร่างกายของเขาแข็งแรงอย่างเห็นได้ชัดแม้จะมีเนื้อผ้าปกปิดอยู่ ผมของเขาซึ่งเกือบจะเป็นสีเทาทั้งหมดถูกหวีเสยไปด้านหลังอย่างเรียบร้อย เคราสั้นที่เล็มอย่างดีขับให้แนวกรามที่คมชัดของเขาโดดเด่นขึ้นมา

เขาเป็นหนึ่งในผู้ชายประเภทที่เหมือนหลุดออกมาจากในหนัง

หล่อจนเหลือเชื่อ เกินกว่าที่ฉันจะบรรยายได้ แม้ว่าจะอายุมากกว่าฉันมากก็ตาม ผู้ชายแบบเขาจะต้องการอะไรจากฉันกันนะ? ฉันสงสัยว่าเขาจะลืมคอนแทคเลนส์ไว้ที่บ้านเหมือนฉันหรือเปล่า เลยมองอะไรไม่ค่อยชัด

แต่เขาก็พิสูจน์ว่าฉันคิดผิดเมื่อเขานั่งลงข้าง ๆ ฉัน ใกล้มาก ใกล้จนฉันแทบจะรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขาที่รดแก้ม และแม้จะพิงเคาน์เตอร์อยู่ ร่างกายของฉันก็สั่นเทา

ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย

“ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณตกใจนะ ฮานะ ผมแค่อยากจะแสดงความยินดีกับการจบการศึกษาของคุณ” เสียงทุ้มลึกของเขาส่งความรู้สึกวาบหวิวไปทั่วสันหลังของฉัน

“คุณเป็นใคร แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นใคร?” มือของเขาเคลื่อนมาอยู่เหนือมือฉันทันที ราวกับจะปลอบให้ฉันใจเย็นลง แต่มันไม่ได้ผล สัมผัสของเขายิ่งทำให้อาการของฉันแย่ลง

“คุณเพิ่งแนะนำตัวเองที่โต๊ะนั้นไง จำได้ไหม?” เขาชี้ไปยังจุดที่เราเคยอยู่เมื่อครู่ ข้าง ๆ คณบดี

บ้าจริง! รอยยิ้มของเขาสามารถทำให้ใครต่อใครละลายได้ตรงนั้นเลย

การมีอยู่ของผู้ชายแบบนี้น่าจะผิดกฎหมายไปเลย

“ขอโทษค่ะ ฉันประหม่าน่ะค่ะ”

“ผมทำให้คุณกลัวเหรอ ฮานะ” วิธีที่เขาเน้นชื่อของฉันทำเอาท้องไส้ฉันปั่นป่วนไปหมด ลมหายใจของฉันเริ่มติดขัด และช่องว่างระหว่างเราดูเหมือนจะแคบลงทุกวินาที

พระเจ้า ฉันกำลังจะควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว

“ฉันก็แค่เป็นผู้หญิงที่รอบคอบน่ะค่ะ คุณ…” ฉันเว้นช่วงไปเมื่อนึกขึ้นได้ว่ายังไม่รู้ชื่อของเขา

“คาวเออร์ จอห์น คาวเออร์” นิ้วของเขาไล้ไปตามแก้วที่ชื้น เช็ดหยดน้ำที่ไหลลงมาจากเครื่องดื่มที่ยังไม่มีใครแตะต้อง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนริมฝีปากขณะที่เขาจ้องมองฉัน

คาวเออร์ ฟังดูคุ้น ๆ แต่ฉันนึกไม่ออกว่าเคยได้ยินมาจากที่ไหน

มันยากที่จะมีสมาธิ วิธีที่เขามองฉันมันช่างรุนแรง เหมือนนักล่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ ฉันรู้สึกกลัว แต่ในขณะเดียวกันก็ปรารถนาที่จะก้าวต่อไป ฉันบังคับตัวเองให้พูดต่อและทำความเข้าใจกับความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาเมื่อจอห์นมองฉันอย่างลึกซึ้งขนาดนี้

“คุณจอห์น คาวเออร์” ฤทธิ์แชมเปญที่ฉันดื่มเข้าไปเริ่มทำงาน และเสียงของฉันก็ฟังดูยานคางและช้าลง ฉันเห็นใบหน้าของเขาเกร็งขึ้น และดูเหมือนเขาจะชอบวิธีที่ฉันเรียกชื่อเขา

“คุณเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งมาก ฮานะ” เสียงแหบพร่าของเขาส่งความเย็นเยียบไปทั่วสันหลัง รอยยิ้มของเขายังคงประดับอยู่บนใบหน้า

ฉันสงสัยว่ามีใครกำลังมองเราอยู่หรือเปล่า และตั้งคำถามว่าทำไมเขาถึงเข้ามาใกล้ขนาดนี้ แต่ถึงจุดนี้ฉันไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว