เมียเด็ก

เมียเด็ก

ฅนบนดอย · เสร็จสิ้น · 139.3k คำ

657
ยอดนิยม
10.9k
การดู
1.1k
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"หึ! พูดง่ายจังวะ"
"อื้อ!! พูดไม่เพราะ" เมษาชักมือกลับมาปิดหูแล้วถอยออกห่างจากเจได ชายหนุ่มมองท่าทางเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสาด้วยความหงุดหงิด ลมหายใจร้อนเจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ถูกพ่นออกมาอย่างหนัก
"เด็ก! ปัญญาอ่อน!"
"น้องเมย์ไม่ได้เด็กแล้วนะ อายุสิบแปดแล้วด้วย" เธอเถียงกลับ ไม่รู้เอาความกล้ามาจากไหนทั้งที่กลัวเขาเป็นบ้า
"ใสหัวไปไหนไกลๆ อย่ามาให้เห็นหน้าอีก"
"ให้น้องเมย์ใสหัวไปคนเดียวไม่ได้หรอก พี่ก็ใสหัวไปด้วย" เมษาไม่รู้สึกตัวว่าพูดอะไรออกไปและนั่นก็ทำให้เจไดโกรธจนหน้าแดง เขายื่นมือไปหมายจะบีบคอระหงแต่เมษากลับถอยหนีจนมือเขาพลาดไปถูกสายชุดเดรสและเกี่ยวติดมือมาจนขาดวิ่น "ว้าย!!" เมษารีบกอดตัวเองไว้พลางย่อตัวนั่งลง
"บ้าเอ๊ย!" เจไดสบถคำอย่างหัวเสียก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้น ปล่อยให้เมษานั่งอยู่คนเดียวในลานจอดรถกว้างข้างผับ เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาน้อยๆ ก่อนจะหอบชุดวิ่งกลับเข้ามาในผับด้วยความกลัว

บท 1

บทนำ

คอนโดหรูแห่งหนึ่ง

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นภายในห้องนอนขนาดใหญ่ กายเปลือยเปล่าทั้งสองกลมเกลียวกันแนบแน่น เสียงลมหายใจของแม่สาวร่างน้อยแผ่วลงทุกครั้งที่ถูกความจุกเล่นงาน

"อึก..อื้อ~ น้องเมย์เจ็บ" เสียงเล็กๆ สั่นเครื่องอย่างหนัก เธอพยายามบอกคนตัวโตที่สาดแรงกายเข้าใส่หลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลจนเธอท้อใจ เขากระทำกับเธอเหมือนสิ่งของที่ไม่มีชีวิต ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้น้ำตาไหลออกมาอย่างง่ายดาย

"เธอเลือกเอง อ๊า~" ร่างหนากัดฟันตอบกลับคนใต้ร่าง น้ำตาที่ไหลออกมาไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเห็นใจเธอเลยสักนิด ยิ่งรู้สึกเกลียดและโกรธเข้าไปใหญ่ "ร้อยทั้งร้อย ผู้หญิงมักจะทำตัวอ่อนแอเพื่อให้ดูสงสาร แต่ขอโทษนะฉันไม่ได้โง่" เขาว่าอะไรนะ เขาบอกว่าเธอแกล้งทำตัวอ่อนแองั้นเหรอ และสิ่งที่เขาพรากไปล่ะ?

เมษาได้แต่กล้ำกลืนความเจ็บปวดในใจและภาวนาให้ทุกอย่างจบลงโดยเร็ว ใช่! เธอเลือกเองที่ยอมเป็นที่บำเรอความปรารถนาของเจได ทั้งที่มันมีทางเลือกอื่น..แต่มันก็สายไปแล้วตั้งแต่วันที่เธอพลีกายให้เจไดด้วยเพราะเธออยากให้เขาหายโกรธเรื่องจูนี่กับไนท์

"อ๊ะ! อ๊า..อื้อ~ น้องเมย์เจ็บน้องสาว มันแดงหมดแล้วค่ะ พอเถอะนะ ไม่ไหวแล้ว"

"ถ้ายังไม่ได้สั่งก็อย่าพูด! ลืมไปแล้วหรือไง เธอบอกเองจะทำทุกอย่างตามที่ฉันต้องการ" เจไดรีบหยิบเอาคำพูดเมษาที่ให้ไว้กับเขาขึ้นมาเป็นข้ออ้างทำให้คนใต้ร่างรีบเบือนหน้าหลบสายตาทันที "หึ!" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นแล้วก้าวลงจากเตียง

"เสร็จแล้วใช่ไหมคะ" เมษารีบดึงผ้าห่มมาคลุมกายพลางจัดแจงผมเผ้า ดวงตากลมโตมีม่านน้ำตาเคลือบใสแป๋วไร้เดียงสาแต่นั่นกลับทำให้เจไดรู้สึกไม่ชอบใจ เขาเกลียดท่าทางไร้เดียงสาเธอ

"ยัง!" ชายหนุ่มตอบกลับมาเสียงห้วนแล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ นั่งลงบนโซฟาปลายเตียง ยกแขนข้างหนึ่งพาดยาวกับพนักโซฟา สายตาดุดันมองคนบนเตียงไม่ลดละ

"เมื่อไหร่พี่เจจะพอใจคะ น้องเมย์ไม่อยากทำแบบนี้แล้ว น้องเมย์เจ็บ" เด็กสาวกลั้นใจถามออกไปแต่ทว่าเสียงถอนหายใจของคนที่นั่งอยู่ปลายเตียงกลับทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เจไดแสยะยิ้มมุมปากทั้งที่คาบบุหรี่อยู่ ก่อนเดินตรงมาหาเธอ

มือหนาเชยปลาบคางมนขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเธอ เมษากลั้นใจแล้วขยับหนีด้วยความกลัว

"นิสัยไม่ดี ชอบทำอะไรเลวๆ" เธอพ่นคำด่าชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัวผลที่จะตามมา แต่เจไดก็ไม่ได้สนใจคำด่าทอพวกนั้น เขาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆแล้วเปิดลิ้นชัก หยิบถุงยางอนามัยมาสวมใส่ให้ท่อนลำแล้วจึงก้าวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ สะบัดผ้าห่มออกอย่างแรงจนร่างบอบบางกระเด้งขึ้น

"เลวงั้นเหรอ? แล้วรู้ไหมว่าเลวๆเนี่ยเขาทำอะไรได้บ้าง"

"ไม่รู้ค่ะ" เมษาตอบกลับมาอย่างใสซื่อ มือเรียวบางค่อยๆเลื่อนขึ้นมาปิดยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อไว้ทำให้เจไดสนใจมันน่ะสิ เขาก้มมองสิ่งสวยงามที่ฝ่ามือเธอปิดไว้แล้วแสยะยิ้ม หน้าอกของเด็กสาววัยแรกแย้มขนาดพอเหมาะอุ้งมือเขา ฐานยอดถันสีน้ำตาลอ่อนติดไปทางสีชมพูหน่อยๆ มันช่างเย้ายวนใจจนบางครั้งเขาเผลอใช้ปากกับมันอย่างมูมมาม

เมษากัดริมฝีปากแน่นด้วยความทรมาน ก่อนที่ความเจ็บปวดทั้งหมดจะมารวมกันอยู่จุดๆ เดียวเมื่อคนตัวโตดันส่วนหัวมนสวมเครื่องป้องกันเข้ามาในกายเธอจนสุดความยาวของมัน ราวกับถูกค้อนปอนด์ทุบลงท้องน้อย

"อึก! ฮือ~ น้องเมย์เจ็บ เอาของพี่เจออกไป" เมษาเอ่ยบอกเจไดจนปากสั่น น้ำตาอุ่นๆไหลออกมาทางหางตา หยดลงบนหมอนจนเปียกเป็นวงกว้าง เธอได้แต่ภาวนาให้ทุกอย่างจบสิ้นเร็วๆนี้ เธอไม่อยากรับความเจ็บปวดนี้อีกแล้ว...

"ฉันยังไม่เสร็จ ลืมสัญญาที่ให้กันไว้แล้วเหรอ"

"อึก...ฮือ~" เมษาส่ายหน้าพัลวันด้วยความเจ็บ สติพลันกระเจิดกระเจิงเมื่อเขาจงใจกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างหนักหน่วงราวกับจะแกล้งเธอให้ทรมาน เลือดสีแดงเริ่มไหลออกมาจากช่องทางรักเพราะความใหญ่เกินขนาดที่สอดเข้าออกทำให้ช่องทางรักเมษาฉีกขาดเป็นแผล เธอแสบจนแทนทานทนไม่ไหว "น้องเมย์ไม่ไหวแล้ว อึก..เอาออกไปได้ไหมคะ พรุ่งนี้ค่อยทำต่อ"

"อ่อน! ปากดี!" เจไดหยุดเคลื่อนไหวร่างกายกะทันหันทั้งทียังไม่ได้ปลดปล่อย เขาถอดเครื่องป้องกันออกอย่างหัวเสียแล้วก้าวลงจากเตียง ก้มลงเก็บชุดนักเรียนขาดรุ่งริ่งบนพื้นโยนขึ้นไปบนเตียงอย่างไร้เยื้อใย

คนตัวเล็กค่อยๆดันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสภาพร่างกายอ่อนเพลียอย่างหนัก ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่านเพราะร้องไห้เป็นเวลานาน แต่แววตาคู่นั้นกลับใสแป๋วไร้เดียงสา เมษาหยิบเสื้อผ้ามากอดไว้พลางปาดน้ำตาออกจากหางตา

"น้องเมย์ทำให้พี่เจไม่พอใจอีกแล้วใช่ไหม อึก..คะ..ค่อยทำต่อพรุ่งนี้ได้ไหมคะ น้องเมย์เหมือนจะไม่สบายเลย"

"เรื่องของเธอ!" เจไดตวัดสายตาดุดันมองจนเธอต้องก้มหน้าหลบสายตา น้ำตาพานหยดลงเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกหลายอย่าง

"น้องเมย์ขอโทษค่ะ แล้ว..น้องเมย์ต้องยอมให้พี่เจทำแบบนี้อีกนานแค่ไหนพี่เจถึงจะให้อภัย"

"..." เจไดพ่นควันบุหรี่ออก แล้วเดินมาใกล้ๆเมษา เขาพ่นควันบุหรี่อีกครั้งแล้วบีบปลายคางมนแน่นจนใบหน้าสวยสั่นระริก

"..."! เมษาเริ่มหน้าถอดสี

"จนกว่าฉันจะพอใจ!"

"..."!

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น

เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น

14.3k การดู · เสร็จสิ้น · Naya Solene ( น้ำผึ้งสีเลือด )
ธาม เด็กหนุ่มที่ใครๆ ก็ขนานนามว่าเด็กเนิร์ดประจำห้อง เพราะมันใส่แว่นและแต่งตัวค่อนข้างเรียบร้อย ไม่ค่อยยุ่งไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เป็นเด็กเรียนไม่ใช่เด็กเกเรเหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆ บ้านรวยและเป็นลูกชายคนเดียว พ่อแม่เลยตามใจอยากได้อะไรก็ให้
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด

"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
MY HONEY ของรักวิศวะ

MY HONEY ของรักวิศวะ

21.1k การดู · เสร็จสิ้น · ฅนบนดอย
“รับสิพี่เจฟ รับสิ”
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

441.1k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)

คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)

49.5k การดู · เสร็จสิ้น · dragonred24
ความพลาดพลั้งเพียงแค่ครั้งเดียว ชีวิตที่แสนอิสระและสงบสุขก็อันตพาลหายไปเมื่อมีเขาเข้ามาเป็นเงาตามตัว
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

560.6k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
กับดักรักท่านประธาน

กับดักรักท่านประธาน

7.4k การดู · เสร็จสิ้น · แอดมินตัวกลม
คนอย่างอีหญิงบอกไว้เลยว่าเลิกก็คือเลิกบอกแล้วไงวะว่าคนอย่างอีหญิงเนี่ยนะ เสียใจได้แต่ว่าไม่แคร์ ที่ควรทำก็คือหาใหม่ใหญ่กว่าเดิมแค่นั้น ผัวที่ดีคือผัวใหม่ผัวเก่าก็แค่ขยะที่ทิ้งไปแล้วไม่มีวันเก็บกลับมา
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

200.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

926.4k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

719.1k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

236.9k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

713.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง