บทนำ
บท 1
ตรีศูล เอกโยธินเจ้าของบริษัทตัวแทนนำเข้าและจำหน่ายรถยนต์ยี่ห้อดังขวัญใจสาว ๆ ถูกทุกคนจับตามองอยู่ในขณะนี้เพราะหัวใจของเขาว่างลงอีกครั้งหลังจากเลิกงกับอดีตคนรักที่เพิ่งแต่งงานไปกับนักธุรกิจหนุ่มใหญ่ สร้างความกังขาให้กับเหยี่ยวข่าวและกระจอกข่าวทั้งวงการ ว่าเหตุใด จันทร์เจ้าจึงเป็นฝ่ายขอเลิกกับผู้บริหารหนุ่มของเอกโยธินและตัดสินใจแต่งงานสายฟ้าแลบกับต้นสาย ชายหนุ่มที่เทียบกับตรีศูลแล้วเป็นรองนักธุรกิจคนดังของเอกโยธินอยู่หลายขุม
ตรีสูรเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงล่ำสันและมีใบหน้าคมคาย บุคลิกของเขาดึงดูดทุกสายตาให้หันมาสนใจและหากเป็นสาวสวยที่มั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองด้วยแล้ว พวกหล่อนพร้อมจะลงสนามเพื่อแย่งชิงหัวใจของเขามาครอบครองให้ได้อย่างไม่ลังเล ริมฝีปากหนาได้รูปบวกกับแววตาเปิดเผยทำให้ตรีศูลดูมีเสน่ห์ชวนรุ่มหลง เย้ายวนจนผู้หญิงหลายคนใจสั่น แค่เพียงได้สบตากรุ้มกริ่มมีชั้นเชิงนี้ก็ราวกับต้องมนต์สะกดให้เคลิบเคลิ้มจนเก็บกลับไปละเมอเพ้อฝันถึงกันเลยทีเดียวแม้แต่ผู้ชายด้วยกันก็อดจะอิจฉานักธุรกิจหนุ่มไม่ได้ ไม่ใช่เพราะเขาสะดุดตาสาว ๆ แต่เพราะบุคลิกมาดมั่นต่างหากที่ทำให้น้อยคนนักที่จะกล้าลองดีกับผู้ชายคนนี้
เสียงเพลงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือข้างกายดังขึ้นรบกวนสมาธิของชายหนุ่มที่กำลังมุ่งมั่นอยู่กับเอกสารกองโตตรงหน้า ให้หันมาสนใจอุปกรณ์สื่อสารที่วางนิ่งอยู่บนโต๊ะ เสียงเพลงที่ตั้งเป็นสายเรียกเข้าเฉพาะสำหรับคนสำคัญอย่าง จันทร์เจ้า กิติลัดดา อดีตคนรักสาวที่เพิ่งแต่งงานไปกับ ต้นสาย หิรัญเดชา นักธุรกิจหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเศษที่สามารถเอาชนะใจอดีตคนรักของเขาได้ และคว้าตัวเธอไปเป็นคู่ครองได้สำเร็จด้วยการใช้ความจริงใจเอาชนะใจเธอ เขายอมรับว่าต้นสายเอาใจใส่ในตัวจันทร์เจ้ามากกว่าเขาที่แทบจะไม่มีเวลาให้หญิงสาวเลย เพราะยุ่งอยู่แต่กับการทำงานอย่างบ้าคลั่ง กระทั่งอดีตคนรักตัดสินใจหันหลังให้และเลือกชายหนุ่มอีกคนที่มีเวลาให้เธอได้มากกว่าเขา
“ว่ายังไงครับเจ้าขาคนสวย ทำไมวันนี้ถึงว่างโทร.หาตรีได้เอ่ย” เขาเอ่ยถามเย้าปลายสายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“เจ้าขาโทร.มากวนหรือเปล่าคะ ยุ่งอยู่ไหมเอ่ย” หล่อนถามไถ่อย่างเกรงใจด้วยน้ำเสียงหวานเหมือนเคย
“ไม่ยุ่งหรอกครับ เจ้าขาก็รู้ว่าผมว่างเสมอสำหรับคุณ” ชายหนุ่มตอบเสียงนุ่ม พลางขยับตัวอยู่ในท่วงท่าสบาย
“ตรีทำให้เจ้าขาระอายใจ...” หล่อนตอบแผ่วเบา รู้สึกผิดต่ออดีตคนรักที่ยังคงอ่อนโยนเช่นเดิมแม้ว่าหล่อนจะเป็นฝ่ายผิดที่ตัดความสัมพันธ์และแยกทางจากเขามาโดยที่เขาไม่มีความผิดใด ๆ
“โธ่...เจ้าขา อย่าบอกนะว่าที่โทร.หาผมวันนี้เพราะคุณยังรู้สึกผิดอยู่” เขาถามเสียงใสทว่าใบหน้าเคร่งขรึม เขาพยายามทำทุกอย่างให้อีกฝ่ายสบายใจ แม้ลึก ๆ ใจเขายังปวดร้าวกับความรักที่มอบให้หล่อนซึ่งมันยังไม่จืดจางหรือเปลี่ยนไปตามวันเวลาที่ล่วงผ่านแม้แต่น้อย
“คุณคะ ดิฉันบอกว่าเข้าไปไม่ได้ไงคะ อุ๊ย!”
ประตูถูกผลักเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต บานไม้แผ่นหนักกระแทรกเข้ากับผนังปูนด้านหลังจนเกินเสียงดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงเอะอะโวยวายของเลขาฯ คนสวยที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้าขวางหญิงสาวหุ่นปราดเปรียว หล่อนแต่งตัวได้เปรี้ยวจี๊ดจับใจและหล่อนกล้ามากที่บุกรุกเข้ามาในห้องของเขาแบบนี้
“ขอโทษค่ะคุณตรี คือ...”
ปั้ง! เลขาฯ คนสวยยังไม่ทันพูดจบก็ต้องสะดุ้งสุดตัวตกใจกับเสียงตบโต๊ะดังปังใหญ่ของหญิงสาวผู้บุกรุก
“เกิดอะไรขึ้นคะตรี เจ้าขาได้ยินเสียงคุณสุรีย์โวยวายเอ็ดเชียว แล้วนั่นเสียงอะไรคะ” จันทร์เจ้าถาม
“จำไว้เลยนะคุณตรีศูล คนอย่างฉัน ภาพตะวัน เสถียรพงศา ไม่สิ้นคิดถึงขนาดจะยอมถูกคลุมถุงชนง่าย ๆ อย่างนี้แน่ ถ้าคุณพอจะมีสมองเหลืออยู่บ้างล่ะก็ กลับไปบอกให้แม่คุณเลิกคิดที่จะเกี่ยวดองกับตระกูลของฉันได้แล้ว”
ตรีศูลเพ่งสายดุมองใบหน้าซึ่งแต่งแต้มสีสันไว้อย่างบรรจงของหล่อน แม้จะดูเปรี้ยวจี๊ดแต่ก็งดงามน่ามองไม่มีที่ติ ถ้าไม่ติดตรงความไร้มารยาทของหล่อนละก็ เขายอมรับว่าคงตกตะลึงในความงดงามนี้มากกว่าจะหงุดหงิดและรำคาญใจอย่างที่เป็นอยู่ขณะนี้แน่
“เจ้าขาจ๊ะ เอาไว้ผมจะโทร.กลับไปหานะ”
เขายังคงกล่าวกับปลายสายด้วยสุ่มเสียงเสนาะหูแม้ใบหน้าติดจะบึ้งตึงขณะส่งสายตาตำหนิประสานสายตาเกรี้ยวกราดของหญิงสาวตรงหน้านิ่ง ๆ กระทั่งวางสายจันทร์เจ้าพร้อมวางโทรศัพท์ในมือลงบนโต๊ะทำงานเบา ๆ และเหยียดตัวลุกขึ้นยืนในระดับเดียวกับหล่อน
“ดิฉันพยายามห้ามคุณคนนี้เธอแล้ว แต่เธอไม่ยอมฟังเลยค่ะคุณตรี” สุรีย์รีบละล่ำละลักแก้ตัวกับเจ้านายด้วยน้ำเสียงร้อนใจ สีหน้าของตรีสูรสร้างความหวั่นวิตกให้เลขาฯ สาว หล่อนอดจะที่จะขยาดแทนผู้มาเยือนไม่ได้
“คุณออกไปก่อน เดี๋ยวผมจัดการกับผู้หญิงไร้มารยาทคนนี้เอง” เขาออกคำสั่งกับเลขาฯ ด้วยน้ำเสียงเครียดเคร่ง
“ถึงฉันจะไร้มารยาท แต่ก็ไม่ไร้สมองถึงขนาดยอมให้พ่อแม่บังคับจูงจมูกได้อย่างกับไม่ใช่คนเหมือนใครบางคนหรอกนะ” ภาพตะวันเชิดหน้าขึ้นพลางสบตาคมอย่างไม่หวั่นเกรง
ในขณะที่เลขาฯ สาวได้แต่อ้าปากหวอเมื่อได้ยินคำพูดที่หล่อนใช้ต่อปากต่อคำกับเจ้านาย แต่พอตรีศูลส่งสายตาพิฆาตมาเท่านั้น ริมฝีปากที่อ้าอยู่ก็หุบฉับทั้งยังรีบหมุนตัวเดินจ้ำอ้าวกลับออกไปในทันที
บทล่าสุด
#138 บทที่ 138 Ep.138 จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#137 บทที่ 137 Ep.137
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#136 บทที่ 136 Ep.136
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#135 บทที่ 135 Ep.135
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#134 บทที่ 134 Ep.134
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#133 บทที่ 133 Ep.133
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#132 บทที่ 132 Ep.132
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#131 บทที่ 131 Ep.131
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#130 บทที่ 130 Ep.130
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#129 บทที่ 129 Ep.129
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













