บทนำ
ปู่รามพ์นึกชมหลานชายที่ตาถึงเหลือเกิน กล่าวพลางดันเข่าทั้งสองข้างของหญิงสาวขึ้นมาแบะอ้าเป็นรูปตัวเอ็มขนานลำตัว
“โอ้ว… ”
ดวงตาของชายสูงวัยเบิกโพลง มองร่องสวาท เบียดอัดกันเป็นพูนูนระหว่างซอกขา ความอวบอิ่มของร่องพูดูราวกับส้มโอสองกลีบประกบกัน ลอยเด่นขึ้นมาจากพุ่มขนสีดำระยับโอบล้อมพูงามเอาไว้
ปู่รามพ์ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากแล้วก้มลงปาดลิ้น ลากเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของร่องกลีบ เบ่งบวมขึ้นมาอวดความเย้ายวน
“อ๊ะ… อู้ว… ”
หญิงสาวที่ยังไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน รู้สึกเสียวมาก มือจิกศีรษะปู่รามพ์เอาไว้แน่น ผลักบ้างรั้งบ้าง บางครั้งก็เผลอกดใบหน้าของเขาลงมาคลุกเคล้ากับซอกเสียว แอ่นร่องหอยให้เขาจูบฟัด ลงลิ้นกับความเป็นสาวของหล่อนที่อูมล้นอยู่ระหว่างซอกขา
ฉั่วๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เสียงปลายลิ้นที่เฉาะรัวลงมาในรูหอย สร้างความตื่นเต้นจนเนื้อตัวของพิมพิลาบิดเร่า เผลอร้องครางออกมาตามจังหวะปลายลิ้นปาดเลียรัวๆ
“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… คุณปู่ขาหนูเสียว”
ใบหน้าของพิมพิลาสะบัดไปมา
บท 1
สะใภ้ตระกูลกาม นายช่างคลั่งรัก นายช่างซ่อมเสียว กรรมกรร้อนรัก ลุงดามพ์ ลุงยักษ์เก้านิ้ว
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน
กาสะลอง
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
“พิมพิลา” สาวน้อยผู้ซึ่งชะตาสวาทชักพาให้หล่อนต้องกลายมาเป็นสะใภ้ของ “ตระกูลกาม” ที่ขึ้นชื่อว่ามีพฤติกรรมทางเพศสุดพิสดารพันลึก ผู้ชายในตระกูลนี้ทุกคนล้วนแต่เซ็กส์จัด เงี่ยนจัด และมีอวัยวะเพศใหญ่ยาวกว่าเก้านิ้ว และบางคนก็ฝังมุก
ทุกคนมีความปรารถนาอันมืดดำร่วมกันจนกลายมาเป็นประเพณีปฏิบัติที่ยอมรับและสืบทอดมาช้านาน เรียกได้ว่ามันคือ ‘ราคะจารีตของตระกูล’ ทำสะใภ้ต้องเจอกับความลับอันน่าสะพรึงของผู้ชายในคฤหาสน์ เช่นปู่ของสามีผู้มีอวัยวะเพศมหึมากว่าสิบนิ้ว และยังชอบเบิร์น ได้เจอพ่อสามีที่อวัยวะเพศฝังมุกรอบดุ้น ได้เจอพี่ชายของสามีผู้มีลีลาสวาทดุดันดิบเถื่อน
มาร่วมลุ้นไปด้วยกันว่า ‘พิมพิลา’ จะรับไหว? หรือทิ้งความเป็นสะใภ้… หนีไปจากคฤหาสน์สีเทาหลังนี้
สะใภ้
ตระกูลกาม
พุทธศักราช 2562
ที่บ้านไม้หลังน้อยในชนบทแห่งหนึ่ง
“พิมพ์… นั่นเอ็งจะไปไหน ใกล้ค่ำแล้วนะนังพิมพ์
‘ป้านวล’ ร้องเรียก ‘พิมพิลา’ หลานสาวซึ่งเป็นเด็กกำพร้าที่หล่อนเก็บเอามาเลี้ยงตั้งแต่ตัวเล็กๆ
“จะไปเก็บดอกไม้ที่คลองหลังบ้านจ้ะป้า... ”
หญิงสาวตะโกนตอบ
ตอนที่ป้านวลเก็บพิมพิลามาเลี้ยง ตีนยังเท่าฝาหอย ทว่าถึงวันนี้เด็กหญิงตัวน้อยๆ คนเดียวกันนี้ เติบโตเป็นสาวน้อย ใบหน้าสะสวยสะดุดตา เป็นที่หมายปองของบรรดาชายหนุ่มทั้งหมู่บ้าน
พิมพิลาถูกแม่ใจร้ายเอามาทิ้งไว้ที่ประตูหน้าบ้านของป้านวลกับลุงดำ
โชคดีที่สุนัขแสนรู้ตัวหนึ่งพยายามเห่าเรียกอยู่นานสองนาน กระทั่งลุงดำผู้เป็นสามีของป้านวลเกิดสังหรณ์ใจ เปิดประตูออกมาดูด้วยความสงสัยว่าสุนัขเห่าอะไร?
ครั้นแล้วก็พบร่างของทารกเพศหญิง หน้าตาน่ารักน่าชัง กำลังร้องไห้จ้าจนเนื้อตัวแดงไปหมด หากก็ยังไม่มอมแมมมากนัก ด้วยถูกห่อพันเอาไว้ด้วยผ้าขนหนูหลายชั้น
สาวน้อยรีบปั่นจักรยานออกไปตามถนนเส้นเล็ก มุ่งสู่หนองน้ำหลังบ้านด้วยหัวใจลิงโลด
ทว่ายังไม่ทันที่จะถึงหนองน้ำ จู่ๆ ก็มีรถจากัวร์สปอร์ต F-Type V6 สีดำคันใหญ่ ราคาเฉียดสิบล้าน วิ่งเข้าโค้งมาด้วยความเร็วสูง
เอี๊ยดดดด…
เสียงรถเบรกกะทันหัน เมื่อมีรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อสีส้มคันใหญ่วิ่งสวนทางออกมาตรงทางโค้ง ทำให้รถจากัวร์ต้องเบรก รถจักรยานเสียหลัก
“ว้าย... ”
เสียงร้องลั่น รถจักรยานและร่างของพิมพิลากลิ้งหลุนๆ ลงไปในป่าละเมาะข้างทาง
“หนู… เป็นอะไรหรือเปล่าหนู”
‘ตินน์’ ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าปี รูปร่างสูงใหญ่ ผิวขาว ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เป็นทายาทคนเล็กของตระกูล ตะโกนถามด้วยความตกใจ รีบเปิดประตูออกมาดูหญิงสาว
“หนู... ไม่เป็นไรใช่ไหม”
ชายหนุ่มถาม สาวน้อยหันมาสบตา สะดุดตากับใบหน้าสุดหล่อเหลาของตินน์ เขาตรงเข้ามาโอบประคองร่างของพิมพิลา อุ้มขึ้นมาจากป่าละเมาะริมทาง
ครั้งแรกที่สบตากัน...
พิมพิลามองหน้าตินน์ตาไม่กะพริบ ราวกับถูกสะกดไว้ด้วยความหล่อเหลาราวกับเทพบุตรของเขา
ตินน์ก็เช่นกัน เขารู้สึกไม่ต่างจากหล่อน รู้ว่าชะตาของเขากับหล่อนได้ถูกร้อยรัดไว้ด้วยกันในทันทีทันใดที่ได้พบหน้า… นี่แหละ! ผู้หญิงที่เขารอคอย
ผู้หญิงคนนี้มีลักษณะบางอย่างที่ตินน์รับรู้ได้ด้วยสัมผัสพิเศษ ดวงตามีประกายวิบวับ ตากลมโตและถุงใต้ตาอิ่มอวบเหมือนรูปถั่วลันเตา มีริมฝีปากสีชมพูเอิบอิ่มทั้งบนและล่าง บ่งบอกว่าหล่อนมีความกระตือรือร้นทางเพศสูง หน้าผากโหนกนูนแบบนี้ เดาได้เลยว่าหล่อนต้องเซ็กส์จัดมาก
“หนู... เอ่อ หนูไม่เป็นไรค่ะ”
พิมพิลาตอบคำถามด้วยน้ำเสียงตกใจ ท่าทางยังงงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหล่อน
“โชคดีที่หนูไม่เป็นไร”
ตินน์โล่งใจ เหลือบมองรถจักรยาน สภาพของมันยับเยินจนขี่ไม่ได้ ล้อหน้าบิดเบี้ยวเพราะปะทะเข้ากับต้นไม้อย่างจัง
“รถหนูพังหมดเลย”
ตินน์กล่าว เมื่อเห็นพิมพิลาแสดงท่าทางเสียดายรถจักรยานออกมาอย่างเห็นไดชัด
แม้จะเป็นเพียงรถเก่าๆ แต่หล่อนก็รักและผูกพันกับมันมานาน เพราะมันคือรถจักรยานคันแรกในชีวิตที่ป้านวลซื้อให้
“เรื่องจักรยานดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่... ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น หนูไม่ได้รับบาดเจ็บก็ดีแล้ว”
ตินน์บอกให้สาวน้อยสบายใจ ตอนแรกเขานึกว่าขาแข้งของหล่อนอาจจะหัก ดีที่ล้อหน้าของจักรยานช่วยรับแรงปะทะเอาไว้
“แล้วหนูเป็นลูกเต้าเหล่าใคร บ้านอยู่ที่ไหน เดี๋ยวฉันจะไปส่ง”
ตินน์มองหน้าพิมพิลา รู้สึกถูกชะตากับเด็กสาวคนนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ใช่… มันคือรักแรกพบ หล่อนคือผู้หญิงที่คู่ควรกับวงศ์ตระกูลของเขา ถ้าเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ ผู้หญิงคนนี้จะกลายเป็นที่รักของผู้ชายทุกคนในตระกูล
“หนูสวยจัง… ”
ตินน์ชม แวบแรกที่ได้เห็นพิมพิลา เขาสะดุดตากับทรวงอกอวบใหญ่ เสื้อยืดสีขาวบางๆ แนบเน้นช่วงอกจนดูรัดรึงตึงแน่นเพราะนมใหญ่มาก
บทล่าสุด
#95 บทที่ 95 ตอนที่ 95
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#94 บทที่ 94 ตอนที่ 94
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#93 บทที่ 93 ตอนที่ 93
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#92 บทที่ 92 ตอนที่ 92
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#91 บทที่ 91 ตอนที่ 91
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#90 บทที่ 90 ตอนที่ 90
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#89 บทที่ 89 ตอนที่ 89
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#88 บทที่ 88 ตอนที่ 88
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#87 บทที่ 87 ตอนที่ 87
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025#86 บทที่ 86 ตอนที่ 86
อัปเดตล่าสุด: 11/25/2025
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













