บทนำ
บท 1
เมืองนวร์ก (Newark) รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา
พั่บๆๆๆ…
ตู้ม!!!
ปังๆๆๆ…
เสียงใบพัดขนาดเท่าปีกนกยักษ์ของเฮลิคอปเตอร์ลำใหญ่ดังลั่นไปทั่วทั้งบริเวณ สลับกับเสียงปาระเบิดและกราดกระสุนยิงต่อสู้ระหว่างเหล่าตำรวจกับกลุ่มผู้ก่อการร้าย ในขณะเดียวกันนั้นก็มีควันไฟพวยพุ่งออกมาจากการเผาทำลายตึกรามบ้านช่อง ร้านค้า รถยนต์และข้าวของที่อยู่ริมสองฟากฝั่งของถนนสายหลัก ประชาชนที่อยู่ในละแวกนั้นต่างพากันวิ่งหาที่หลบภัยจ้าละหวั่น ถนนใจกลางเมืองทั้งสายมืดมิด ไร้ผู้คนสัญจรไปมาประหนึ่งว่าเป็นเมืองร้าง นั่นก็เป็นเพราะว่าขณะนี้กำลังเกิดเหตุจราจลในเมืองนวร์ก เมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวเจอร์ซีย์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
“ทุกคนวางอาวุธลง แล้วยกมือขึ้น” เสียงประกาศที่ดังออกมาจากเฮลิคอปเตอร์ส่งผลให้ผู้ก่อการจราจลที่อยู่เบื้องล่างหยุดชะงักการกระทำอันชั่วช้าลง แต่เพียงแค่เสี้ยวนาทีคนเหล่านั้นก็เข้าโจมตีและฝ่าวงล้อมของกองกำลังตำรวจเพื่อหวังจะออกไปก่อความวุ่นวายโกลาหลในจุดอื่นๆ ของเมือง
“เราจะนับหนึ่งถึงสาม หากทุกคนยังไม่อยู่ในความสงบ เราจะใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด” เสียงเข้มของสาวปริศนาที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ไม่ทำให้คนชั่วนับสามสิบชีวิตรู้สึกครั่นคร้ามเลยสักนิด ยังคงทำเป็นหูทวนลมและสาดกระสุนเข้าหาตำรวจไม่ยั้ง
“เราขอเตือนว่าจะใช้มาตรการ…ขั้นเด็ดขาด!” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูไม่แยแสกับคำที่เธอส่งไปกล่าวตักเตือนในตอนแรก สารวัตรสาวขาโหดก็ขู่สำทับอีกครั้ง ก่อนจะส่งสัญญาณให้หน่วยปฏิบัติการหลายสิบนายที่อยู่เบื้องล่างเตรียมพร้อมในการตีวงเข้าโอบล้อม
“ถ้ากูยอมฟังคำสั่งจากตำรวจกระจอกๆ อย่างพวกมึงก็บ้าแล้ว” หนึ่งในนั้นแหงนหน้าขึ้นไปมองยังเฮลิคอปเตอร์ พร้อมโต้ตอบด้วยวาจาโอหัง
“ใช่ มันจะดูถูกกันเกินไปแล้วที่เอาผู้หญิงมาข่มขู่พวกเรา” ชายหน้าเหี้ยมสนับสนุนในทุกคำพูดของเพื่อน แล้วกราดยิงท้าทายคำข่มขู่ของตำรวจอย่างไม่หวั่นเกรง อยากจะสอยเฮลิคอปเตอร์ที่บินว่อนอยู่เหนือศีรษะให้ร่วงหล่นแต่เสียดายไม่ได้เอาปืนไรเฟิลมา
คนบนเฮลิคอปเตอร์จะไม่อาจล่วงรู้ทุกคำที่หลุดออกมาจากปากหัวหน้ากลุ่มผู้ก่อจราจล หากไม่มีลูกน้องคอยส่งสารขึ้นไปรายงานอีกที หลังจากที่ทวิชาได้ฟังคำจากปากของลูกน้องก็ถึงกับสบถออกมาอย่างอดใจไม่ไหว
“ไอ้พวกเศษสวะเอ๊ย ดูถูกเพศแม่อย่างไม่นึกแยแส ว่าถ้าไม่มีผู้หญิงบนโลกใบนี้ มันก็คงไม่มีวันได้ลืมตาขึ้นมาดูโลก และมาสร้างความเลวระยำแบบนี้หรอก” ท้ายประโยคตำรวจสาวใจหาญเค้นเสียงห้วนจัดอย่างขุ่นเคือง
“ใจเย็นน่า แม่สาวขาโหด” ไมเคิล ดีแลน สารวัตรหนุ่มจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษ (SWAT: Special Weapons and Tactics) ที่ได้รับเชิญให้มาเจรจาต่อรองกับกลุ่มผู้ก่อจราจลทอดเสียงกลั้วหัวเราะทั้งแซวและเตือนสติ พลางยกมือขึ้นตบบ่าน้อยเบาๆ หญิงสาวสลัดมือใหญ่ให้หลุดออกจากบ่าของตัวเอง ก่อนจะหันไปตวัดตาค้อนให้คนช่างแหย่
“ไมเคิลก็ดูมันพูดเข้าสิ ใครจะไปใจเย็นได้เล่า” ทวิชาค้านหน้าตึง ก่อนจะกระแทกลมหายใจฟืดฟาดออกมาด้วยความหงุดหงิดระคนฉุนเฉียว
“แล้วนั่นคิดจะทำอะไรน่ะนก” สารวัตรหนุ่มถามทันทีที่เห็นเพื่อนรักยกหน้าที่เกลี้ยกล่อมผู้ร้ายสมองหนาปัญญาทึบ ที่ไม่ชอบวิธีประนีประนอมมากไปกว่าการใช้กำลังและอาวุธทำลายล้าง ให้เป็นหน้าที่ของเขา
“ก็ลงไปลุยข้างล่างน่ะสิ” แม่สาวขาโหดออกอาการคันไม้คันมืออย่างเห็นได้ชัด จนไมเคิลต้องส่ายหัวและอยากจะคารวะให้กับความบ้าดีเดือดของเพื่อนรัก
“จะลงไปทั้งที่คนร้ายยังอยู่ข้างล่างแบบนี้น่ะนะ” ถามเสียงหลงเมื่อมองลงไปข้างล่างแล้วเห็นถึงความวุ่นวายที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงได้
“กัปตันขับวนไปทางขวานะ ฉันจะลง” ทวิชาไม่ได้ตอบคำถามแต่หันไปสั่งนักบินทันทีที่เห็นว่าหัวถนนทางฝั่งขวาปลอดผู้ก่อการร้าย ก่อนจะหันมาสนใจเพื่อนหนุ่มอีกครั้ง
“เอาจริงเหรอนก” เสียงเครียดเขม็งของไมเคิลถามด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้เขาจะเป็นคนยิงคุ้มกันให้ในระหว่างที่แม่สาวฮีโร่เลือดร้อนจะโรยตัวลงไปกับสลิง แต่ก็ยังอดที่จะกังวลใจในความปลอดภัยของเธอไม่ได้
“อือฮึ…สนใจจะลงไปมันด้วยกันไหมล่ะ?” ทวิชาชักชวนอย่างกระตือรือร้นพลางบุ้ยปากไปยังเบื้องล่าง ดวงตากลมโตเป็นประกายพราวระยับ เพราะรู้สึกคึกคักจนแทบเนื้อเต้นที่จะได้ลงมือปราบคนชั่วด้วยตัวเอง
“ไปได้ไง เรามาทำหน้าที่เจรจาต่อรองนะ ไม่ได้มาเป็นขาบู๊เหมือนนก” สัพยอกเพื่อนสาวอย่างหมั่นไส้นิดๆ
ด้วยความเป็นห่วงคนเลือดร้อนทำให้ไมเคิลอยากลงไปข้างล่างกับแม่สาวนักบู๊ใจจะขาด หากแต่บนเครื่องหามีคนที่จะสามารถเกลี้ยกล่อมผู้ร้ายให้คล้อยตามไม่ อำนาจของลมปากคนเราไม่เท่ากัน บางคนพูดจนลิงหลับ พูดชนิดน้ำไหลไฟดับ พูดอะไรมาคนก็ให้ความเชื่อถือและคล้อยตาม แต่บางคนพูดแล้วไม่มีใครแยแส ซึ่งในปฏิบัติการทุกครั้งไมเคิลจะต้องถูกเชิญให้มาทำหน้าที่นี้ เพราะมีความรู้ทางด้านจิตวิทยากอปรกับได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีจากหน่วยSWAT จนเป็นผู้ชำนาญการและย่อมรู้ดีว่าจะต้องทำยังไงให้เกิดการประนีประนอม จากนี้เขาคงจะต้องทำหน้าที่ของตัวเองอย่างสุดความสามารถ หลังจากที่โดนทวิชาปล้นมันไปพักใหญ่
ในระหว่างที่ทวิชาโหนสลิงลงมาด้วยมือเดียวนั้น มืออีกข้างก็กระชับปืนเตรียมพร้อมอย่างมีสติอยู่ตลอดเวลา ด้วยเกรงว่าจะโดนสอยร่วงลงมากองกับพื้นเสียก่อนจะได้บู๊ล้างผลาญ แม่สาวใจเด็ดจำเป็นต้องโรยตัวลงมาด้วยลวดสลิงเพราะบริเวณนี้ไม่มีพื้นที่มากพอให้นำเฮลิคอปเตอร์ลงจอด หลังจากยืนบนพื้นอย่างมั่นคงด้วยขาเรียวเล็กทั้งสองข้างได้สำเร็จ หญิงสาวก็ไม่รอช้าที่จะเข้าไปสมทบกับนายตำรวจอีกหลายสิบชีวิต
ทวิชานำกองกำลังเข้าโจมตีและสลายกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบด้วยการยิงแก๊สน้ำตา และใช้กระสุนยางในการยิงสกัดกั้น แต่อนุญาตให้ลูกน้องยิงโต้ตอบได้ในกรณีที่ลูกกระสุนของผู้ร้ายพุ่งเข้ามาจวนตัว ถือว่าเป็นการป้องกันตัวเอง พร้อมกันนั้นก็กำชับอย่างหนักแน่นว่าให้เสียเลือดเสียเนื้อน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะยังต้องการสอบสวนจนสาวไปถึงตัวการใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังความหายนะในครั้งนี้
บทล่าสุด
#160 บทที่ 160 ตอนพิเศษ สวย แซ่บ มีสมอง (Born To Be) (100%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#159 บทที่ 159 ตอนพิเศษ สวย แซ่บ มีสมอง (Born To Be) (60%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#158 บทที่ 158 ตอนพิเศษ สวย แซ่บ มีสมอง (Born To Be) (30%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#157 บทที่ 157 บทส่งท้าย ภารกิจรักสัญญาใจ (125%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#156 บทที่ 156 บทส่งท้าย ภารกิจรักสัญญาใจ (100%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#155 บทที่ 155 บทส่งท้าย ภารกิจรักสัญญาใจ (75%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#154 บทที่ 154 บทส่งท้าย ภารกิจรักสัญญาใจ (50%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#153 บทที่ 153 บทส่งท้าย ภารกิจรักสัญญาใจ (25%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#152 บทที่ 152 หื่นตัวพ่อต้องคู่กับขาโหดตัวแม่ (175%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025#151 บทที่ 151 หื่นตัวพ่อต้องคู่กับขาโหดตัวแม่ (150%)
อัปเดตล่าสุด: 10/15/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













