บทนำ
"หล่อแล้วไงขอโทษหนูก่อน" ไอรินยังคงเชิดหน้ามองจะเอาคำขอโทษจากปากอาทิตย์ให้ได้ "ยัยโง่!!" ไม่พูดมากแต่อาทิตย์สะบัดแขนคนตัวเล็กออกแล้วขึ้นรถไปทันที ไอรินที่เห็นอย่างงั้นก็รีบกระโดดขึ้นไปซ้อนท้ายตามเขา
"ไอรินลงมา...มันสายแล้วนะแกปล่อยพี่เขาไปเถอะ" แมนพยายามจับแขนเพื่อนสาวแต่ก็โดนเพื่อนสะบัดออก
"ลงไปยัยบ้า!!" น้ำเสียงเริ่มไม่พอใจ อาทิตย์สตาร์ทรถและเบิ้ลเสียงดังจนไอรินต้องยกมือขึ้นมาปิดหูทั้งสองข้างเอาไว้ "เธอหยุดนะ!! มันเสียงดัง" เธอพยายามตะโกนแข่งกันเสียงรถที่มันเสียงดังมากๆ
"เธอบ้าหยุดเบิ้ลรถนะ ว๊าย!!!!!" อาทิตย์ขับรถออกมาทันทีและไม่สนว่าคนที่ซ้อนท้ายจะเป็นยังไง แมนที่เห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งตามรถมาทันทีและดีที่ไปทางเดียวกันที่เขาจะเข้าไปร่วมกิจกรรมกับรุ่นพี่
"อย่าขับเร็วได้ไหมไอกลัว..." ไอรินกอดเอวสอบเอาไว้แน่นและซบหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างของอาทิตย์ ร่างกายสั่นเทาด้วยความกลัว
"สมน้ำหน้า!!" รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นอย่างสะใจเมื่อได้ทำให้คนตัวเล็กหวาดกลัวได้
อย่าแกล้งน้องนะเฮีย!!
เป็ยยังไงคอมเมนท์มาหน่อยนะคะติชมได้นะ
บท 1
intro
มหาลัย
นักศึกษาใหม่วิ่งกันให้วุ่นวายไปหมดเมื่อเสียงประกาศให้ไปรวมตัวเพื่อพบปะกับรุ่นพี่ของแต่ละคณะและหนึ่งในนั้นก็คือไอริน
เด็กสาวที่เพิ่มจบม.6 และเธอก็เลือกที่จะเข้าศึกษาต่อที่มหาลัยแห่งนี้โดยเลือกเรียนวิศวะฯ
เพื่ออยากจะเอาชนะใจตัวเองและลบคำสบประมาทของเพื่อนที่ชอบล้อว่าเธอเป็นเด็กขี้แย
"ทำไมรุ่นพี่ไม่มาหารุ่นน้องเองนะ.."
ไอรินตั้งคำถามกับตัวเองและเดินทอดน่องไปตามทางเดินที่เชื่อมต่อกับตัวอาคารเรียนอย่างเชื่องช้า
ผลัก!!
ตุบ!!
"โอ้ยเจ็บ....."
ไอรินรีบยกเอามือมาลูบหัวเข่าตัวเองปอยๆพร้อมเงยหน้าขึ้นมองคนที่เดินมาชนเธอ
"ขอโทษๆพอดีเรารีบเลยไม่ได้ดูขอโทษนะ"
ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาถูกระเบียบยื่นมือเข้าไปหวังจะให้ไอรินจับเพื่อพยุงตัวเองบุกขึ้น
ไอรินยู่ปากเข้าหากันและจับมือหนาของชายหนุ่มพยุงตัวเองลุกขึ้น
"จะไปเข้ากิจกรรมเหมือนกันหรอ?" ชายหนุ่มถามขึ้น
ไอรินพยักหน้าน้อยๆก่อนจะก้มมองหัวเข่าที่เป็นแผลเลือดออกนิดหน่อย
"ทำเค้าเลือดไหลขอโทษเค้าด้วย"
"ขอโทษครับ...แล้วจะไปเข้ากิจกรรมเหมือนกันใช่ป่ะ?" ชายหนุ่มถามเสียงใสก่อนจะพยุงไอรินเดินไปด้วยกัน
"เป็นเพื่อนกันไหมไอรินมาเรียนคนเดียวยังไม่มีเพื่อนเลย"
"พอดีเราไม่ชอบคบผู้หญิง....."
ไอรินมองหน้าเพื่อนชายอย่างชั่งใจก่อนจะผุดยิ้มน้อยๆออกมา
"อย่าบอกว่านาย....เป็น..."
"ฉันเป็นตุ๊ด...เฮ้อ...เกลียดชะนีรู้ทันจัง"
ไอรินกลั้นหัวเราะจนหน้าดำหน้าแดง "เรียกไอก็ได้น่า....."
เธอเอานิ้วจิ้มๆที่พุงเพื่อนสาวพร้อมกับอมยิ้ม
"ฉันชื่อ.....แมน"
เมื่อเพื่อนสาวบอกชื่อตัวเองไอรินก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นกับชื่อของเพื่อนสาวของเธอ
"ทำไมไม่แมนเหมือนชื่อเลยอ่ะเพื่อนขา..."
"ชะนีน้อยอย่ามาหัวเราะนะ"
"โอเคๆไอไม่หัวเราะแล้วเราไปกันเถอะเดี๋ยวโดนรุ่นพี่กินหัวเอา"
ทั้งสองเดินจับมือกันมาแต่อาคารอยู่ฝั่งตรงข้าม
จังหวะที่ไอรินกำลังเดินข้ามถนนเธอไม่ได้หันไปมองทางอีกฝั่งไม่รู้เลยว่ากำลังมีรถกำลังแล่นมาด้วยตความเร็ว
"ไอริน!!!!"
กรี๊ดดดดดดดดด
เสียงกรีดร้องของแมนและไอรินดังผสานกันก้องจนนักศึกษาที่อยู่ละแวกนั้นต่างหันมามองตามเสียงกันเป็นตาเดียว
"ไอริน..."
แมนที่ยืนหลับตาปี๋อยู่ลืมตาขึ้นมามองเพื่อนที่กำลังเซล้มด้วยสีหน้าตกใจอย่างมาก
"ชะนีน้อย..แกอย่าตายนะไอริน.."
"อะไรวะรถยังไม่ได้ชนเลย!!"
เจ้าของรถพูดขึ้นมาเสียงเกรี๊ยวพร้อมกันก้าวลงจากรถเดินเข้าไปดูคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดของเพื่อนเธอ
"เพื่อนหนูเป็นลม...ช่วยก่อนพี่ช่วยก่อน"
แมนตะโกนขอความช่วยเหลือจากเพื่อนนักศึกษารอบข้างและเขาก็ขอความช่วยเหลือจากเจ้าของรถที่ขับมาเกือบชนเพื่อนใหม่ที่เพิ่งรู้จักกันไม่ถึงชั่วโมงด้วยท่าทางร้อนรน
"แมน..แมนไอยังไม่ตาย"
ไอรินหรี่ตามองเพื่อนสาวก่อนจะผละตัวออกจากอ้อมแขนของเพื่อนแมน
ไอรินนั่งตัวตรงมองคนที่กำลังยืนมองเธอด้วยสายตาโกรธเคือง
"พี่ขอโทษหนูเดี๋ยวนี้!!"
นิ้วเรียวยาวชี้หน้าชายหนุ่มอย่างคาดโทษ
อาทิตย์ที่กำลังยืนมองอยู่ต้องตกใจเมื่อเสียงแหลมๆของหญิงสาวกรอกเข้ามาในหู
"ปัญญาอ่อนเถอะยัยแว่น!!"
เขาทิ้งท้ายด้วยคำพูดที่ทำเอาเด็กสาวต้องคิ้วขมวดเข้าหากัน
ไอรินผลุนผลันลุกขึ้นทันทีและกระชากชายเสื้อแขนยาวของอาทิตย์เอาไว้แน่นไม่ยอมให้เขาขึ้นรถ
"ปล่อยดิวะยัยแว่น!!"
"หนูไม่ปล่อยจนกว่าเธอจะขอโทษหนู"
แมนที่ยืนมองหน้าเพื่อนสลับกับมองหน้าเจ้าของมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์อยู่ต้องรีบเข้าไปห้ามเพื่อนของตัวเอง
"ไอฉันว่าเรา...."
ไม่ทันที่แมนจะพูดจบประโยคไอรินก็ยกมือขึ้นมาปิดปากเพื่อนเอาไว้ก่อน
"แมนอย่าพูดเดี๋ยวหนูจัดการเอง"
"ชนก็ยังไม่ได้ชนตัวเองเดินไม่ดูเองยัยบ๊อง!!"
อาทิตย์ชี้หน้าด่าคนตัวเล็กกลับเหมือนกัน แต่ไอรินก็ยักไหล่ไม่สะทกสะท้านอะไร
เธอยังคงรั้นไม่ให้เขาขึ้นรถ
"ไม่ปล่อยเตะ!!"
"ถ้าเธอเตะเราจะตะโกนด่าเธอว่าหน้าตัวเมีย!!"
ไอรินมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าและท่าทางจริงจังไม่ต่างจากอาทิตย์ที่ยกยิ้มมุมปากและเปิดหน้ากากบังลมขึ้นเพื่อจะมองหน้าหญิงสาวชัดๆ
"หล่อ.....หล่อมากค่ะพี่.."
แมนที่ยืนมองอยู่ก็ทำหน้าปลาบปลื้มเป็นมากเมื่อได้เห็นหน้าของเจ้าของรถบิ๊กไบค์คันหรูที่ขับมาเกือบชนเพื่อนของเขา
แค่เกือบชนนะคะ
"หล่อแล้วไงขอโทษหนูก่อน"
ไอรินยังคงเชิดหน้ามองจะเอาคำขอโทษจากปากอาทิตย์ให้ได้ "ยัยโง่!!"
ไม่พูดมากแต่อาทิตย์สะบัดแขนคนตัวเล็กออกแล้วขึ้นรถไปทันที
ไอรินที่เห็นอย่างงั้นก็รีบกระโดดขึ้นไปซ้อนท้ายตามเขา
"ไอรินลงมา...มันสายแล้วนะแกปล่อยพี่เขาไปเถอะ"
แมนพยายามจับแขนเพื่อนสาวแต่ก็โดนเพื่อนสะบัดออก
"ลงไปยัยบ้า!!"
น้ำเสียงเริ่มไม่พอใจ
อาทิตย์สตาร์ทรถและเบิ้ลเสียงดังจนไอรินต้องยกมือขึ้นมาปิดหูทั้งสองข้างเอาไว้
"เธอหยุดนะ!! มันเสียงดัง"
เธอพยายามตะโกนแข่งกันเสียงรถที่มันเสียงดังมากๆ
"เธอบ้าหยุดเบิ้ลรถนะ
ว๊าย!!!!!" อาทิตย์ขับรถออกมาทันทีและไม่สนว่าคนที่ซ้อนท้ายจะเป็นยังไง
แมนที่เห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งตามรถมาทันทีและดีที่ไปทางเดียวกันที่เขาจะเข้าไปร่วมกิจกรรมกับรุ่นพี่
"อย่าขับเร็วได้ไหมไอกลัว..."
ไอรินกอดเอวสอบเอาไว้แน่นและซบหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างของอาทิตย์
ร่างกายสั่นเทาด้วยความกลัว
"สมน้ำหน้า!!"
รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นอย่างสะใจเมื่อได้ทำให้คนตัวเล็กหวาดกลัวได้
บทล่าสุด
#73 บทที่ 73 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#72 บทที่ 72 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#71 บทที่ 71 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#70 บทที่ 70 บทที่ 69 รอยยิ้มของเฮียคือหนู
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#69 บทที่ 69 บทที่ 68 เร่าร้อน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#68 บทที่ 68 บทที่ 67 แผงฤทธิ์
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#67 บทที่ 67 บทที่ 66 ผู้ชายของเธอ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#66 บทที่ 66 บทที่ 65 วางแผนอนาคต
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#65 บทที่ 65 บทที่ 64 ร้อนแรง
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#64 บทที่ 64 บทที่ 63 ยัยตัวแสบ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
Not Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!)
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....













