หมอเทวดาแห่งหมู่บ้าน

"พี่สาม รอพี่กลับจากกองทัพนะ ฉัน...ฉันจะมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดของฉันให้พี่เลย!" เสียงของหลินชิงชิงที่แฝงความเขินอายปนความมุ่งมั่นยังคงก้องอยู่ในหูของเจ้าซานจิน ขณะที่เขาสวมชุดลายพรางเดินสะพายเป้สองข้างบ่าอย่างองอาจบนเส้นทางเล็กๆ ระหว่างทุ่งนาที่มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านชิงสุ่ย เขาอดยิ้มกว้างไม่ได้พร้อมกับเร่งฝีเท้า

หลินชิงชิงเป็นสาวงามประจำหมู่บ้านชิงสุ่ย เป็นลูกสาวของผู้ใหญ่บ้านหลินเต๋อไช่ เธอสวยจนหาที่ติไม่ได้ รูปร่างพัฒนาได้ดีเยี่ยม เอวบางขายาว ผู้ชายที่ได้เห็นต่างก็อดคิดเพ้อฝันไม่ได้

เจ้าซานจินเติบโตมาพร้อมกับเธอ เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนเล่นตั้งแต่เด็ก สมัยเด็กๆ พวกเขาเล่นเกมสมมติ แสดงละครวันแต่งงานกันมานับครั้งไม่ถ้วน หากไม่ใช่เพราะหลินเต๋อไช่ดูถูกเจ้าซานจิน และเจ้าซานจินถูกคุณปู่บังคับให้เข้ากองทัพเป็นทหารอยู่หลายปี บางทีเขาอาจได้ลิ้มลองผลไม้ต้องห้ามกับหลินชิงชิงไปแล้ว ทำข้าวสารให้กลายเป็นข้าวสุก และมีลูกเต้าเป็นฝูงไปแล้วก็เป็นได้

"คราวนี้กลับมา ต้องจัดการทุกเรื่องที่ควรจัดการให้เสร็จสิ้น!" ความตื่นเต้นเมื่อใกล้ถึงบ้านเกิด ในใจของเจ้าซานจินราวกับมีเปลวไฟเล็กๆ ลุกโชนอยู่ เขารู้สึกตื่นเต้นจนบรรยายไม่ถูก

สองข้างทางเป็นไร่ข้าวโพดเขียวขจี ต้นข้าวโพดสูงกว่าคนหนึ่งคน โอนเอนไปมาตามแรงลมอุ่น ราวกับกำลังต้อนรับเจ้าซานจินที่ปลดประจำการกลับบ้าน

เดินไปได้ราวๆ สองสามร้อยเมตร พ้นทางโค้งเล็กๆ เจ้าซานจินขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อเห็นรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยู X5 สีขาวจอดอยู่ไม่ไกล ในรถไม่มีคนอยู่เลย แต่กลับมีความเคลื่อนไหวบางอย่างในไร่ข้าวโพดข้างๆ

เกิดอะไรขึ้น?

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเดินตรงไปที่รถ

"ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยด้วย! ช่วยชีวิตด้วย..." เจ้าซานจินเพิ่งเดินไปถึงท้ายรถ กำลังจะยื่นมือไปแตะ ก็มีเสียงกรีดร้องของผู้หญิงดังมาจากไร่ข้าวโพดข้างๆ อย่างกะทันหัน

ฉึบฉับ!

พร้อมกับเสียงฝีเท้าเร่งรีบและเสียงต้นข้าวโพดหักลง ในพริบตา มีเด็กสาวคนหนึ่งวิ่งพรวดพราดออกมาจากไร่ข้าวโพดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

เจ้าซานจินหันไป ยังไม่ทันได้มองว่าเด็กสาวหน้าตาเป็นอย่างไร เขาก็รู้สึกว่าอกของเขาหนักอึ้ง กลิ่นหอมโชยมา ในอ้อมแขนของเขามีร่างนุ่มนิ่มอบอุ่นราวกับหยกอ่อนเพิ่มเข้ามา

"อ๊ะ!"

เด็กสาวตกใจจนไม่ทันระวังทาง วิ่งชนเจ้าซานจินเต็มๆ แล้วร้องออกมาด้วยความเจ็บ

"น้องสาว เป็นอะไรหรือเปล่า?" เจ้าซานจินได้สติ รีบถาม

"ไปให้พ้น! อย่ามาแตะตัวฉัน!"

เกือบจะเป็นสัญชาตญาณ เด็กสาวผลักเจ้าซานจินออก ยกมือขึ้นนวดหน้าผากของตัวเอง แล้วจ้องมองเจ้าซานจินด้วยความโกรธ แต่เมื่อเห็นชุดลายพรางบนตัวของเจ้าซานจิน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

"คุณ...คุณเป็นพี่ทหารเหรอ?" เด็กสาวเบิกตากว้างถามด้วยความประหลาดใจ

"ก็ใช่น่ะ"

เจ้าซานจินยิ้มบางๆ เขาเป็นทหาร แต่น่าเสียดายที่ปลดประจำการอย่างเป็นทางการแล้ว อย่างไรก็ตาม แม้จะถอดชุดทหารออก แต่จิตวิญญาณทหารที่ถูกหล่อหลอมมาหลายปีก็ยังอยู่ ถ้ามีคนต้องการความช่วยเหลือ เขาก็จะออกมาช่วยเหมือนเดิม

"ดีจังเลย!" เด็กสาวดูเหมือนจะมีความรู้สึกดีกับพี่ทหารอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นเจ้าซานจินพยักหน้ายอมรับ เธอก็ดีใจจนยิ้มแย้ม ทิ้งความระแวงไปหมด คว้ามือขวาของเจ้าซานจินแล้วลากเขาเข้าไปในไร่ข้าวโพดข้างๆ พลางพูดว่า "พี่ทหาร รีบตามฉันมาเร็ว พี่สาวฉัน...เธอถูกงูพิษกัดที่เอว มีเลือดดำไหลออกมาเยอะมาก หมดสติไปแล้ว!"

ชายหญิงที่ไม่รู้จักกัน เพิ่งเจอกันก็จะพาเข้าไปในไร่ข้าวโพด? เจ้าซานจินรู้สึกว่ามันไม่เหมาะสมเท่าไร แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเด็กสาว หัวใจเขาก็สั่นไหว เขาจึงไม่ลังเลอีกต่อไป ปล่อยให้เด็กสาวจับมือเขาไว้ แล้วพุ่งตัวเข้าไปในไร่ข้าวโพด...

"พี่ทหารดูนี่ นี่คือพี่สาวฉัน!" ทั้งสองวิ่งเข้าไปในไร่ข้าวโพดลึกประมาณยี่สิบเมตร เด็กสาวจึงหยุดฝีเท้า ยกมือชี้

เจ้าซานจินมองตามทิศทางที่เธอชี้ และแน่นอน ตรงหน้าเขามีสาวสวยคนหนึ่งล้มหมดสติอยู่ และท่าทางที่เธอล้มนั้นดูไม่ค่อยเรียบร้อยนัก

เพียงแค่มองเห็นครั้งเดียว เลือดกำเดาของเจ้าซานจินก็แทบจะพุ่งออกมา

ท่าทางนี้...ช่างทำให้ใจละลายเหลือเกิน

สาวสวยตรงหน้าดูราวยี่สิบสามสี่ปี อายุมากกว่าเด็กสาวข้างๆ เล็กน้อย เธอสวมชุดทำงานแบบโอแอลที่พอดีตัว สวมรองเท้าส้นสูงสีแดง แต่งตัวแบบสาวออฟฟิศทั่วไป

แต่ตอนนี้เธอนอนคว่ำอยู่ระหว่างต้นข้าวโพดอย่างทุลักทุเล ผมยาวสยายกระจายอยู่บนใบหน้า ลำคอ และพื้น ทั้งร่างอยู่ในท่าคล้ายตัว "ไฟ" เสื้อผ้าบนตัวยับเล็กน้อย สะท้อนเข้าสู่ดวงตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจของเจ้าซานจิน

ที่บริเวณเอวลงมาเล็กน้อย ใกล้กับชุดชั้นในของเธอ มีรอยฟันกลมสองรอย ดูเหมือนถูกงูพิษกัด มีเลือดสีดำไหลออกมาเรื่อยๆ และจากจุดศูนย์กลางของรอยฟันทั้งสอง ผิวหนังรอบๆ ประมาณขนาดฝ่ามือกลายเป็นสีม่วงดำน่ากลัว และในขณะที่เจ้าซานจินกำลังตกตะลึง สีม่วงดำนั้นก็กำลังแผ่ขยายออกไปรอบๆ อย่างเห็นได้ชัด

"งูพิษที่ร้ายแรงมาก!" เจ้าซานจินตกใจ ไม่มีเวลามาชื่นชมรูปร่างของสาวสวย เขาหันไปมองเด็กสาวข้างๆ และถามว่า "น้องสาว เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"