บทนำ
คือสิ่งที่ ‘กอหญ้า’ ไม่เคยเตรียมใจรับมือ ข้อตกลงแลกเปลี่ยนระยะเวลา 3 เดือน
ดึงเธอเข้ามาอยู่ในโลกของ ‘วายุ วรเมธากุล’ ชายหนุ่มผู้จริงจังกับชีวิตจนน่าเบื่อ
เขาไร้ความรู้สึก ไร้ความเป็นกันเอง และมองเธอเป็นเพียงภาระที่ต้องแบกไว้ตามคำสั่งผู้ใหญ่ ท่ามกลางสายตาซุบซิบของพนักงาน กฎระเบียบเคร่งครัดจนแทบหายใจไม่ออก
และเจ้านายสายเนียนที่ไม่เคยแจกรอยยิ้ม
กอหญ้าต้องพิสูจน์ให้เห็นว่า สาวชาวสวนอย่างเธอ... ไม่ได้ดีแค่ปีนต้นไม้ไปวันๆ แต่ยิ่งพยายามงัดข้อ ยิ่งได้รู้ว่า พายุลูกนี้ไม่ได้แค่น่าหงุดหงิด... แต่กำลังจะพัดเอาหัวใจเธอไปทั้งดวง!
บท 1
แดดยามเช้าของเดือนพฤศจิกายนยังอบอุ่นพอที่จะนอนอาบแดดได้อย่างไม่แสบผิว กอหญ้าเอนหลังพิงกิ่งส้มขนาดใหญ่ที่ยื่นออกมาจากลำต้น ขาทั้งสองห้อยระย้าลงมาโดยไม่แคร์โลก มือหนึ่งเอื้อมจับผลส้มลูกกลมสีส้มอมเขียวที่ห้อยอยู่ตรงหน้า บีบเบาๆ เพื่อทดสอบความแน่นของผิว ก่อนจะพยักหน้าบ่งบอกถึงความพึงพอใจก่อนจะปล่อยมันไว้ดังเดิม
ยังไม่ถึงเวลาเก็บ
เบื้องล่างเป็นสวนส้มของฟาร์มเพียงขวัญทอดตัวออกไปไม่รู้สิ้น แถวต้นส้มเรียงตัวเป็นระเบียบ ใบสีเขียวสดแน่นทึบจนแสงแดดส่องผ่านลงไปได้เพียงบางส่วน ทำให้พื้นดินข้างล่างเต็มไปด้วยลวดลายของแสงเงาที่ขยับไหวแรงตามลม กลิ่นดอกส้มจาง ๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่บางต้นลอยปะปนกับกลิ่นดินชื้น กลิ่นหญ้า และกลิ่นอายของรุ่งเช้าวันใหม่ที่อธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้
แต่เธอรู้ดีว่ามันคือกลิ่นของสิ่งที่เรียกว่าบ้าน
ปลายสวนอีกฝั่งหนึ่งติดกับแปลงมะม่วง ถัดออกไปเป็นสวนลำไย ส่วนแถบสีเขียวเข้มที่พาดยาวอยู่ตรงขอบฟ้านั่นคือแปลงผักที่แม่ดูแลอยู่ ไกลออกไปอีกหน่อย เป็นเนินเตี้ย ๆ ที่ปลูกลิ้นจี่เอาไว้ รอเวลาให้ผลสีแดงสดเต็มต้นในอีกหลายเดือนข้างหน้า ซึ่งยังคงอีกนานกว่าจะถึงฤดูกาลเก็บเกี่ยว
กอหญ้ารู้จักทุกตารางเมตรของที่นี่ดี ตั้งแต่ยังเดินยังไม่คล่องซะด้วยซ้ำ
เธอขยับแขนข้างหนึ่งมาวางพาดบนกิ่ง แล้วเอามืออีกข้างขึ้นมารองศีรษะพลางทอดสายตามองท้องฟ้าผ่านช่องว่างระหว่างใบส้ม ก้อนเมฆเคลื่อนตัวช้าๆ บนพื้นหลังสีฟ้าอ่อน นกตัวหนึ่งร่อนลงเกาะที่ยอดต้นส้มข้าง ๆ ร้องกึกก้องอยู่ครู่เดียวก่อนกระพือปีกจากไป
สบายชะมัด
“กอหญ้า!”
เสียงเรียกที่ดังแว่วมาจากระยะไกลทำให้กอหญ้าหลับตาลงราวกับมันเป็นเสียงของลมที่พัดผ่านมาก็เท่านั้น
“กอหญ้า ไอ้เด็กนี่อยู่ที่ไหนเนี่ย หามาเกือบครึ่งสวนแล้ว”
เธอจำเนื้อเสียงได้ดี เป็นลุงแดง คนงานเก่าแก่ที่อยู่กับฟาร์มมานาน นานกว่าที่กอหญ้าจะลืมตาดูโลกใบนี้เสียอีก เสียงตะโกนก้องใกล้เข้ามาทุกที พร้อมกับเสียงใบไม้แห้งกรอบแกรบที่ถูกเหยียบย่ำใต้รองเท้าบูทยางสีเขียวสด
กอหญ้ายังคงนอนฟังเสียงนั้นอยู่ที่เดิม
เงาของลุงแดงเดินมาหยุดใต้ต้นส้มที่เธอนอนอยู่ แกกวาดตามองซ้ายทีขวาที ก่อนจะส่ายหน้าอย่างหงุดหงิด
นี่แกคงไม่เห็นขาเราใช่ไหมเนี่ย กอหญ้าพลางคิดในใจ
“หายไปไหนของเขาเนี่ย เดี๋ยวต้องบอกคุณภาคินว่าหนีงานอีกแล้ว”
“ลุงแดงหากอหญ้าอยู่รึเปล่าคะ”
เสียงใสที่ดังขึ้นเหนือศีรษะทำให้ลุงแดงสะดุ้งตัวโยน ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นมามองอย่างช้า ๆ ก่อนจะพบกับหญิงสาวกำลังฉีกยิ้มกว้างพลางโบกมือทักทายอยู่บนกิ่งของต้นส้ม
“ว่าแต่เมื่อกี้ ลุงแดงว่าใครหนีงานนะคะ” เธอยังคงยิ้มหวานเอาไว้อยู่อย่างนั้น
“ลงมาเดี๋ยวนี้เลย!”
“ทำไมล่ะคะ”
“มีแขกมา”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอจางลงเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำตอบจากปากชายวัยกลางคนด้านล่าง แต่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอกันละ แขกก็แขกของพ่อ
“ใครกันคะ”
“ไม่รู้” ลุงแดงส่ายหน้า ก่อนจะเอ่ยเร่งกอหญ้าอีกครั้ง
“ลงมาเร็ว ๆ”
กอหญ้าถอนหายใจยาวพลางลุกขึ้นนั่งตัวตรง เธอประเมินระยะจากกิ่งส้มถึงพื้นอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะห้อยตัวลงมาอย่างคล่องแคล่ว สองเท้าแตะพื้นเสียงเบา ราวกับนักแข่งยิมนาสติกก็ไม่ปาน
ลุงแดงมองภาพนั่นด้วยสายตาอ่อนอกอ่อนใจ
“อายุยี่สิบสี่ยังปีนต้นไม้อยู่ได้”
กอหญ้าทำเพียงฉีกยิ้มแทนคำแก้ตัวก่อนจะปัดฝุ่นออกจากกางเกงขาสั้นสีกากี แล้วเดินตามลุงแดงออกมาจากแถวต้นส้ม
“แขกคนนี้สำคัญแค่ไหนคะ ลุงแดงถึงมาตามกอหญ้าลงจากต้นไม้แบบนี้”
“รู้แค่ว่าเป็นลูกค้า VIP อย่าไปสนใจมากทำตัวดี ๆ แล้วไปดูไอ้มอมไป มันเรียกหาตั้งแต่เช้าแล้วนั่น”
มอม เป็นลูกควายที่พึ่งเกิดมาได้เพียงสามเดือนและเป็นเพื่อนเล่นให้กับกอหญ้าเรียกได้ว่าตัวติดกันยิ่งกว่าปลาท่องโก๋ และเธอคือ หญ้า หรือชื่อเต็มว่า กอหญ้า เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของฟาร์มเพียงขวัญแห่งนี้
กอหญ้ายกยิ้มมุมปากเมื่อระหว่างทางที่เธอเดินกลับไปที่โรงนาที่มีไอ้มอมลูกควายตัวเล็กตัวน้อยของเธอยืนร้องมอ ๆ อยู่และไม่ไกลนักมีนกกรงหัวจุกตัวโปรดของผู้เป็นพ่อกำลังร้องเพลงแบบที่พ่อเธอชอบร้องให้มันฟัง
วันนั้นพ่อเธอบอกว่าห้ามไปยุ่งตรงเรือนไม้หลังเล็กที่เป็นห้องทำงานของพ่อ แต่พ่อไม่ได้บอกเธอนิว่าห้ามพาไอ้มอมไปเดินเล่นนี่น่า
ก่อนจะรีบตรงดิ่งไปหาไอ้มอมของเธอแล้วดึงเชือกจูงลูกควายตัวน้อยให้เดินส่ายไปมา พอมันแวะเล็มหญ้าตามทางเป็นปกติ ซึ่งลุงแดงที่เดินตามกอหญ้ามาก็ไม่ได้เอะใจอะไร
แต่ระยะทางที่ห่างจากเรือนไม้เริ่มใกล้เข้าไปทุกที
ลุงแดงที่เดินตามหลังมาเพิ่งมาฉุกคิดได้เอาตอนที่เห็นทิศทางเท้าของทั้งคนทั้งควาย แกเบิกตากว้าง ชะงักกึกอยู่กับที่ ก่อนจะตะโกนเสียงหลงขึ้นมา
“เฮ้ย! กอหญ้า! มึงจะพาไอ้มอมไปไหนน่ะ นั่นมันทางไปเรือนไม้”
“ก็พามันไปเดินเล่นไงคะลุง พ่อบอกห้ามกอหญ้าเข้าใกล้เรือนไม้ ไม่ได้ห้ามไอ้มอมสักหน่อย” กอหญ้าหันกลับมายิ้มแฉ่ง แววตาใสซื่อแฝงด้วยความเจ้าเล่ห์เสียเต็มประดา
ยังไม่ทันที่ลุงแดงจะพูดจบคำ เสียง ปั้ง! ก็ดังสะท้อนออกมาจากด้านในเรือนไม้หลังงาม เสียงนั้นดังพอจะทำให้เจ้ามอม ลูกควายวัยสามเดือนที่ไม่เคยเจอกับเสียงกระแทกแรงๆ ถึงกับตกใจจนจมูกบาน พ่นลมหายใจฟืด ฟืด สี่เท้าชะงักกึก ก่อนจะส่งเสียงร้อง
“มออออ” ลากยาวด้วยความตื่นตระหนก
“เฮ้ย! ไอ้มอม! ใจเย็นก่อนลูก ใจเย็นๆ” กอหญ้ารีบตบสะโพกมันเบา ๆ หมายจะให้มันสงบลง แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะสายไปเสียแล้ว
บทล่าสุด
#24 บทที่ 24 สตอ...สตรอว์เบอร์รี
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#23 บทที่ 23 มื้อเย็น
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#22 บทที่ 22 แผนการ
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#21 บทที่ 21 ข่าวลือ
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#20 บทที่ 20 เปลืองเงิน
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#19 บทที่ 19 กาแฟหวานร้อย
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#18 บทที่ 18 ถุงหม่าล่ากับวิกฤตเอกสารงานประชุม
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#17 บทที่ 17 เพิ่มเติมคืองานใหม่
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#16 บทที่ 16 งานเก่าเล่าใหม่
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#15 บทที่ 15 เผชิญหน้า
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026
คุณอาจชอบ 😍
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รักร้าย ลูกสาวมาเฟีย 《เอวา..ยัยเลสเบี้ยนตัวร้าย》
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













