บทนำ
"อื้อ!! พูดไม่เพราะ" เมษาชักมือกลับมาปิดหูแล้วถอยออกห่างจากเจได ชายหนุ่มมองท่าทางเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสาด้วยความหงุดหงิด ลมหายใจร้อนเจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ถูกพ่นออกมาอย่างหนัก
"เด็ก! ปัญญาอ่อน!"
"น้องเมย์ไม่ได้เด็กแล้วนะ อายุสิบแปดแล้วด้วย" เธอเถียงกลับ ไม่รู้เอาความกล้ามาจากไหนทั้งที่กลัวเขาเป็นบ้า
"ใสหัวไปไหนไกลๆ อย่ามาให้เห็นหน้าอีก"
"ให้น้องเมย์ใสหัวไปคนเดียวไม่ได้หรอก พี่ก็ใสหัวไปด้วย" เมษาไม่รู้สึกตัวว่าพูดอะไรออกไปและนั่นก็ทำให้เจไดโกรธจนหน้าแดง เขายื่นมือไปหมายจะบีบคอระหงแต่เมษากลับถอยหนีจนมือเขาพลาดไปถูกสายชุดเดรสและเกี่ยวติดมือมาจนขาดวิ่น "ว้าย!!" เมษารีบกอดตัวเองไว้พลางย่อตัวนั่งลง
"บ้าเอ๊ย!" เจไดสบถคำอย่างหัวเสียก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้น ปล่อยให้เมษานั่งอยู่คนเดียวในลานจอดรถกว้างข้างผับ เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาน้อยๆ ก่อนจะหอบชุดวิ่งกลับเข้ามาในผับด้วยความกลัว
บท 1
บทนำ
คอนโดหรูแห่งหนึ่ง
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นภายในห้องนอนขนาดใหญ่ กายเปลือยเปล่าทั้งสองกลมเกลียวกันแนบแน่น เสียงลมหายใจของแม่สาวร่างน้อยแผ่วลงทุกครั้งที่ถูกความจุกเล่นงาน
"อึก..อื้อ~ น้องเมย์เจ็บ" เสียงเล็กๆ สั่นเครื่องอย่างหนัก เธอพยายามบอกคนตัวโตที่สาดแรงกายเข้าใส่หลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลจนเธอท้อใจ เขากระทำกับเธอเหมือนสิ่งของที่ไม่มีชีวิต ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้น้ำตาไหลออกมาอย่างง่ายดาย
"เธอเลือกเอง อ๊า~" ร่างหนากัดฟันตอบกลับคนใต้ร่าง น้ำตาที่ไหลออกมาไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเห็นใจเธอเลยสักนิด ยิ่งรู้สึกเกลียดและโกรธเข้าไปใหญ่ "ร้อยทั้งร้อย ผู้หญิงมักจะทำตัวอ่อนแอเพื่อให้ดูสงสาร แต่ขอโทษนะฉันไม่ได้โง่" เขาว่าอะไรนะ เขาบอกว่าเธอแกล้งทำตัวอ่อนแองั้นเหรอ และสิ่งที่เขาพรากไปล่ะ?
เมษาได้แต่กล้ำกลืนความเจ็บปวดในใจและภาวนาให้ทุกอย่างจบลงโดยเร็ว ใช่! เธอเลือกเองที่ยอมเป็นที่บำเรอความปรารถนาของเจได ทั้งที่มันมีทางเลือกอื่น..แต่มันก็สายไปแล้วตั้งแต่วันที่เธอพลีกายให้เจไดด้วยเพราะเธออยากให้เขาหายโกรธเรื่องจูนี่กับไนท์
"อ๊ะ! อ๊า..อื้อ~ น้องเมย์เจ็บน้องสาว มันแดงหมดแล้วค่ะ พอเถอะนะ ไม่ไหวแล้ว"
"ถ้ายังไม่ได้สั่งก็อย่าพูด! ลืมไปแล้วหรือไง เธอบอกเองจะทำทุกอย่างตามที่ฉันต้องการ" เจไดรีบหยิบเอาคำพูดเมษาที่ให้ไว้กับเขาขึ้นมาเป็นข้ออ้างทำให้คนใต้ร่างรีบเบือนหน้าหลบสายตาทันที "หึ!" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นแล้วก้าวลงจากเตียง
"เสร็จแล้วใช่ไหมคะ" เมษารีบดึงผ้าห่มมาคลุมกายพลางจัดแจงผมเผ้า ดวงตากลมโตมีม่านน้ำตาเคลือบใสแป๋วไร้เดียงสาแต่นั่นกลับทำให้เจไดรู้สึกไม่ชอบใจ เขาเกลียดท่าทางไร้เดียงสาเธอ
"ยัง!" ชายหนุ่มตอบกลับมาเสียงห้วนแล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ นั่งลงบนโซฟาปลายเตียง ยกแขนข้างหนึ่งพาดยาวกับพนักโซฟา สายตาดุดันมองคนบนเตียงไม่ลดละ
"เมื่อไหร่พี่เจจะพอใจคะ น้องเมย์ไม่อยากทำแบบนี้แล้ว น้องเมย์เจ็บ" เด็กสาวกลั้นใจถามออกไปแต่ทว่าเสียงถอนหายใจของคนที่นั่งอยู่ปลายเตียงกลับทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เจไดแสยะยิ้มมุมปากทั้งที่คาบบุหรี่อยู่ ก่อนเดินตรงมาหาเธอ
มือหนาเชยปลาบคางมนขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเธอ เมษากลั้นใจแล้วขยับหนีด้วยความกลัว
"นิสัยไม่ดี ชอบทำอะไรเลวๆ" เธอพ่นคำด่าชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัวผลที่จะตามมา แต่เจไดก็ไม่ได้สนใจคำด่าทอพวกนั้น เขาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆแล้วเปิดลิ้นชัก หยิบถุงยางอนามัยมาสวมใส่ให้ท่อนลำแล้วจึงก้าวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ สะบัดผ้าห่มออกอย่างแรงจนร่างบอบบางกระเด้งขึ้น
"เลวงั้นเหรอ? แล้วรู้ไหมว่าเลวๆเนี่ยเขาทำอะไรได้บ้าง"
"ไม่รู้ค่ะ" เมษาตอบกลับมาอย่างใสซื่อ มือเรียวบางค่อยๆเลื่อนขึ้นมาปิดยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อไว้ทำให้เจไดสนใจมันน่ะสิ เขาก้มมองสิ่งสวยงามที่ฝ่ามือเธอปิดไว้แล้วแสยะยิ้ม หน้าอกของเด็กสาววัยแรกแย้มขนาดพอเหมาะอุ้งมือเขา ฐานยอดถันสีน้ำตาลอ่อนติดไปทางสีชมพูหน่อยๆ มันช่างเย้ายวนใจจนบางครั้งเขาเผลอใช้ปากกับมันอย่างมูมมาม
เมษากัดริมฝีปากแน่นด้วยความทรมาน ก่อนที่ความเจ็บปวดทั้งหมดจะมารวมกันอยู่จุดๆ เดียวเมื่อคนตัวโตดันส่วนหัวมนสวมเครื่องป้องกันเข้ามาในกายเธอจนสุดความยาวของมัน ราวกับถูกค้อนปอนด์ทุบลงท้องน้อย
"อึก! ฮือ~ น้องเมย์เจ็บ เอาของพี่เจออกไป" เมษาเอ่ยบอกเจไดจนปากสั่น น้ำตาอุ่นๆไหลออกมาทางหางตา หยดลงบนหมอนจนเปียกเป็นวงกว้าง เธอได้แต่ภาวนาให้ทุกอย่างจบสิ้นเร็วๆนี้ เธอไม่อยากรับความเจ็บปวดนี้อีกแล้ว...
"ฉันยังไม่เสร็จ ลืมสัญญาที่ให้กันไว้แล้วเหรอ"
"อึก...ฮือ~" เมษาส่ายหน้าพัลวันด้วยความเจ็บ สติพลันกระเจิดกระเจิงเมื่อเขาจงใจกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างหนักหน่วงราวกับจะแกล้งเธอให้ทรมาน เลือดสีแดงเริ่มไหลออกมาจากช่องทางรักเพราะความใหญ่เกินขนาดที่สอดเข้าออกทำให้ช่องทางรักเมษาฉีกขาดเป็นแผล เธอแสบจนแทนทานทนไม่ไหว "น้องเมย์ไม่ไหวแล้ว อึก..เอาออกไปได้ไหมคะ พรุ่งนี้ค่อยทำต่อ"
"อ่อน! ปากดี!" เจไดหยุดเคลื่อนไหวร่างกายกะทันหันทั้งทียังไม่ได้ปลดปล่อย เขาถอดเครื่องป้องกันออกอย่างหัวเสียแล้วก้าวลงจากเตียง ก้มลงเก็บชุดนักเรียนขาดรุ่งริ่งบนพื้นโยนขึ้นไปบนเตียงอย่างไร้เยื้อใย
คนตัวเล็กค่อยๆดันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสภาพร่างกายอ่อนเพลียอย่างหนัก ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่านเพราะร้องไห้เป็นเวลานาน แต่แววตาคู่นั้นกลับใสแป๋วไร้เดียงสา เมษาหยิบเสื้อผ้ามากอดไว้พลางปาดน้ำตาออกจากหางตา
"น้องเมย์ทำให้พี่เจไม่พอใจอีกแล้วใช่ไหม อึก..คะ..ค่อยทำต่อพรุ่งนี้ได้ไหมคะ น้องเมย์เหมือนจะไม่สบายเลย"
"เรื่องของเธอ!" เจไดตวัดสายตาดุดันมองจนเธอต้องก้มหน้าหลบสายตา น้ำตาพานหยดลงเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกหลายอย่าง
"น้องเมย์ขอโทษค่ะ แล้ว..น้องเมย์ต้องยอมให้พี่เจทำแบบนี้อีกนานแค่ไหนพี่เจถึงจะให้อภัย"
"..." เจไดพ่นควันบุหรี่ออก แล้วเดินมาใกล้ๆเมษา เขาพ่นควันบุหรี่อีกครั้งแล้วบีบปลายคางมนแน่นจนใบหน้าสวยสั่นระริก
"..."! เมษาเริ่มหน้าถอดสี
"จนกว่าฉันจะพอใจ!"
"..."!
บทล่าสุด
#83 บทที่ 83 ตอนพิเศษ 5
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#82 บทที่ 82 ตอนพิเศษ 4
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#81 บทที่ 81 ตอนพิเศษ 3
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#80 บทที่ 80 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#79 บทที่ 79 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#78 บทที่ 78 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#77 บทที่ 77 บทที่ 76 ทะเล้น
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#76 บทที่ 76 บทที่ 75 ความสุข
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#75 บทที่ 75 บทที่ 74 ขอแต่งงาน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#74 บทที่ 74 บทที่ 73 ความสุขของพ่อแม่
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
คุณฮั่ว โปรดรักฉัน
เจ้าสาวตัวแทนของมาเฟีย
เขามัดมือและขาของฉันแยกออกจากกัน ตรึงไว้กับมุมเตียงทั้งสี่ด้าน แล้วค่อยๆ พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น
แส้ม้าของเขาลากผ่านร่องสวาทของฉัน
ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนนั้นของฉันเริ่มเปียกแฉะ และมีน้ำหยดลงมาตามต้นขา
เขาใช้แส้เฆี่ยนฉันเบาๆ แล้วออกคำสั่ง “บอกมาสิ เธอต้องการอะไร”
ตอนที่ฉันมารู้ว่าผู้ชายที่ฉันมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนด้วย—ผู้ชายคนเดียวกับที่ไล่ฉันออกจากงาน—คือเดเมียน คาวาเลียรี บอสมาเฟียผู้น่าสะพรึงกลัว มันก็สายเกินไปแล้ว
ฉันตกงาน ถูกแฟนหักหลัง และสูญเสียเงินค่ารักษาน้องสาวไป
ในตอนที่ฉันไม่เหลือหนทางไป เดเมียนก็ยื่นข้อเสนอให้ฉัน นั่นคือการเป็นเจ้าสาวตัวแทนของเขา แล้วเขาจะชดใช้หนี้สินทั้งหมดให้
ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเลือกฉัน แต่ฉันเข้าใจดีว่าตราบใดที่ฉันมอบทายาทให้เขาได้ ฉันก็จะช่วยชีวิตน้องสาวของฉันได้
ฉันตกลง
สัญญาเรียบง่าย—ไม่มีเซ็กส์ ไม่มีความรู้สึก เป็นเพียงธุรกิจเท่านั้น แต่เดเมียนกลับเป็นคนทำลายกฎของตัวเองด้วยมือของเขาเอง
หนุ่มคอลบอยมหาเศรษฐีกับฉัน
"หุบปาก" เขาพูดเสียงแหบพร่า จิ้กนิ้วลงบนสะโพกฉันแรงขึ้นอีก นำทางให้ฉันขยับบนตักเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้ส่วนเว้าแฉะเยิ้มของฉันเสียดสีกับส่วนแข็งขืนของเขา
"ฮ้า... ลูคัส..." ชื่อของเขาหลุดออกมาพร้อมเสียงครางดังลั่น เขาจับสะโพกฉันยกขึ้นอย่างง่ายดายแล้วกดลงมาอีกครั้งจนเกิดเสียงกลวงทึบที่ทำให้ฉันต้องกัดริมฝีปาก ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนปลายของเขาจรดเข้ากับปากทางของฉันอย่างหมิ่นเหม่...
แก้มของอาเรียน่าแดงก่ำขณะจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ตระหนักได้ว่าเธอเผลอตัวเผลอใจไปแล้ว
"ได้เลย เอาไปให้หมด! ทั้งพ่อใจหิน แม่ที่เอาแต่ใจตัวเองและถูกตามใจจนเคยตัว แล้วก็ไอ้สารเลวอ่อนแอไร้ประโยชน์คนนี้!" อาเรียน่า ซัมเมอร์ ตัดสินใจปลดปล่อยตัวเองและทำทุกอย่างที่ใจต้องการ รวมถึงการมอบกายให้ใครสักคนหลังจากจับได้ว่าคู่หมั้นของเธอแอบไปนอนกับพี่สาวของเธอในอพาร์ตเมนต์ของเขา แต่จะมีใครเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดได้อีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เด็กขายจากคลับไดนาสตี้ยอดนิยม?
เด็กขายคนนั้นทั้งมีเสน่ห์และแสนหวาน เธออดใจไม่ไหวที่จะตกหลุมรักเขายิ่งนานวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
อาเรียน่าพาเขาไปที่งานหมั้นงานหนึ่ง และทุกคนก็ต้องอุทานออกมา "นายน้อยไฟร์สโตน ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับ/คะ"
ดวงตาของอาเรียน่าเบิกกว้างด้วยความตกใจ นายน้อยไฟร์สโตนเหรอ?! เขาคือเจ้าชายผู้โด่งดังแห่งวงสังคมเมืองหลวงไม่ใช่หรือไง?! แล้วตอนนี้เธอจะยังหนีจากใยรักที่เขากางดักไว้ได้อีกหรือ?
เรื่องรักฉบับร้อน (คุณใหญ่/คุณคิงส์/คุณยักษ์)
จันทราพร่างพราว เหมันต์หวนคืน
ทำให้ กัวจื่อหรานได้พบกับหลินอวี้เจิน
เขาต้องตามหาไข่มุกล้ำค่ากลับคืนสู่ตระกูล
ทว่าเขากลับพบว่าสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าคือนางที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
เจ้านายที่หลงใหล
อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะดราม่ามากเท่าวันรุ่งขึ้นเธอพบว่าประธานคนใหม่ของ บริษัท ของเธอเป็นคนที่เธอนอนหลับเมื่อคืนนี้! ยิ่งกว่านั้นเจ้านายใหม่คนนี้ดูใจแคบมากในขณะที่เขาขอให้แชนด์เลอร์มาที่สํานักงานของเขาในวันแรก
รักฉัน เกลียดฉัน
หนึ่งปีต่อมาเธอถูกขอหย่าและไม่เหลืออะไรเลย
เธอไม่ได้บ่นเกี่ยวกับมันเลย เธอรู้ว่าเป็นการแก้แค้นของเธอ สําหรับบาปใหญ่ที่พ่อของเธอได้กระทําต่อครอบครัวของเขา เธอต้องชดใช้... กับร่างกายของเธอ
เธอคิดว่าหลังจากการหย่าร้างเธอสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ ได้ แต่เธอคิดผิดโดยสิ้นเชิง!
โดยบังเอิญเธอกลายเป็นหุ้นส่วนงานของเขาและอยู่กับเขาทุกวัน
เธอคิดว่าเขายังคงเกลียดเธอ แต่เธอก็ค่อยๆตระหนักว่าเขาช่วยเธอในชีวิตและอาชีพและปกป้องเธอ
เขาบอกว่าเขาเกลียดความกล้าของเธอ แต่ทําไมเขาถึงให้ความอ่อนโยนของเธอ?
วันแล้ววันแล้วเธอตกหลุมรักเขา และเลิกวิ่งหนีเขา แต่... เขาจะรักเธอกลับมาไหม?
สามีรอบตัวของฉัน
แต่ค่าผ่าตัดสําหรับแม่สูงเกินไปและดาร์เรนไม่สามารถจ่ายได้เขาต้องขอเงินจากญาติและแม้แต่แฟนเก่า
อย่างไรก็ตามเขาไม่มีอะไรนอกจากความอัปยศอดสูและถูกทุบตีอย่างไร้ความปราณีขวาเมื่อเขามีเลือดออกและกําลังจะหมดสติบนพื้นแสงสีฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้าและดาร์เรนได้รับการเสนอข้อตกลงจากพระเจ้าว่าเขาสามารถมีทุกสิ่งที่เขาต้องการในชีวิตของเขารวมถึงชีวิตของแม่ความรักและเหนือสิ่งอื่นใด ศักดิ์ศรีของเขา ก็ต่อเมื่อ...
สามีของฉันอุ่นเตียง!
ในที่สาธารณะเขาเป็นตัวควบคุมเลือดเย็นและเด็ดขาดในหมู่อาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่
ในส่วนตัวเขาเป็นหมาป่าในผิวหนังของแกะเหมือนปิศาจตัวจริง เขาปล่อยเธอไปง่ายๆได้ยังไง?...













